“Απόκριες”

Τσικνοπέμπτη – Αρλεκίνος

     “Ο Αρλεκίνος και η δύναμη της φαντασίας, της αγάπης, της αισιόδοξης στάσης απέναντι στη ζωή… Ένα αγόρι φτωχό, που πιστεύει πως δεν μπορεί να συμμετέχει στο γλέντι της Αποκριάς, μόνο να κοιτάζει από μακριά τους άλλους με τις φανταχτερές και πλούσιες στολές τους να διασκεδάζουν. Όμως πίσω του στέκει η μητέρα του. Η αγάπη και η έννοια της για τον γιό της, άγρυπνοι φρουροί, θα διώξουν μακριά του τη στενοχώρια. Το μαγικό μπαούλο ανοίγει, τα πολύχρωμα κουρέλια ενώνονται και η μητέρα Φαντασία χαρίζει στον γιό της την πιο όμορφη αποκριάτικη στολή”.

(Ο Αρλεκίνος – Ζωρζ Σαρή)

     Ο Αρλεκίνος της συγγραφέως Ζωρζ Σαρή στάθηκε ερέθισμα να φτιάξουμε τις δικές μας αποκριάτικες στολές με κέφι, φαντασία και χαμόγελο. Την Τσικνοπέμπτη γίναμε εμείς Αρλεκίνοι και μεταφέραμε τη δική μας αισιόδοξη στάση απέναντι στη ζωή.

Καθαρά Δευτέρα – Έθιμο Χαρταετού

     Μιλήσαμε για την Καθαρά Δευτέρα που ανοίγει τη Σαρακοστή, την περιόδο νηστείας που οδηγεί στο Πάσχα. Αναφερθήκαμε στην ιστορία του εθίμου, στο πέταγμα του χαρταετού ως πνευματική ανάταση στην καθημερινότητα της ζωής μας, όπως επίσης στα φαγητά και γλυκίσματα που τρώμε αυτήν την ημέρα. Φτιάξαμε τους δικούς μας χαρταετούς σε σχήμα καρδιάς και σε διάφορα άλλα πολυμορφικά σχήματα.

     Παίξαμε παιχνίδια με διάφορα αντικείμενα της τάξης μας φτιαγμένα από χαρτί, πλαστικό, ύφασμα, ξύλο, πετώντας τα στον αέρα για να δούμε ποιο θα πέσει γρηγορότερα στο έδαφος. Παρατηρήσαμε ότι κάποια από αυτά, όπως το πλαστικό και το ξύλο πέφτουν πιο γρήγορα. Μάθαμε ότι το χαρτί πετάει ή πέφτει γρηγορότερα όχι γιατί απλώς είναι ελαφρύτερο, αλλά κυρίως λόγω της αντίστασης του αέρα σε συνδυασμό με το σχήμα και την επιφάνειά του. Το πλαστικό και το ξύλο είναι πιο πυκνά και βαριά σε σχέση με τον όγκο τους. Το βάρος τους νικάει την αντίσταση του αέρα και τους επιτρέπει να πέφτουν γρήγορα (βαρύτητα-πυκνότητα-μάζα).

     Αριθμήσαμε και σειραθετήσαμε τα αντικείμενα από το 1 έως το 3 και αντίστροφα από το 3 έως το 1, σύμφωνα με το ποιο έπεσε γρηγορότερα στο έδαφος.

 

Γαϊτανάκι και παιχνίδια

Πλέξαμε το γαϊτανάκι μας στον αύλειο χώρο του σχολείου μας ακούγοντας παραδοσιακά τραγούδια.

4

 

Σκυταλοδρομία με μπαλόνια.

“Αλκυονίδες μέρες”

Ηλιόλουστες μέρες στην καρδιά του χειμώνα

(Μύθος της Αλκυόνης)

Σύμφωνα με την μυθολογία, η Αλκυόνη ήταν μια γυναίκα,

η οποία με τον άντρα της δεν έδειξαν σεβασμό στο πρόσωπο του Δία,

και αυτός για τιμωρία την μεταμόρφωσε σε πουλί.

Την καταδίκασε μάλιστα να γεννά τα αβγά της τον χειμώνα.

Όμως, επειδή τα γεννούσε στις όχθες των ποταμών

και κοντά σε βράχους της θάλασσας, τα αβγά της καταστρέφονταν

από τις άσχημες καιρικές συνθήκες.

