Το σχολείο αποτελεί ένα κοινωνικό πλαίσιο το οποίο δέχεται παιδιά με διαφορετικά «δυνατά» και «αδύναμα» στοιχεία, με διαφορετικές «ευκολίες» ή «δυσκολίες», γεγονός που καθιστά το καθένα από αυτά, μοναδικό και εξίσου σημαντικό για την εκπαιδευτική οικογένεια.
Όλα τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν και να ζουν σε ένα περιβάλλον εκπαιδευτικό, που τους επιτρέπει την πλήρη ανάπτυξη, τόσο των γνωστικών όσο και των ακαδημαϊκών τους δεξιοτήτων, τη βελτίωση δηλαδή του προσωπικού τους δυναμικού (Pianta, 1999- Raver,2002- Wear 2000- UNESKO, 2005).
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες οι έρευνες δείχνουν ότι ένας μεγάλος αριθμός παιδιών παρουσιάζει σημαντικές ακαδημαϊκές δυσκολίες, συναισθηματικά – και συμπεριφορικά προβλήματα ή πιθανότατα και τα δύο(Frick & Kimonis, 2008 -NIMI 2011 – INSERM, 2005 – Weist, 1997).
Ένας από τους βασικούς προβληματισμούς της εκπαιδευτικής κοινότητας και στην ελληνική πραγματικότητα (Thanos, Kourkoutas & Vitalaki, 2006), είναι η αντιμετώπιση και η ένταξη των παιδιών με δυσλειτουργικές συμπεριφορές , οι οποίες εκδηλώνονται με αντίδραση- εναντίωση, διάσπαση– υπερκινητικότητα, επιθετικότητα (βλπ. Κάκουρος και Μανιαδάκη,2001). Ο συνδυασμός ψυχικών και μαθησιακών δυσκολιών δυσχεραίνει την εξέλιξη των παιδιών και την ομαλή τους ένταξη στο σχολικό – κοινωνικό πλαίσιο, καθώς σχετίζεται άμεσα με τους τρόπους αντίδρασής τους απέναντι στις δυσκολίες αυτές και στις σχολικές πιέσεις.
Οι τεχνικές διαχείρισης με, τρόπο επαρκή και παραγωγικό (απαραίτητη προϋπόθεση), που επιχειρούμε στο σχολείο, αποτελεί τον ένα πόλο για την επίτευξη του στόχου μας:
- ολόπλευρη και ισόρροπη ανάπτυξη του κάθε παιδιού και ομαλή ένταξη στο σχολικό κοινωνικό πλαίσιο
Ο δεύτερος πόλος στη διαδικασία αυτή (απαραίτητη προϋπόθεση), είναι η συνεργασία οικογένειας – σχολείου, σε ένα πλαίσιο αμοιβαίας εμπιστοσύνης και σεβασμού.
Αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες της δικής μας σχολικής πραγματικότητας, που αποτυπώνει ανάλογα παραδείγματα, απευθυνθήκαμε στο Κέντρο Πρόληψης Των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας προσκαλώντας
- την κ. Σώτια Μακαρώνη, Ψυχολόγο Υγείας ΜSc- Ψυχοθεραπεύτρια,
- την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026 , ώρα 6:30 στην αίθουσα τελετών του Σχολείου μας προκειμένου να μας εξηγήσει :
«Τι διαβάζουν» τα παιδιά από εμάς και με ποιο τρόπο η
οικογένεια μπορεί να διαχειριστεί τα όρια και την πρόληψη.
Η ομιλία θα εστιάσει στον καθοριστικό ρόλο της οικογένειας στη διαμόρφωση στάσεων, συμπεριφορών και μηχανισμών προστασίας των παιδιών και των εφήβων απέναντι σε Συμπεριφορές υψηλού κινδύνου.
Μέσα από ένα σύγχρονο ψυχοεκπαιδευτικό πλαίσιο θα καταδειχθεί ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά «διαβάζουν» καθημερινά τις αξίες, τα όρια, τις αντιδράσεις και τη στάση ζωής των γονιών τους – με συχνότητα μεγαλύτερη από όσο πιστεύουμε.
Η προσέγγιση θα είναι βιωματική, κατανοητή.
Οι θεματικοί άξονες της ομιλίας:
- Το αναπτυξιακό πλαίσιο της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας – η λειτουργία του ρίσκου.
- Βασικοί παράγοντες κινδύνου και προστασίας.
- Ο ρόλος της οικογένειας ως παράγοντας πρόληψης.
- Η σημασία της σχέσης, της επικοινωνίας, της ενσυναίσθησης, των ορίων και των αξιών.
- Η γονεϊκή αυτοφροντίδα ως προϋπόθεση πρόληψης και ψυχικής ανθεκτικότητας.
Ενδεικτική βιβλιογραφία
Κουρκούτας, Η. Ε. (2011). Προβλήματα συμπεριφοράς στα παιδιά: Παρεμβάσεις στο πλαίσιο της οικογένειας και του σχολείου. Τόπος.
Sutton, C. (2003). Προβλήματα συμπεριφοράς παιδιών και εφήβων: Μία διεπιστημονική προσέγγιση αξιολόγησης και παρέμβασης (Μ. Παυλίδου, Επιμ.· Π. Ψαρράκη, Μεταφρ.). Σαββάλας











































Πρόσφατα σχόλια