Θυμηθήκαμε τα συναισθήματα ξανά και μιλήσαμε για αυτά.
Τα παιδιά συναποφάσισαν ότι θα κρατήσουν στην καρδιά τους τα θετικά συναισθήματα όπως φιλία, αγάπη, χαρά, καλοσύνη και θα αφήσουν στο σεντούκι τα αρνητικά συναισθήματα, όπως θυμό, μίσος, πόνο και λύπη.
Τότε χρωμάτισαν τα εικονίδια, μετά τα έκοψαν και έπειτα τα κόλλησαν στην καρδιά ή στο σεντούκι αντίστοιχα.
Τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή της αγάπης…. και όχι μόνο… χιλιάδες συναισθήματα ξετυλίγονται στη γιορτή αυτή.
Τα Χριστούγεννα μαθαίνουμε λίγο καλύτερα το νόημα του να μοιράζεσαι, να δίνεις αλλά και να χαρίζεις απλόχερα. Ερχόμαστε σε επαφή με ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Γι’ αυτό μαζί με τους μικρούς φίλους φτιάξαμε ένα ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης, το οποίο κάθε μέρα μας φέρνει σε επαφή και με μια καινούργια πρόκληση κι εμείς προσπαθούμε να τη φέρουμε εις πέρας! Οι εκπλήξεις είναι πολλές κι εμείς ανυπομονούμε να τις ανακαλύψουμε!
Πάμε όλοι μαζί μικροί και μεγάλοι να μετρήσουμε αντίστροφα γι’ αυτήν την τόσο όμορφη γιορτή, την ημέρα των Χριστουγέννων!
Φτιάξαμε προσκλήσεις για τους γονείς για να παρακολουθήσουν τη χριστουγεννιάτικη γιορτή μας!
Φτιάξαμε κάρτα ευχών για τους γονείς!
Στολίσαμε χριστουγεννιάτικα δέντρα στις τάξεις μας!
Φτιάξαμε στολίδια για το χριστουγεννιάτικο δέντρο, με χαρτόνι και με πηλό!
Φτιάξαμε τη φάτνη με ποικίλους τρόπους και υλικά!
Φτιάξαμε και διάφορες άλλες χριστουγεννιάτικες χειροτεχνίες με ποικίλους τρόπους και υλικά!
«Είναι άσπρο τραγανό, γλύκισμα μοναδικό! Θα το φτιάξουμε εμείς, έλα κι εσύ να το γευτείς…..»
Άλλη μια αποστολή από το ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης ολοκληρώθηκε από τους μικρούς μας μαθητές και το σχολείο μας μύρισε Χριστούγεννα!
Με αγάπη, γέλιο και μεράκι φτιάξαμε τους πιο νόστιμους κουραμπιέδες! Και του χρόνου!!!
(Οι κουραμπιέδες μοιράστηκαν συσκευασμένοι κατά την αποχώρηση των μαθητών, προκειμένου να καταναλωθούν εκτός σχολείου, με ευθύνη των γονέων τους.)
Στόχοι :
Μια πολύ σημαντική δραστηριότητα που υλοποιήσαμε μαζί με τα παιδιά, ήταν “τα χεράκια δεν χτυπάνε, τα χεράκια αγαπάνε.” Συγκεκριμένα, την ώρα που καθόμασταν στην παρεούλα συζητήσαμε μαζί με τα παιδιά αν ξέρουν τι θα πει, ή αν αναγνωρίζουν τα παρακάτω συναισθήματα όπως τι είναι : ο φόβος, η λύπη, η χαρά και αν γνωρίζουν τα συγκεκριμένα συναισθήματα να μας διηγηθούν μια δική τους προσωπική στιγμή, ή εμπειρία που τους έρχεται ως ανάμνηση στο μυαλό, που τους έκανε να βιώσουν ένα από τα παραπάνω συναισθήματα και να τη μοιραστούν μαζί μας ως μια ανάμνηση περιγράφοντάς τη. Αφού το κάθε ένα παιδί ξεχωριστά μας περιέγραψε τη δική του εμπειρία, κάποια από τα παιδιά θέλησαν να μας κάνουν το μορφασμό των παραπάνω συναισθημάτων. Να σημειωθεί ότι μας εξέπληξαν ευχάριστα τα παιδιά, διότι ήταν πολύ ζοφερές οι περιγραφές τους, αλλά και εντυπωσιακές. Έπειτα, είδαμε ένα διαδικτυακό βίντεο, το οποίο ήταν ένα ακουστικό παραμύθι με τίτλο «τα χεράκια αγαπάνε, τα χεράκια δεν χτυπάνε», το οποίο έχει δημιουργηθεί από τους μαθητές του 1ου Ολοημέρου Νηπιαγωγείου Παλαιοκάστρου και έχει επιμεληθεί η κ. Αρβανιτίδου, ένα παραμύθι που αγγίζει το φαινόμενο της βίας και ανοίγουν πολλά παράθυρα για τη χρωματιστή πλευρά της ζωής. Αφού ολοκληρώθηκε η διήγηση του παραμυθιού, ακολούθησε σχετική συζήτηση και ανάλυση των όσων έχουμε ακούσει.
