Βιωματική Δραστηριότητα- Η αποκάλυψη των φόβων των μαθητών. Σκοπός της βιωματικής εργασίας είναι να μοιραστούν οι συμμαθητές τους φόβους τους, παίρνει το λόγο το κάθε παιδάκι αποκαλύπτοντας τους φόβους του, λέει τι φοβάται. Γίνεται συζήτηση αυτών των φόβων από το κάθε παιδί στο τέλος το κάθε παιδί αποτυπώνει τους φόβους του σε ένα μπαλόνι από χαρτόνι και το παρουσιάζει μέσα στην ολομέλεια της τάξης.
“Τα μπαλόνια του φόβου”. Παρατηρώντας τον πίνακα ζωγραφικής του Μουνκ “Η Κραυγή”, συζητάμε για τους φόβους μας. Ζωγραφίζουμε τους φόβους μας σε πολύχρωμα μπαλόνια που έχουν σχεδιαστεί σε χαρτόνι νωρίτερα.
Πρώτα πρώτα παρακολουθήσαμε ένα εκπαιδευτικό βιντεάκι μέσα στην τάξη με τα συναισθήματα. Στη συνέχεια, συζητήσαμε ποια είναι τα συναισθήματα και πως τα αναγνωρίζουμε. Επεξηγηματικά, ανάλογα με τα συναισθήματα μας μετατρέπεται η έκφραση μας και τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας, για παράδειγμα το πρόσωπο μας αλλάζει μορφή. Ειδικότερα, όταν νιώθουμε χαρά ή λύπη, τα μάτια μας είναι ανεβασμένα ή κατεβασμένα αντίστοιχα τα φρύδια μας, και το στόμα μας ανάλογα με τις εκφράσεις καταλαβαίνουμε αν κάποια/ος είναι χαρούμενη/ος, λυπημένη/ος. Έπειτα, παροτρύναμε τα παιδιά μέσω παιχνιδιού να αναγνωρίσουν το συναίσθημα, από την εικόνα που τους δείχνουμε από το βιντεάκι, έχοντας δύο φατσούλες διαφορετικές, στις οποίες πρέπει να επιλέξουν τη σωστή που αντιστοιχεί με το συναίσθημα της εικόνας.
Ακολούθως, αφού υλοποιήθηκε η παραπάνω δραστηριότητα, δείξαμε τον πίνακα ζωγραφικής του Μουνκ «Η Κραυγή» και μέσω της διαδικασίας της ιδεοθύελλας αναλύσαμε τον πίνακα και τα παιδιά κλήθηκαν να αποτυπώσουν ελεύθερα τις ιδέες τους και τις γράψαμε σε ένα χαρτόνι όλες τις σκέψεις τους, να σημειωθεί σε αυτό το σημείο, ότι ήταν εντυπωσιακές όλες οι απαντήσεις τους. Είναι σημαντικό να καταγραφεί, ότι μιλήσαμε ειδικά για το συναίσθημα του φόβου. Ακολούθως, το κάθε παιδί ξεχωριστά μας μίλησε για το δικό του φόβο. Μια πολύ ωραία δημιουργική δραστηριότητα που κατασκευάσαμε ήταν ένα ομαδικό κολάζ, όπου το κάθε παιδί ζωγράφισε ένα ανθρωπάκι σε χαρτί και στη συνέχεια ζωγράφισε μέσα σε μπαλόνι (σε χαρτόνι) το δικό του φόβο. Έπειτα, τα παιδιά κόλλησαν τα ανθρωπάκια σε ένα μεγάλο χαρτί του μέτρου και τα ανθρωπάκια που ζωγράφισαν, ταυτόχρονα, αφήνουν τα μπαλόνια να φύγουν ψηλά στον ουρανό, αποτυπώνοντας στο κολάζ με αυτή την εικόνα ότι φεύγει ο φόβος τους ψηλά. Τέλος, μοιράσαμε στα παιδιά μπαλόνια αληθινά, για να τα ζωγραφίσουν στο σπίτι, όποτε δηλαδή νιώσουν φόβο σε συνεργασία με τους γονείς τους, να τα φουσκώσουν μαζί και στη συνέχεια είτε παροτρύνονται να τα σκάσουν, είτε να τα σπάσουν, είτε να τα αφήσουν να πετάξουν ψηλά διώχνοντας μακριά τον κάθε φόβο τους.