Γι`αυτό παρακάλεσε τον Δία, θρηνώντας

απαρηγόρητα να την συγχωρήσει.

Ο Δίας την λυπήθηκε και της χάρισε μέρες ανοιξιάτικες

για να προλάβει να κλωσσήσει τα αβγά της.

Αυτές είναι οι Αλκυονίδες μέρες,

στην καρδιά του χειμώνα.

 

Αφού αφηγηθήκαμε τον μύθο της Αλκυόνης, τα παιδιά εμπνεύστηκαν από αυτόν και έφτιαξαν τη δική τους Αλκυόνη.

20260219 114626

Μάθαμε για το «Α» της Αλκυόνης . Κόψαμε λωρίδες γκοφρέ χαρτί και φτιάξαμε το γράμμα «Α».

20260219 103850

Βρήκαμε λέξεις που τελειώνουν σε -όνι όπως: Αλκυόνη, μπαλόνι, πεπόνι, λεμόνι, χιόνι, μπαλκόνι κ.λ.π. και φτιάξαμε το δικό μας παραμύθι, ιστορία, τραγούδι και ποίημα (ασκήσεις φωνολογικής ενημερότητας).

 

“Η μικρή μας Αλκυόνη άκουσε ένα κανόνι…

Βγαίνει αμέσως στο μπαλκόνι…

Να`σου βλέπει τον Αντώνη που απλώνει ένα σεντόνι…

Το τεντώνει σαν κορδόνι…Όυτε που ξέρει να το στρώνει…

Τόσο ξινός σαν το λεμόνι…και τσιρίζει σαν παγώνι!

Αχ Αντώνη…φούσκωσε κανά μπαλόνι…Να το κάνεις σαν πεπόνι…

Κι εσύ μικρή μας Αλκυόνη φάε κανένα μακαρόνι!!!

 

Κατασκευάσαμε τη μάσκα της Αλκυόνης καθώς διανύουμε την περίοδο της Αποκριάς.

Φορέσαμε τις μάσκες μας, χαιρόμαστε και παίζουμε όλοι μαζί.

Φτιάξαμε φωλιές με την Αλκυόνη και τα αβγά της.

Στο τέλος παίξαμε θεατρικό παιχνίδι με τον μύθο της Αλκυόνης.

 

«Και στης ζωής τους πιο βαρείς χειμώνες

Αλκυονίδες μέρες καρτερούν»

(Γ. Δροσίνης).

“Θέλω να κάνω μια αγκαλιά”

20260122 12585420260122 1258541

 

Στην αγκαλιά της μαμάς μου, του μπαμπά μου, των αδερφών μου, της οικογένειάς μου, των φίλων μου, νιώθω αγάπη, ζεστασιά, ευτυχία, ασφάλεια.

Ημέρα Αγκαλιάς

21/01/2026

 

“Χριστούγεννα Αγάπης”

Η αγάπη γεννά και θα γεννά πάντα την αγάπη.

Καλά Χριστούγεννα! Επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία…

«Δράση Φιλαναγνωσίας ενόψει Χριστουγέννων»

     Πόσο σημαντική η κάθε στιγμή μας.  Πόσο σημαντική η θέση του «ανήκειν»… Της ύπαρξης, της συνύπαρξης, της αγάπης, της ζεστασιάς, της ασφάλειας. Και πόσο ουσιαστική είναι αυτή όταν ενώνεται με το «μοιράζεσθαι».

     «Μια τόσο δα μικρή μπαλίτσα το σκάει από το χριστουγεννιάτικο δέντρο προσπαθώντας να βρει αλλού και με διαφορετικό τρόπο τη θέση που της ταιριάζει καλύτερα. Μια θέση που ίσως αξίζει περισσότερο. Θα τη βρει άραγε;»

     

     Ευχαριστούμε πολύ τη συγγραφέα Κυρία Ελένη Παναγίδου που επισκέφθηκε το Νηπιαγωγείο μας σήμερα στα πλαίσια της Φιλαναγνωσίας και μοιράστηκε με τους μικρούς μαθητές και μαθήτριες την αφήγηση του παραμυθιού της με τίτλο: «Γιατί το ‘σκασες μπαλίτσα;». Ευχαριστούμε για το άγγιγμα ψυχής και το ουσιαστικό αποτύπωμα που άφησε στις καρδιές μας.

“Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία”

“Είμαι σαν και σένα

  Είσαι σαν και μένα”

Σεβασμός, ενσυναίσθηση, ευαισθητοποίηση. Είμαστε όλοι ίσοι ανεξάρτητα από τις δυνατότητές μας.

3 Δεκεμβρίου

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

 

“Φροντίζοντας τη διατροφή μου, φροντίζω την υγεία μου”

      Στα πλαίσια του 1ου θεματικού κύκλου “Ζω Καλύτερα -Ευ Ζην” γνωρίσαμε τις τροφές και την προέλευσή τους. Μάθαμε να επιλέγουμε τρόφιμα με υψηλή διατροφική αξία και να αποφεύγουμε τρόφιμα με χαμηλή διατροφική αξία. Όπως επίσης πώς να βελτιώσουμε τις διατροφικές μας συνήθειες και να αποκτήσουμε υγιεινές επιλογές στη ζωή μας. Κατηγοριοποιήσαμε τις τροφές ανάλογα με το είδος τους (φρούτα, λαχανικά, όσπρια, γαλακτομικά, κρέας, σιτηρά).

Στη γωνιά της κουζίνας φτιάχνουμε το δικό μας υγιεινό πρωινό.

     Στο μάθημα των αγγλικών μάθαμε μαζί με την εκπαιδευτικό της Αγγλικής γλώσσας πώς φτιάχνει και τι τρώει ο Κ. Τζίνγκλ στο πρωινό του.

     Καλέσαμε τη μητέρα ενός νηπίου στην τάξη μας, η οποία μας μίλησε για την αξία της βιολογικής καλλιέργειας και διατροφής. Φυτέψαμε σπόρους ηλίανθου και τους ποτίσαμε, ώστε να τους παρατηρήσουμε πως αναπτύσσονται με το χρόνο. 

      Καταγράψαμε σε ημερολόγιο παρατήρησης την ανάπτυξη του δικού μας ηλίανθου και ζωγραφίσαμε τι χρειάζεται για να μεγαλώσει (νερό, ήλιο).

 

    Γνωρίσαμε τις ομάδες των τροφών και την Πυραμίδα της Διατροφής. Κατασκευάσαμε τη δική μας Πυραμίδα Διατροφής, όπως επίσης κολλήσαμε με εικόνες τις διατροφικές μας συνήθειες, τα “Ναι και τα ‘Οχι” για μια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή ανακαλύπτοντας έτσι τη σημασία της στη ζωή μας.

Φτιάξαμε με όσπρια τα σαλιγκάρια μας.

    Συμμετείχαμε σε πρόγραμμα υγιεινής διατροφής και παίξαμε με την Κυρά Διατροφή στην αυλή του σχολείου μας.

“Επέτειος Πολυτεχνείου”

       Με αφορμή την 52η Επέτειο του Πολυτεχνείου τα παιδιά εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους με νέες λέξεις και έννοιες όπως αυτές της Δημοκρατίας, της Δικτατορίας, του Πολυτεχνείου, της Ελευθερίας. Μέσα από εποπτικό υλικό, ομαδικά παιχνίδια, χειροτεχνίες και τραγούδια με τη συνοδεία κιθάρας καταφέραμε να έρθουμε λίγο πιο κοντά σε τόσο δύσκολες και αόριστες έννοιες, που όμως μας αφορούν.

   Τα παιδιά έμαθαν το σύνθημα: «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» και επιδόθηκαν σε ποικίλες δραστηριότητες και κατασκευές. Αφηγηθήκαμε την ιστορία της Ευγενίας Φακίνου «Ντενεκεδούπολη», ακούσαμε και μάθαμε τραγούδια όπως: «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο», «Ο μέρμηγκας», «Τ`Ακορντεόν» και «Ο δρόμος» του Μ.Λοϊζου. Τα βιβλία: “Η Ντενεκεδούπολη” και “η κυρά Δημοκρατία” μας βοήθησαν να καταλάβουμε λίγο καλύτερα πώς νιώθουν οι άνθρωποι όταν ζουν με Δικτατορία και πώς όταν έχουμε Δημοκρατία.