Δραστηριότητα
Τα παιδιά αφού είχαν καθίσει στα τραπεζάκια τους, τους μοιράσαμε κόλλες Α4, στις οποίες τα παιδιά πάνω κλήθηκαν να σχεδιάσουν με μολύβι το περίγραμμα των χεριών τους(παλάμη-καρπός) στη συνέχεια να τα κόψουν και έπειτα ζωγράφισαν τα χεράκια πολύχρωμα, όπως τα χεράκια από το ακουστικό παραμύθι που είδαμε στο βιντεάκι. Ακολούθως σχεδιάσαμε όλοι μαζί μια μεγάλη καρδιά από κόκκινο χαρτόνι και το κάθε παιδί ξεχωριστά κόλλησε το δικό του χεράκι ξεχωριστά πάνω της και σχηματίσαμε τη δική μας καρδιά με τα δικά μας χεράκια έχοντας ως κεντρικό μήνυμα τα χεράκια δε χτυπάνε, τα χεράκια αγαπάνε και έτσι δημιουργήσαμε το ομαδικό κολλάζ της φιλίας, της αγάπης προς τη διαφορετικότητα- ισότητα και της αποφυγής του εκφοβισμού.
Τέλος, αφού ολοκληρώσαμε τη δραστηριότητα συζητήσαμε με τα παιδιά και δώσαμε υπόσχεση ότι το άγγιγμά μας θα είναι τρυφερό και δεν θα είναι για να πληγώνουμε κάποιον, πιο ειδικά δεν θα απλώνουμε χεράκια για να χτυπήσουμε κάποιον, δεν θα σπρώχνουμε, δεν θα τραβάμε κάποιον, γιατί θα τον πονάμε, αλλά ταυτόχρονα θα του δημιουργούμε λύπη, έτσι λοιπόν τα χρησιμοποιούμε μόνο για καλό, για αγάπη και φροντίδα γύρω από τους άλλους και όχι για να βλάψουμε και να στεναχωρήσουμε κάποιον. Τέλος, ενώσαμε όλοι τα χεράκια μας σαν ασπίδα και φωνάξαμε δυνατά τα χεράκια δε χτυπάνε, τα χεράκια αγαπάνε. Τελευταία ευχάριστη δραστηριότητα ήταν να κατασκευάσουμε τα δικά μας κουκλάκια με χαρούμενες φατσούλες με γλωσσοπίεστρα.
