Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης αξιοποιήθηκε διδακτικά το παραμύθι του Αντώνη Παπαθεοδούλου σε εικονογράφηση από την Μυρτώ Δεληβοριά “Αν κάθε μέρα”, είπαμε παροιμίες, γράψαμε λέξεις από ‘α’ όπως αποταμίευση, περπατήσαμε πάνω στο Α της αποταμίευσης που φτιάξαμε με χαρτοταινία στο πάτωμα…
Γνωρίσαμε την ιστορία και τα γεγονότα του 1940 μέσα από βιβλία, φωτογραφικό υλικό, παραμύθια, βίντεο, τραγούδια…
Μιλήσαμε για την πατρίδα μας, τη σημαία μας, για τις έννοιες πόλεμος- ειρήνη, δραματοποιήσαμε την ιστορία της Γαλάτειας Σουρέλη, “Ο γίγαντας και ο νάνος”…
Και έφτασε η ημέρα του εορτασμού! Χαρούμενα τα παιδιά μας σηκώνουν τα σημαιάκια τους και τα καδράκια τους για να γιορτάσουμε το ηρωικό ΟΧΙ της 28 Οκτωβρίου 1940!
Bρήκαμε λέξεις που αρχίζουν από Φφ, όπως το φθινόπωρο και τις αντιγράφαμε στη γωνιά της γραφής,
φυσήξαμε δυνατά για να σβήσουμε ένα κεράκι, φυσήξαμε δυνατά σαν τον αέρα, φτιάξαμε καδράκια με σκούπες και φθινοπωρινά φύλλα,
σε ομάδες τα παιδιά συζήτησαν και πήραν αποφάσεις για το πως θα φτιάξουν το Φ που ξεκινάει η λέξη Φθινόπωρο και με τι υλικά από την τάξη μας,
Διαβάσαμε την ιστορία «Άουτς» του Scamell Ragnhild που μιλάει για ένα σκαντζόχοιρο, ο οποίος ετοιμαζόταν να μπει στη φωλιά του. Δυστυχώς ένα μήλο κάρφωσε στη ράχη του και ήταν αδύνατο να χωρέσει στη φωλιά του.
Κάθε φίλος του είχε και μια ιδέα για τον τρόπο που θα μπορούσε να απαλλαγεί από αυτό το μήλο, αλλά το αποτέλεσμα ήταν τελείως διαφορετικό…
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ:
(Τακτικοί αριθμοί: πρώτος, δεύτερος, τρίτος…)
Ποιο αντικείμενο κόλλησε πρώτο στο σκαντζόχοιρο; Ποιο δεύτερο; κ.ο.κ.
Πόσα αντικείμενα από το κάθε είδος κόλλησαν πάνω στο σκαντζόχοιρο;
Στη συνέχεια, τα παιδιά δραματοποίησαν την ιστορία και παίξαμε κι ένα παιχνίδι. Κολλήθηκαν στην πλάτη τους με χαρτοταινία, οι εικόνες με τα αντικείμενα που κόλλησαν πάνω στο σκαντζόχοιρο και τους ζητήθηκε να προσπαθήσουν να τα ξεκολλήσουν χωρίς να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους!
Τα παιδιά είναι πολύ ευρηματικά και με διάφορους τρόπους καταφέρνουν να τις ξεφορτωθούν: τρίβονται στο πάτωμα, στον πίνακα, στις καρέκλες και σε άλλα έπιπλα…
Κάποιο παιδί λέει σ’ ένα άλλο:
“Έλα να το δαγκώσω για να σου το βγάλω!”
