Σήμερα στην τάξη είδαμε μία πολύ ωραία ταινία. Η ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους «Cuerdas» μιλά για ένα αγοράκι με εγκεφαλική παράλυση, τον Νικόλα, και τη φίλη του τη Μαρία.
Τα παιδιά στο σχολείο συμπεριφέρονταν άσχημα στον Νικόλα και τον περιφρονούσαν, γιατί δεν μπορεί να μιλήσει, να περπατήσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του, εκτός από τη Μαρία, ένα κοριτσάκι 9 ετών.
Η Μαρία ήταν η μόνη που τον αποδέχτηκε, όπως ακριβώς ήταν, και προσπάθησε να γίνει φίλη του και να τον βοηθήσει. Έπαιζε μαζί του, ακόμα κι αν ο Νικόλας δεν μπορούσε να παίξει.
Παίζουν μαζί με ένα σκοινάκι, παίζουν ποδόσφαιρο, κάνουν τους πειρατές, χορεύουν διαβάζουν παραμύθια.Το σκοινάκι που χρησιμοποιεί η Μαρία τους κάνει να έρθουν πιο κοντά και να δεθούν περισσότερο.
Στο τέλος όμως ο Νικόλας πεθαίνει και όλα αλλάζουν για τη Μαρία.
Η Μαρία κράτησε ένα κομμάτι από το σκοινάκι που έπαιζαν μαζί, το φόρεσε στο χέρι της για να της θυμίζει τον φίλο της και όλα αυτά που έκαναν μαζί και δεν το έβγαλε ποτέ από το χέρι της. Αποφάσισε να γίνει δασκάλα για να βοηθά και άλλα παιδιά σαν τον Νικόλα.
Το «Cuerdas» μας συγκίνησε με τον τρόπο που η Μαρία αντιμετώπιζε τον Νικόλα. Στις μέρες μας κάποιοι άνθρωποι θεωρούν κατώτερους τους ανθρώπους που μπορεί να αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα. Επίσης ιδιαίτερα συγκινητική σκηνή ήταν όταν η Μαρία μετά από 20 χρόνια μπαίνει στην τάξη ως δασκάλα με το σκοινάκι περασμένο στο χέρι της σαν βραχιόλι. Στενοχωρηθήκαμε όταν στο τέλος ο Νικόλας πεθαίνει.
Η συγκεκριμένη ταινία απέσπασε το βραβείο του καλύτερου φιλμ μικρού μήκους για το 2014. Πιστεύουμε ότι ευτυχώς που υπάρχει μία ταινία σαν κι αυτή για να βάλει μυαλό στους ανθρώπους που κάνουν διακρίσεις. Πραγματικά ο τίτλος της καλύτερης ταινίας της αξίζει και με το παραπάνω.
Η εντυπωσιακή ταινία μάς μεταφέρει πολλά δυνατά μηνύματα: Ο καθένας μας είναι ξεχωριστός και αυτό πρέπει να το σεβόμαστε. Ότι δεν πρέπει να ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν αναπηρία. Ότι θα θυμόμαστε για πάντα τους φίλους μας. Ότι πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Και τέλος, ότι όλοι, αν και είμαστε διαφορετικοί, είμαστε ίσοι.
Σενάριο/Σκηνοθεσία: Pedro Garcia Solis (2014)