Με αφορμή τις βροχερές μέρες που μας πέρασαν, είπαμε να μιλήσουμε με τα παιδάκια για τον κύκλο του νερού, αλλά και τη σπουδαιότητα του ως εναλλακτική μορφή ενέργειας. Εξηγήσαμε στα παιδιά μέσα από εκπαιδευτικά βιντεάκια, ποια είναι η διαδικασία του κύκλου του νερού και πόσο σημαντική είναι η διατήρηση των υδάτινων πόρων, για την ύπαρξη της ζωής πάνω στον πλανήτη γη. Στη συνέχεια, κάναμε ερωτήσεις στα παιδιά σύμφωνα με το βιντεάκι που παρακολουθήσαμε και οι απαντήσεις των παιδιών μας εξέπληξαν ευχάριστα. Ακολούθως, συνδέσαμε τον κύκλο του νερού και με την γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών, εφόσον τους μοιράσαμε φύλλα εργασίας και κλήθηκαν να κόψουν και να κολλήσουν με τη σειρά τα στάδια του κύκλου του νερού, καθώς και να γράψουν τη διαδικασία του κύκλου του νερού, αφού πρώτα αναλύσαμε την έννοια της κάθε λέξης: όπως η συμπύκνωση, η βροχόπτωση, η εξάτμιση και η συγκέντρωση. Είναι καλό να σημειωθεί, ότι οι λέξεις ήταν έτοιμες γραμμένες από εμάς και τις δώσαμε στα παιδιά για να κάνουν ταύτιση γραφής και λέξεων. Έπειτα, αναλύσαμε και τα στάδια του νερού, αποτυπώνοντας με πιο παραστατικό τρόπο όσα μάθαμε. Εν συνεχεία, κάναμε δραματοποίηση, για να καταλάβουν τα παιδιά καλύτερα και με πιο βιωματικό-ευχάριστο τρόπο τον κύκλο του νερού. Τέλος, δημιουργήσαμε τη δική μας μακέτα, η οποία απεικονίζει τα στάδια του κύκλου του νερού, με αυτό τον τρόπο τα παιδιά συνδύασαν παιχνίδι, δημιουργικότητα και γνώση. Είναι βέβαιο, ότι το νερό υπάρχει παντού γύρω μας και είναι πολύτιμο αγαθό για όλους τους οργανισμούς πάνω στη γη.
Η ελιά βρίσκεται στη χώρα μας από την αρχαία εποχή. Σύμφωνα με το μύθο η θεά Αθηνά χάρισε την ελιά στην αγαπημένη της πόλη την Αθήνα, ενώ η ιστορία λέει πως πρώτοι οι Έλληνες καλλιέργησαν την ελιά και από εκεί και μετά έγινε γνωστή και στον υπόλοιπο κόσμο. Η ελιά είναι ένα οπωροφόρο δέντρο το οποίο μας χαρίζει το πολύτιμο λάδι, το οποίο αποτελεί βάση τη Μεσογειακής διατροφής και το χρησιμοποιούμε και για να φτιάξουμε φάρμακα, καλλυντικά, σαπούνια.
Βιωματική δραστηριότητα:
Αποφασίσαμε μαζί με τα παιδιά να βγούμε στην αυλή του σχολείου μας, στην οποία υπάρχουν φυτρωμένα δεντράκια ελιάς και θελήσαμε να τα δούμε από κοντά. Έτσι είδαμε τις ελιές από κοντά συζητήσαμε για το χρώμα τους, για τα μέρη τους και για το ποία είναι η υφή τους, μάλιστα το κάθε παιδί έπιανε το κλαδί της ελιάς. Έπειτα, μπήκαμε μέσα στην τάξη και καθίσαμε στα τραπεζάκια και δώσαμε στα παιδιά να δοκιμάσουν, αλλά και να δουν από κοντά την ελιά, το λάδι και μια νέα γεύση το πατέ ελιάς, έτσι ώστε να γνωρίσουν τη γεύση αυτού του πολύτιμου καρπού. Καλό είναι να σημειωθεί, ότι τα παιδιά το χάρηκαν πολύ και τους άρεσαν όλες οι γεύσεις, μάλιστα ζητούσαν να τους δώσουμε και άλλες ελιές να φάνε και πιο πολύ πατέ ελιάς. Τέλος, κατασκευάσαμε το δικό μας δέντρο ελιάς, αφού τα παιδιά έκοψαν σε χαρτόνι το περίγραμμα του δέντρου στη συνέχεια ζωγράφισαν με μαύρο μαρκαδόρο τις ελίτσες τους και αφού υλοποιήθηκε η κατασκευή μας κλείσαμε με το τραγουδάκι ελιά, όπου κάναμε αναπαράσταση με τα χεράκια μας για το πως κουνιούνται τα φύλλα του δέντρου από τον αέρα.
Ασχοληθήκαμε με τον αέρα. Μάθαμε σε τι μας βοηθάει ο αέρας, ότι αν δεν υπήρχε ο αέρας δεν θα μπορούσαν να πετάξουν τα πουλιά και τα αεροπλάνα μεταξύ άλλων, μάθαμε για τον ανεμόμυλο. Έτσι μάθαμε και για το γράμμα Αα, από το οποίο αρχίζει ο αέρας και ο ανεμόμυλος.
