Η μνήμη του Αγίου Νικολάου γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα “δημοφιλή” άγιο, μιας και σε ολόκληρη τη ζωή του υπέδειξε μεγάλη γενναιότητα, φιλανθρωπία κι αρετή. Τιμάται ως προστάτης των φτωχών αλλά και ως άγιος προστάτης των ναυτικών, του πολεμικού ναυτικού και του λιμενικού σώματος.
Στο σχολείο μας έχουμε την ευτυχία να φοιτούν αρκετά παιδιά με το όνομα του αγίου, οπότε για εμάς αυτή η μέρα ήταν μια μεγάλη γιορτή!!!!Έτσι αφού κεραστήκαμε τα υπέροχα γλυκίσματα που μας προσέφεραν οι εορτάζοντες, φτιάξαμε στον κάθε ένα μία γιρλάντα με τισ προσωπικές ευχές μας, ώστε να τη στολίσουν στα χριστουγεννιάτικα δέντρα τους!
Έπειτα είδαμε κάποια αποσπάσματα από ένα πολύ όμορφο βίντεο σχετικά με τη ζωή του Αγίου
και τέλος κάναμε μία ομαδική τρισδιάστατη κατασκευή με την οποία διακοσμήσαμε την τάξη μας: Τι άλλο; Ένα καράβι φυσικά!!!!
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Persons with Disabilities) καθιερώθηκε το 1992 με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου.
Η επιλογή της ημερομηνίας αυτής συνδέεται με την υιοθέτηση από το διεθνή οργανισμό στις 3 Δεκεμβρίου 1982 του προγράμματος δράσης για τα ΑΜΕΑ, το οποίο οδήγησε στην υπογραφή της διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στις 30 Μαρτίου 2007.
Η Ημέρα αυτή δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.
Τη μέρα αυτή λοιπόν, επισκέφτηκε το σχολείο μας ο Σπύρος επάνω στο αναπηρικό του αμαξίδιο και μας διάβασε την υπέροχη ιστορία “Η Αργυρώ γελάει”. Μια μικρή ιστορία που μας διδάσκει με τον πιο απλό τρόπο πως όσο διαφορετικά κι αν είμαστε μεταξύ μας τα παιδιά, οι ανάγκες, τα θέλω, τα δικαιώματα, οι αντιδράσεις μας είναι όλα κοινά…!
Ακολούθησε μεγάλη κουβέντα σχετικά με τις γνώσεις μας επάνω στις αναπηρίες. Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζαμε την ύπαρξη των περισσότερων από αυτές, σχεδόν κανείς όμως δεν είχα δει κανένα άτομο με αναπηρία από κοντά. Έτσι προέκυψε το πιο εύλογο ερώτημα: ΠΟΥ ΖΟΥΝΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;;;;;;; Πόσο εύκολο είναι για κάποιον που μετακινείται με αναπηρικό αμαξίδιο να βγάλει το σκύλο του μια βόλτα; Μπορεί εύκολα κάποιος χωρίς όραση να πάρει το μετρό και να πάει στη δουλειά του; Αλήθεια, τα άτομα με αναπηρίες δουλεύουν;;;;;Αν ναι πού; Αν όχι πώς ζούνε; Πολλά τα ερωτήματα και σκληρές οι απαντήσεις….
Αποφασίσαμε λοιπόν να “μπούμε στα παπούτσια” αυτών των ανθρώπων για λίγες στιγμές , μήπως κι απαντηθούν κάποια από τα παραπάνω ερωτήματα, αλλά κυρίως για να ευαισθητοποιηθούμε και να προσπαθήσουμε ατομικά να αλλάξουμε ίσως κάποιες από τις πρακτικές μας που δυσκολεύουν τη ζωή αυτών των ατόμων.
Έτσι λοιπόν προσπαθήσαμε να διαβάσουμε τα χείλη των συμμαθητών μας ως μη ακούοντες, περπατήσαμε στα τυφλά σε ένα δρόμο γεμάτο εμπόδια,
και ζωγραφίσαμε με το στόμα και τα πόδια όπως κάνουν πολλοί ζωγράφοι που μπορεί να τους λείπουν τα χέρια, δεν τους λείπει όμως καθόλου η θέληση για δημιουργία και η αγάπη για τέχνη!!!!!
