“Το καλάθι με τα λάθη”

ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ

καλαθι1

Μαθησιακή περιοχή: Προσωπική και Κοινωνική Ανάπτυξη

Στόχοι:

  • Να αναγνωρίζουν, να εκφράζουν & να διαχειρίζονται

    τα συναισθήματά τους

  • Να οριοθετούν τη συμπεριφορά τους

  • Να αποκτήσουν ηθικές αξίες

  • Να επιλύουν συγκρούσεις

  • Να ακολουθούν κανόνες

  • Να αποκτήσουν ενσυναίσθηση

Στην αρχή της σχολικής χρονιάς, τίθεται σε όλα -ανεξαιρέτως- τα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά το θέμα των κανόνων της τάξης μας, ως απόρροια των συγκρούσεων μέσα στη σχολική αίθουσα. Πάντα μέσα από βιωματικές καταστάσεις κι εκμεταλλευόμενοι τυχαία γεγονότα συζητούμε με τα παιδιά και συναποφασίζουμε τους κανόνες της τάξης μας.

Οι κανόνες αυτοί πρέπει να βγούν από τα βιώματα των παιιδιών. Δεν τους συζητάμε όλους μαζί αλλά συμπληρώνουμε κάθε φορά τον σχετικό πίνακα ανάλογα με την περίπτωση. Συζητάμε με τα παιδιά για τα συναισθήματα που νιώθουν κάθε φορά που γίνεται ένα άσχημο γεγονός στην τάξη, ώστε να εκφραστούν και να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Αφού λοιπόν έχουμε συζητήσει πολύ με τα παιδιά, τους παρουσιάζουμε ένα καλάθι. Τους λέμε οτι αυτό θα είναι το καλάθι με τα λάθη και μέσα εκεί θα πετάμε όλα αυτά που νομίζουμε οτι μας στενοχωρούν. Δίπλα από το καλάθι,έχουμε κόψει χαρτιά χρωματιστά σε σχήμα καρδιάς και έχουμε βάλει μαύρους μαρκαδόρους. Τοποθετούμε το καλάθι μας σε μια ήσυχη γωνιά.

Τα παιδιά στη διάρκεια του ελεύθερου παιχνιδιού ή σε μια ώρα που θα οριστεί απο κοινού (ας πούμε μετά το κολατσιό μέχρι να τελειώσουν οι άλλοι) μπορούν να ζωγραφίσουν ή να γράψουν όπως μπορούν κάτι που τους ενόχλησε και θέλουν να το μοιραστούν.

Ενθαρρύνουμε κάθε φορά τα παιδιά να εκφράσουν τα συναισθήματά τους σχετικά με κάτι που τους στενοχώρησε και το θεωρούν λάθος, αλλά δεν επιτρέπουμε να στοχοποιηθεί-ούν συγκεκριμένο-α παιδί-ά. Δηλ. Τα παιδιά λένε: “Το θεώρησα λάθος που κάποιος με χτύπησε ενώ δεν του έκανα τίποτα” και όχι “Ο Μ. Με χτύπησε”.

Εξηγούμε οτι θα χρησιμοποιήσουμε μαύρους μαρκαδόρους για να δείξουμε τη στενοχώρια μας και όταν τελειώσουμε, τσαλακώνουμε το χαρτί και το βάζουμε στο καλάθι χωρίς να γράψουμε το όνομά μας. Το τσαλάκωμα σημαίνει οτι κάποιος να “τσαλάκωσε “ την καρδιά μας.

Κατόπιν, αφού κάτσουμε στην παρεούλα και μοιραστούμε τα νέα μας, βλέπουμε οτι μέσα στο καλάθι υπάρχουν τσαλακωμένες καρδούλες. Ξετυλίγουμε τα χαρτάκια και συζητάμε το γεγονός με όλους χωρίς να επιμένουμε στα πρόσωπα, αλλά στις καταστάσεις. (“Βλέπω οτι κάποια καρδούλα είναι τσαλακωμένη”). Έτσι, σταδιακά καταλαβαίνουν την ορθή έναντι της λανθασμένης συμπεριφοράς, εκφράζουν τα συναισθήματά τους, ακολουθούν και κατανοούν ευκολότερα τους κανόνες, αποκτούν μακροπρόθεσμα ενσυναίσθηση και ηθικές αξίες.

Κάθε φορά που τίθεται επί τάπητος ένα λάθος, πρέπει μέσα από συζήτηση και θεατρικό παιχνίδι ή παραμύθι να ορίζεται το σωστό. Πχ. Αν σε μια καρδούλα λέει οτι κάποιος του άρπαξε το παζλ, μέσα από θεατρικό παιχνίδι βρίσκουμε τί θα πρέπει να κάνουμε για να μην ξανασυμβεί. Όταν συναποφασιστεί η λύση για το πρόβλημα, τη ζωγραφίζουν πίσω από την καρδούλα που πια δεν είναι τσαλακωμένη. Όλες τις καρδούλες τις τοποθετούν στο καρδουλόδεντρό μας και κάθε φορά που ξανατίθεται το ίδιο θέμα ανατρέχουν σε αυτό για να τους πει τη λύση.

Φυσικά στη διαδικασία αυτή μετέχουμε που και που  κι εμείς, δίνοντας το παράδειγμα στα παιδιά, θάλοντας να γίνει κατανοητό οτι κι εμείς έχουμε συναισθήματα.

Επεκτάσεις:

Όταν το καλάθι με τα λάθη δεν είναι πια τόσο γεμάτο (όταν τα πνεύματα θα χουν ηρεμήσει) μπορούμε να επεκτείνουμε τη χρήση του και στα θέματα που συζητούμε. Για παράδειγμα, στο θέμα “Τα ζώα” ζωγραφίζουν την λάθος συμπεριφορά και την ορθή προς τα ζώα , στο θέμα”Περιβάλλον”τα ίδιο κ.ο.κ.