Η σημερινή ημέρα αποτέλεσε μια ξεχωριστή εμπειρία για το σχολείο μας, καθώς είχαμε τη χαρά να υποδεχτούμε τον συγγραφέα Φίλιππο Μανδηλαρά. Οι μαθητές της Δ τάξης είχαν ήδη έρθει σε επαφή με το έργο του μέσα από την ανάγνωση του βιβλίου «Ποιος έκλεψε το μήλο της έριδας;», γεγονός που συνέβαλε ουσιαστικά σε μια δημιουργική και ουσιαστική συζήτηση.

Με αφορμή το βιβλίο, αναπτύχθηκε προβληματισμός γύρω από τη σημασία της εξωτερικής ομορφιάς, σε συνδυασμό με την εξίσου σημαντική ψυχική και πνευματική καλλιέργεια. Παράλληλα, οι μαθητές διερεύνησαν τους διαφορετικούς χαρακτήρες των θεών της μυθολογίας και εξέφρασαν σκέψεις σχετικά με το ποιον από αυτούς θα μπορούσαν να ταυτιστούν.

Στο πλαίσιο δημιουργικών δραστηριοτήτων, οι μαθητές επινόησαν ένα εναλλακτικό τέλος για την ιστορία, εικονογράφησαν το δικό τους βιβλίο

και πρότειναν έναν νέο τίτλο, σχεδιάζοντας παράλληλα εξώφυλλο και οπισθόφυλλο.

Η δράση ολοκληρώθηκε με τη συγγραφή ενός πρωτότυπου τραγουδιού, το οποίο μελοποιήθηκε με τη χρήση της εφαρμογής Suno.

Η προφητεία της Κασσάνδρας και το χρυσό μήλο

Στης Τροίας τα παλάτια, μια φωνή σιγανή,
η Κασσάνδρα μιλάει για ό,τι θα φανεί.
«Ερμή, θα διστάσεις, το νιώθω καλά,
το μήλο αν θα δώσεις σε θνητό τελικά.

Αν όμως το δώσεις, θα γίνει αυτό,
μια ιστορία μεγάλη, σαν παραμυθό.
Ο Πάρης θα διαλέξει με καρδιά που χτυπά,
την όμορφη Αφροδίτη, τη θεά της χαράς.

Μήλο χρυσό, πού θα πας;
Ποια θεά θα αγαπάς;
Αν δοθεί, η μοίρα γράφει,
μια μεγάλη ιστορία θα ‘ρθει!

Μήλο χρυσό, πες μου εσύ,
θα αλλάξει ο κόσμος μαζί;
Ή μπορεί μια μικρή πράξη,
τη μοίρα να αλλάξει;

Κι εκείνη θα του τάξει κάτι μαγικό,
την Ελένη την όμορφη, δώρο λαμπερό.
Μα τότε θα αρχίσει μια μεγάλη φωτιά,
και πόλεμος θα φέρει λύπη βαθιά.

Μα η Κασσάνδρα δεν μένει απλά να κοιτά,
κρατά μια σκόνη χρυσή μυστικά.
Είπε την αλήθεια, μα έκανε κι αυτό:
πήρε το μήλο για κάτι καλό.

Μήλο χρυσό, πού θα πας;
Ποια θεά θα αγαπάς;
Αν δοθεί, η μοίρα γράφει,
μια μεγάλη ιστορία θα ‘ρθει!

Μήλο χρυσό, πες μου εσύ,
θα αλλάξει ο κόσμος μαζί;
Ή μπορεί μια μικρή πράξη,
τη μοίρα να αλλάξει;

Κι έτσι η ιστορία αλλάζει σιγά,
μια πράξη μικρή, μα τόσο δυνατά.
Η μοίρα μπορεί να γραφτεί απ’ την αρχή,
αν τολμήσεις να πεις το δικό σου “γιατί”.