Τα
αποτελέσματα ήταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ!!!!!
Τέλος με συνθήματά μας ” ‘Ολοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι” και “Στο σχολείο μας είναι όλοι ίσοι” φτιάξαμε τις ομαδικές αφίσες που διακόσμησαν τις αίθουσες μας.
Το ενδιαφέρον των παιδιών για το θέμα ήταν αμείωτο, κι έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία να το επεκτείνουμε μιλώντας γενικότερα για την διαφορετικότητα και την αποδοχή της μέσα από την υπέροχη ιστορία του Έλμερ!!!! Ο ” Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας”, και οι ιστορίες του, αρέσει πάντα στα παιδιά γιατί τα κάνει κατά κάποιο τρόπο να ταυτιστούν μαζί του!
Χαρήκαμε και γελάσαμε πολύ με την ιστορία του, ζωγραφίσαμε όλοι μαζί το πορτρέτο του
αλλά και ο καθένας ξεχωριστά,
και κατασκευάσαμε τα δικά μας “ελμεράκια” με τη μέθοδο origami!
χορέψαμε την ιστορία του Έλμερ ” α λα ιταλικά”
Στο τέλος, οι μικροί καλλιτέχνες εξέφρασαν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους μέσω της ζωγραφικής !!!!!
Από τη φετινή χρονιά, έχουμε τη χαρά κάποιες φορές την εβδομάδα να μας επισκέπτεται η δασκάλα των Αγγλικών, η κυρία Ανδριάνα! Μαθαίνουμε λεξούλες, τραγούδια αλλά και συνήθειες των χωρών που μιλούν την Αγγλική γλώσσα! Η Ημέρα των Ευχαριστιών που γιορτάστηκε αυτή την Πέμπτη στη Βόρεια Αμερική, μας έδωσε μία εξαιρετική ευκαιρία για ένα μάθημα γεμάτο γνώση για μια εντελώς άγνωστη σε εμάς γιορτή!
Στις ΗΠΑ η Ημέρα των Ευχαριστιών εορτάζεται κάθε χρόνο την τέταρτη Πέμπτη του Νοεμβρίου. Ο εορτασμός γίνεται για να εκφραστεί η ευγνωμοσύνη κάθε οικογένειας προς το Δημιουργό για τα αγαθά που συγκεντρώθηκαν με το τέλος της σοδειάς. Η γιορτή αποκαλείται και “Ημέρα της Γαλοπούλας” (Turkey Day), διότι σηματοδοτεί την έναρξη της εορταστικής περιόδου που κρατάει ως την Πρωτοχρονιά.
Αρχικά παρακολουθήσαμε ένα μικρό video για την ημέρα αυτή, την ιστορία και τις συνήθειες.
Έπειτα διαβάσαμε το καταπληκτικό παραμύθι ” The Very Stuffed Turkey”
Τέλος κατασκευάσαμε τις δικές μας πολύχρωμες γαλοπούλες!!!
Ένα αγαπημένο βιβλίο, γραμμένο από παιδικά χεράκια σαν τα δικά μας, που μας δείχνει πώς τα χεράκια μας μπορούνε να κάνουνε τόοοοοοσα πολλά εκτός από το να χτυπάνε….
Αφού διαβάσαμε το υπέροχο βιβλίο , σκεφτήκαμε κι άλλα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε με τα υπέροχα χεράκια μας! Έπετα τα καταγράψαμε και τα πραγματοποιήσαμε!
Μετά από όλα αυτά, αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε να χρησιμοποιήσουμε τα χέρια μας για κάτι ακόμη πιο δύσκολο και ασυνήθιστο για εμάς…..να κεντήσουμε!!!!!Πιάσαμε αμέσως βελόνες και κλωστές και κεντήσαμε το Α της αγάπης!!!!
Δυσκολευτήκαμε πολύ, η ικανοποίηση όμως ήταν τεράστια όταν στο τέλος τα καταφέραμε!
Επίσης ακούσαμε κι ένα υπέροχο τραγούδι, πάνω στο οποίο βασίστηκαν οι επόμενες δραστηριότητες μας, το “Υπάρχουν Χέρια” των Locomondo.