Τέλος, έφτιαξαν σκαντζόχοιρους σε ομάδες των 4-5 ατόμων αφού πρώτα συζήτησαν στις ομάδες τους για τον τρόπο με τον οποίο θα τους διακοσμήσουν. Κάποιοι επέλεξαν να χρωματίσουν το εσωτερικό του με καφέ ξυλομπογιές, να κολλήσουν φθινοπωρινά φύλλα και ξυλάκια για σουβλάκια για αγκάθια, άλλοι να χρωματίσουν το εσωτερικό του με καφέ νερομπογιά…
Οι μήνες Οκτώβριος και Νοέμβριος, είναι οι μήνες του Φθινοπώρου που οι άνθρωποι οργώνουν και φυτεύουν.
Έτσι, μιλήσαμε για τη σπορά, για την διαδικασία ανάπτυξης του φυτού και για το τι χρειάζεται για να μεγαλώσει ένα φυτό. Και για να γίνει η αυλή του σχολείου μας πιο όμορφη φυτέψαμε με τη βοήθεια των κηπουρών του δήμου μας αειθαλείς θάμνους, ελαίαγνους, μπούξους, ανθοφόρα φυτά, αντίρρινα-σκυλάκια, μαργαρίτες, κυκλάμινα, ελίτσες, μια υπέροχη μπανανιά… όλα δωρεά του κυρίου Κουκουτσάκη Μιχάλη, γονέα μαθήτριάς μας, από το φυτώριό του στον Πλατανιά Χανίων!
Τα παιδιά έβαψαν με χρώματα που μας χορήγησε η μητέρα της Ελενίτσας Σ., παλαιά ελαστικά που μας χορηγήθηκαν από το κατάστημα ελαστικών ‘Χύτας’ στην Ελευσίνα για να χρησιμοποιηθούν ως γλάστρες και αφού έριξαν χώμα στο εσωτερικό τους με τα φτυαράκια τους, φύτεψαν και πότισαν τα φυτά μας!
Στις 4 Οκτωβρίου γιορτάσαμε την παγκόσμια ημέρα των ζώων στο νηπιαγωγείο μας! Τα ζώα είναι πάντα από τα αγαπημένα θέματα των παιδιών και χαρήκαμε όλες τις δραστηριότητες που κάναμε στην τάξη μας! Πρώτα, διαβάσαμε το βιβλίο «Οι ουρές δεν είναι για να τις τραβάμε» και μιλήσαμε για τα δικαιώματα των ζώων, για το πώς πρέπει να τα μεταχειριζόμαστε, να τα φροντίζουμε, να τα προσέχουμε…
Στη συνέχεια, παίξαμε με τα ζωάκια της τάξης μας, είπαμε τις ονομασίες τους, πού ζει το καθένα, τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του ενώ κάναμε αναφορά και στην προσφορά του (π.χ. ο σκύλος είναι φύλακας αλλά και φίλος, η αγελάδα μας δίνει το γάλα και το κρέας της κ.ά.).
Την επόμενη μέρα, διαβάσαμε την ιστορία «Η καμηλοπάρδαλη που δεν έβλεπε καλά» της Γιολάντας Τσορώνη,
ακολούθησε η ανάλυση του παραμυθιού και στη συνέχεια, δραματοποιήσαμε την ιστορία με τα παιδιά να γίνονται μικροί ηθοποιοί και να αναλαμβάνουν ρόλους-τα ζώα του παραμυθιού. Η δραματοποίηση είναι ο πιο εύκολος και διασκεδαστικός τρόπος για να καταλάβει το παιδί μια ιστορία και βιώνοντάς την να μάθει μέσα από αυτήν. Συνάμα προάγεται η συνεργασία, η ομαδικότητα, η αυτοέκφραση, η έκφραση συναισθημάτων και η έκθεση του εαυτού μας στο κοινό των συμμαθητών.
Τέλος, τα παιδιά έκοψαν, ζωγράφισαν, έκαναν τύπωμα με το δάχτυλό τους και έφτιαξαν τις δαχτυλόκουκλες καμηλοπαρδάλεις τους!
Σήμερα στις τάξεις μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες είχαν την τιμητική τους!
