Με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, μιλήσαμε στα παιδιά για το συναίσθημα της αγάπης και ζητήσαμε να μας πουν τι είναι για τα ίδια η αγάπη.
Διαβάσαμε το παραμύθι “Κάποιος να με αγαπάει” και στη συνέχεια μας εξέφρασαν τις ιδέες τους για τη σημασία της αγάπης, πότε νιώθουν αγάπη, για ποιους νιώθουν αγάπη και πως τη δείχνουν.
Αναφερθήκαμε και στον Romero Britto, τον παγκοσμίου φήμης Βραζιλιάνο ζωγράφο και γλύπτη ο οποίος χρησιμοποιεί ζωηρά χρώματα και παιχνιδιάρικα θέματα, θέλοντας να εκφράσει μέσω των έργων του την πίστη του στην αγάπη. Οι καρδιές έχουν καταλάβει μεγάλο κομμάτι στα έργα του και αυτό με τα δύο παιδιά που αγκαλιάζουν μία καρδιά μας ενθουσίασε και δημιουργήσαμε τα δικά μας έργα!!!
Καλωσορίσαμε και τον τελευταίο μήνα του χειμώνα τον Φλεβάρη, αν και δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι γνωστός και δημοφιλής στα παιδιά σαν τον Δεκέμβρη. Μόλις ακουστεί το όνομά του, τα παιδιά μιλούν, διηγούνται, περιμένουν……
Παρουσιάσαμε τα χαρακτηριστικά του, τα δώρα του και τις γιορτές του.
Διαβάσαμε το παραμύθι “Τα παιχνίδια του Φλεβάρη” της Λότης Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου
Παρόλο που τον μήνα αυτόν κάνει αρκετό κρύο, ο Φλεβάρης προμηνύει τον ερχομό της άνοιξης όπως λέει και η παροιμία « Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει, μα αν τύχει και θυμώσει μες στο χιόνι θα μας χώσει».
Είπαμε τις παροιμίες του μήνα και παίξαμε ένα παιχνίδι ανασύνθεσης των παροιμιών με κάρτες, τις οποίες ανακατέψαμε και τα παιδιά τις τοποθέτησαν σε ζευγάρια .
Παρουσιάσαμε στα παιδιά το ημερολόγιο του Φλεβάρη και διαπιστώσανε ότι έχει λιγότερες ημέρες.
Τους εξηγήσαμε όμως, ότι κάθε τέσσερα χρόνια ο Φεβρουάριος έχει μία ημέρα παραπάνω και τότε το έτος λέγεται δίσεκτο. Για να το κατανοήσουν καλύτερα παίξαμε παιχνίδι χρονικής αλληλουχίας.
Αναφερθήκαμε και στα πολλά του ονόματα όπως Φλεβάρης, Κουτσοφλέβαρος, Μικρός και Κουτσός, και εξηγήσαμε γιατί συμβαίνει αυτό μέσα από το “Μύθο του Φλεβάρη”.
Βρισκόμαστε μια ανάσα πριν αποχαιρετήσουμε το παγωμένο τοπίο του χειμώνα και η όμορφη, ανυπόμονη νυφούλα μας ,η αμυγδαλίτσα άνοιξε δειλά δειλά τα πανέμορφα, ευωδιαστά άνθη τις , προμηνύοντας την αναγέννηση της φύσης την άνοιξη .
Ακούσαμε το παραμύθι ” Η μυγδαλιά και το φεγγάρι”.
Είδαμε πίνακες ζωγραφικής από διάσημους ζωγράφους με θέμα την αμυγδαλιά:
Βαν Γκογκ
Γεώργιος Ιακωβίδης
Διαβάσαμε το ποίημα του Γ. δροσίνη ” Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά” και στη συνέχεια το ακούσαμε μελοποιημένο.
Ανθισμένη Αμυγδαλιά
Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
με τα χεράκια της
κι εγέμισ’ από άνθη η πλάτη
η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.
