Η χημειοθεραπεία εφαρμόζεται για θεραπευτικό σκοπό στην περίπτωση του καρκίνου. Με τη χημειοθεραπεία αποφεύγεται η συνεχής ακτινοβολία καθώς και ή χειρουργική επέμβαση στα πλαίσια της αντιμετώπισης (θεραπεία) μιας ασθένειας. Δυστυχώς οι συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες παρεμβαίνουν στην όλη διαδικασία τεκνοποίησης και επηρεάζουν δραματικά την ικανότητα του ασθενή να αποκτήσει παιδί. Ειδικότερα, πολλά χημικοθεραπευτικά φάρμακα καταστρέφουν (γονιδιοτοξική δράση) ορισμένα από τα ωάρια που φέρνουν οι γυναίκες στις ωοθήκες τους. Είναι δύσκολο να προσβλέψει κανείς πόσες γυναίκες θα παραμείνουν γόνιμες μετά τη χημειοθεραπεία, καθώς το αποτέλεσμα της δράσης της χημειοθεραπείας στη γονιμότητα εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας και τον τύπο και τη δόση των φαρμάκων.
Γεγονός είναι ότι οι προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που υποβάλλονται σε συμβατική χημειοθεραπεία συνήθως έχουν απώλεια του αριθμού των ωαρίων ή καταστροφή του DNA τους οδηγώντας σε υπογονιμότητα και στειρότητα. Συνεπώς, υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον στη διατήρηση της ωοθηκικής λειτουργίας της γυναίκας κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας.

Σε πρόσφατη εργασία στο περιοδικό της Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (Proc. Natl. Acad. Sci. USA 114: 3186, 2017) επιστήμονες απέδειξαν ότι ποντίκια στα οποία, κατά τη χημειοθεραπεία, χορηγείτο κυκλοφωσφαμίδη (εμπορική ονομασία: Endoxan, θεραπεία Καρκίνου μαστού, ωοθηκών, ουροδόχου κύστεως), εάν παράλληλα με το φάρμακο χορηγείτο και κάποιος αναστολέας μικρού μοριακού βάρους, διατηρείτο η φυσική λειτουργία των ωοθηκών και η γονιμότητα της ασθενούς κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας.
Τα ευρήματα αυτής της εργασίας αντιπροσωπεύουν μια εφικτή φαρμακολογική προσέγγιση για τη διατήρηση της ωοθηκικής λειτουργίας και της γονιμότητας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με συμβατική χημειοθεραπεία γυναικών που υποφέρουν από διάφορες μορφές καρκίνου.

του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλίδη, Καθηγητή Γενετικής και Γενετικής του Ανθρώπου, ΑΠΘ