Τραγούδια, φύλλα εργασίας, κατασκευές, παραμύθια…
Τα παιδιά μίλησαν με αγάπη για τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους, για το πόσο σπουδαίοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, πόσο πολύ τους αγαπούν, για το λόγο που είναι ξεχωριστοί για αυτά αλλά και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν επειδή πολύ απλά… μεγαλώνουν. Τα παιδιά τραγούδησαν για τον παππού και την γιαγιά, ζωγράφισαν το πορτρέτο τους και φιλοτέχνησαν όμορφες καρτούλες με ζωγραφιές κι ευχές.
Γιαγιάδες με ή χωρίς γυαλιά κι άλλες με ξανθά ή καστανά μαλλιά! Παππούδες με μουστάκια, άλλοι με μηχανάκια, παππούδες με καμπούρα και κάποιοι με μαγκούρα!
Το συμπέρασμα πάντως είναι, πως τους λατρεύουμε όλους γιατί είναι πάντα δίπλα μας!
Να είστε καλά γιαγιάδες και παππούδες απανταχού!
Να αγκαλιάζετε, να φροντίζετε και να χαίρεστε τα εγγονάκια σας … Κι ας τα κακομαθαίνετε !!!
Ο παππούς και η γιαγιά
Έχω μια γλυκιά γιαγιά
που πολύ με αγαπά!
Με χαϊδεύει με φροντίζει
και γλυκά με νανουρίζει!
Έναν παππούλη γελαστό,
τρυφερό και στοργικό!
Που σφιχτά με αγκαλιάζει
παραμύθια μου διαβάζει!
Το Θεό παρακαλώ
να τους φυλάει και τους δυο!
Να’χουν πάντα την υγειά τους
και χαρά στα πρόσωπά τους!
Έξω στην αυλή μας, στήσαμε τα τουβλάκια μας και φτιάξαμε λαβύρινθο για να βοηθήσουμε τον παππού και τη γιαγιά να βρουν τα γυαλιά τους! (Ο λαβύρινθος είναι ένα παιχνίδι που ευχαριστεί τα παιδιά, ενώ ταυτόχρονα τους προσφέρει πολλά οφέλη και τα βοηθά να αναπτύξουν ποικίλες δεξιότητες όπως: βελτίωση του οπτικοκινητικού συντονισμού, του προσανατολισμού, της κατευθυντικότητας, η επίλυση προβλήματος και η εστίαση της προσοχής!)
Την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022 γιορτάσαμε στο νηπιαγωγείο μας την Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού!
Μιλήσαμε με τα παιδιά για τα αθλήματα που ασχολούνται αλλά και αν γνωρίζουν κάποια άλλα που θα ήθελαν να κάνουν.
Συζητήσαμε για τη σημασία της σωστής διατροφής, της φυσικής άσκησης, της καθαριότητας και της ξεκούρασης στην καλή υγεία του οργανισμού μας και βγήκαμε στην αυλή του σχολείου μας για αερόβιες ασκήσεις (ανατάσεις, επικύψεις, push ups), βάδισμα, τρέξιμο, ομαδικά παιχνίδια…
Μια έκπληξη περίμενε από το πρωί σήμερα τα παιδιά και ήταν μέσα σε ένα κουτί !!!
Τι να είναι άραγε ;;;
Ακούγεται κάτι ;;;
Το κούνησαν, το μύρισαν αλλά αυτό τίποτα …
Η απορία ζωγραφισμένη στα προσωπάκια τους .
Αυτό που έβλεπαν εκεί μέσα ήταν η φατσούλα τους μαζί με ένα μεγάλο χαμόγελο, αλλά δεν αποκάλυπταν το μυστικό.
Όλοι κατάλαβαν ότι ο άνθρωπος που είναι σπουδαίος μέσα στο μαγικό κουτί ήταν ο ίδιος ο εαυτός τους!!!