Κι εγέμισ’ από άνθη…
Αχ, σαν την είδα χιονισμένη την τρελή γλυκά τη φίλησα της τίναξα όλα τ’ άνθη από την κεφαλή κι έτσι της μίλησα: Της τίναξα όλα τ’ άνθη…
Τρελή, σαν θες να φέρεις στα μαλλιά σου τη χιονιά τι τόσο βιάζεσαι; Μονάχη της θε να `ρθει η βαρυχειμωνιά, δεν το στοχάζεσαι; Μονάχη της θε να `ρθει…
Του κάκου τότε θα θυμάσαι τα παλιά τα παιχνιδάκια σου σκυφτή γριούλα με τα κάτασπρα μαλλιά και τα γυαλάκια σου. Σκυφτή γριούλα…
Γεώργιος Δροσίνης (1859 – 1951) Έλληνας ποιητής και πεζογράφος
Η δεύτερη εποχή του χρόνου, ο χειμώνας αν και παγωμένη κύλισε όμορφα, δημιουργικά, γεμάτη γνώσεις! Μιλήσαμε για τις αλλαγές στη φύση, τις συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων και των ζώων, τις γιορτές της . Είδαμε χειμωνιάτικες εικόνες στον υπολογιστή και έργα τέχνης με θέμα τον χειμώνα. Για να ζεσταθούμε ξεκινήσαμε τη διερεύνησή μας με παιχνίδι, γίναμε οι ντετέκτιβ του χειμώνα... Βγήκαμε στην αυλή για να βρούμε που κρύβεται ο χειμώνας χρησιμοποιώντας τις αισθήσεις μας.
Παρατηρήσαμε με το βλέμμα τη φύση γύρω μας. Ο χειμώνας κρύβεται… στα παγωμένα νερά του δρόμου και της αυλής, στα γυμνά κλαδιά, στο ζεστό ντύσιμο των ανθρώπων που περπατάνε.
Αφουγκραστήκαμε με την ακοή τους ήχους του…το βοριά που σφυρίζει, τα ξερά κλαδιά που τρίζουν, τις φωνές μας όταν παίζαμε με τις χιονονιφάδες…
Μυρίσαμε τη μυρωδιά από το πορτοκάλι, το μανταρίνι, τον καπνό από τα αναμμένα τζάκια…
Αισθανθήκαμε στο σώμα και στα χέρια μας το χειμώνα…στα μάγουλα μας που κοκκίνισαν, στα παγωμένα άκρα μας, στα χνώτα μας που άχνιζαν…
Στολίσαμε την τάξη μας με χειμωνιάτικες δημιουργίες:
τη χειμωνούλα
τα χιονισμένα τοπία
τα αρκουδάκια με κασκόλ και σκουφάκι
τους χαμογελαστούς χιονανθρώπους
Μάθανε το Τραγούδι του Χειμώνα: Παιχνιδοτράγουδο για πολλαπλές δραστηριότητες λόγου και όχι μόνο…
Α,α,α αρχίζει η παγωνιά!
Πάει ο ήλιος έχει φύγει
και το κρύο μας τυλίγει. Α,α,ααρχίζει η παγωνιά!
Ε,ε,ε,χειμώνα παγερέ!
Ξύλα ανάβουν μες τα τζάκια
και ζεσταίνουν τα σπιτάκια. Ε,ε,ε,χειμώνα παγερέ!
Ταξινομήσανε τα χειμωνιάτικα δεντράκια με αύξουσα και φθίνουσα διάταξη, με βάση-κριτήριο το μέγεθος…
Αγαπημένο θέμα των παιδιών, η χειμερία νάρκη.
Βάλανε λοιπόν για ύπνο τις καφέ αρκουδίτσες του δάσους
Από το βουνό πετάξαμε στη θάλασσα για την πανέμορφη αλκυόνα. Μάθαμε το αίνιγμά της
το τραγούδι της
παρακολουθήσαμε τον μύθο της στον υπολογιστή
και στο τέλος μεταμορφωθήκαμε σε αλκυόνες που προσπαθούν να επιβιώσουν από τα κύματα της θάλασσας!
Στις 30 Ιανουαρίου γιορτάσαμε τους Τρεις Ιεράρχες, τον Μέγα Βασίλειο, τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο και τον Γρηγόριο τον Θεολόγο. Σχολική γιορτή , γιορτή της παιδείας και των γραμμάτων, γιορτή των δασκάλων και των μαθητών, γιατί και οι Τρεις Ιεράρχες ήταν άνθρωποι μορφωμένοι, σοφοί δάσκαλοι, φημισμένοι ρήτορες και συγγραφείς. Πρόσφεραν πάρα πολλά στα γράμματα, διαθέτοντας ολόκληρη την περιουσία τους.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή
