Η ελληνική εθνική μας σημαία

Η χειροτεχνία πορεύεται μαζί με την εξέλιξη του ανθρώπου. Με τη χειροτεχνία παράγεται και τέχνη και πολιτισμός. Το παιδί χειροτεχνεί και παίζει. Παίζει και χειροτεχνεί. Το παιχνίδι είναι βασικό συστατικό της ομαλής εξέλιξης και ανάπτυξης της προσωπικότητάς του. Ένας σοφός παιδαγωγός λέει: Αλίμονο στους μεγάλους που σαν παιδιά δεν έπαιξαν παιχνίδια. «Ό,τι χρειάζεται η ψυχή ενός παιδιού είναι το φως του ήλιου, τα παιχνίδια, το καλό παράδειγμα και λίγη αγάπη» (Φ. Ντοστογιέφσκυ). Στο video αυτό θα κατασκευάσουμε την ελληνική εθνική μας σημαία, το ιερότερο σύμβολο του Έθνους. Κατάλληλο για παιδιά από Β΄ δημοτικού και πάνω.

Η Ελλάδα στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο – 1940

2ος ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Έναρξη πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940, ΟΧΙ, άμυνα των ελληνικών στρατευμάτων, νίκη κατά των Ιταλών, γερμανική κατοχή στις 6 Απρ. 1941, πείνα και θάνατος, αντίσταση, εκτελέσεις – αντίποινα, νίκη των συμμάχων, απελευθέρωση στις 12 Οκτ. 1944.

Η ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΖΩΝΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ

Η παραλιακή ζώνη των Μεγάρων είναι μια πανέμορφη περιοχή που συνδυάζει βουνό και θάλασσα. Έχει πλούσια χλωρίδα, πανίδα και ιχθυοπανίδα. Πολλά και ενδιαφέροντα αξιοθέατα: ιστορικά μνημεία, γραφικά εξωκλήσια, μουσείο, όμορφες παραλίες, παραθαλάσσιους οικισμούς με ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια κ.α. Βρέχεται από τον Σαρωνικό κόλπο που είναι ζεστή και ήρεμη θάλασσα. Ιδανικός προορισμός για καλοκαιρινές διακοπές, μπάνιο και ψάρεμα.

Ξημέρωμα στην όμορφη παραλία των Μεγάρων

Παραλία Μεγάρων Αττικής: Περπατάμε στη Βαρέα μόλις ξημερώνει… Το πρωινό περπάτημα είναι το κάτι άλλο. Ξημερώνει… Η νύχτα με το φεγγαράκι φεύγει. Η μέρα με τον βασιλιά ήλιο έρχεται. Το φως δημιουργεί μαγικά χρώματα και η φύση μύρια αρώματα. Η ήρεμη θάλασσα δίπλα μας γαληνεύει την ψυχή μας. “ΩΣ ΕΜΕΓΑΛΥΝΘΗ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΟΥ ΚΥΡΙΕ, ΠΑΝΤΑ ΕΝ ΣΟΦΙΑ ΕΠΟΙΗΣΑΣ¨

2ος Παγκόσμιος πόλεμος – 28η Οκτωρίου 1940

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΟΥ 1940

18 Οκτωβρίου 1940: Ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι ζητάει από τον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά την παράδοση της Ελλάδας κι εκείνος απαντάει «ΟΧΙ».

3 Νοεμβρίου 1940: Οι Έλληνες στρατιώτες εκδιώκουν τους Ιταλούς και εισέρχονται σε  αλβανικό έδαφος.

11 Νοεμβρίου 1940: Κατάληψη της Κορυτσάς από τους Έλληνες στρατιώτες.

1 Δεκεμβρίου 1940: Ο ελληνικός στρατός εισέρχεται στο Πόγραδετς.

5 Δεκεμβρίου 1940: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει την Πρεμετή, ενώ ο ιταλικός υποχωρεί σε όλη τη γραμμή του μετώπου.

9Δεκεμβρίου 1940: Τα ελληνικά στρατεύματα μπαίνουν στο Αργυρόκαστρο.

14 Δεκεμβρίου 1940: Κατάληψη της Χιμάρας.

6 Απριλίου 1941: Η Ελλάδα δέχεται επίθεση από τους Γερμανούς.

23 Απριλίου 1941: Ο βασιλιάς κι η κυβέρνηση αναχωρούν για την Κρήτη, ενώ οι Γερμανοί προελαύνουν προς την Αθήνα.

27 Απριλίου 1941: Οι Γερμανοί εισέρχονται στην Αθήνα.

Τέλη Μαΐου 1941: Διεξάγεται η μάχη της Κρήτης και μετά την ήττα των Ελλήνων αρχίζει η τριπλή κατοχή (Ιταλοί, Γερμανοί, Βούλγαροι).

Σεπτέμβριος 1941: Ιδρύονται οι αντιστασιακές οργανώσεις Ε.Α.Μ. / Ε.Λ.Α.Σ. και Ε.Δ.Ε.Σ.

3O Μαΐου 1941: Ο Μανόλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατεβάζουν τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη.

25 Νοεμβρίου 1942: Ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου από τον Ε.Λ.Α.Σ. και τον Ε.Δ.Ε.Σ.

28 Φεβρουαρίου 1943: Η κηδεία του ποιητή Κωστή Παλαμά αποτέλεσε παλλαϊκή διαδήλωση εναντίον της γερμανικής κατοχής.

5 Μαρτίου 1943: Απεργία εναντίον της επιστράτευσης των Ελλήνων εργατών για το Γ’  Ράιχ.

12 Οκτωβρίου 1944: Απελευθέρωση της Αθήνας και του Πειραιά.


ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 1940

Aμα τη εκδηλώσει της Ιταλικής επιθέσεως ο Winston Churchill απέστειλε το ακόλουθο τηλεγράφημα στην Ελληνική κυβέρνηση:
“Η Ιταλία εύρε τας απειλάς του εκφοβισμού ανωφελείς έναντι του ηρέμου θάρρους σας. Κατέφυγεν επομένως εις απρόκλητον επίθεσιν εναντίον της πατρίδος σας, αναζητούσα εις αστηρίκτους κατηγορίας δικαιολογίαν της αισχράς της επιθέσεως. Ο τρόπος με τον οποίον ο Ελληνικός λαός, υπό την αξίαν εμπιστοσύνης ηγεσίαν σας, αντιμετώπισε τους κινδύνους και τις προκλήσεις των τελευταίων μηνών, κατέκτησε τον θαυμασμόν του Βρετανικού λαού διά την Ελλάδα. Αι αρεταί αυταί θα ενισχύσουν τον Ελληνικόν λαόν και κατά την παρούσαν στιγμήν της δοκιμασίας. Θα σας παράσχωμεν την δυνατήν βοήθειαν μαχόμενοι εναντίον κοινού εχθρού και θα μοιρασθώμεν την κοινήν νίκην.”

Και όταν πια ο Ελληνικός Στρατός έγραφε το Έπος της Πίνδου, είπε το περίφημο (εφημ. “Manchester Guardian”, 19 Απρ. 1941):
“Του λοιπού δεν θα λέγεται ότι οι Έλληνες πολεμούν ως ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν ως Έλληνες.”
Ο Βρετανός υπουργός F. Noel Baker (Οκτώβριος 1942):
“Αν η Ελλάς ενέδιδε εις το τελεσίγραφο του Mussolini, ουδείς θα εδικαιούτο να την μεμφθεί… Ο ’ξων θα εκυριάρχει στην Μεσόγειο… Η Συρία, το Ιράκ, η Περσία, η Κύπρος, θα κατελαμβάνοντο από τον ’ξονα. Η Τουρκία θα εκυκλώνετο. Οι πετρελαιοπηγές της Εγγύς Ανατολής θα ήσαν στη διάθεσή του. Η οπίσθια θύρα του Καυκάσου θα ανοιγόταν δι’ αυτόν… Χάρις εις την ελληνικήν αντίστασιν, μας εδόθη ο καιρός να αποκρούσωμε και να συντρίψωμε την ιταλικήν στρατιά, η οποία εκινήθη από τη Λιβύη κατά της Αιγύπτου, να εκκαθαρίσωμε την Ερυθράν Θάλασσα από τα εχθρικά πλοία, να μεταφέρωμε την αμερικανική βοήθεια προς την Εγγύς Ανατολή και να εξουδετερώσουμε έτσι την εχθρική απειλή εναντίον της… Αν το Στάλιγκραντ και ο Καύκασος κρατούν σήμερα, τούτο δεν είναι άσχετον προς την ελληνικήν αντίσταση, της οποίας επωφελούμεθα, μετά την πάροδον δύο ολόκληρων ετών. Ο κόσμος πραγματικά δεν δικαιούται να λησμονήσει τα ελληνικά κατορθώματα κατά την

Ο Adolf Hitler ήταν αντίθετος με την ιταλική επίθεση, καθώς δεν ήθελε να ανοίξει Βαλκανικό μέτωπο, τη στιγμή που προετοίμαζε την εκστρατεία κατά της ΕΣΣΔ. Αλλά και διότι η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, απρόκλητη και βάρβαρη επίθεση του ’ξονα κατά ενός μικρού κράτους, και η ηρωική αντίσταση της τελευταίας, απετέλεσαν ισχυρά όπλα στα χέρια του Roosevelt, προκειμένου να κερδίσει την επανεκλογή του και να προωθήσει την κατά του ’ξονα πολιτική του. Ο Ναύαρχος φον Κανάρης αναφέρει στα απομνημονεύματά του, ότι σε σύσκεψη στο Μπερχτεσγκάντεν την 1η Φεβρουαρίου 1941, προκειμένου να συζητηθούν οι εξελίξεις μετά το θάνατο του Μεταξά, και ενώ είχε ήδη αποφασιστεί η Γερμανική επίθεση, ακούστηκε ο Hitler να μονολογεί: “Εάν επιτεθώ, θα μου πουν ότι κτυπώ πισώπλατα έναν ηρωικό λαό· εάν δεν επιτεθώ, προδίδω ένα φίλο και σύμμαχο (Mussolini).” Διέπραξε όμως την ατιμία αυτή, και τελικά οι φόβοι του επιβεβαιώθηκαν. Η ηρωική μάλιστα Ελληνική αντίσταση στα Οχυρά της Γραμμής Μεταξά τον έκανε να αναγνωρίσει σε λόγο του στο Ράιχσταγκ (4 Μαΐου 1941):
“Ενώπιον της Ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω ότι, από τους μέχρι τώρα αντιπάλους μας, ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με εξαιρετική γενναιότητα και δεν παραδόθηκε παρά όταν κάθε αντίστασή του ήταν αδύνατη. Ως εκ τούτου, απεφάσισα να μην κρατηθεί κανένας Έλληνας στρατιώτης αιχμάλωτος και οι αξιωματικοί να διατηρήσουν τα προσωπικά όπλα τους.”

Όταν δε όλα θα έχουν κριθεί, θα ομολογήσει στην “Πολιτική Διαθήκη”, την οποία υπαγόρευσε στον Borman, το Φεβρουάριο του 1945 στο Βερολίνο:
“Η κακή τροπή του πολέμου για τον ’ξονα άρχισε από την περιττή και ανόητη επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, η οποία έδωσε την ευκαιρία στην Αγγλία να θέσει και πάλι τον πόδα της επί της Ευρώπης, στον Churchill να θριαμβολογήσει ότι η Αγγλία έχει και πάλι συμμάχους στον αγώνα της κατά του ’ξονα, και στους εχθρούς του Ράιχ να αναθαρρήσουν.”

“…’νευ των δημιουργηθεισών υπό των Ιταλών δυσκολιών εκ της εκστρατείας των κατά της Ελλάδος, θα είχον επιτεθή εναντίον των Ρώσων εβδομάδας τινάς ενωρίτερον.”
H Λένι Ρίφενσταλ στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι ο Hitler της είπε σε συνάντησή τους στις 30 Μαρτίου 1944:
“Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθή εις την Ελλάδα και δεν εχρειάζοντο την βοήθειάν μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετικήν τροπήν. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσωμεν το Λένινγκραντ και την Μόσχαν, πριν πιάσει το Ρωσικόν ψύχος.”

Για τη μάχη της Κρήτης ο Winston Churchill γράφει στα απομνημονεύματά του: “Στην Κρήτη ο Goering κέρδισε μια Πύρρειο νίκη, διότι με τις δυνάμεις που σπατάλησε εκεί θα μπορούσε εύκολα να κατακτήσει την Κύπρο, τη Συρία, το Ιράκ και ίσως ακόμη και την Περσία… Διέπραξε την ανοησία να αφήσει να του ξεφύγουν αυτές οι μεγάλες ευκαιρίες, με το να θυσιάσει τις αναντικατάστατες αυτές δυνάμεις σε έναν θανάσιμο αγώνα που διεξαγόταν συχνά σώμα με σώμα…”
Η καθυστέρηση των Γερμανών στην Κρήτη επέτρεψε στον ’γγλο στρατάρχη Weyvell να οργανώσει την άμυνα της Αιγύπτου. Ο ίδιος ανέφερε στην κυβέρνησή του: “Οι απώλεις των Γερμανών στην Κρήτη έσωσαν τη γενική κατάσταση στη Μεσόγειο, διότι καταστράφηκε μέγα μέρος από τα αεραγήματα του εχθρού και τεράστιος αριθμός αεροπλάνων.” Ο ίδιος λέγει: “Προθύμως αναγνωρίζομεν ότι οι Έλληνες σύμμαχοί μας είναι οι πρώτοι που τας υπερόχους νίκας των εις την Βόρειον Ήπειρον άνοιξαν τον δρόμον και κατάφερον πλήγματα κατά της φασιστικής Ιταλίας. Αι επιτυχίαι δεν είχαν μόνον τοπικήν σημασίαν, αλλά επηρέασαν την όλην εξέλιξιν του πολέμου. Η άμυνα της Κρήτης έσωσε την Κύπρον, την Συρίαν, το Ιράκ και ίσως το Τομπρούκ.”
Ο ίδιος ο Hitler παραδέχθηκε: ” Η Κρήτη απέδειξε ότι οι μεγάλες μέρες των αλεξιπτωτιστών τελείωσαν.”
Οι συμμαχικές δυνάμεις που έλαβαν μέρος στη μάχη της Κρήτης ήταν 30-32000 στρατιώτες και 1500 αξιωματικοί, ’γγλοι, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί. Επίσης 11500 Έλληνες νεοσύλλεκτοι. Και σύσσωμος ο ηρωικός Κρητικός λαός. 4000 αλεξιπτωτιστές και πάνω από 170 αεροπλάνα ήταν οι Γερμανικές απώλειες.

Αλλά και όλοι οι ανώτεροι Γερμανοί αξιωματούχοι που κατέθεσαν στη δίκη της Νυρεμβέργης, είτε ως κατηγορούμενοι είτε ως μάρτυρες (Keitel, Jodl, von Rundstedt, von List κ.ά.), ομολόγησαν ως βασική αιτία της αποτυχίας της επιχείρησης “Barbarossa” τη Βαλκανική εκστρατεία. Ο στρατάρχης Keitel συγκεκριμένα κατέθεσε:
“Η απροσδόκητη και ισχυρή αντίσταση των Ελλήνων εβράδυνε την επίθεση κατά της Ρωσίας για περισσότερο από δύο μήνες. Αν δεν υπήρχε η καθυστέρηση αυτή, η εξέλιξη του πολέμου θα ήτο διαφορετική, τόσο εις το Ανατολικό μέτωπο όσο και εις τον πόλεμο γενικά, και άλλοι σήμερα θα ήσαν εις την θέσιν του κατηγορουμένου

Γράφει ο Joseph Goebbels στο ημερολόγιό του, στις 8 Απρ. 1941, δύο ημέρες μετά την γερμανική επίθεση, εντυπωσιασμένος και αυτός από την μαχητικότητα των Ελλήνων: “Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα… Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχηταί… Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα… Και αυτός ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων. Ίσως υπάρχει ακόμη ένα ίχνος της παλαιάς ελληνικής καταγωγής σ’ αυτούς.” Αλλά και οι Ιαπωνικές εφημερίδες (Δεκέμβριος 1940):
“Η χώρα μας, εις την οποίαν ιδιαιτέρως τιμάται η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμόν τον αγώνα των Ελλήνων εις την Αλβανίαν, ο οποίος μας συγκινεί τόσον ώστε, παραμερίζοντες προς στιγμήν παν άλλο αίσθημα, αναφωνούμεν “Ζήτω η Ελλάς”.”

Ο Στρατάρχης Γιαν Σματς, Πρωθυπουργός της Ν. Αφρικής, χαρακτήρισε την 28η Οκτωβρίου 1940 ως “ημέρα που άλλαξε τον ρου της Ιστορίας”. Και προσέθεσε: “Πραγματικώς εγεννήθη μία νέα Ελλάς, όπως την ωνειρεύθησαν οι ποιηταί.”
Πράγματι, σύμμαχοι και εχθροί αναγνώρισαν την αποφασιστική συμβολή της Ελλάδος στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ΕΣΣΔ, διά του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Μόσχας, αναγνώρισε την καθοριστική συμβολή της Ελλάδος στην καθυστέρηση και τελική αποτυχία της Γερμανικής επιθέσεως εναντίον της ΕΣΣΔ (επιχείρηση “Barbarossa”):
“Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε. Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει άλλως, διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευγνωμονούμε.”

Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Antony Eden:
“Αν το αποτυχόν χάρις εις την νικηφόρον αντίστασιν της Ελλάδος μεσογειακόν σχέδιον του Hitler επετύγχανεν, η επίθεσις της Γερμανίας εναντίον της Ρωσίας θα είχεν όλως διάφορα αποτελέσματα. Οι ήρωες που έχουν βάψει με το αίμα τους την ιεράν γην της Βορείου Ηπείρου, οι μαχηταί της Πίνδου και οι άλλοι, θα είναι οδηγοί μαζί με τους Μαραθωνομάχους, θα φωτίζουν ανά τους αιώνας την οικουμένην.”

Θα γράψει το περιοδικό TIME (January 6, 1941, “1940 Man of the Year: Winston Churchill”):
“Benito Mussolini, thinking conquest was easy, proved the year’s greatest flop.

[…] Among other Europeans who had made their mark in 1940, one was short, squat General John Metaxas, Premier of the Greeks, who had made a monkey of Benito Mussolini.”

Ο Franklin Roosevelt γράφει στον Έλληνα πρέσβη στην Washington (28 Οκτωβρίου 1942):
“Σημαντικώτερον ακόμη από την αρχικήν υπερήφανον απόκρουσιν της εχθρικής προκλήσεως είναι το γεγονός, ότι η Ελλάς εξηκολούθησε να μάχεται με κάθε μέσον το οποίον ημπορούσε να διαθέση. Όταν η ηπειρωτική Ελλάς κατελήφθη από την εχθρικήν υπεροπλίαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από τας νήσους. Και όταν αι νήσοι έπεσαν, η αντίστασις εξηκολούθησεν από την Αφρικήν, από τας θάλασσας, από οιονδήποτε μέρος εις το οποίον θα ημπορούσαν να κτυπηθούν οι επιδρομείς. Εις εκείνους που προτιμούν να επιτύχουν ένα συμβιβασμόν, να ακολουθήσουν πολιτικήν συνεννοήσεως ή κατευνασμού, να υπολογίσουν τας ζημίας και τα έξοδα της αντιστάσεως, ημπορώ να τονίσω ότι η Ελλάς εδημιούργησε το παράδειγμα, το οποίον ο καθείς από ημάς οφείλει να ακολουθήση μέχρις ότου οι άρπαγες της ελευθερίας αχθούν τελικώς εις την δικαίαν εξόντωσίν των.”


ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Ελλάς:           219

Νορβηγία 61

Γαλλία 43 [Η υπερδύναμη της εποχής]

Πολωνία 30

Βέλγιο 18

Ολλανδία 4

Γιουγκοσλαβία 3

Δανία 0 μέρες.[ Οι Δανοί παραδόθηκαν σε έναν μοτοσικλετιστή του Χίτλερ ο οποίος μετέφερε στον Δανό βασιλιά αίτηση του Χίτλερ για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων, ο Δανός βασιλιάς σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε το στέμμα του στον μοτοσικλετιστή  για να το πάει στο Βερολίνο και στον Χίτλερ……………….]

Τσεχοσλοβακία 0

Λουξεμβούργο   0

ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ

Οι νεκροί Έλληνες στρατιώτες ανήλθαν κατά την διάρκεια των 219 ημερών  στους 13.676.

Κατά την διάρκεια της τετραπλής κατοχής που ακολούθησε τα κατοχικά στρατεύματα εκτέλεσαν :

Αλβανοί: 1165  (Πάργα , Μαργαρίτιο, Παραμυθία)

Ιταλοί: 8000

Βούλγαροι: 25000

Γερμανοί: 50000

Συνολικές απώλειες σε ποσοστό επί του πληθυσμού (εκτελέσεις, κακουχίες, μάχες)

Ελλάς 10%     (750.000)

Σοβ. Ένωση 2,8%

Ολλανδία 2,2%

Γαλλία 2%

Πολωνία 1,8%

Γιουγκοσλαβία 1,7%

Βέλγιο 1,5%


ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

Πηγή:Ανθολόγιο Πατριδογνωσίας, Μενελάου Παγουλάτου

Κάρολος ντέ Γκώλ, Charles de Gault 1890-1970
Πρόεδρος τής Γαλλικής Δημοκρατίας 1958-1969, αρχηγός τής Γαλλικής Αντίστασης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

“Αδυνατώ να δώσω το δέον εύρος τής ευγνωμοσύνης πού αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση τού Λαού και των ηγετών τής Ελλάδος.”
(Από ομιλία του στο Γαλλικό Κοινοβούλιο μετά την λήξη τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.)

Μωρίς Σουμάν, Maurice Schumann 1911-1992
Υπουργός των εξωτερικών τής Γαλλίας 1969-1973, Μέλος τής Γαλλικής Ακαδημίας 1974

“Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της μαρτυρικής υποδουλωμένης, ματωμένης, αλλά ζωντανής Ευρώπης…Ποτέ μία ήττα δεν υπήρξε τόσο τιμητική για κείνους πού την υπέστησαν”
(Από μήνυμά του πού απηύθυνε από το BBC τού Λονδίνου στους υποδουλωμένους λαούς τής Ευρώπης στις 28 Απριλίου 1941, ημέρα πού ο Χίτλερ κατέλαβε την Αθήνα ύστερα από πόλεμο 6 μηνών κατά τού Μουσολίνι και έξι εβδομάδων κατά τού Χίτλερ.)

Στάλιν, Joseph Vissarionovich Tzougasvili Stalin 1879-1953
Αρχηγός τής Σοβιετικής Ενώσεως από το 1924 έως 1953

“Λυπάμαι διότι γηράσκω και δεν θα ζήσω επί μακρόν δια να ευγνωμονώ τον Ελληνικό Λαό, τού οποίου ή αντίστασης έκρινε τον 2ον Παγκόσμιο Πόλεμο.”
(Από ομιλία του πού μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας την 31 Ιανουαρίου 1943 μετά την νίκη τού Στάλιγκραντ και την συνθηκολόγηση τού στρατάρχου Paulus.)

Μόσχα, Ραδιοφωνικός Σταθμός

“Πολεμήσατε άοπλοι και νικήσατε, μικροί εναντίον μεγάλων  . Σας οφείλουμε ευγνωμοσύνη, διότι κερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε”.
(Όταν ο Χίτλερ επετέθη κατά τής Ε.Σ.Σ.Δ.)

Γεώργης Ζουκώφ, Georgy Constantinovich Joucov 1896-1974
Στρατάρχης τού Σοβιετικού Στρατού

“Εάν ο Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στις πόρτες τής Μόσχας, να συγκρατήσει και να ανατρέψει τον Γερμανικό χείμαρρο, το οφείλει στον Ελληνικό Λαό, πού καθυστέρησε τις Γερμανικές μεραρχίες όλον τον καιρό πού θα μπορούσαν να μας γονατίσουν. Η γιγαντομαχία τής Κρήτης υπήρξε το κορύφωμα τής Ελληνικής προσφοράς.”
(Απόσπασμα από τα απομνημονεύματά του για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.)

Μπενίτο Μουσολίνι, Benito Mousolini 1833-1945
Πρωθυπουργός τής Ιταλίας 1922-1945

“Ο πόλεμος με την Ελλάδα απέδειξε ότι τίποτε δεν είναι ακλόνητο εις τα στρατιωτικά πράγματα και ότι πάντοτε μάς περιμένουν εκπλήξεις.”
(Από λόγο πού εκφώνησε στις 10/5/1941.)

Αδόλφος Χίτλερ, Hitler 1889-1945
Αρχηγός τού Γερμανικού κράτους 1889-1945

“Χάριν τής ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ’ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατον….”
(Από λόγο πού εκφώνησε στις 4 Μαΐου 1941 στο Ράιχσταγκ.)

Σερ Αντονυ Ηντεν, Sir Robert Antony Eden 1897-1977
Υπουργός Πολέμου και Εξωτερικών της Βρετανίας 1940-1945, Πρωθυπουργός της Βρετανίας 1955-1957

“Ασχέτως προς ότι θα πουν οι ιστορικοί τού μέλλοντος, εκείνο το οποίον μπορούμε να πούμε εμείς τώρα, είναι ότι η Ελλάς έδωσε αλησμόνητο μάθημα στον Μουσολίνι, ότι αυτή υπήρξε η αφορμή τής επανάστασης στην Γιουγκοσλαβία, ότι αυτή κράτησε τούς Γερμανούς στο ηπειρωτικό έδαφος και στην Κρήτη για έξι εβδομάδες, ότι αυτή ανέτρεψε την χρονολογική σειρά όλων των σχεδίων τού Γερμανικού Επιτελείου και έτσι έφερε γενική μεταβολή στην όλη πορεία τού πολέμου και νικήσαμε.”
(Από λόγο του στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 24/09/1942.)

Τσώρτσιλ, Winston Churchil 1874-1965
Πρωθυπουργός τής Μεγάλης Βρετανίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

“Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δεν αποδίδει το ελάχιστο εκείνων των πράξεων αυτοθυσίας των Ελλήνων, πού ήταν καθοριστικός παράγων τής νικηφόρου εκβάσεως τού κοινού αγώνα των εθνών, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δια την ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπεια.”
“Εάν δεν υπήρχε η ανδρεία των Ελλήνων και ή γενναιοψυχία τους, ή έκβαση τού Β’ Παγκόσμιο Πολέμου θα ήταν ακαθόριστη.”
(Από ομιλία του στο Αγγλικό κοινοβούλιο στις 24 Απριλίου 1941.)

“Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε: Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.”
(Από λόγο πού εκφώνησε από το BBC τις πρώτες ημέρες τού Ελληνοιταλικού πολέμου.)

“Μαχόμενοι οι Έλληνες εναντίον τού κοινού εχθρού θα μοιρασθούν μαζί μας τα αγαθά τής ειρήνης.”
(Από λόγο πού εκφώνησε στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν επετέθη ή Ιταλία κατά τής Ελλάδας.)

Σέρ Χάρολδ Αλεξάντερ, Sir Harold Leofric George Alexander 1891-1969
Βρετανός Στρατάρχης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

“Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ή Ελλάς ανέτρεψε το σύνολο των σχεδίων τής Γερμανίας εξαναγκάσασα αυτήν να αναβάλει για έξι εβδομάδες την επίθεση κατά τής Ρωσίας. Διερωτώμεθα ποία θα ήταν ή θέση τής Σοβιετικής Ενώσεως χωρίς την Ελλάδα.”
(Από ομιλία του στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 28 Οκτωβρίου 1941.)

Γεώργιος ΣΤ’ (1898-1952)
Βασιλεύς τής Μεγάλης Βρετανίας 1936-1952

“Ο μεγαλοπρεπής αγώνας τής Ελλάδος, υπήρξε ή πρώτη μεγάλη καμπή τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.”
(Από λόγο του στο κοινοβούλιο τον Μάιο 1945.)

Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Roosvelt 1882-1945
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 1932-1945

“Εις την Ελλάδα παρασχεθεί την 28ην Οκτωβρίου 1940 χρόνος τριών ωρών δια ν’αποφασίσει πόλεμο ή ειρήνη, αλλά και τριών ημερών ή τριών εβδομάδων ή και τριών ετών προθεσμία να παρείχετο, ή απάντησης θα ήταν ή ίδια.”
“Οι Έλληνες δίδαξαν δια μέσου των αιώνων την αξιοπρέπεια. Όταν όλος ο κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, ο Ελληνικός λαός τόλμησε να αμφισβητήσει το αήττητο τού γερμανικού τέρατος αντιτάσσοντας το υπερήφανο πνεύμα τής ελευθερίας.”
(Από ραδιοφωνικό λόγο πού εξεφώνησε στις 10/6/1943.)

“Ο ηρωικός αγώνας τού ελληνικού λαού…κατά τής επιθέσεως τής Γερμανίας, αφού τόσον παταγωδώς νίκησε τούς Ιταλούς στην απόπειρά τους να εισβάλλουν στο ελληνικό έδαφος, γέμισε με ενθουσιασμό τις καρδιές τού αμερικανικού λαού και εκίνησε την συμπάθειά του. Προ ενός και πλέον αιώνος, κατά τον πόλεμο τής ελληνικής ανεξαρτησίας, το έθνος μας…εξέφρασε την φλογερή του συμπάθεια για τούς Έλληνες και ευχότανε για την ελληνική νίκη…”
(Δήλωσή του στο Ύπατο Συμβούλιο τής Αχέπα στις 25/04/1941, πού μεταδόθηκε ραδιοφωνικά από τον Λευκό Οίκο.)
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:”10 Απριλίου 1941, μετά την Συνθηκολόγηση με την Γερμανία παραδίδονται τα οχυρά Παλιουριώτες και Ρούπελ. Οι Γερμανοί εκφράζουν τον θαυμασμό τους στους Έλληνες στρατιώτες, δηλώνουν ότι αποτελεί τιμή και υπερηφάνεια το ότι είχαν σαν αντίπαλο έναν τέτοιο στρατό και ζητούν από τον Έλληνα διοικητή να επιθεωρήσει τον Γερμανικό στρατό ως ένδειξη τιμής και αναγνωρίσεως ! Η Γερμανική Σημαία υψώνεται μόνο μετά την πλήρη αποχώρηση τού Ελληνικού Στρατού.

“Ένας Γερμανός αξιωματικός τής αεροπορίας δήλωσε στον διοικητή τής ομάδος μεραρχιών Ανατολικής Μακεδονίας αντιστράτηγο Δέδεν ότι ο Ελληνικός Στρατός ήταν ο πρώτος στρατός στον οποίον τα στούκας δεν προκάλεσαν πανικό. “Οι στρατιώτες σας’’ είπε, ’’αντί να φεύγουν αλλόφρονες, όπως έκαναν εις την Γαλλία και την Πολωνία, μας πυροβολούν από τας θέσεις των.’’
Πηγή:ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, τεύχος Απριλίου 2003.”

ΑΙΣΧΥΛΟΣ:
“
ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟΙ ΕΜΕΙΣ (Οι Έλληνες), ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ,
ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ”

 

Μέγαρα Αττικής – Ξημέρωμα στην όμορφη παραλία μας

Είναι μαγεία να περπατάς το ξημέρωμα, μόλις γλυκοχαράζει, στην όμορφη παραλία των Μεγάρων. Την ώρα εκείνη που γλυκά κι αθόρυβα η νύχτα με το ασημένιο φεγγαράκι της, τον Αυγερινό, τον Δία, τον Σύριο, τον Άρη και τα υπόλοιπα αστεράκια του ουρανού παραδίδουν την εξουσία τους στον βασιλιά ήλιο, που σε λίγο θα ανατείλει και θα φωτίσει με την λαμπρότητά του τα πάντα. Θα μετατρέψει τη σκοτεινή νύχτα σε φωτεινή και λαμπρή ημέρα. Ελάτε, φίλοι μου, να περπατήσουμε στην Βαρέα και να απολαύσουμε μαζί αυτό το γλυκό ξημέρωμα.

 

Η Παναγία μας

Τι εἶναι ἡ Παναγία μας σύμφωνα μὲ τὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο καὶ τοὺς δύο Παρακλητικοὺς κανόνες (Μικρόν καὶ Μέγαν) ποὺ ψάλλει ὁ λαός πρὸς τιμήν της τὸν Δεκαπενταύγουστο.

  1. Ἀβοήθητων δύναμις
  2. Ἀγαθή
  3. Ἀγαθῶν ἡ αἰτία
  4. Ἄγαμος
  5. Ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων, ταξιαρχίαι μεγαλύνουσιν (τὴν ἐγκωμιάζουν)
  6. Ἁγία
  7. Ἁγία Ἁγίων μείζων
  8. Ἁγία Παρθένος
  9. Ἁγνείας θησαύρισμα
  10. Ἁγνή
  11. Ἁγνὴ Παρθένος Θεοτόκος
  12. Ἀδὰμ ἐπανόρθωσις,
  13. Ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσα
  14. Ἀειμακάριστος
  15. Ἀειπάρθενος
  16. Ἀθλητῶν στεφάνωμα
  17. Αἰτεῖται τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν
  18. Αἰτία τῆς τῶν πάντων θεώσεως
  19. Ἀκατανόητον βάθος (εἰς τὸ ὁποῖον ὁ νοῦς δὲν δύναται νὰ διεισδύσῃ)
  20. Ἀκατανόητον θαῦμα
  21. Ἀκήρατος (καθαρωτάτη)
  22. Ἄκουσμα καὶ λάλημα φρικτόν
  23. Ἀκτὶς νοητοῦ Ἡλίου
  24. Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μὴ προσκυνούντων, τὴν εἰκόνα της τὴν σεπτήν
  25. Ἀληθὴς Θεοῦ λοχεύτρια
  26. Ἀληθῶς Θεοτόκος
  27. Ἄμετρον τὸ ἔλεός της
  28. Ἄμετρος κηδεμονία μας
  29. Ἄμετρος συμπάθεια πρὸς ἡμᾶς
  30. Ἀμνὰς Κυήσασα, Θεοῦ ἀμνὸν
  31. Ἀμνοῦ καὶ ποιμένος Μήτηρ
  32. Ἀμόλυντος
  33. Ἄμπελος ἀληθινή, τὸν βότρυν τὸν πέπειρον, ἡ γεωργήσασα
  34. Ἀνασταίνει ἐκ φθορᾶς νοσημάτων
  35. Ἀναστάσεως τύπον ἐκλάμπουσα
  36. Ἀνεγέννησε τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς
  37. Ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας
  38. Ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων
  39. Ἀντιλαμβάνεται καὶ ῥύει ἡμᾶς τῶν αἰωνίων βασάνων
  40. Ἀντίληψις κραταιά εἰς τὴν ὁποία καταφεύγομεν
  41. Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν αὐτήν
  42. Ἀοράτων ἐχθρῶν ἀμυντήριον
  43. Ἀπαλλαγὴ τῶν ἀσθενούντων
  44. Ἁπάντων τῶν Δικαίων, θεῖον ἐγκαλλώπισμα
  45. Ἀπειρόγαμος (δὲν ἔχει λάβει πεῖραν γάμου)
  46. Ἀπὸ τὴν Θεοτόκον ζητοῦμε βοήθεια
  47. Ἄρουρα (γῆ εὐφορωτάτη) βλαστάνουσα εὐφορίαν οἰκτιρμῶν
  48. Ἄῤῥηκτον τεῖχος καὶ προστασία
  49. Ἀρχηγός νοητῆς ἀναπλάσεως
  50. Ἀσθενῶν συμμαχία
  51. Ἄσπιλος
  52. Ἄσπιλος (ἀκηλίδωτος, ἀμίαντος)
  53. Ἀστέρος ἀδύτου Μήτηρ
  54. Ἀστήρ ἐμφαίνων τὸν Ἥλιον
  55. Ἀστραπὴ τὰς ψυχὰς καταλάμπουσα
  56. Ἄστρον ἄδυτον, εἰσάγον κόσμω, τὸν μέγαν Ἥλιον
  57. Αὐγὴ μυστικῆς ἡμέρας
  58. Αὐλὴ λογικῶν προβάτων
  59. Αὐτή διατηρεῖ τὸ κράτος ἀπροσμάχητον
  60. Ἄφθορος
  61. Ἄφλεκτος βάτος
  62. Ἄχραντος (ἀνέγγιχτος, ἀμόλυντος)
  63. Βάθος ἀμέτρητον (βάθος πνευματικόν ἀμέτρητον)
  64. Βάθος δυσθεώρητον καὶ Ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς
  65. Βασίλισσα
  66. Βαστάζει τὸν βαστάζοντα πάντα
  67. Βλαστοῦ ἀμαράντου κλῆμα
  68. Βοήθεια (σὲ ὅσους μὲ πίστη τὴν ἐπικαλοῦνται)
  69. Βοήθεια χαλεπαῖς ἀῤῥωστίαις, καὶ νοσεροῖς πάθεσιν
  70. Βοηθός καὶ σωτηρία (τῶν εἰς αὐτὴν προστρεχόντων ἐκ πίστεως)
  71. Βοηθός, διώκτης καὶ ῥύστης ἀπὸ τὶς ζάλες τοῦ βίου ποὺ μὲ κυκλώνουν
  72. Βολὶς τοῦ ἀδύτου φέγγους
  73. Βουλῆς ἀποῤῥήτου μύστις
  74. Βροντὴ τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττουσα
  75. Βροτῶν (ἀνθρώπων) ἡ σωτηρία
  76. Βρύση ἀπείρων θαυμάτων
  77. Βυθός τοῦ ἐλέους
  78. Βυθοῦ ἀγνοίας ἐξέλκουσα
  79. Γάλακτι ἐξέθρεψε, νεύματι τὸν τρέφοντα, τὴν οἰκουμένην ἅπασαν
  80. Γαλουχεῖ τὸν Δεσπότην (τὸν Χριστόν)
  81. Γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως
  82. Γεμίζει εὐφροσύνη τὴν καρδίαν μου
  83. Γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς Οὐρανόν
  84. Γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον
  85. Γῆς τὸ θεμέλιον
  86. Γρήγορη πρεσβεία (εἰς τὸν Θεόν)
  87. Δάμαλις τὸν μόσχον ἡ τεκοῦσα
  88. Δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα
  89. Δὲν ἀποποιεῖται ῥοήν μου τῶν δακρύων
  90. Δὲν ἔχω νὰ τῆς προσφέρω δῶρο ἄξιο, τῆς εὐχαριστίας, ἀνθ’ ὧνπερ ἀπήλαυσα, τῶν δωρημάτων, καὶ τῆς ἀμετρήτου αὐτῆς χρηστότητος
  91. Δὲν μποροῦμε νὰ διηγηθοῦμε ἐπάξια τοὺς ἀμέτρους οἰκτιρμοὺς της
  92. Δὲν παραβλέπει ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς
  93. Δὲν παραβλέπει ὅσους τὴν ὑμνοῦν καὶ τὴν δοξολογοῦν εἰς τοὺς αἰῶνας
  94. Δὲν παραβλέπει ποντούμενόν με σάλῳ, βιοτικῶν κυμάτων
  95. Δὲν ὑπάρχει δι’ αὐτήν ἐπάξιον ἐγκώμιον καὶ ὀνομασία
  96. Δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πιστοί
  97. Δέσποινα
  98. Δέσποινα καὶ μήτηρ τοῦ Λυτρωτοῦ
  99. Δέσποινα τοῦ κόσμου
  100. Δέχεται παρακλήσεις ἀναξίων αὐτῆς ἱκετῶν
  101. Δέχεται τὴν δέησιν τῶν ἱκετῶν της
  102. Διὰ τῆς Θ/κου ἀπὸ γῆς εἰς ὕψος ἤρθημεν
  103. Διὰ τῆς Θ/κου βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης
  104. Διὰ τῆς Θ/κου γινόμαστε μέτοχοι ἀϊδίου χαρᾶς
  105. Διὰ τῆς Θ/κου γίνονται εὔλαλοι οἱ ἄλαλοι (ζωὴν γὰρ τὴν ἐνυπόστατον ἐκύησε)
  106. Διὰ τῆς Θ/κου ἐγείρονται τρόπαια
  107. Διὰ τῆς Θ/κου ἐγυμνώθη ὁ ᾍδης
  108. Διὰ τῆς Θ/κου ἐκ τοῦ πτώματος ἡμῶν ἐξανέστημεν
  109. Διὰ τῆς Θ/κου ἐλύθη παράβασις
  110. Διὰ τῆς Θ/κου ἐνεδύθημεν δόξαν
  111. Διὰ τῆς Θ/κου ἐχθροὶ καταπίπτουσι
  112. Διὰ τῆς Θ/κου ἡ ἀρὰ (κατάρα) ἐκλείψει
  113. Διὰ τῆς Θ/κου ἡ Ἐκκλησία συντηρεῖται ἐν εἰρήνῃ βαθεῖα
  114. Διὰ τῆς Θ/κου ἡ χαρὰ ἐκλάμψει
  115. Διὰ τῆς Θ/κου ἡμεῖς ἐθεώθημεν
  116. Διὰ τῆς Θ/κου ἠνοίχθη Παράδεισος
  117. Διὰ τῆς Θ/κου λεπροὶ ἀποκαθαίρονται (ζωὴν γὰρ τὴν ἐνυπόστατον ἐκύησε)
  118. Διὰ τῆς Θ/κου νεκροὶ ζωοποιοῦνται (ζωὴν γὰρ τὴν ἐνυπόστατον ἐκύησε)
  119. Διὰ τῆς Θ/κου νεουργεῖται ἡ κτίσις
  120. Διὰ τῆς Θ/κου νόσοι διώκονται (ζωὴν γὰρ τὴν ἐνυπόστατον ἐκύησε)
  121. Διὰ τῆς Θ/κου πνευμάτων ἀερίων τὰ πλήθη ἥττηνται
  122. Διὰ τῆς Θ/κου χαρᾶς πληρούμεθα καὶ ζωὴν κληρονομοῦμεν
  123. Διασκεδάζει (διώχνει) τῆς ἀθυμίας τὴν ζάλην
  124. Διασκεδάζει (διώχνει) τὸν ψυχικὸν τάραχον
  125. Διασώζει ἀπὸ κινδύνων
  126. Διαφυλάττει ἡμᾶς ἐλευθέρους (ἐκ τοῦ πονηροῦ καὶ τῆς ἁμαρτίας)
  127. Δίδει εἰς ἡμᾶς τῆς εὐεργεσίας τὸν πλοῦτον
  128. Δίδει τὴν ἀκήρατον χαράν
  129. Δοξάζω, ὑμνολογῶ καὶ μεγαλύνω, τὴν ἄφατον αὐτῆς πρός με συμπάθειαν
  130. Δύναται γάρ πάντα ὡς πανσθενοῦς, Δεσπότου Θεοῦ Μήτηρ
  131. Δυσωπεῖ τὸν Κύριόν της καὶ Υἱόν, τῆς ἐχθρῶν κακουργίας μὲ ῥύσασθαι
  132. Δυσωπεῖ τὸν Υἱὸν της καὶ ρύει ἡμᾶς τῶν πταισμάτων, ψυχῆς τε μολυσμάτων
  133. Δωδεκάτειχη πόλις
  134. Ἐβάσταξε τὸν πάντα βαστάζοντα (τὸν Θεόν)
  135. Ἐγέννησε τὸν Θελητὴν τοῦ ἐλέους
  136. Ἐγέννησε τὸν Σωτῆρα καὶ Θεόν
  137. Ἐδυσωπεῖ (ἱκετεύει) τὸν Κύριον δι’ ἡμᾶς
  138. Εἶναι ἀνεξερεύνητος ὁ βυθός τῶν ὑπὲρ νοῦν θαυμάτων της τῶν τετελεσμένων διηνεκῶς
  139. Εἰς αὐτήν ἀναθέτουμε τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μας
  140. Εἰς αὐτὴν θαῤῥῶ καὶ καυχῶμαι
  141. Εἰς αὐτὴν θαῤῥῶν κατέφυγον
  142. Εἰς αὐτὴν μόνην ἐλπίζω
  143. Εἰς αὐτὴν μόνην καυχῶμαι
  144. Εἰς αὐτὴν προσφεύγων ἀνατείνω, καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν διάνοιαν
  145. Εἰς τὴν γαστέρα της οἴκησε ὁ συνέχων πάντα τῇ χειρὶ Κύριος
  146. Εἰς τὴν σκέπην της προστρέχω
  147. Ἐκ κινδύνων λυτρώνει ἡμᾶς
  148. Ἐκ παντοίων κινδύνων μᾶς ἐλευθερώνει
  149. Ἐκ των δεσμῶν τῶν τοῦ ᾍδου, πρὸς ζωὴν ἀνήγαγε, εἰς γῆν με ῥεύσαντα
  150. Ἐκήδευσαν τὸ σῶμα της οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι
  151. Ἐκύησε τὸν ἀρχηγὸν τῆς γαλήνης, τὸν Χριστὸν
  152. Ἐλεήμων
  153. Ἐλεήμων καὶ συμπαθὴς καὶ φιλάγαθος
  154. Ἐλέους πηγή
  155. Ἐλπίδα καὶ στήριγμα
  156. Ἐλπὶς ἀγαθῶν αἰωνίων
  157. Ἐλπὶς ἀπηλπισμένων
  158. Ἐλπὶς καὶ προστασία τῶν πιστῶν
  159. Ἔμψυχος ναὸς
  160. Ἔμψυχος Παράδεισος τὸ ξύλον, ἐν μέσῳ ἔχων ζωῆς, τὸν Κύριον
  161. Ἔμψυχος τράπεζα, ἡ ὁποία ἐχώρησε τὸν Ἄρτον τῆς ζωῆς, τὸν Κύριον
  162. Ἐν ταῖς ζάλαις, λιμένας
  163. Ἐν ταῖς θλίψεσι βοηθός
  164. Ἐν ταῖς λύπαις, χαρὰ καὶ εὐφροσύνη
  165. Ἐν ταῖς νόσοις ταχινὴ βοήθεια
  166. Ἐν τῇ νηδύϊ (κοιλία) αὐτῆς ἐβάστασε ἀκόπως τὸν Υἱόν τοῦ Θεοῦ
  167. Ἐν τῇ φοβερᾷ ἥμερα της κρίσεως, τῆς αἰωνίου με ῥυομένη κολάσεως, καί τῆς ἀπορρήτου δόξης του Υἱοῦ αὐτῆς καὶ Θεοῦ ἡμῶν κληρονόμον με ἀποδεικνύουσα
  168. Ἐν τοῖς κινδύνοις, ῥύστις
  169. Ἐν τῷ παρόντι βίω θερμὴ προστάτις καὶ βοηθός
  170. Ἐνδιαίτημα (κατοικία) τοῦ Δεσπότου τῆς κτίσεως
  171. Ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ
  172. Ἐνουθέτησε τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν
  173. Ἐξ αιτίας τῆς κυοφορίας της, ἡμεῖς, οἱ πρώην ἀπάτη γυμνωθέντες, στολὴν ἀφθαρσίας ἐνεδύθημεν
  174. Ἐξ αἰτίας της, ἡμεῖς, οἱ καθεζόμενοι, ἐν σκότει παρα-πτώσεων, φῶς κατωπτεύσαμεν
  175. Ἐξ αὐτῆς ἡ δρόσος ἀπέσταξε φλογμὸν (φλόγα) πολυθεϊας λύσασα
  176. Ἐξ ἧς ῥέει μέλι καὶ γάλα
  177. Ἐπηρείας δαιμόνων ἐλαύνουσα
  178. Ἐπιβλέπει μὲ εὐμένεια εἰς τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν
  179. Ἐπισκέπτεται τὴν κάκωσιν ἣν ἔχω
  180. Ἐποίησε εἰς αὐτὴν μεγαλεῖα ὁ Δυνατός (ὁ Θεός)
  181. Ἔσχεν ἐν μήτρᾳ, τὸν ἐπὶ πάντων Θεόν
  182. Εὐεργέτην τεκοῦσα, τὸν τῶν καλῶν αἴτιον (τὸν Χριστὸν)
  183. Εὐλογημένη
  184. Εὐλογημένη ἐν γυναιξί
  185. Εὐλογημένη Θεοτόκος
  186. Εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας της (ὁ Χριστός)
  187. Εὐρύχωρον σκήνωμα, τοῦ Λόγου
  188. Εὐσπλαγχνίας ἡ ἄβυσσος
  189. Ἔχει μητρικὴ παῤῥησία
  190. Ζωὴ μυστικῆς εὐωχίας (Ζωή, διότι τροφοδοτεῖται ἀπὸ «μυστικὸν συμπόσιον», ἀπὸ τὴν ἄφθονον καὶ πλουσίαν χάριν τοῦ Θεοῦ, ὅσον οὐδὲν ἄλλο δημιούργημα.)
  191. Ζώσα καὶ ἄφθονος πηγή
  192. Ἡ αἰωνίαν τεκοῦσα λύτρωσιν, καὶ τὴν εἰρήνην τὴν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν (τὸν Χριστόν)
  193. Ἡ ἀνοίξασα τὴν κεκλεισμένην Ἐδὲμ
  194. Ἡ ἀπογεννῶσα λυτρωτὴν αἰχμαλώτοις
  195. Ἡ Ἄρτον ζωῆς χωρήσασα
  196. Ἡ ἀφορμή ποὺ τὰ ἐπίγεια συγχορεύουν μὲ τὰ οὐράνια
  197. Ἡ ἀφορμή ποὺ τὰ οὐράνια συναγάλλονται τῇ γῇ
  198. Ἡ βοήθεια, τῶν πιστῶς δεομένων εἰς αὐτήν
  199. Ἡ γαστήρ της γέγονεν, εὐρυχωροτέρα τῶν οὐρανῶν (διότι ἐδέχθη μέσα της τὸν Θεόν)
  200. Ἡ γεννήσασα Φῶς τὸ ἀπρόσιτον .
  201. Ἡ γέφυρα ὄντως, ἡ μετάγουσα, ἐκ θανάτου πάντας πρὸς ζωήν
  202. Ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας
  203. Ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα
  204. Ἡ εἰσάγουσα εἰς τὴν ἄνω ζωὴν τὸ ἀνθρώπινον
  205. Ἡ ἐπὶ γῆς ἀσπόρως κυοφορήσασα
  206. Ἡ ἑτοίμη ἀντίληψις των εἰς αὐτήν προστρεχόντων
  207. Ἡ ἔχουσα εἰς τὸν Θεὸν μητρικήν παρρησία
  208. Ἡ θεία εἴσοδος, τῶν σωζομένων
  209. Ἡ Θεὸν καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου καὶ λυτῆρα τῶν νόσων ἐκύησε
  210. Ἡ Θεὸν Λόγον τοῖς ἀνθρώποις τῇ παραδόξω αὐτῆς κυήσει ἑνώσασα
  211. Ἡ κατακλυσμοῦ τῆς ἁμαρτίας, σώσασα κόσμον
  212. Ἡ κλεὶς τῆς Χριστοῦ Βασιλείας
  213. Ἡ κόσμω τεκοῦσα σωτηρίαν
  214. Ἡ κυήσασα τὸν εὔσπλαγχνον καὶ Σωτῆρα πάντων (τὸν Χριστὸν)
  215. Ἡ κυήσασα τὸν ἰατῆρα (ἰατρόν) τῶν ἀνθρώπων (τὸν Χριστόν)
  216. Ἡ μόνη ἄμωμος, ἐν γυναιξὶ καὶ καλή
  217. Ἡ μόνη βλαστήσασα, τὸ μῆλον τὸ εὔοσμον
  218. Ἡ μόνη προστασία τῶν πιστῶν
  219. Ἡ μόνη ταχέως προστατεύουσα
  220. Ἡ μόνην ἐλπίδα μας
  221. Ἡ μοχλούς, καὶ πύλας Ἄδου, τῷ τόκῳ της συντρίψασα
  222. Ἡ ὄντως Θεοτόκος
  223. Ἡ παρθενίαν καὶ λοχείαν ζευγνῦσα
  224. Ἡ περιστερά, ἡ τὸν ἐλεήμονα ἀποκυήσασα
  225. Ἡ πλέξασα τῷ κόσμω, ἀχειρόπλοκον στέφανον
  226. Ἡ πρὸς σωτηρίαν καθοδηγοῦσα ἡμᾶς
  227. Ἡ προστατεύουσα ἀεί, τῶν τιμώντων αὐτήν
  228. Ἡ τἀναντία εἰς ταὐτὸ ἀγαγοῦσα (ἥνωσε τὰ ἀντίθετα, δηλαδὴ τὴν γῆ μὲ τὸν οὐρανόν)
  229. Ἡ τεκοῦσα τὸν πάντων Ἁγίων ἁγιώτατον Λόγον
  230. Ἡ τέξασα, τὸ ὀσφράδιον, τοῦ πάντων Βασιλέως
  231. Ἡ τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα
  232. Ἡ τὴν ἀθλίαν μου ψυχὴν περιέπουσα ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐξόδου μου καὶ τὰς σκοτεινὰς ὄψεις των πονηρῶν  δαιμόνων πόρρω αὐτῆς ἀπελαύνουσα
  233. Ἡ τὴν ἀπωσθεῖσαν φύσιν του γένους ἡμῶν τοῖς οὐρανίοις συνάψασα
  234. Ἡ τῆς ἁμαρτίας τὴν λύπην, ἐξαφανίσασα
  235. Ἡ τῆς βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας
  236. Ἡ τῆς χαρᾶς δεξαμένη τὸ πλήρωμα (τὸν Χριστόν)
  237. Ἡ τὸν κυβερνήτην τεκοῦσα Κύριον
  238. Ἡ τὸν σπορέα τῆς ἁγνείας τεκοῦσα
  239. Ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα
  240. Ἡ τοῦ βορβόρου ῥυομένη τῶν ἔργων
  241. Ἡ τοῦ θανάτου τὸ κράτος ἐξαφανίσασαν
  242. Ἡ τῶν ἀπηλπισμένων μόνη ἔλπις
  243. Ἡ φῶς τεκοῦσα τὸ θεῖον καὶ προαιώνιον
  244. Ἡδύπνοον (εὐῶδες) κρίνον πιστοὺς εὐωδιάζον
  245. Ἡλιοστάλακτος θρόνος
  246. Ἡμῶν τῶν πιστῶν τὸ διάσωσμα
  247. Θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοητόν
  248. Θεία σκέπη
  249. Θεία, καὶ μανναδόχος στάμνος
  250. Θεογεννῆτορ
  251. Θεογεννήτρια
  252. Θεοδόχος (Εἶχε δεχθῇ ἐντὸς τῆς κοιλίας της τὸν Θεόν)
  253. Θεόληπτος (ἀφιερωμένη ἐξ ὁλοκλήρου εὶς τὸν Θεόν)
  254. Θεομακάριστος
  255. Θεομῆτορ (Μητέρα τοῦ Θεοῦ)
  256. Θεονύμφευτος
  257. Θεόνυμφος (Νύμφη τοῦ Κυρίου)
  258. Θεοτόκος (Γέννησε τὸν Θεόν)
  259. Θεοτόκος Παρθένος
  260. Θεοῦ ἀχωρήτου χώρα
  261. Θεοῦ πρὸς θνητοὺς εὐδοκία
  262. Θεραπεύει σωμάτων μαλακίας καὶ ψυχῶν ἀῤῥωστίας
  263. Θεραπεύει τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος
  264. Θερμὴ ἀντίληψις
  265. Θερμὴ προστασία
  266. Θερμὸν ἱλαστήριον
  267. Θησαυρὸς σωτηρίας
  268. Θησαυρός τῆς ζωῆς ἀδαπάνητος
  269. Θλιβομένων χαρὰ καὶ ἀντίληψις
  270. Θνητῶν πρὸς Θεὸν παῤῥησία
  271. Θρηνῶ καὶ στενάζω, μὴ μὲ παρίδη τὸν ἄθλιον
  272. Θρόνος πύρινος τοῦ Παντοκράτορος
  273. Θρόνος, πυρίμορφος Κυρίου
  274. Θυγατέρα (Κόρη)
  275. Θυμίαμα εὔοσμον
  276. Θύρα μετανοίας
  277. Ἰᾶται (θεραπεύει) τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος
  278. Ἰᾶται τῶν παθῶν μου τὴν ἀσθένειαν
  279. Ἰᾶται τῶν παθῶν μου τὴν ἀσθένειαν
  280. Ἱερὸν καταφύγιον
  281. Ἱκετεύει τὸν Θεὸν δι’ ἡμᾶς
  282. Ἱκετεύει τὸν Θεὸν δι’ ἡμᾶς
  283. Ἱλαστήριον τοῦ κόσμου
  284. Ἰσχὺς καὶ ὀχύρωμα τῶν ἀνθρώπων
  285. Καθαρωτέρα λαμπηδόνων ἡλιακῶν
  286. Κὰθε πιστός αἰτεῖται ἀπὸ τὴν Θεοτόκο τὴν χάριν, καὶ λαμβάνει τὸ δώρημα, πρὸς τὸ συμφέρον τῆς αἰτήσεως
  287. Καθέδρα τοῦ Βασιλέως
  288. Καθέδρα τοῦ Βασιλέως
  289. Καλὴ κουροτρόφος παρθένων (τροφός καὶ διδάσκαλος τῶν παρθένων)
  290. Καρποῦ ἀκηράτου κτῆμα
  291. Κατάπτωσις τῶν δαιμόνων
  292. Καταφυγή, σκέπη καὶ ἀγαλλίαμα τῶν εἰς αὐτὴν προσφευγόντων
  293. Κατευνάζει τὸν κλύδωνα τῶν ἐμῶν πταισμάτων
  294. Κατευνάζει τῶν παθῶν μου τὸν τάραχον
  295. Καύχημα σεβάσμιον ἱερέων εὐλαβῶν
  296. Κεχαριτωμένη (Ἔλαβε πολλὰς καὶ ἐξαιρετικὰς χάριτας)
  297. Κηρύττω, μεγαλύνω, ψυχῇ τε καὶ καρδίᾳ, καὶ λογισμῷ καὶ γλώσσῃ πάντοτε τὰς εὐεργεσίας της εἰς ἐμέ
  298. Κιβωτός χρυσωθεῖσα τῷ Πνεύματι
  299. Κλῖμαξ (σκάλα) γῆθεν, πάντας ἀνυψώσασα χάριτι
  300. Κλῖμαξ ἐπουράνιος, δι᾿ ἧς κατέβη ὁ Θεός
  301. Κογχύλη πορφύραν θείαν βάψασα, ἐξ αἱμάτων της, τῶ Βασιλεῖ τῶν Δυνάμεων
  302. Κόρη πανύμνητος
  303. Κόσμου Δέσποινα
  304. Κόσμου διάσωσμα
  305. Κόχλος (κογχύλη) ἡ τόν θεῖον μαργαρίτην, προαγαγοῦσα
  306. Κραταιὰ σκέπη ὅλων τῶν πιστῶν
  307. Κραταίωμα
  308. Κρατὴρ (δοχεῖον, ποτήριον) κιρνῶν ἀγαλλίασιν
  309. Κριτοῦ δικαίου δυσώπησις
  310. Κυοφοροῦσα ὁδηγὸν πλανωμένοις
  311. Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν
  312. Κυρίως Θεοτόκος
  313. Λαμβάνει πρόνοια διὰ τὰς ψυχικὰς & σωματικὰς ἀσθενείας μας
  314. Λαμπὰς ἄσβεστος
  315. Λάμπει τὸ φῶς τὸ χαρμόσυνον
  316. Λαμπρὸν τῆς χάριτος γνώρισμα
  317. Λειμώνας τῆς τρυφῆς (λιβάδι πνευματικῆς ἀπολαύσεως)
  318. Λιμένας τῶν ψυχῶν
  319. Λιμὴν δι’ ἡμᾶς ποὺ πλέομεν εἰς τὴν θάλασσαν τοῦ βίου
  320. Λιμὴν καὶ προστασία τῶν εἰς αὐτὴν προσφευγόντων
  321. Λιμὴν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων
  322. Λουτὴρ ἐκπλύνων συνείδησιν
  323. Λύνει τὴν ἀχλύν (ὁμίχλη) τῶν πταισμάτων μου τῷ φωτισμῷ τῆς λαμπρότητός της
  324. Λυτρώνει ἐκ κινδύνων
  325. Λυτρώνει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνάγκης, θλίψεως καὶ νόσου καὶ βλάβης
  326. Λυτρώνει ἡμᾶς δεινῶν συμφορῶν, καὶ βλάβης καὶ κινδύνων, καὶ πειρασμῶν, μὲ τὸ ἀμέτρητο ἔλεός της
  327. Λυτρώνει ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας
  328. Λυτρώνει ἡμᾶς ἐκ τῶν δεινῶν
  329. Λυχνία καὶ στάμνος, Μάννα φέρουσα
  330. Μακαρία ἡ κοιλία της ἡ βαστάσασα (τὸν σαρκωθέντα Θεόν)
  331. Μακάριοι οἱ μαστοί της ποὺ ἐθήλασαν (τὸν σαρκωθέντα Θεόν)
  332. Μακαριοῦσιν αὐτὴν πᾶσαι αἱ γενεαί
  333. Μαρία, Κυρία πάντων ἡμῶν
  334. Μᾶς ἀπαλλάσσει πειρασμῶν, βαρβαρικῆς ἁλώσεως καὶ πάσης ἄλλης πληγῆς
  335. Μᾶς βλέπει μὲ τὸ σπλαχνικό της βλέμμα
  336. Μᾶς ἐλεεῖ
  337. Μᾶς εὐεργετεῖ
  338. Μᾶς προστατεύει καὶ μᾶς βοηθάει ἀπὸ περιστάσεις, θλίψεις, ἀνάγκες, συμφορές καὶ πειρασμοὺς τοῦ βίου
  339. Μᾶς σώζει
  340. Μᾶς σώζει ἐκ τοσούτου κλύδωνος, καὶ δεινῶν κινδύνων
  341. Μὲ σένα Θεοτόκε ἐμαράνθησαν οἱ τῶν μύθων ποιηταί
  342. Μὲ σένα θεοτόκε ἐμωράνθησαν οἱ δεινοὶ συζητηταί
  343. Μὲ σώζει ἐκ φθορᾶς τῶν παθῶν μου
  344. Μὲ τὴ δύναμή της μὲ σκεπάζει, μὲ φυλάει ἄτρωτον, ἐκ παντὸς κινδύνου, καὶ ἐξ ἐχθρῶν τῶν πολεμούντων καὶ μισούντων με
  345. Μεγάλη ἡ χρηστότητα (καλοσύνη), καὶ ἄπειρα τὰ θαύματά της
  346. Μεσιτεία πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετος
  347. Μεσιτεύει πρὸς τὸν ἐξ αὐτῆς τεχθέντα (τὸν Χριστόν)
  348. Μεσίτρια πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν
  349. Μεταβολὴ τῶν θλιβομένων
  350. Μετασκευάζει ἡμᾶς ἐξ ἀῤῥωστίας εἰς ῥῶσιν
  351. Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν
  352. Μητέρα τοῦ Λόγου
  353. Μήτηρ Θεοῦ, ἡ ὁποία μᾶς φυλάει ὑπὸ τὴν σκέπην της
  354. Μήτηρ Κυρίου (τοῦ Χριστοῦ)
  355. Μητροπάρθενος
  356. Μόνη Πανάχραντος
  357. Μόνη πανύμνητος
  358. Μοῦ δίδει, χεῖρα βοηθείας, καταποντουμένῳ, κακώσεσι τοῦ βίου
  359. Μύρον πολύτιμον
  360. Νέκρωσις Ἄδου
  361. Νεφέλη κούφη (Ἐλαφρύ σύννεφο τὸ ὁποίο ἔφερε εἰς τὸν κόσμο τὸν Χριστόν)
  362. Νεφέλη Ὁλόφωτος, ἡ τοὺς πιστοὺς ἀπαύστως, ἐπισκιάζουσα
  363. Νομοθέτην ἡ τεκοῦσα
  364. Νύμφη ἀνύμφευτος
  365. Νυμφὼν ὁλόφωτος
  366. Ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ᾿ οὗ σκέπονται πολλοί
  367. Ὁ γλυκασμὸς τῶν Ἀγγέλων
  368. Ὁ Θεὸς, ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις ἐξαλείφει τὰ πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων
  369. Ὁ πόκος ὁ ἔνδροσος, ὃν Γεδεών προεθεάσατο
  370. Ὁ προστρέχων εἰς αὐτὴν, λαμβάνει τὸ δώρημα
  371. Ὁ Σωτῆρας Χριστὸς κατοίκησε στὴν μήτρα της
  372. Ὁ Σωτῆρας Χριστὸς τὴν ἀνέδειξε προστάτιν τοῦ κόσμου
  373. Ὁ τόμος ἐν ὧ, δακτύλῳ ἐγγέγραπται, Πατρὸς ὁ Λόγος
  374. Ὁ Υἱὸς καὶ Θεὸς αὐτῆς (ὁ Ἰησοῦς Χριστός) παρέλαβε τὸ πνεῦμα της ὅταν ἐκοιμήθη
  375. Ὁ Χριστός οἴκησε ἐν τῇ μήτρᾳ της
  376. Ὁδηγήτρια
  377. Ὁδὸν ἡ κυήσασα, ζωῆς
  378. Οἰ πιστοί γόνυ κλίνομεν πρὸς αὐτὴν
  379. Οἴκημα πανάριστον τοῦ ἐπὶ τῶν Σεραφείμ
  380. Ὅλῃ ψυχῇ καὶ διανοίᾳ, καὶ καρδίᾳ καὶ χείλεσι τὴν δοξάζω
  381. Ὁλκὰς ((ἀσφαλὲς) πλοῖον) τῶν θελόντων σωθῆναι
  382. Ὅλοι οἱ πιστοί αὐτήν μεγαλύνομεν
  383. Ὅλοι οἱ πιστοί τὴν τιμοῦμε μὲ ὕμνους
  384. Ὅλοι οἱ πιστοί τὴν ὑμνοῦμεν πάντας τοὺς αἰῶνας
  385. Ὄντως Θεοτόκος
  386. Ὅπλο σωτηρίας
  387. Ὅπλον καὶ τεῖχος ἀπόρθητον
  388. Ὄρθρος φαεινὸς τὸν Ἥλιον φέρουσα Χριστόν
  389. Ὁρμητήριον, ἐν τῷ πελάγει τῶν θλίψεων, καὶ τῶν σκαν-δάλων πάντων, τοῦ πολεμήτορος
  390. Ὄρος ἁλατόμητον (ὄρος ποὺ δὲ λατομήθηκε ποτέ)
  391. Ὁσίων πάντων τὸ καύχημα
  392. Ὀσμὴ τῆς Χριστοῦ εὐωδίας
  393. Οὐ σιωπήσω του βοᾶν τρανώτατα, τὰ μεγαλεῖα της
  394. Οὐδεὶς προστρέχων ἐπ’ αὐτὴν, κατῃσχυμένος ἐκπορεύεται
  395. Οὐκ ἔστιν ἀριθμήσασθαι δυνατόν, τὰ μεγαλεῖα της
  396. Οὐρανῶν ὑψηλοτέρα
  397. Ὄχημα πανάγιον τοῦ ἐπὶ τῶν Χερουβείμ
  398. Ὄχημα, Ἠλίου τοῦ νοητοῦ
  399. Παθῶν καὶ κινδύνων μᾶς διασώζει
  400. Παλάτιον, τοῦ μόνου Βασιλέως
  401. Παμμακάριστος (ἄξια κάθε μακαρισμοῦ)
  402. Παναγία Παρθένος
  403. Πάναγνος
  404. Παναμώμητος (Πάναγνος)
  405. Πανάμωμος (Πάναγνος)
  406. Πανάχραντος (ἀνέγγιχτος, ἀμόλυντος)
  407. Πανθαύμαστος
  408. Πάντα γὰρ δύναται, ὡς δυνατὸν ἐν ἰσχύϊ, τὸν Χριστὸν κυήσασα
  409. Παντελὴς συντριμμὸς τοῦ θανάτου
  410. Πάντες μετὰ Θεόν πρὸς αὐτὴν καταφεύγομεν
  411. Παντευλόγητος
  412. Παντὸς τοῦ κόσμου ἐξίλασμα
  413. Πάντοτε προΐσταται ὑπὲρ ἐμοῦ πρεσβεύουσα, τῷ Υἱῷ & Θεῷ της
  414. Πάντων πρὸς Θεὸν καταλλαγὴ
  415. Πάντων τῶν ἐν συμφοραῖς, ταχινὴ καὶ ὀξεῖα ἀντίληψις
  416. Πάντων τῶν Χριστιανῶν τὸ καταφύγιον
  417. Πανύμνητος
  418. Πανύμνητος Θεοτόκος
  419. Πανύμνητος Μητέρα
  420. Παραδείσου θυρῶν ἀνοικτήριον
  421. Παράκλησιν ἐν ταῖς θλίψεσιν οἶδα
  422. Παράκλησις δι’ ἡμᾶς
  423. Παραμυθία (παρηγοριά)
  424. Παρέχει τὴν ὑγείαν μὲ τὴν πρεσβεία της (εἰς τὸν Θεόν)
  425. Παρθένος
  426. Παρθένος ἔμεινε, καὶ τεκεῖν ἴσχυσε
  427. Παστὰς (δωμάτιο νυφικό) ἀσπόρου νυμφεύσεως
  428. Παστὰς τοῦ Λόγου ἀμόλυντος
  429. Πασῶν γενεῶν εὐφροσύνη
  430. Πειρασμῶν διαλύει ὄχλον
  431. Πειρασμῶν τὰς προσβολὰς ἐκδιώκει, καὶ παθῶν τὰς ἐφόδους
  432. Περὶ ἦς λελάληνται σαφῶς δεδοξασμένα καὶ ἀξιάκουστα
  433. Πέτρα ἡ ποτίσασα τοὺς διψώντας τὴν ζωήν
  434. Πηγὴ ἀκένωτος τοῦ ζῶντος ὕδατος
  435. Πηγὴ ἀφθαρσίας
  436. Πηγή, ἀέναος ὄντως, τῆς πρὸς ἐμὲ συμπαθείας
  437. Πῖον ὄρος (εὔφορο βουνό), καὶ τετυρωμένον ἐν Πνεύματι
  438. Πιστοὺς Κυρίῳ ἁρμόζουσα
  439. Πιστῶν καταυγάζουσα φρένας
  440. Πιστῶν ὁδηγός σωφροσύνης
  441. Πιστῶν τὸ στήριγμα
  442. Πλατυσμὸς ἐν ταῖς θλίψεσι
  443. Πληρώνει τὴν καρδία μου μὲ χαρά
  444. Πολεμουμένων ἡ εἰρήνη
  445. Πόλις τοῦ Παμβασιλέως
  446. Πολλή ἡ δύναμίς της
  447. Πολλοῖς συνεχόμενος πειρασμοῖς, πρὸς αὐτὴν κατα-φεύγω, σωτηρίαν ἐπιζητῶν
  448. Πολλοὺς ἐν γνώσει φωτίζουσα
  449. Πολλῶν πταιόντων συγχώρησις
  450. Ποταμός γλυκερός του ἐλέους
  451. Ποταμὸς τῆς ζωῆς ἀνεξάντλητος
  452. Πρεσβεία θερμή
  453. Πρεσβεύει εἰς τὸν Θεὸν δι’ ἡμᾶς
  454. Προΐσταται πρεσβεύουσα εἰς τὸν Θεὸν δι’ ἡμᾶς
  455. Προνοίας αὐτοῦ ταμεῖον
  456. Πρὸς αὐτὴν καταφεύγουμε πρὸς ἴασιν τῶν ἀσθενειῶν μας
  457. Πρὸς τὴν Θεοτόκο καταφεύγω
  458. Πρὸς τὴν Θεοτόκο προστρέχω γιὰ νὰ σωθῶ
  459. Πρὸς τὴν σκέπην της, ὁλοψύχως ἕδραμον
  460. Προσαγάγει τὴν ἡμετέραν προσευχὴν τῷ Υἱῷ της & Θεῷ ἡμῶν
  461. Προστασία καὶ σκέπη, ζωῆς ἐμῆς
  462. Προστασία τῶν χριστιανῶν ἀκαταίσχυντος
  463. Προστάτις ἐν τοῖς πειρατηρίοις
  464. Προστάτις τῆς ζωῆς
  465. Προστρέχω τῇ σκέπῃ της
  466. Προφθάνει καὶ μᾶς σώζει (ἐξ ἀοράτων καὶ ὁρατῶν ἐχθρῶν)
  467. Προφθάνει, ὡς ἀγαθή, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν, τῶν πιστῶς κραυγαζόντων εἰς αὐτήν
  468. Πύλη μόνη ἣν ὁ Λόγος, διώδευσε μόνος
  469. Πύλη τῆς σωτηρίας
  470. Πύργος ἀσφαλείας
  471. Πυρίμορφον ὄχημα (πύρινο ἅρμα), τοῦ Λόγου
  472. Πύρινος στῦλος, ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει
  473. Πυρὸς προσκύνησιν παύσασα
  474. Ράβδος ἡ μυστική, ἄνθος τὸ ἀμάραντον, ἡ ἐξανθήσασα
  475. Ῥόδον τὸ ἀμάραντον
  476. Ρύεται (λυτρώνει, προστατεύει) ἡμᾶς ἐκ κινδύνων
  477. Σεμνή
  478. Σεπτοῦ μυστηρίου θύρα
  479. Σιγῆς δεομένων πίστις
  480. Σκέπη καὶ κραταίωμα
  481. Σκέπη, προστασία, ἀντίληψις καὶ καύχημα ἡμῶν τῶν πιστῶν
  482. Σκέπη κραταιά
  483. Σκέπη τοῦ κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης
  484. Σκεῦος, μύρον τὸ ἀκένωτον, ἐπ’ αύτήν κενωθὲν εἰσδεξάμενον
  485. Σκηνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου
  486. Σοφίας Θεοῦ δοχεῖον
  487. Σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν
  488. Σπεύδει εἰς ἱκεσίαν πρὸς τὸν Θεόν δι’ ἡμᾶς
  489. Στάχυν ἡ βλαστήσασα τὸν θεῖον
  490. Στεῤῥὸν τῆς Πίστεως ἔρεισμα
  491. Στήλη τῆς παρθενίας
  492. Στολὴ τῶν γυμνῶν παῤῥησίας
  493. Στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα
  494. Στῦλος πύρινος
  495. Σὺν Ἀσωμάτοις χορείαις, αὐτὴν μεγαλύνομεν
  496. Συνέλαβε τὸν Χριστοῦ ἐκ Πνεύματος Ἁγίου
  497. Συντηρεῖ τὴν Πόλιν της, πάσης ἐχθρῶν ἁλώσεως
  498. Σώζει ἡμᾶς ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν
  499. Σώζει ἡμᾶς ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν
  500. Σώζει πόλιν καὶ λαόν
  501. Σώζει τοὺς θλίψεσι βυθιζόμενους
  502. Σώζει τοὺς πιστούς
  503. Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, ὁ Κύριος ἐξαλείφει τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων
  504. Τὰς ἀσθενείας μου τῆς ψυχῆς ἰατρεύει, καὶ σαρκὸς τὰς ὀδύνας
  505. Τὰς τῶν ἐναντίων ἐφόδους ἀποτειχίζουσα
  506. Τεῖχος ἀκράδαντον τῶν εἰς αὐτὴν προσφευγόντων
  507. Τεῖχος ἀπροσμάχητον
  508. Τεῖχος καὶ ὀχύρωμα τῶν μελωδούντων
  509. Τεῖχος καταφυγῆς ἡμῶν
  510. Τεῖχος τῶν παρθένων καὶ πάντων τῶν εἰς αὐτήν προστρεχόντων
  511. Τέτοκε ἄχρονον Υἱόν
  512. Τῇ ἐμπνεύσει της θείας πρεσβείας της ἀπελαύνει μακράν τὰ νέφη τῶν λυπηρῶν ποὺ καλύπτουν τὴν ψυχὴν καὶ τὴν καρδία μου
  513. Τῇ κραταιᾷ δυνάμει της μᾶς λυτρώνει ἐξ ἀμέτρητων ἀναγκῶν καὶ θλίψεων
  514. Τῇ κραταιᾷ δυνάμει της μᾶς λυτρώνει ἐξ ἐχθρῶν δυσμενῶν
  515. Τῇ κραταιᾷ δυνάμει της μᾶς λυτρώνει συμφορῶν βίου
  516. Τῆς ἁμαρτίας ἀναιροῦσα τὸν ῥύπον
  517. Τῆς ἀπάτης τὴν κάμινον σβέσασα
  518. Τῆς ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα
  519. Τῆς βασιλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος
  520. Τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἀσάλευτος πύργος
  521. Τῆς εὐφροσύνης, ἡ γεννήσασα τὸν αἴτιον
  522. Τῆς κολυμβήθρας ζωγραφοῦσα τὸν τύπον
  523. Τῆς προνοίας, καί τῆς εὐεργεσίας της, ἀφθόνως αὐτὸς παραπήλαυσα
  524. Τῆς σωτηρίας τεῖχος ἀκράδαντον
  525. Τῆς Τριάδος τοὺς μύστας φωτίζουσα
  526. Τίμιον διάδημα βασιλέων εὐσεβῶν
  527. Τιμιωτέρα τῶν Χερουβεὶμ
  528. Τὸ γὰρ ἄϋλον ἅπτουσα φῶς, ὁδηγεῖ πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας, αὐγῇ τὸν νοῦν φωτίζουσα
  529. Τὸ ζοφερὸν τῆς ἀγνοίας διώκει ἀπὸ τοὺς εὐσεβῶς Θεοτόκον αὐτὴν καταγγέλλοντας
  530. Τὸ πῶς, μηδένα διδάξασα
  531. Τὸ σκότος λύσασα
  532. Τὸ στέφος τῆς ἐγκρατείας
  533. Τὸ τῶν Ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα
  534. Τὸ τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα
  535. Τὸ φυλακτήριον πάντων
  536. Τὸ Φῶς ἀῤῥήτως γεννήσασα
  537. Τὸν πολύῤῥητον ἀναβλύζει ποταμόν
  538. Τὸν πολύφωτον ἀνατέλλει φωτισμόν
  539. Τόπος ἁγιάσματος τῆς δόξης
  540. Τοῦ Ἄδου ἡ Ἀνέκρωσις
  541. Τοῦ κόσμου καταφύγιον
  542. Τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις
  543. Τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ Μήτηρ
  544. Τοὺς ζοφώδεις δαίμονας, ὁλοτελῶς ἐκμειώσασα
  545. Τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν ἱλασμῶν
  546. Τροφὴς τοῦ μάννα διάδοχος
  547. Τρυφῆς ἁγίας διάκονος
  548. Τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς
  549. Τῷ φωτί αὐτῆς ἀεὶ ἀγαλλόμεθα
  550. Τῶν Ἀγγέλων τὸν βίον ἐμφαίνουσα
  551. Τῶν Ἀγγέλων χαρμονή (χαρά)
  552. Τῶν Ἀθηναίων τὰς πλοκὰς διασπῶσα
  553. Τῶν Ἀθλοφόρων τὸ ἀνίκητον θάρσος
  554. Τῶν ἁλιέων τὰς σαγήνας πληροῦσα
  555. Τῶν ἀπίστων ἀμφίβολον ἄκουσμα
  556. Τῶν Ἀποστόλων τὸ ἀσίγητον στόμα
  557. Τῶν Ἀποστόλων τὸ ἐγκαλλώπισμα (ἔνδοξον στόλισμα)
  558. Τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις
  559. Τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὸ κεφάλαιον
  560. Τῶν εἰδώλων τὸν δόλον ἐλέγξασα
  561. Τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον
  562. Τῶν ἰαμάτων ἀνελλιπῆ σε γινώσκω, θησαυρὸν Πανάμωμε, τὸν ἀδαπάνητον
  563. Τῶν ἰαμάτων τὸ δαψιλὲς ἐπιχέει τοῖς πιστῶς ὑμνοῦσιν αὐτὴν καὶ ὑπερυψοῦσι, τὸν ἄφραστόν της τόκον
  564. Τῶν νόσων ἰατρόν σε γινώσκω
  565. Τῶν παρθένων δόξα καὶ μητέρων, ὡράϊσμα καὶ κλέος
  566. Τῶν πιστῶν ἀναμφίβολον καύχημα
  567. Τῶν πολεμουμένων βοήθεια
  568. Τῶν πολεμουμένων ἡ εἰρήνη
  569. Τῶν Προφητῶν περιήχημα
  570. Τῶν χειμαζομένων ἡ γαλήνη
  571. Τῶν Χριστιανῶν καταφύγιον
  572. Ὑπάρχει Βασιλέως καθέδρα
  573. Ὑπεδέχθη ἐν τῇ Νηδὺϊ αὐτῆς τὸν Λόγον
  574. Ὑπὲρ γὰρ τὰ Σεραφείμ, ὑψώθη κυήσασα, τὸν Βασιλέα Χριστόν
  575. Ὑπεραγία
  576. Ὑπεραγία Θεοτόκος
  577. Ὑπερένδοξος
  578. Ὑπέρμαχος στρατηγός
  579. Ὑψηλοτέρα τῶν οὐρανῶν
  580. Ὕψος ἄρρητον
  581. Ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς
  582. Φιλάγαθος
  583. Φιλοσόφους ἀσόφους δεικνύουσα
  584. Φλογὸς παθῶν ἀπαλλάττουσα
  585. Φρουρὰ ἀσφαλεστάτη
  586. Φυλακτήριον πάντων καὶ χαράκωμα καὶ κραταίωμα καὶ ἱερὸν καταφύγιον
  587. Φυσίζωος
  588. Φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν φύουσα
  589. Φῶς ἡ τεκοῦσα (τὸν Χριστόν)
  590. Φωτίζει ἡμᾶς φωτός της ταῖς ἀκτίσι
  591. Φωτισμός, ἡμῶν καὶ βεβαίωσις
  592. Φωτοδόχος λαμπάδα, τοῖς ἐν σκότει φανεῖσα
  593. Φωτὸς κατοικητήριον
  594. Φωτὸς οὖσα δοχεῖον, τὸ καθαρὸν καὶ ἄμωμον
  595. Χαρὰς αἰτία
  596. Χαρὰς δοχεῖον
  597. Χάρις αὐτὴν δυσχερείας πάσης ἐκλυτρούμεθα
  598. Χειμαζομένων ἡ γαλήνη
  599. Χεῖρα βοηθείας εἰς τὰς καταιγίδας, συμφορᾶς καὶ λυπηρῶν τρικυμίας τοῦ βίου ποὺ μᾶς καταποντίζουν
  600. Χορηγός θεϊκῆς ἀγαθότητος
  601. Χριστιανῶν ἡ προστάτις
  602. Χριστοῦ βίβλος ἔμψυχος
  603. Χρυσὴ λυχνία
  604. Χρυσοπλοκώτατος πύργος
  605. Χρωτὸς (σώματος) τοῦ ἐμοῦ θεραπεία
  606. Χώρα ἀνήροτος σαφῶς (χωράφι ποὺ δὲν καλλιεργήθηκε ποτέ)
  607. Ψάλλομεν προθύμως πρὸς αὐτήν τὴν ὠδήν
  608. Ψυχῆς τῆς ἐμῆς σωτηρία
  609. Ψυχῶν νυμφοστόλος Ἁγίων (Στολίζει μὲ νυμφικὰ ἐνδύματα τὰς ἁγίας ψυχὰς καὶ τὰς ὁδηγεῖ εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.)
  610. Ψυχῶν παντελής σωτηρία

