Αφιερώματα

Σαν σήμερα, την 1η Απριλίου 1955 οι Έλληνες της Κύπρου ξεσηκώνονται.

• Θέλουν την ένωσή τους με τη μητέρα-πατρίδα Ελλάδα.
• Θέλουν να απελευθερωθούν  από τη Βρετανική κατοχή.

Με όπλα την πίστη στο  δίκαιο του αγώνα τους, την τόλμη και την αρετή που απαιτεί κάθε ελεύθερη ψυχή,  ξεκινούν, τις βραδινές ώρες της 31ης Μαρτίου προς την 1η Απριλίου 1955, επιθέσεις σε κυβερνητικά κτήρια, αστυνομικούς σταθμούς, στον ραδιοσταθμό και σε βρετανικό στρατόπεδο της Αμμοχώστου.

Ο αγώνας τους έληξε με τις «Συμφωνίες Λονδίνου – Ζυρίχης» (19 Φεβρουαρίου 1959), με τις οποίες η Κύπρος ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος.

Το 1950, μία εποχή που η αποικιοκρατία δοκιμάζεται  οι κατακτημένες χώρες, η μία μετά την άλλη, αποζητούν την ανεξαρτησία τους.

Στην Κύπρο,  με το δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου το 1950, το οποίο διοργάνωσε η Εκκλησία της Κύπρου, το 95,7% του κυπριακού λαού τάσσεται υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα.

Οι κυβερνήσεις των Αθηνών, με την προτροπή της ελληνοκυπριακής ηγεσίας και υπό την πίεση των οργανώσεων του Κυπριακού Αγώνα στην Αθήνα, κατέβαλλαν προσπάθειες  με διαδοχικές προσφυγές στον ΟΗΕ , για διεθνοποίηση του θέματος. Στις 10 Νοεμβρίου 1954 ο απόστρατος συνταγματάρχης Γεώργιος «Διγενής» Γρίβας (1897-1974) φθάνει στο νησί και συγκροτεί την Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ), η οποία την 1η Απριλίου 1955 αναλαμβάνει δράση κατά των Βρετανών αποικιοκρατών, σηματοδοτώντας την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων.

Ας σταθούμε με σεβασμό στη σημερινή μέρα – εθνική γιορτή της Κύπρου, μέρα με την οποία η μεγαλόνησος γιορτάζει την έναρξη του αγώνα της για ένωση με την Ελλάδα.

Ας σταθούμε με σεβασμό και ας μάθουμε για αυτήν!

θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια 

να βρω τα σκαλοπάτια , που παν στη Λευτεριά

Ποίημα /τραγούδι που έγραψε ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, λίγο πριν ενταχθεί στον απελευθερωτικό αγώνα κατά των Άγγλων 

πηγές:

https://www.sansimera.gr/articles/612

Συλλογή 1

Συλλογή 2

…Κάποιοι με λένε Ιστορία και μένουν ίσως με απορία, πώς καταφέρνω  να θυμίζω αυτά που ο χρόνος παρασέρνει ,στη δίνη του, χωρίς σταματημό ή τον ελάχιστο τον δισταγμό.

Υπάρχουν μέρες , όπως τη σημερινή, που χρέος μου είναι να σας μιλήσω, να σας θυμίσω για όλους και όλες που  γίνανε ήρωες/ίδες

για την Πατρίδα τους, την Πατρίδα μας.  

“Τι είναι πατρίδα;” 

Ο ποιητής Ιωάννης Πολέμης έδωσε την έμπνευση και εμείς τολμήσαμε να συνεχίσουμε στο βήμα του…

Πατρίδα είναι οι κάμποι, τα ψηλά βουνά, ο ουρανός ο γαλάζιος

όπως λέει ο ποιητής,

το μέρος που ο καθένας μας  γνώρισε όταν

πρωτάνοιξε τα μάτια του,

το σπίτι που μας στέγασε στο κρύο, στη βροχή

και μας ξαπόστασε από την κάψα του ήλιου,

η μάνα που είχε μία αγκαλιά ανοιχτή για εμάς,

ο πατέρας που μας στήριζε όταν χάναμε το βήμα

μας,

τα τραγούδια που αυθόρμητα λέγαμε, οι χοροί σε

κύκλο, που μας έφερναν τον έναν πιο κοντά στον

άλλο,

η γλώσσα μας,

η συλλογική μας μνήμη,

η ιστορικότητά μας,

ο Θεός μας , τα ιερά μας…

Όλα πατρίδα μας!

