Μικρά βήματα απέναντι στο άγχος
27/01/2026 14ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
Μπορεί ένα βιβλίο να μας βοηθήσει να καταλάβουμε το άγχος μας;
Μπορεί μια συζήτηση, μια ζωγραφιά ή ένα μικρό χαρτάκι να μας κάνουν να νιώσουμε λίγο πιο ανάλαφροι;
Στη σχολική μας βιβλιοθήκη, η απάντηση ήταν ένα μεγάλο ΝΑΙ!
Στο πλαίσιο του τελευταίου μας σχεδίου διδασκαλίας, οι μαθητές της Ε΄ τάξης συμμετείχαν σε μια βιωματική δράση αφιερωμένη στο άγχος και στη διαχείρισή του, με οδηγό το βιβλίο «Το βήμα που μπορώ» της Φρόσως Φωτεινάκη.
Μιλήσαμε για το άγχος
Ξεκινήσαμε με μια ανοιχτή συζήτηση:
Τι είναι άγχος; Πότε και γιατί εμφανίζεται; Τι συμβαίνει στο σώμα μας όταν αγχωνόμαστε;
Μάθαμε ότι το άγχος είναι φυσιολογικό και πως όλοι το νιώθουμε κάποιες φορές — το σημαντικό είναι πώς το αντιμετωπίζουμε.
Το άγχος… έγινε πλάσμα!
Στη συνέχεια, το άγχος πήρε μορφή!
Αν ήταν πλάσμα, ζώο ή φανταστικός χαρακτήρας, πώς θα έμοιαζε;
Οι μαθητές το ζωγράφισαν, το «κοίταξαν» κατάματα και το έβγαλαν από μέσα τους με χρώματα και φαντασία.
Διαβάσαμε και κάναμε το «βήμα που μπορούμε»
Η ανάγνωση του βιβλίου μάς έδωσε αφορμή να μιλήσουμε για τους φόβους, τις αμφιβολίες και τα μικρά βήματα που μπορεί να κάνει ο καθένας μας.
Γιατί δεν χρειάζεται να τα κάνουμε όλα τέλεια — αρκεί να κάνουμε το βήμα που μπορούμε.
Από το «ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ» στο «ΜΠΟΡΩ»
Σε αυτή τη δραστηριότητα, οι μαθητές έβαλαν για λίγο το καπέλο του… παρατηρητή και σκέφτηκαν πράγματα που μπορεί να αγχώνουν ένα παιδί της ηλικίας τους. Από τα τεστ και τα λάθη, μέχρι τις φιλίες και τις προσδοκίες, πολλές σκέψεις μάς κάνουν καμιά φορά να λέμε «δεν μπορώ». Κι εκεί ακριβώς σταματήσαμε και αναρωτηθήκαμε: ποιο είναι το ένα μικρό βήμα που μπορώ να κάνω; Μέσα από συζήτηση, οι αγχωτικές σκέψεις άρχισαν σιγά σιγά να μικραίνουν και να μετατρέπονται σε πιο βοηθητικές, δείχνοντας στα παιδιά ότι ακόμη κι όταν κάτι φαίνεται δύσκολο, υπάρχει πάντα ένας τρόπος να το πλησιάσουμε… βήμα βήμα.
Το αγχοδοχείο της ανακούφισης
Η δράση έκλεισε δίνοντας στα παιδιά το «αγχοδοχείο» για να το έχουν στην τάξη και να το γεμίζουν με τα άγχη τους για να ξελαφρώνει.
Γιατί το άγχος γίνεται πιο μικρό όταν το μοιραζόμαστε.
Η σχολική βιβλιοθήκη γέμισε σκέψεις, χρώματα, λόγια ενθάρρυνσης και — πάνω απ’ όλα — τη βεβαιότητα ότι δεν είμαστε μόνοι μας.
Και πως, ό,τι κι αν μας αγχώνει, μπορούμε πάντα να κάνουμε… το επόμενο μικρό βήμα
Δημοσιευμένο στην κατηγορία Βιβλιοθήκη Ετικέτες: βιβλιοθήκη, Ε´τάξη, συναισθήματα.