       Πόσο σημαντική είναι τελικά η ελευθερία και πώς τη βιώνουμε εμείς ακόμα κι αν είμαστε 4 ή 5 χρονών; Όταν δεν την έχουμε μπορούμε να τη διεκδικήσουμε και με ποιους τρόπους;

 

     Τι σημαίνει να έχουμε Δημοκρατία στην τάξη μας; Έχουμε λόγο και επιλογή σε κάποια ζητήματα και πώς μπορούμε να ακουστούμε με σεβασμό από τους άλλους σε μια μικρή ομάδα μικρών ανθρώπων; Πόσος χρόνος δίνεται στις σκέψεις και τις ιδέες μας και πώς αυτές βοηθούν την ομάδα μας να μαθαίνει όλο και περισσότερα πράγματα για τον κόσμο που την περιβάλλει;

“Εκλογές στην τάξη μας”

    Με αφόρμηση την αφήγηση της ιστορίας της «Ντενεκεδούπολης», τα παιδιά με βιωματικό τρόπο προσπάθησαν να κατανοήσουν δύσκολες έννοιες για την ηλικία τους όπως: Δημοκρατία, Δικτατορία. Οι υποψήφιοι μας ήταν ο Λαδένιος, ο Σαρδέλας, η Μηλίτσα, ο Οκέυ-Μπαμ-Μπαμ. Ποιον ήρωα προτιμούν πιο πολύ; Στήσαμε την κάλπη, το παραβάν, φτιάξαμε τα ψηφοδέλτιά μας. Μέλη της Εφορευτικής Επιτροπής έδωσαν τα ψηφοδέλτια και σφράγισαν τις ψήφους. Στο τέλος η κάλπη άνοιξε, έγινε από τα παιδιά η καταμέτρηση των ψήφων και νικητής των εκλογών ήταν η Μηλίτσα.

Τι σημαίνει για τα παιδιά Ελευθερία;

20251114 075559

     Μερικές από τις όμορφες ιδέες που ακούστηκαν αυτή την τόσο σημαντική ημέρα για τον αγώνα και τη Δημοκρατία.

“Ελευθερία για μένα είναι…

Να πηγαίνω στη θάλασσα

Να πηγαίνω βόλτα με τους γονείς μου

Να πηγαίνω σχολείο

Να διαβάζω παραμύθια

Να χορεύω και να τραγουδώ…”

“Το ξύλο της βροχής”

      Το φθινόπωρο σιγά σιγά μας αποχαιρετά κι εμείς γνωρίσαμε κάποια ακόμα πράγματα για τη βροχή μέσα από τις αισθήσεις μας, μέσα από παραμύθια, “μουσικοιστορίες”, παιχνίδια, μουσική, χειροτεχνίες, πειράματα καταλήγοντας στην δημιουργία ενός ξύλου της βροχής με το οποίο θα μπορούμε να ακούμε τη δική μας βροχή όταν το θέλουμε. Τι έγινε στη χρωματοχώρα όταν έπεσε γκρι βροχή κι όχι πολύχρωμη; Πως ξαναέκαναν οι κάτοικοι της και πάλι πολύχρωμη τη χώρα τους; Οι απαντήσεις των παιδιών ήταν γεμάτες φαντασία!

” Να βάψουμε με μαρκαδόρους τα πάντα”

” Να μεταφέρουμε μια τεράστια καρδιά με φορτηγό κι όταν σκάσει στον ουρανό θα βγουν από μέσα της τα χρώματα”

” Να πάρουμε ένα τεράστιο πινέλο”

” Να βάλουμε πυροτεχνήματα”   

Ήταν μερικές από τις ιδέες τους!

     Έπειτα, φτιάξαμε τη δική μας βροχή σε ένα βαζάκι και αποτύπωσαμε καλλιτεχνικά σε ατομικές εργασίες μία “μαγική βροχή” με άσπρο λαδοπαστέλ και νερομπογιές. Φτιάξαμε το δικό μας σύννεφο που άφησε τις σταγόνες του στην τάξη έπειτα από επεξεργασία του βιβλίου ” Η σταγόνα” και είδαμε πώς το νερό ακολουθεί το δικό του κύκλο ζωής μέσα σε μια ζελατίνα. Είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε ένα Αφρικάνικο νανούρισμα με τη συνοδεία ενός αληθινού ξύλου της βροχής το οποίο συνόδευε μια “μουσικοιστορία” και κάπως έτσι προέκυψε η θέληση στα παιδιά να φτιάξουν τα δικά τους ξύλα της βροχής.