Διαβάζω ανελλιπώς τη στήλη του Τσαγκαρουσιάνου, τον παρακολουθώ από παλιά, κάπου έχω φυλαγμένα και τεύχη από το περιοδικό του το 01. Αυτή τη φορά στο άρθρο του με άγγιξε, καθώς ζούμε παρόμοιες καταστάσεις.
Τα ιστολόγια -ως καλώς γνωρίζετε- συγγενεύουν με τα ημερολόγια. Απλά εδώ αποσυνδέεσαι από την παραδοσιακή μυχιότητα των ημερολογίων και ανοίγεσαι στο διαδικτυακό σύμπαν. Γράφει λοιπόν ο Τσαγκαρ:
κανείς δεν είχε τολμήσει να μαγαρίσει τα πολύ προσωπικά θέματά μου. Να κάνει πλάκα π.χ. με τη νεκρή μου φίλη ή τον πατέρα μου και ούτω καθεξής.
Φέτος έγινε κι αυτό: Κάποια διέδιδε ότι έχει συνεργαστεί με τον πατέρα μου (έχει πεθάνει 12 χρόνια). Ας δεχθούμε στην καλύτερη περίπτωση ότι εννοούσε κάποιον συνονόματο. Αλλά γιατί πάλι να υποστηρίξει κάτι τέτοιο; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Ευτυχώς τις νεκρές φίλες μου τις άφησαν ήσυχες. Συνεχίζει ο Τσαγκάρ:
Μέχρι που ήρθαν τα τρολ* του ίντερνετ. Εκεί, κάθε ταμπού έπεσε, κάθε μυστικό βεβηλώθηκε, κάθε ομολογία χρησιμοποιήθηκε σαν πριόνι σχιζοφρενούς. Κρυμμένα στο πιο βαθύ σκοτάδι, και μην ξέροντας αν αυτό που γράφουν διαβάζεται σε αυτό τον κόσμο ή σε ένα τεχνικολόρ παράλληλο σύμπαν, τεταραγμένα και νωθρά, τα τρολ δεν άφησαν λίθον επί λίθου στην εκκλησία που οικοδομήσαμε. Και δεν βαριέσαι. Είμαι υπέρ των μεγάλων καταστροφών (τις μικρές βαριέμαι), γιατί πιστεύω ότι εξαναγκάζουν την άνοιξη να έρθει γρηγορότερα. Αλλά μου στέρησαν κάτι που είναι το τικ της ύπαρξής μου: την εξομολόγηση. Έπαψα να μιλώ για όσα πραγματικά θέλω, γιατί ξέρω ότι μόλις ανέβουν στο ίντερνετ, κάποιο θρασίμι, κάποιο επώνυμο ή ανώνυμο τρολ (μερικοί κάνουν καριέρα έτσι), θα στρεψοδικήσει, θα τα συστρέψει στο σιχαμένο του κουμάντο και τελικά θα τα κάνει να διαβάζονται ανάποδα – 666. Και είμαι πια μεγάλος άνθρωπος – δεν θέλω να γεράσω αποδεικνύοντας ότι δεν είμαι σατανική ορτανσία. Στόχος μου είναι η γαλήνη της ψυχής μου – ξουτ βρομότρολα!
Αχ συνάδελφοι, ανάδελφοι, πλάστες παιδικών ψυχών. Ξουτ! και ξανά Ξουτ!
*Ας το εξηγήσουμε αυτό για όσους δεν γνωρίζουν τη διαδικτυακή ορολογία. Το τρολ προέρχεται από τη σκανδιναβική μυθολογία, αλλά η σημασία του στα social media είναι η εξής: Τρολ λέμε τους χρήστες που εσκεμμένα παρενοχλούν, χλευάζουν, χυδαιολογούν, επιτίθενται, υβρίζουν, με μόνο στόχο να εξαγριώσουν και να προκαλέσουν ακραίες συμπεριφορές στους συνομιλητές τους. Δεν πιστεύουν απαραίτητα αυτά που λένε. Γράφουν μόνο και μόνο για να προκαλέσουν έντονες αντιδράσεις. Στην αργκό του Διαδικτύου «τρολιά» είναι η πράξη του τρολ. Εναλλακτικά, το τρολ αποκαλείται και «καλικάντζαρος»
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.