Με έμπνευση που αντλήθηκε λοιπόν από το τραγούδι, χρωματίσαμε κι ενώσαμε σε ένα τεράστιο παζλ τα χέρια μας, κάναμε μόμπιλε με αυτά που κάνουν τα χέρια μας, φτιάξαμε βραχιολάκια της φιλίας και τέλος αποφασίσαμε πως θα χρησιμοποιούμε τα χέρια μας μόνο για να εκφράζουμε την αγάπη μας…
“Ένα παιδί, ένας δάσκαλος, ένα βιβλίο κι ένα μολύβι, μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο……”Malala Yousafzai
Πρέπει να φας το φαγητό σου, πρέπει να πας στο σχολείο, πρέπει να φορέσεις τις κάλτσες σου, πρέπει, πρέπει πρέπει…..Άραγε τα παιδιά έχουν μόνο υποχρεώσεις;;;Με τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑτι γίνεται;
Κάπως έτσι ξεκινήσαμε την κουβέντα στην παρεούλα την Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων των Παιδιών. Ήταν λίγο δύσκολο για τα παιδιά να κατανοήσουν πως η εκπαίδευση, η έκφραση της άποψης, η οικογένεια και πολλά άλλα που εμείς θεωρούμε αυτονόητα δεν είναι, και δεν τα έχουν όλα τα παιδιά.
Μελετήσαμε αρχικά τη “Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού” η οποία έχει υπογραφεί από 191 χώρες, ανάμεσα τους και η Ελλάδα, το 1989. Πατώντας στον σύνδεσμο θα διαβάσετε τη σύμβαση με απλά λόγια.
Ακολούθησε μία πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα, με τα παιδιά να συνειδητοποιούν πως μπορούν ακόμη και σε αυτή την ηλικία να ασκούν τα δικαιώματα τους με επιχειρήματα και με το νόμο στο πλευρό τους!
Από την κουβέντα προέκυψε και μια υπέροχη κατασκευή!
Το αμείωτο ενδιαφέρον των παιδιών, οδήγησε στην επέκταση του θέματος με την ανάγνωση ενός εξαιρετικού βιβλίου να ακολουθεί. Πρόκειται για το “Μαγικό μολύβι της Μαλάλα”, της Μαλάλα Γιουσαφζάϊ , της 24χρονης πλέον κατόχου βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, που στα 15 της αγωνίστηκε για το δικαίωμά της στην εκπαίδευση.
Τελειώσαμε τη μέρα μας αποτυπώνοντας στο χαρτί τις ευχές μας για τα παιδιά του κόσμου….
Μπορεί να έχουν περάσει χρόνια από την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, εμείς όμως σε θα πάψουμε να διδάσκουμε ποτέ στα μικρά παιδιά την ιστορία αυτή. Μια ιστορία τόλμης που μας μαθαίνει πως απαιτείται αγώνας για την ελευθερία και τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Αρχικά λοιπόν παρακολουθήσαμε ένα βίντεο που εξιστορεί τα γεγονότα εκείνων των ημερών.
Μελετήσαμε το πλούσιο φωτογραφικό υλικό της εποχής
σχολιάσαμε τα εξώφυλλα των εφημερίδων εκείνες τις ημέρες
κατασκευάσαμε αναμνηστικό καδράκι
και κατακόκκινα γαρύφαλλα να καταθέσουμε στο μνημείο των αγωνιστών φοιτητών
φωνάξαμε δυνατά λέξεις και συνθήματα
γεμίσαμε με όμορφα όνειρα το “Αντί- Εφιαλτικό Μαξιλάρι”
και τέλος κατασκευάσαμε το δικό μας βιβλίο για τη βιβλιοθήκη του σχολείου μας!
Την Ημέρα της γιορτής προς τιμήν της μνήμης των αγωνιστών και ηρώων του Πολυτεχνείου, διαβάσαμε το αλληγορικό παραμύθι της Ευγενίας Φακίνου, “Ντενεκεδούπολη” και ζωγραφίσαμε τους ήρωες της ιστορίας.
Έπειτα είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε την ιστορία της “Ντενεκεδούπολης” σε κουκλοθέατρο. Συγκεντρωθήκαμε λοιπόν στην αίθουσα εκδηλώσεων και απολαύσαμε την υπέροχη παράσταση! Πατώντας στον σύνδεσμο θα δείτε μικρό απόσπασμα!!!
