Ο πιο πολυδιαβασμένος μπλόγκερ στον κόσμο είναι Κινέζος, έχει κλείσει μόλις τα 28, ονομάζεται Χαν Χαν και το μπλογκ του έχει δεχθεί σχεδόν 300 εκατομμύρια επισκέψεις.
O Χαν Χαν γράφει βιβλία που έχουν εμπορική επιτυχία και είναι άσος οδηγός αυτοκινήτων, στα ράλι και τις πίστες. Διάσημος έγινε στις 28 Οκτωβρίου 2005 όταν ξεκίνησε το μπλογκ του, στο οποίο σχολιάζει ελεύθερα τα κοινωνικά ζητήματα.
Οι Κινέζοι εκτιμούν αυτή την πρωτότυπη και ανθρωπιστική φωνή. Τα τελευταία χρόνια έχει σχολιάσει στο μπλογκ τα πιο καυτά ζητήματα- την αναταραχή που προκάλεσε το ταξίδι της Ολυμπιακής Φλόγας στον κόσμο μετά την καταστολή στο Θιβέτ, τον σεισμό του Σετσουάν, τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, την υπόθεση του επιμολυσμένου με μελαμίνη γάλακτος. Γράφει επίσης για θέματα που τον αφήνουν «με το στόμα ανοιχτό». Και γράφει μόνο υπό την πίεση των συναισθημάτων: «Θα ήταν κάπως υπερβολικά σοβαροφανές να πω ότι επιδιώκω να συμβάλω στη βελτίωση της δημόσιας ζωής με το να εκφράζομαι γι΄ αυτά τα γεγονότα. Είμαι απλώς ένας τεμπέλης που είναι ανίκανος να συγκρατηθεί όταν βλέπει ορισμένα πράγματα. Μπορεί κανείς να γράψει ιστορίες από το οτιδήποτε!». Τα κείμενά του ασκούν μεγάλη επιρροή, κυρίως μεταξύ των νέων. Τον χαρακτήρισαν «το καμάρι της γενιάς των παιδιών της δεκαετίας του 1980», ενώ μερικοί πρότειναν να επιλεγεί ως δήμαρχος μιας μεγάλης πόλης (το εν λόγω αξίωμα δεν είναι αιρετό στην Κίνα). Προκάλεσε συγκίνηση πέρυσι τον Νοέμβριο μιλώντας ως προσκεκλημένος στο Παγκόσμιο Φόρουμ Αυτοκινήτου του Τζιαντίνγκ, όταν αναφέρθηκε στις πόλεις που «σαπίζουν τη ζωή»: «Οι μεγάλες κινεζικές μητροπόλεις σκοτώνουν ένα εκατομμύριο ιδανικά για να γεννήσουν έναν ή δύο νεόπλουτους». Ωστόσο η ευφυΐα, το χιούμορ του, η ικανότητά του να κάνει φανερό τον παραλογισμό καταστάσεων χρησιμοποιώντας την απλή λογική, η ευχέρειά του να καταλαβαίνει τα συναισθήματά των αναγνωστών του υποτιμώνται από τους κύκλους των διανοουμένων, οι οποίοι σνομπάρουν αυτό τον απόφοιτο δημόσιου σχολείου της Σαγκάης. Ο Χαν Χαν δεν είναι παρά ένας «αδαής νεαρός», ένας απλός «οδηγός αυτοκινήτων», ένα «κοκοράκι», «ίσως να έχει δίκιο, το στυλ του όμως δεν είναι σπουδαίο, δεν αξίζει τα φώτα της ράμπας» κ.λπ. Εκείνος αντιμετωπίζει τις κριτικές αυτές με περιφρόνηση. Κάθε χρόνο, εισπράττει 2 εκατ. γιουάν (200.000 ευρώ) από τα συγγραφικά δικαιώματα για τα βιβλία του. Όμως, μεταξύ των άλλων διασημοτήτων του ιδίου επιπέδου με αυτόν, αναμφίβολα έχει τις λιγότερες σχέσεις με την τάξη των προνομιούχων. Οι αξιωματούχοι της περιφέρειάς του τον αγνοούν παντελώς, επιβεβαιώνοντας τη φράση του Χαν Χαν που αποτελεί σταθερό μοτίβο στο σύνολο των άρθρων του: «Υπάρχουν δύο είδη λογικής στον κόσμο: η λογική και η κινεζική λογική»…
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.