Μα ποιο είναι αυτό το δεντράκι που στην καρδιά του χειμώνα ανθίζει;

Η αμυγδαλιά! 

Μάθαμε για τον μύθο της αμυγδαλιάς και τον διαβάσαμε με την βοήθεια του εικονόλεξου.

Ακούσαμε το  τραγουδάκι <<Ετίναξα την ανθισμένη αμυγδαλιά>>

Παρατηρήσαμε τους διάσημους πίνακες ζωγραφικής του Van Gogh και φτιάξαμε τον δικό μας με θέμα την αμυγδαλιά λίγο διαφορετικά.

Χρησιμοποιήσαμε πινέλα, τέμπερες και  χαρτιά.

μα και νερομπογιές

στο τέλος γράψαμε την λέξη ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ και ζωγραφίσαμε τα άνθη της.

«Κυρία, ο καιρός τρελάθηκε», «Έχει πολλή ζέστη!», μας έλεγαν τα παιδιά τις προηγούμενες μέρες…Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να αναφερθούμε στις Αλκυονίδες μέρες και τον μύθο της Αλκυόνης…

Aρχικά, διαβάσαμε το μύθο των αρχαίων Ελλήνων, για την Αλκυόνη που μεταμορφώθηκε σε πουλί .

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΛΚΥΟΝΗΣ

(Η Αλκυόνη ψάχνει το σύζυγό της, Κήυκα)

Σύμφωνα με το μύθο , η Αλκυόνη πριν γίνει πουλί , ήταν μια πεντάμορφη κοπέλα , κόρη του Αίολου , του θεού του ανέμου  και της Ενάρετης .Η Αλκυόνη ήταν παντρεμένη με τον Κύηκα κι ήταν τρισευτυχισμένη . Περνούσαν τόσο όμορφα , που άρχισαν να πιστεύουν σιγά ? σιγά ότι δεν είναι κοινοί θνητοί , αλλά ισάξιοι με τους 12 Θεούς του Ολύμπου .Ο Κύηκας θεώρησε τον εαυτό του ισάξιο του Δία και η Αλκυόνη πίστευε πως ήταν ισάξια της Ήρας . Μάλιστα άρχισαν να αποκαλούν ο ένας τον άλλο με τα ονόματα των Θεών . Αυτό προκάλεσε την οργή του Δία . Όταν το έμαθε θύμωσε τόσο πολύ , που έριξε έναν κεραυνό στο καράβι του Κύηκα κι αυτός μη μπορώντας να παλέψει με τα μανιασμένα κύματα , πνίγηκε .Η Αλκυόνη περίμενε τον άνδρα της στο ακρογιάλι και καθώς περνούσε η ώρα κι ο καιρός η αγωνία της  μεγάλωνε ακόμη περισσότερο . Μέσα από τη μανιασμένη θάλασσα το μόνο που μπορούσε πια να αντικρύσει ήταν κάποια ξύλα από το καράβι του Κύηκα . Άρχισε τότε να κλαίει απαρηγόρητα . Ημερόνυχτα θρηνούσε το χαμό του αγαπημένου της Κύηκα . Ο Δίας στο τέλος τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε ένα πανέμορφο πουλί , με λαμπερά γαλάζια φτερά  , την αλκυόνα (Alcedo atthis ) .Η αλκυόνα ζει και αναπαράγεται κοντά σε ακτές , ποτάμια , λίμνες , υγροτόπους και σε παράκτιες λιμνοθάλασσες της Ελλάδας , της Κύπρου και της Ευρώπης γενικότερα . Μοιάζει σα να περιμένει να εμφανιστεί μέσα από τα κύματα ο αγαπημένος της Κύηκας .Το μαρτύριο όμως της αλκυόνας δεν τελείωνε εδώ . Γεννούσε τα αυγά της μέσα στη βαρυχειμωνιά και τα κλωσούσε πάνω σε πέτρες και βράχια στις ακτές . Κάποιες φορές τα αγριεμένα κύματα όμως ορμούσαν με μανία πάνω στη φωλιά της κι αυτή καταστρεφόταν μαζί με τα αυγά της .Ο Δίας και πάλι έδειξε συμπόνια στην αλκυόνα κι έτσι μέσα στην καρδιά του χειμώνα , οι άνεμοι κοπάζουν κι ο ήλιος λάμπει , βοηθώντας την αλκυόνα να κλωσήσει τα αυγά της .

Τον δραματοποιήσαμε και στη συνέχεια ζωγραφήσαμε ότι μας άρεσε περισσότερο….

Παρακολουθήσαμε από το διαδίκτυο βίντεο σχετικό με τον τρόπο που ψαρεύει την τροφή της ακι

είδαμε διαδικτυακά πολύ ωραίες φωτογραφίες με την αλκυόνα…

Μάθαμε το αίνιγμα…

Στο τέλος, κάναμε  και 1 κατασκευή με την αλκυόνα για να την πάρουν τα παιδιά μαζί τους…

Την Πέμπτη στο Νηπιαγωγείο μας, υποδεχτήκαμε το Φεβρουάριο.

Ο Φλεβάρης είναι ο τελευταίος μήνας του χειμώνα και οφείλει το όνομά του σε μια Ρωμαϊκή γιορτή που ονομάζεται Φεμπρουά, μια γιορτή θρησκευτικού καθαρμού και εξαγνισμού. Είναι ο μήνας που έχει τις λιγότερες μέρες, γι’αυτό τον λόγο ονομάζεται και Κουτσοφλέβαρος! Κάθε 4 χρόνια, όταν το έτος είναι δίσεκτο, τότε ο Φεβρουάριος έχει μία μέρα παραπάνω.

Τραγουδήσαμε για τον φλεβάρη

Κόψαμε την βασιλόπιτα της τάξης μας

Το φλουρί πέφτει στο Γιώργο και του χαρίζουμε ένα μικρό δωράκι

     

Ευχόμαστε να είναι καλότυχος, όπως και όλα τα παιδιά του σχολείου μας!

              ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Χιόνι  έπεσε γύρω από την πόλη μας και όπως είναι φυσικό το θέμα της  συζήτησης μας είναι για το χιόνι.

Λέμε τις εντυπώσεις μας στην παρεούλα από τις κρύες ημέρες που είχαμε και το παιχνίδι μας με το χιόνι ( όσων πήγαν και έφτιαξαν χιονάνθρωπο). Αναπαριστούμε τον τρόπο που περπατάμε στο χιόνι και το πως γλιστράμε όταν παγώσει το χιόνι. Ρωτάμε τα παιδιά τι είναι το χιόνι,τι μπορούμε να παίξουμε, τι να κατασκευάσουμε και πήραμε υπέροχες απαντήσεις…..

• Δημιουργήσαμε τοπία στο χιόνι με μαύρο κανσόν και παλιές εφημερίδες

χιονονιφάδες….

κατασκευάσαμε γάντια και σκουφάκια και κάναμε σκί….

άκουσαν το ποιήμα << στο χιόνι>> και ζωγράφισαν το παιχνίδι που θα ήθελαν να παίξουν στο χιόνι

με τέμπερες έφτιαξαν τον χιονάνθρωπο

Τραγουδήσαμε τραγούδια για το χιόνι και μάθαμε ένα ωραίο αινιγματάκι…

διαβάσαμε το παραμύθι << ένα πουλάκι τον χειμώνα>>

Ευχή των παιδιών μετά από όλα αυτά είναι να χιονίσει πάλι πολύ σύντομα, για να καταφέρουμε να παίξουμε όλοι μαζί χιονοπόλεμο στην αυλή του νηπιαγωγείου μας!!!