Τα πρώτα κρύα έφτασαν μαζί με το Φθινόπωρο….Κάποια πουλιά όμως δυστυχώς δεν μπορούν να επιβιώσουν στις χαμηλές θερμοκρασίες κι έτσι αποφασίζουν να ταξιδέψουν σε ζεστότερα κλίματα…. Αφού μελετήσαμε κάποιες γενικές πληροφορίες για τα πουλιά
μιλήσαμε για αυτά που ταξιδεύουν συχνά αλλάζοντας ήπειρο ώστε να βρούνε τροφή και ζέστη!
ακούσαμε και μιμηθήκαμε φωνές πουλιών
και τέλος φτιάξαμε μια ομαδική εργασία με το ταξίδι των αποδημητικών πουλιών!
Η ελιά ….το δέντρο της ζωής….το δέντρο που μαζί με το αμπέλι και τη θάλασσα μπορούν να ζωντανέψουν μια χώρα ξανά και ξανά και ξανά…..
Έφτασε επιτέλους η εποχή που το γνωστότερο δέντρο τού κόσμου γεμίζει καρπούς που ώριμοι πια περιμένουν να τους μαζέψουμε. Μια διαδικασία ιερή, από τις λίγες που εξακολουθούν να πραγματοποιούνται όπως ακριβώς πριν από πολλούς αιώνες…..
Δοκιμάσαμε λοιπόν όσα περισσότερα μπορέσαμε από το δέντρο αυτό!
Εντυπωσιαστήκαμε από το μύθο του Ποσειδώνα και της Αθηνάς
και θαυμάσαμε τη νίκη της Αθηνάς αποτυπώνοντάς την στον αμφορέα μάθαμε πώς παίρνουμε το λάδι
κάναμε το πείραμα με το νερό και το λάδι
είδαμε έργα τέχνης με πρωταγωνίστρια την ελιά
μάθαμε το ωραίο τραγούδι της ελιάς
μιλήσαμε για τους συμβολισμούς της, βάψαμε, γράψαμε, μετρήσαμε…
και τέλος μιλήσαμε για το λιομάζωμα και κάναμε μία υπέροχη ομαδική εργασία!!!
Το Φθινόπωρο διανύει τις τελευταίες του ημέρες, δε μπορούσαμε όμως να μη μιλήσουμε στο σχολείο μας για το αγαπημένο σταφύλι!!!!
Τον καρπό που λατρεύεται στη χώρα μας αιώνες τώρα, μιας και ευδοκιμούν σε αυτή σχεδόν όλες οι ποικιλίες!!!
Ξεκινήσαμε ακούγοντας το υπέροχο τραγούδι “Ένα σταφύλι ζουμερό”
Μελετήσαμε πίνακες ζωγραφικής σχετικούς με το σταφύλι, τον τρύγο και το κρασί
και παρακολουθήσαμε την όμορφη ιστορία “Ένα τσαμπί σταφύλι” από το οποίο διδαχθήκαμε την προσφορά και τα αποτελέσματα της
Δε θα μπορούσαμε να μη δοκιμάσουμε φυσικά το σταφύλι, τις σταφίδες, τα μουστοκούλουρα….Τα κρασάκι, το ξίδι και το τσίπουρο, απλά τα παρατηρήσαμε και τα μυρίσαμε αφού είχαμε πολλή δουλειά και δεν έπρεπε να μεθύσουμε!!!!
Φυσικά μιλήσαμε για τον τρύγο και για τον κύκλο του κρασιού
Κάναμε τις ασκησούλες μας
και τέλος φτιάξαμε το δικό μας κλίμα με τα μπόλικα τσαμπιά του!!!
Από την 1η έως τις 12 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στη Γλασκόβη η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή-COP26. Με αφορμή τη διάσκεψη, η WWF αποφάσισε να δημιουργήσει την καμπάνια ενημέρωσης για την κλιματική αλλαγή. Κάλεσε λοιπόν όλα τα σχολείο του κόσμου να δώσουν το παρόν στην πολύ σημαντική αυτή σύνοδο, δίνοντας την ευκαιρία στους μαθητές να επεξεργαστούν τα δεδομένα και να στείλουν το δικό τους ηχηρό μήνυμα προς τους ηγέτες των χωρών – μελών ενάντια στην κλιματική κρίση, αναλαμβάνοντας δράσεις σε τοπικό επίπεδο και προασπίζοντας το δικαίωμα για την ίδια τους τη ζωή και την επιθυμία τους για ένα καλύτερο μέλλον.