Το φθινόπωρο είναι μια από τις τέσσερις εποχές του χρόνου που φημίζεται για τις βροχούλες του και για την πτώση της θερμοκρασίας του. Η φύση ετοιμάζεται για τα μεγάλα κρύα και μας προετοιμάζει για τον Χειμώνα, ο οποίος θα έρθει σε λίγο καρό. Αυτές τις μέρες ήταν έντονη και αισθητή η αλλαγή του καιρού και η βροχούλα ήρθε να μας τα κάνει «μούσκεμα». Με αφορμή τη μεταβολή του καιρού, που είχαμε βροχερές μέρες, διαβάσαμε μαζί με τα παιδιά το παραμύθι: «Πέφτει, πέφτει η σταγόνα», εκδόσεις Πατάκη. Μέσα από τις εικόνες του συγκεκριμένου παραμυθιού εξηγήσαμε στα παιδιά, πως δημιουργείται η βροχούλα, αλλά και σε ποια μέρη ταξιδεύει. Έπειτα, συζητήσαμε με τα παιδιά τι χρώματα έχει ο ουρανός και τα σύννεφα πώς αλλάζουν όταν βρέχει, θέσαμε στα παιδιά διάφορα ερωτήματα όπως: τι κάνουμε όταν βρέχει;, και αν τους αρέσει η βροχή;, όταν βρέχει πως θα πρέπει να ντυνόμαστε;, αλλά και ποιο αξεσουάρ θα πρέπει να χρησιμοποιούμε για να μην βρεχόμαστε.
Τα παιδιά έδωσαν τις δικές τους απαντήσεις, οι οποίες ήταν πολλές και ενδιαφέρουσες και καταλήξαμε όλοι μαζί στην παρεούλα, ότι ένα από τα πιο απαραίτητα αξεσουάρ που πρέπει να έχουμε είναι η ομπρέλα για να μην βρεχόμαστε από τις σταγόνες της βροχής.
Στη συνέχεια είπαμε να μάθουμε ένα τραγουδάκι για τη βροχή και το τραγουδήσαμε όλοι μαζί :
Πέφτει η βροχή πέφτει η βροχή { χ 2}
χορεύουν οι σταγόνες {χ2}
μαζί με αυτές και εγώ χορεύω τραγουδώ.{χ2 }
Στη συνέχεια, πραγματοποιήσαμε μια πολύ δημιουργική δραστηριότητα, που στόχευε στη λεπτή κινητικότητα των παιδιών και στην καλλιέργεια της φαντασίας τους. Κατασκευάσαμε λοιπόν τις δικές μας ατομικές ομπρελίτσες, αλλά και τα δικά μας σαλιγκαράκια αφού πρώτα μιλήσαμε για το ζωάκι το σαλιγκάρι. Είναι γνωστό, ότι με τη βροχή βγαίνουν τα σαλιγκάρια και έχει ταυτιστεί θα λέγαμε η εμφάνιση τους με το νερό της βροχής, έτσι σκεφτήκαμε να δημιουργήσουμε τα δικά μας σαλιγκαράκια.
Κατασκευάσαμε ομπρέλες, κάποιες από χαρτόνι και κάποιες από χάρτινα πιατάκια τα οποία χρωματίσαμε με δαχτυλομπογιά. Κατόπιν τις διακοσμήσαμε, άλλες με πομ πον και άλλες με κομματάκια χαρτί.
Κατασκευάσαμε σαλιγκαράκια, κάποια από πλαστελίνη πάνω στο φύλλο τους το οποίο φτιάξαμε από χαρτί και κάποια από χαρτόνι και τα διακοσμήσαμε.
Ο μήνας Νοέμβριος είναι γνωστός ως μήνας της σποράς και του οργώματος. Μόλις πέσουν οι πρώτες φθινοπωρινές βροχές, οι γεωργοί οργώνουν τα χωράφια τους και σπέρνουν διάφορους καρπούς, αλλά και δημητριακά όπως είναι το σιτάρι, το κριθάρι. Αποφασίσαμε λοιπόν λόγω της εποχής, να μιλήσουμε, αλλά και να γνωρίσουμε μαζί με τα παιδιά για το δημητριακό το σιτάρι και ταυτόχρονα για τη σπορά.