Βάλαμε το μυαλουδάκι μας να σκεφτεί… Γιατί είμαστε σπουδαίοι άνθρωποι;;;
Τα παιδιά απάντησαν:
-Γιατί δεν κλαίω πια
-Γιατί μοιράζομαι τα παιχνίδια μου με την αδερφή/ό μου
-Γιατί έμαθα να τρώω μόνος/η μου
-Γιατί δεν χρειάζομαι πια την πιπίλα μου
-Γιατί ξέρω καλό κολύμπι στη θάλασσα
-Γιατί τρώω όλο μου το φαγητό και κάνω γερά μπράτσα
Στη συνέχεια, μιλήσαμε για τον εαυτό μας!!!
Παρουσίασαν τα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους, το χρώμα των ματιών και των μαλλιών τους, χρησιμοποίησαν αυθαίρετες μονάδες μέτρησης για να βρούν το ύψος τους και στη συνέχεια, γνωρίστηκαν μεταξύ τους λαμβάνοντας πληροφορίες ο ένας για τον άλλον παίζοντας με το ζάρι των αγαπημένων μας!
Τι μας αρέσει περισσότερο; Ποιο φαγητό, ποιο χρώμα, ποιο ζώο, ποιος είναι ο αγαπημένος μας φίλος , ποιο το αγαπημένο μας παιχνίδι, το μελλοντικό μας επάγγελμα και έφτιαξαν το βιβλιαράκι του εαυτού τους!
Διαπιστώσαμε για μία ακόμη φορά την ποικιλία των απόψεων, τις ομοιότητες και τις διαφορές μας και επισημάναμε πόσο σημαντικό είναι να σεβόμαστε την γνώμη του άλλου ακόμη κι αν διαφέρει από την δική μας.
Διαβάσαμε τις ιστορίες «Τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε», «Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε» που αγγίζουν το φαινόμενο της βίας, δίνουν απλόχερα την αγάπη τους κι ανοίγουν πολλά παράθυρα στη χρωματιστή πλευρά της ζωής και συζητήσαμε για την επικοινωνία, τη βία, τους τρόπους επίλυσης συγκρούσεων και για το πόσα διαφορετικά πράγματα μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας. Τα παιδιά έφτιαξαν αφίσα με το τύπωμα της παλάμης τους σε χρώμα που διάλεξαν και έγραψε το καθένα τι μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας!
Οι ιδέες πολλές: χαιρετάμε, χτυπάμε παλαμάκια, γράφουμε γράμματα, αγκαλιάζουμε, σκίζουμε χαρτιά, τρώμε, χτενίζουμε τα μαλλιά μας, κάνουμε ποδήλατο, παίζουμε, κάνουμε κόλλα 5…
Ακούσαμε και το τραγούδι «Χέρια σαν κι αυτά» του μουσικού συγκροτήματος Λοκομόντο και αναγνωρίσαμε τις άσχημες και τις όμορφες συμπεριφορές που περιέχει.
Οι στίχοι του τραγουδιού είναι καταπληκτικοί και μιλάνε για τα χέρια που άλλες φορές φυτεύουν ένα δέντρο και άλλες φορές του βάζουν φωτιά… Διαβάστε τους στίχους και θα καταλάβετε :
Υπάρχουν χέρια που φυτεύουν ένα δέντρο
και άλλα χέρια που του βάζουνε φωτιά
υπάρχουν χέρια που σαν πέσεις σε σηκώνουνε ξανά
σίγουρα θα `χεις συναντήσει δύο χέρια σαν κι αυτά
Υπάρχουν χέρια που πατάνε την σκανδάλη
και άλλα χέρια που προσφέρουν γιατρειά
υπάρχουν χέρια που χτυπάνε χέρια αλύπητα σκληρά
ίσως μια μέρα συναντήσεις δύο χέρια σαν κι αυτά
Υπάρχουν χέρια που έχουν μάθει να σου δίνουν
και άλλα χέρια που ζητάνε μοναχά
υπάρχουν χέρια που τις νύχτες σε χαϊδεύουν στοργικά
σίγουρα θα `χεις συναντήσει δύο χέρια σαν κι αυτά
Υπάρχουν χέρια που απ’ το άδικο έχουν σφίξει
έχουνε σφίξει και έχουν γίνει μια γροθιά
και μ’ άλλα χέρια έχουν σμίξει για να σβήσουν την φωτιά
ίσως τα χέρια τα δικά μας να `ναι χέρια σαν κι αυτά
Βλέπω κι απόψε εδώ μέσα κάτι χέρια
χειροκροτάνε και μας δίνουνε χαρά
θα `θελα λίγο να σηκώσουμε τα χέρια μας ψηλά
να τραγουδήσουμε παρέα με δυο χέρια σαν κι αυτά
Αρχή της χρονιάς στο νηπιαγωγείο και μία από τις πρώτες μας θεματικές προσεγγίσεις είναι «Το όνομά μου, ο εαυτός μου».
Πολλά παιχνίδια, πολλές δραστηριότητες και θα σας παρουσιάσουμε κάποιες από αυτές που κάναμε…
Τα παιδιά ψαρεύουν το ψάρι/καπάκι με το αρχικό γράμμα του ονόματός τους και στη συνέχεια, φτιάχνουν το βραχιολάκι τους.
Διακοσμούν όπως θέλουν το αρχικό γράμμα του ονόματός τους (ζωγραφίζοντας, κολλώντας χαρτάκια γλασέ που έκοψαν μόνα τους) αφού πρώτα το έχουν επεξεργαστεί, έχουν ακολουθήσει στην αρχή με το δάχτυλό τους και μετά με μπαλάκι ή αυτοκινητάκι τη διαδρομή…
και ταυτίζουν τα γράμματα του ονόματός τους που βρίσκονται στην τυπωμένη καρτέλα με τα γράμματα που βρίσκονται πάνω στα μανταλάκια για να σχηματίσουν το όνομά τους. Μετράνε πόσα γράμματα και πόσα μανταλάκια έχει το όνομά τους και προβαίνουν σε συγκρίσεις.
Την Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου γιορτάσαμε στο νηπιαγωγείο μας την Παγκόσμια Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο!
Συζητήσαμε με τα παιδιά για τα οφέλη αλλά και για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία μας από τη χρήση του αυτοκινήτου.
Τα παιδιά πρότειναν άλλους τρόπους μετακίνησης και οι λύσεις που προτάθηκαν ήταν πολλές: πόδια, ποδήλατο, μετρό, τρένο, λεωφορείο, πατίνι, σκέιτμπορντ!!! Όμως, το ποδήλατο κέρδισε τις περισσότερους ψήφους!!!
Φτιάξαμε κι εμείς τα δικά μας ‘πράσινα αυτοκίνητα’ που κινούνται με μπαταρίες και δεν εκπέμπουν ρύπους στην ατμόσφαιρα.
Tη Δευτέρα 12-09-2022, πραγματοποιήθηκε ο Αγιασμός στον αύλειο χώρο του σχολείου μας στις 8:45. Οι γονείς προσήλθαν μαζί με τους μικρούς μας μαθητές στις 8:15 χωρίς τσάντες κι ενημερώθηκαν συνοπτικά για την οργάνωση και λειτουργία του Νηπιαγωγείου μας.
Θερμές ευχαριστίες στον κύριο Τάσο Ζαμπέτη για την ηχητική κάλυψη της ημέρας, ο οποίος ανταποκρίθηκε με ευαισθησία στο αίτημά μας εγκαθιστώντας δωρεάν τις συσκευές για τον ήχο στην αυλή του σχολείου μας, ελέγχοντας και βοηθώντας για την ποιότητα του ήχου μέχρι και το πέρας της τελετής του Αγιασμού.
Ευχή όλων μας, η σχολική μας χρονιά να είναι δημιουργική, ευχάριστη και πετυχημένη με υγεία πάνω απ’όλα για όλους μας!!!