Πηγές:

  1. Ἀρχιμανδρίτης Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος: «Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ» μετὰ ἑρμηνείας, Ἀθήνα 1983, Ἔκδ. Ε΄
  2. Γεώργιος Β. Μαυρομάτης: «ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ», Ἐκδ. ΤΕΡΤΙΟΣ, Κατερίνη 2004, Ἔκδ. 5η
  3. Πρωτοπρεσβύτερος Πολύκαρπος Γρ. Τύμπας: «ΥΜΝΟΛΟΓΙΚΟΝ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ», Ἐκδ. ΠΘΕ, Ἀθήνα, Τρίκκη 2007
  4. «ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ»: Ἐκδ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, Ἔκδ. Η΄, Ἀθήνα 1989

.jpg

Ζωγραφίζω…

ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ

Α, ζωγραφίζω!
Εκφράζω συναισθήματα,
μιλώ για την αγάπη, τη χαρά,
τη λύπη και τη μοναξιά.

Μεταδίδω σκέψεις, ιδέες,
λέω ιστορίες αληθινές,
αποτυπώνω όνειρα,
μύθους, παραμύθια
και κόσμους μαγικούς.

Τη γη, τον γαλάζιο ουρανό,
το αχανές, μυστήριο σύμπαν.
Έν’ άστρο παράξενο και μακρινό.
Φτιάχνω αγίους ζωγραφιστούς,
τον ίδιο τον άπειρο, απερινόητο Θεό.

Της θάλασσας τα βάθη,
τον άγνωστο ωκεανό.
Ψάρια παράξενα,
πουλιά, ζουζούνια,
ζώα μεγάλα και μικρά
μάγισσες, πύργους,
τέρατα, φρικιά.

Τον παγερό, βαρύ χειμώνα,
κάτασπρο χιόνι στο βουνό,
την ερημιά στο δρόμο,
στο τζάκι ανθρώπους
μες στο σπιτάκι το ζεστό.

Τη ζωηφόρο άνοιξη,
την ξαναγεννημένη φύση.
Άνθη πολύχρωμα, ευωδιαστά,
με μύρια χρώματα
και μαγικά αρώματα.
Και τη χαρά της Πασχαλιάς.

Το γλυκό καλοκαιράκι,
παιδιά στη θάλασσα να κολυμπούν,
βαρκούλες ν’ αρμενίζουν,
σπάρους, κοχύλια στο βυθό
μαρίδες, καβουράκια,
φάλαινες, φώκιες κι αχινούς,
σουπιές, καλαμαράκια.
Κύμα που παίζει απαλά
με την ολόχρυση, καυτή αμμουδιά
και σκάει στα βραχάκια.

Το φθινόπωρο, το μελαγχολικό,
με τα κιτρινισμένα φύλλα
να φτιάχνουν πέφτοντας χαλί
κίτρινο, πράσινο, καφέ, πορτοκαλί.
Τα γκρίζα σύννεφα στον ουρανό
μαζί και πρωτοβρόχια.
Σαλιγκαράκια στο βουνό,
σταφύλια και αμπέλια.
Παιδάκια πάλι στο σχολειό,
τρεχαλητά, φωνές και γέλια.

Κι ένα σωρό άλλα πράγματα,
με θέληση, μεράκι ζωγραφίζω.
Ταιριάζω όλα τα χρώματα,
κανένα δεν αφήνω.

Δίνω ομορφιά στον πίνακα,
ζωντάνια, δύναμη, χαρά,
μιλάει η ψυχή, μιλάει η καρδιά.

Αυτή είναι, φίλοι μου, η ζωγραφική!

Δημιουργείς και χαίρεσαι,
επικοινωνείς και δένεσαι
με όλους και με όλα.
Με μια άλλη γλώσσα, θαυμαστή,
τη γλώσσα των χρωμάτων.

Ελάτε, λοιπόν, τώρα κι εσείς
πάρτε χαρτί, πιάστε μπογιές,
χαρείτε, ζωγραφίστε,
κάντε ωραίες πινελιές
με χρώματα μιλήστε.

Δρομπόνης Σωτήριος

DSC07259ΒυθόςDSC07254 - ΑντίγραφοΣτην ακροθαλασσιάDSC07260Σπίτι στην εξοχή DSC07261 - Αντίγραφο - ΑντίγραφοΤο πατρικό σπίτι

DSC07256 - ΑντίγραφοΤο μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου στη ΓορτυνίαDSC07262Εξοχή (Μάζι Μεγάρων)

 

Σαΐτα

Η χειροτεχνία πορεύεται μαζί με την εξέλιξη του ανθρώπου. Με τη χειροτεχνία παράγεται και τέχνη και πολιτισμός. Το παιδί χειροτεχνεί και παίζει. Παίζει και χειροτεχνεί. Το παιχνίδι είναι βασικό συστατικό της ομαλής εξέλιξης και ανάπτυξης της προσωπικότητάς του. Ένας σοφός παιδαγωγός λέει: Αλίμονο στους μεγάλους που σαν παιδιά δεν έπαιξαν παιχνίδια. «Ό,τι χρειάζεται η ψυχή ενός παιδιού είναι το φως του ήλιου, τα παιχνίδια, το καλό παράδειγμα και λίγη αγάπη». (Φ. Ντοστογιέφσκυ) Στο video αυτό θα κατασκευάσουμε σαΐτες. Την κλασική, γνωστή, απλή σαΐτα και τη σαΐτα – ψαλίδα με ουρά και σπάγκο. Κατάλληλο για παιδιά από Δ΄ δημοτικού και πάνω.