Συγκεκριμένα, συζητήσαμε μαζί με τα παιδιά την ώρα που βρισκόμασταν στην παρεούλα, ότι η σπορά στα παλιά τα χρόνια γινόταν μόνο με τα χέρια των γεωργών, ενώ τώρα οι γεωργοί χρησιμοποιούν σύγχρονα μηχανήματα όπως είναι το τρακτέρ, το αλέτρι , για να κάνουν τη δουλειά τους πιο γρήγορα, αλλά και πιο εύκολα σε σύγκριση με τα παλιά τα χρόνια. Με το όργωμα το χώμα γίνεται πιο αφράτο, για να υποδεχθεί τους καινούργιους σπόρους που θα σπείρει ο γεωργός. Επίσης, το οργωμένο χώμα μπορεί να απορροφήσει καλύτερα το νερό της βροχής. Δείξαμε στα παιδιά πως είναι το σιτάρι, περιγράψαμε το χρυσαφένιο του χρώμα, εξηγήσαμε ότι από το σιτάρι παράγονται τα δημητριακά, τα μακαρόνια, το ψωμί. Επιπλέον, δώσαμε στα παιδιά να αγγίξουν το στάρι για να καταλάβουν την υφή του, ότι δηλαδή είναι πιο τραχεία και σκληρή . Δείξαμε και εικόνες με το γεωργό, περιγράψαμε τι φοράει ο γεωργός όταν πηγαίνει στο χωράφι. Ζωγραφίσαμε επίσης το Γεωργό και το σιτάρι.
Έπειτα, μια ακόμη δημιουργική δραστηριότητα που υλοποιήσαμε μαζί με τα παιδιά, ήταν ο πίνακας με το σιτάρι και το κουλούρι. Κατασκευάσαμε το σιτάρι μας, αφού πρώτα σχηματίσαμε με το γκοφρέ τα δικά μας μπαλάκια και δημιουργήσαμε το δικό μας σιτάρι, αλλά και το κουλουράκι που χάρη στο σιτάρι γίνεται το αλεύρι και το αλεύρι μας δίνει το ψωμί και το κουλούρι. Στη συνέχεια υλοποιήσαμε γλωσσικές δραστηριότητες, όπως ήταν η αναγνώριση γραμμάτων της λέξης Σιτάρι, η αναγνώριση των συλλαβών σι-τα-ρι και ικανότητα του σχηματισμού της λήξης σιτάρι με τη σωστή σειρά των γραμμάτων από τα ίδια τα παιδιά. Ακολούθως μιλήσαμε για τα σκιάχτρα , τα οποία τα τοποθετούν οι γεωργοί, έτσι ώστε να μπερδέψουν τα πουλιά και τα πουλιά να μην πλησιάζουν και τρώνε τους σπόρους από τα χωράφια, έτσι κατασκευάσαμε τα δικά μας σκιαχτράκια- κουκλάκια , σχηματίζοντας με κύκλο το κεφάλι και τρίγωνο το σώμα, έτσι ώστε να συνδυάσουμε μαθηματικά ( γεωμετρικά σχήματα) με ευφάνταστες κατασκευές.
Τέλος, φτιάξαμε τα δικά μας γλαστράκια, έτσι ώστε να δούμε με ζωντανό πείραμα τι χρειάζεται ένας σπόρος για να αναπτυχθεί. Καταρχήν πήραμε χώμα από την αυλή του σχολείου και φυτέψαμε σε ποτηράκια. Κατόπιν γεμίσαμε σε ένα ποτηράκι φακές και λίγο βαμβάκι. Τοποθετήσαμε τα γλαστράκια μας σε ένα φωτεινό μέρος και συμφωνήσαμε μαζί με τα παιδιά ότι θα τα ποτίζουμε κάθε μέρα για να παρατηρήσουμε την ανάπτυξη του βλαστού. Tέλος, στα γλαστράκια μας κατασκευάσαμε και τοποθετήσαμε μικρά σκιάχτρα. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα ήταν βιωματική και παρακίνησε πολύ το ενδιαφέρον των παιδιών αναμένοντας το αποτέλεσμα.
(Στόχοι: αποδοχή της διαφορετικότητας, ενσυναίσθηση)
Υλικά: λεμόνια, μήλα.