Δεν υπάρχει χρόνος… Γίνε η αλλαγή για ένα καλύτερο μέλλον!!!
Αυτή ήταν η φράση με την οποία κινητοποιηθήκαμε και ξεκινήσαμε τη συμμετοχή μας σε αυτή την πολύ σημαντική δράση! παρακολουθήσαμε το εξαιρετικά πρωτότυπο βίντεο της καμπάνιας της WWF
Η αντίδραση των παιδιών ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, κι ακόμη πιο ενδιαφέρουσες οι απόψεις τους για τις συμβουλές του δεινόσαυρου προς τους ανθρώπους!
Ακολούθησε η προβολή της παρουσίασης “Το κλίμα μας το μέλλον μας” πάνω στην οποία ¨πατήσαμε” και κουβεντιάσαμε σχετικά με την παγκόσμια αυτή διάσκεψη για το κλίμα ώστε να λύσουμε τις απορίες μας.
Έπειτα προχωρήσαμε σε προσομοίωση της συνόδου κορυφής. Χωριστήκαμε σε ζευγάρια το κάθε ένα από τα οποία πήρε μία κάρτα συζήτησης.
Οι μαθητές κλήθηκαν να προβληματιστούν και να συνεισφέρουν σκέψεις και ιδέες ως απάντηση στην κάρτα που επεξεργάζονται. Όταν υπήρχαν απορίες δόθηκαν πρόσθετες πληροφορίες για να βοηθηθούν ώστε να κατανοήσουν το ζήτημα και να εξετάσουν πιθανές λύσεις. Κάθε δυάδα μαθητών κατέληξε σε μία ή περισσότερες ενέργειες που πιστεύουν ότι πρέπει να κάνουν οι παγκόσμιοι ηγέτες για την αντιμετώπιση του ζητήματος της κάρτας τους. Τέλος, στην ολομέλεια, υπό τύπο στρογγυλού τραπεζιού, παρουσίασε η κάθε δυάδα το ζήτημα που εισάγει η κάρτα τους και μια λύση που σκέφτηκαν. Από την συζήτηση δημιουργήθηκε μια γιγαντοαφίσα με τις λύσεις που σκέφτηκαν τα παιδιά!
Έπειτα ακολούθησε η κύρια δράση της καμπάνιας με την οποία θα στέλναμε και το μεγάλο παρόν του σχολείου μας!!!! Συμβάλαμε κι εμείς στη δημιουργία του ” Δέντρου των Υποσχέσεων”!
Οι συνεργάτες του WWF τοποθέτησαν ένα δέντρο που έφεραν από το “FOREST OF PROMISES”. Στο δέντρο ήταν κρεμασμένα φύλλα που είχαν κατασκευαστεί από μαθητές. Επρόκειτο για φύλλα, πάνω στα οποία αναγράφηκε η υπόσχεση που έδωσε το κάθε παιδί ώστε να συμβάλλει στη μείωση της κλιματικής αλλαγής που οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη! ‘Ετσι κι οι μαθητές του σχολείου μας λοιπόν, κόψανε τα φυλλαράκια του και γράψανε επάνω τους τις αλλαγές που θα ξεκινήσουν να πραγματοποιούν ώστε να βάλουν το λιθαράκι τους στην σωτηρία του πλανήτη. Τα φύλλα κολλήθηκαν στο δικό μας δέντρο των υποσχέσεων το οποίο φωτογραφήσαμε και αποστείλαμε στον κατάλληλο σύνδεσμο, ώστε να “ταξιδέψει” στη Γλασκόβη και να τοποθετηθεί στο Δάσος Των Υποσχέσεων μαζί με τα υπόλοιπα δέντρα από όλο τον κόσμο!!!
Η WWF μας αντάμειψε με το πιστοποιητικό συμμετοχής μας στο πρόγραμμα!!!!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
μάθαμε πώς παίρνουμε το λάδι