Μα κάτι ακόμα, κάτι που έχουμε μες στην καρδιά

Που λάμπει αθώρητο σαν ηλιαχτίδα

Φωνάζοντας μέσα μας

«ομπρός παιδιά!»

Οι μαθητές και οι μαθήτριες  του Σχολείου μας, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους   έκαναν πράξη όλα όσα μας περιγράφει ο ποιητής για το 

“τι είναι πατρίδα” 

Σας ευχαριστούμε παιδιά!

Και του χρόνου!

Η 30ή Ιανουαρίου αποτελεί μια ξεχωριστή ημέρα για την εκπαίδευση  καθώς τιμούμε τους Τρεις Ιεράρχες: τον Μέγα Βασίλειο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, προστάτες των Γραμμάτων και της Παιδείας.

Οι Τρεις Ιεράρχες δεν υπήρξαν μόνο σπουδαίοι θεολόγοι, αλλά και φωτισμένοι παιδαγωγοί. Με το έργο και τη στάση ζωής τους ανέδειξαν την αξία της μόρφωσης, της καλλιέργειας του ήθους, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Πίστευαν σε μια παιδεία που δεν περιορίζεται στη γνώση, αλλά διαμορφώνει ολοκληρωμένες προσωπικότητες με αξίες, κριτική σκέψη και ανθρωπιά.

Σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις, το παράδειγμά τους παραμένει επίκαιρο και μας υπενθυμίζει πως ο ρόλος του σχολείου είναι να καλλιεργεί όχι μόνο το μυαλό, αλλά και την καρδιά των παιδιών.

Οι μαθητές της Β’ και Στ’ τάξης με τις δασκάλες τους: κ, Δωρή Κατερίνα (Β1), κ, Κατριμουστάκη Κατερίνα(ΣΤ1), κ. Μικρώνη Δώρα ΕΠΕ, κ, Νάνσυ Αντωνακοπούλου (Θεατρική Αγωγή), εκπροσώπησαν το Σχολείο μας στην εκκλησία της ενορίας μας!

Χρόνια πολλά σε όλους τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές μας!

Η 27η Ιανουαρίου
είναι μια μέρα που σταματάμε για λίγο να θυμηθούμε τους ανθρώπους αλλά και τα παιδιά που έχασαν τη ζωή τους, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, επειδή ήταν «διαφορετικοί».

Ονομάζεται Ολοκαύτωμα και μας θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να προστατεύουμε την ελευθερία και να φερόμαστε σε όλους με σεβασμό. Μας θυμίζει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και έχουν τα ίδια δικαιώματα ανεξάρτητα από το χρώμα, τη φυλή ή τη θρησκεία τους.

Η ιστορία μας θυμίζει τα λάθη, που έκαναν κάποιοι άνθρωποι και μας προτρέπει να προσπαθούμε κάθε μέρα να κάνουμε τον κόσμο μας πιο δίκαιο, πιο ειρηνικό και πιο ανθρώπινο.

Αν θέλεις να εξερευνήσεις την “ιστορία του Ολοκαυτώματος” λίγο περισσότερο σου προτείνω ενδεικτικά:

την ταινία:” το αγόρι με τις ριγέ πιτζάμες”

τα βιβλία:

• “οι δικοί μου άνθρωποι”της Μαρίζας  Ντεκάστρο
• “Ζάζα” της Αργυρώ Πιπίνη
• “Τα κίτρινα καπέλα” της Κέλλυς  Ματαθία – Κόβο

Αξίζει το κόπο να δεις αυτό το απόσπασμα. Αν δυσκολεύεσαι με τους αγγλικούς υπότιτλους είμαι σίγουρη ότι η μαμά, ο μπαμπάς, ο παππούς και η γιαγιά θα σε βοηθήσουν!