Διαδικασία:
α) Ζητήθηκε από τα παιδιά να περιγράψουν τα χαρακτηριστικά ενός λεμονιού (κίτρινο, στρογγυλό, πικρό, ξινό κ.τ.λ.).
β) Στην συνέχεια, χωρίστηκαν τα παιδιά σε μικρότερες ομάδες και δόθηκε στην καθεμιά από ένα λεμόνι. Κάθε ομάδα χρειάστηκε να γνωρίσει το λεμόνι της εξετάζοντάς το, παρατηρώντας όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Υπήρχε η οδηγία να μην σημαδέψουν ή παραμορφώσουν το λεμόνι τους με οποιοδήποτε τρόπο. Μπορούσαν να δώσουν στο λεμόνι τους ένα όνομα, να δημιουργήσουν μια ιστορία, να αρχίσουν να το προσωποποιούν, σαν να είχε προσωπικότητα.
γ) Ένα παιδί από κάθε ομάδα μιλά στην ολομέλεια για το λεμόνι της ομάδας του και τους λέει την ιστορία του.
δ) Έπειτα, συγκεντρώνονται όλα τα λεμόνια στο κέντρο του κύκλου και ένα μέλος της κάθε ομάδας καλείται να έρθει να αναγνωρίσει και να πάρει το δικό του λεμόνι.
ε) Τα παιδιά βάζουν και πάλι όλα τα λεμόνια στο κέντρο του κύκλου. Τότε σε αυτόν τον κύκλο εμφανίζεται ένα κόκκινο μήλο. Τα παιδιά καλούνται να απαντήσουν αν αυτό το νέο φρούτο χωράει σε αυτό το λεμονόκοσμο.
Ακολούθησαν οι παρακάτω ερωτήσεις:
-Γιατί ήταν τόσο εύκολο να αναγνωρίσετε το λεμόνι σας;
-Είχατε υπάρξει ποτέ το μήλο μέσα σε μία παρέα;
-Είχατε ποτέ τον ρόλο των λεμονιών απέναντι σε ένα διαφορετικό ή νέο μέλος σε μία ομάδα;
-Υπήρξατε ποτέ το άλλο φρούτο σε ένα λεμονόκοσμο; Πώς το χειριστήκατε;
Συζήτηση με τους μαθητές: Συζητήθηκε ότι όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα ακόμη και αν έχουμε διαφορετικά χαρακτηριστικά στην εμφάνιση, στην καταγωγή κλπ. Αποδεχόμαστε και στηρίζουμε ακόμη και τα άτομα που είναι διαφορετικά από εμάς. Σε μια σχολική τάξη όλα τα παιδιά είναι ίσα και αγαπημένα.
Τέλος, τα παιδιά καλέστηκαν ομαδικά να ζωγραφίσουν το μήλο και τα λεμόνια σε χαρτόνι, ζωγραφίζοντας το μήλο στην μέση κι γύρω τα λεμόνια, δείχνοντας ότι η διαφορετικότητα δεν αποτρέπει την αποδοχή και την φιλία, αλλά τα αγκαλιάζει.
Σε πρώτη φάση είδαμε τις κάρτες με τα βασικά συναισθήματα και συζητήσαμε για αυτά. Κατόπιν τα παιδιά καλέστηκαν να τα αναγνωρίσουν από τις καρτέλες και να πουν πότε νιώθουν το κάθε συναίσθημα και τέλος να κάνουν παντομίμα ένα συναίσθημα ο καθένας, δείχνοντας στους συμμαθητές τους πως νιώθουν…
Αρχικά, τα παιδιά ανέφεραν ποια συναισθήματα γνωρίζουν, δίνοντας την δική τους ερμηνεία για ένα συγκεκριμένο συναίσθημα. Ακολούθησαν προτάσεις των παιδιών για διαχείριση των συναισθημάτων των παιδιών που απεικονίζονται στις καρτέλες.
Στην συνέχεια, παρακολουθήσαμε σχετικά βίντεο με τα συναισθήματα και παίξαμε σενάρια όπου έπρεπε οι μαθητές να βρουν το σωστό συναίσθημα.
Ακολούθησαν φύλλα εργασιών με θέμα τα συναισθήματα.
Τέλος τα παιδιά ζωγράφισαν ελεύθερα τον εαυτό τους με το συναίσθημα που επιλέγουν να αντιπροσωπεύσουν.
