meritstandard.gif

Του Ελευθέριου Γείτονα γενικού διευθυντή των Εκπαιδευτηρίων Γείτονα.

Η παιδαγωγική ως «γήινη» επιστήμη που υπηρετεί τον άνθρωπο υπόκειται στους νόμους της αξιολόγησης και της επαλήθευσης.

Η αξιολόγηση είναι αναπόσπαστο μέρος κάθε οργανωμένης προσπάθειας και δραστηριότητας και βέβαια της διδασκαλίας και του εκπαιδευτικού έργου γενικότερα.

Οπως κάθε εργαζόμενος αξιολογείται στον χώρο της εργασίας του και εκτός αυτού, έτσι κι οι εκπαιδευτικοί αξιολογούνται συνεχώς, παντού, πάντοτε και απ’ όλους: διοίκηση, συναδέλφους, μαθητές, γονείς, αλλά κι από το ευρύτερο κοινό άτυπα και ανεπίσημα.

Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών παίρνει επίσημη μορφή όταν συνδέεται με την υπηρεσιακή εξέλιξή τους ή με την αποτελεσματικότητα του σχολείου, οπότε γίνεται μέρος της αξιολόγησης και του σχολείου ως οργανισμού. Μιας αξιολόγησης που σκοπεύει ή πρέπει να σκοπεύει στη συνεχή αύξηση της αποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού οργανισμού και τη συνεχή βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών του.

Εργο και αποστολή του σχολείου είναι η προώθηση της μάθησης και της πνευματικής καλλιέργειας των μαθητών του. Σκοπός, συνεπώς, της αξιολόγησης των υπηρεσιών του και των συντελεστών του έργου του δεν μπορεί παρά να είναι άλλος από την εξασφάλιση και συνεχή βελτίωση των συνθηκών και των παραγόντων προώθησης της μάθησης και της πνευματικής καλλιέργειας των μαθητών. Ο σκοπός αυτός σε κάθε εκπαιδευτικό οργανισμό μεταφράζεται σε: α) βελτίωση των υπηρεσιών του, β) βελτίωση και ανάπτυξη του εκπαιδευτικού υλικού και γ) βελτίωση και επαγγελματική εξέλιξη του κάθε εκπαιδευτικού.

Στο παρελθόν η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είχε συνδεθεί, σχεδόν αποκλειστικά, με μια λογοδοσία συμβατική και υπηρεσιακή και αποσκοπούσε στην προαγωγή και καμιά φορά στον έπαινο. Ποτέ όμως στη βελτίωση του αξιολογούμενου.

Εδώ και μερικές δεκαετίες η σχολική μονάδα αξιολογείται ως οργανισμός που βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη. Βγαίνοντας από το μοντέλο της γραφειοκρατικής, ελεγκτικής, απολογιστικής και αποδεικτικής αξιολόγησης, με στόχο την προαγωγή των εμπλεκομένων στην εκπαιδευτική διαδικασία, η παιδαγωγική επιστήμη προτείνει το «διαμορφωτικό-βελτιωτικό» μοντέλο αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, αντίστοιχο με αυτό της αξιολόγησης των μαθητών. Μιας αξιολόγησης που, από εξωτερική και με εξωτερικούς αξιολογητές, γίνεται εσωτερική υπόθεση του σχολείου και εμπλέκει τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς τόσο στη διαμόρφωση στόχων και κριτηρίων όσο και στην ίδια την αξιολόγηση (αυτοαξιολόγηση) στο πλαίσιο μιας ανοιχτής και ειλικρινούς επικοινωνίας.

Ενα πρόγραμμα αξιολόγησης με «διαμορφωτικό-βελτιωτικό» χαρακτήρα αποβλέπει στην ανάδειξη των δυνατών σημείων της εκπαιδευτικής διαδικασίας, που αναφέρονται στην ποιότητα του προγράμματος και στην ποιότητα του διδάσκοντος.

Και προς την μία και προς την άλλη κατεύθυνση η στόχευση είναι κοινή: τι μπορούμε να βελτιώσουμε για να μεγιστοποιηθεί το αποτέλεσμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, στην οποία εμπλέκεται ο μαθητής, η οικογένεια και ο διδάσκων. Η διδακτέα ύλη αποτελεί μέσο.

Για να εξασφαλίσουμε συνθήκες αποτελεσματικής εκπαίδευσης, πρέπει όλοι οι διδάσκοντες να συνεργαστούν και να καταθέσουν τις απόψεις τους για το είδος της αξιολόγησης.

Ομάδες εκπαιδευτικών, που έχουν χρησιμοποιήσει αυτή τη μέθοδο για τον σχεδιασμό και την εκπόνηση «Προγραμμάτων Αξιολόγησης», κατέληξαν στο ότι ένα σύστημα με «διαμορφωτικό-βελτιωτικό» χαρακτήρα πρέπει να στηρίζεται σε δέκα πυλώνες:

-Εκτέλεση βασικών καθηκόντων.

-Σχεδιασμός και οργάνωση των μαθημάτων.

-Σχεδιασμός και οργάνωση της διδασκαλίας.

-Διεξαγωγή της διδασκαλίας.

-Προώθηση της μάθησης.

-Οργάνωση και διεύθυνση της σχολικής τάξης.

-Επικοινωνία και σχέσεις στην τάξη.

-Επικοινωνία και σχέσεις με τη διοίκηση του σχολείου και την οικογένεια.

-Ανάπτυξη του σχολείου.

-Προσωπική και επαγγελματική ανάπτυξη.

Πάνω σε αυτούς τους δέκα πυλώνες μπορεί να οικοδομηθεί ολόκληρη η εκπαιδευτική πολιτική και η φιλοσοφία ενός σχολείου, το οποίο μπορεί να λειτουργεί σύμφωνα με το ισχύον αναλυτικό πρόγραμμα και να βελτιώνει την αποτελεσματικότητά του με θεμιτές υπερβάσεις, οι οποίες θα διαμορφώνονται με βάση την αλληλοκατανόηση, την αλληλοαποδοχή, τη συνεργασία και συναρμογή των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Καθημερινή

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων