Ενώ τα διεθνή ΜΜΕ ήταν απασχολημένα με τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση μετά το μεγάλο κραχ του 1929, την ιστορική αλλαγή φρουράς στο Λευκό Οίκο, τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου και τον πόλεμο στην Οσετία, τη μάστιγα της πειρατείας, την ανθρωπιστική τραγωδία στο Νταρφούρ, το ιστορικό πείραμα του CERN και την απειλή ενός νέου ψυχρού πολέμου, πληθώρα σημαντικών ειδήσεων είτε πέρασαν απαρατήρητες είτε υποτιμήθηκαν. Ανεξάρτητοι ρεπόρτερ, εναλλακτικά media αλλά και το διάσημο πλέον ερευνητικό πρόγραμμα «Σχέδιο Λογοκρισίας» έφεραν στην επιφάνεια πολλές από τις σημαδιακές ιστορίες που δεν έγιναν πρωτοσέλιδα το 2008. Εμείς σταχυολογήσαμε μερικές που θεωρήσαμε ότι παίζουν ή θα παίξουν ρόλο.


 

Σύγχρονοι σκλάβοι

Στον πολιτισμένο μας κόσμο υπάρχουν 27 εκατομμύρια σκλάβοι, ο μεγαλύτερος αριθμός που παρατηρήθηκε ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η παγκοσμιοποίηση, η φτώχεια, η βία και η απληστία ευνοούν τη διάδοση του φαινομένου, όχι μόνο στον Τρίτο Κόσμο αλλά και στον αναπτυγμένο, όπου πίσω από τις βιτρίνες των μεγαλουπόλεών του κρύβεται συχνά ένα επικερδέστατο εμπόριο ανθρώπων. Περισσότεροι από 800.000 άνθρωποι γίνονται θύματα αυτού του εμπορίου κάθε χρόνο. 17.500 σκλάβοι διασχίζουν τα σύνορα των ΗΠΑ ετησίως, σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης, κι άλλες 30.000 καταλήγουν εκεί με στόχο τη μεταφορά τους σε τρίτες χώρες. Η εμπορία ανθρώπων αποτελεί μαζί με το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων τις πιο επικερδείς δραστηριότητες στον πλανήτη με ετήσιο τζίρο που το FBI εκτιμά σε 9,5 δισ. δολάρια και η Παγκόσμια Οργάνωση Εργασίας σε 32 δισ. Η καταναγκαστική εργασία σε συνθήκες αιχμαλωσίας και η σεξουαλική εκμετάλλευση είναι οι πιο διαδεδομένες μορφές σκλαβιάς, όπως κατέδειξε έρευνα του Ντέιβιντ Μπάτστοουν στο περιοδικό «Foreign Policy».



 

Καθαρή ενέργεια που… μολύνει

Ενώ η παγκόσμια ενεργειακή κρίση και οι κλιματικές αλλαγές οδηγούν τις κυβερνήσεις του πλανήτη σε αναζήτηση εναλλακτικών μορφών ενέργειας, πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε πως οι ηλιακοί συλλέκτες, αντί να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου, το επιβαρύνουν. Το αέριο NF3 (τριφθοριούχο άζωτο) που περιέχουν οι σύγχρονοι ηλιακοί συλλέκτες (το οποίο χρησιμοποιείται επίσης στις επίπεδες οθόνες τηλεόρασης και συστημάτων πληροφορικής) μπορεί να επιταχύνει την υπερθέρμανση του πλανήτη. Πρόσφατη έρευνα του Ιδρύματος Ωκεανογραφίας Scripps αποκάλυψε ότι το αέριο αυτό επιβαρύνει κατά 17.000 φορές περισσότερο την ατμόσφαιρα από ό,τι ίση μάζα CO2 (διοξειδίου του άνθρακα). Μολονότι οι εκπομπές NF3 είναι πολύ μικρές σε σχέση με αυτές του CO2, σήμερα υπάρχει στην ατμόσφαιρα τετραπλάσια ποσότητα NF3 από εκείνη που είχε υπολογιστεί από τους οπαδούς της ηλιακής ενέργειας, ενώ οι εκπομπές του αυξάνουν με ρυθμό 11% το χρόνο. Αυτά τα δεδομένα οδηγούν τους επιστήμονες στο να κρούσουν τον κώδωνα κινδύνου για τις καταστροφικές συνέπειες μιας γενικευμένης χρήσης του.



 

Ναρκω-πόλεμος στο Μεξικό

Ενας ακήρυχτος πόλεμος μαίνεται στο Μεξικό, με χιλιάδες θύματα που πεθαίνουν μέσα στη σιωπή. Ο πόλεμος των βαρόνων ναρκωτικών έχει κοστίσει το 2008 τη ζωή σε 5.300 ανθρώπους και η σφαγή θα συνεχιστεί και την επόμενη χρονιά χωρίς να φαίνεται καμία διέξοδος.

Την τελευταία εβδομάδα βρέθηκαν στο τουριστικό Ακαπούλκο δώδεκα αποκεφαλισμένα πτώματα στρατιωτών και αστυνομικών, μια πρακτική που χρησιμοποιούν οι συμμορίες για να σπείρουν τον τρόμο, αλλά και για να δηλώσουν την αποφασιστικότητά τους να κυριαρχήσουν πάνω στους ανίσχυρους κρατικούς και κοινωνικούς θεσμούς. Το Μεξικό βυθίζεται σε μια δίνη διαφθοράς, και ανομίας, με την κυβέρνηση να αδυνατεί να αντιμετωπίσει το οργανωμένο έγκλημα, και δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση, είναι όμως η πιο ακραία.

Οι οργανωμένες εγκληματικές ομάδες αρχίζουν να παίζουν όλο και μεγαλύτερο ρόλο στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή του πλανήτη και το Ακαπούλκο είναι τόσο κοντά μας όσο η Πρίστινα και η Σόφια, η Νάπολη, η Καμπούλ και η Μόσχα.



 

Μια εξέγερση στην Αίγυπτο

 

Αρχές Απριλίου, η Αίγυπτος έζησε μια σπάνια στιγμή κοινωνικής εξέγερσης. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, φοιτητές, μετριοπαθείς μουσουλμάνοι και σοσιαλιστές συνέθεσαν το κίνημα «Κιφάγια» («Αρκετά») και επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν γενική απεργία και διαδηλώσεις κατά της σκληρής νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής της αντιδημοκρατικής φιλοαμερικανικής κυβέρνησης του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ. Αν και στα μεγάλα αστικά κέντρα οι αστυνομικές δυνάμεις, οι παρακρατικοί, η τακτική εκφοβισμού και η κήρυξη της απεργίας παράνομης περιόρισαν τον αριθμό των διαδηλωτών, άλλες βιομηχανικές πόλεις, όπως η Μαχάλα Αλ Κόμπρα στο Δέλτα του Νείλου, συγκλονίστηκαν από βίαιες συγκρούσεις, που κατέληξαν στο θάνατο πέντε ατόμων από αστυνομικά πυρά και στη σύλληψη εκατοντάδων διαδηλωτών. Ακολούθησαν μέρες που θύμιζαν σκηνικό από τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, καταγράφοντας μια σπάνια πτυχή των ταξικών αγώνων στην Αίγυπτο, τη χώρα που το 40% των 75 εκατ. κατοίκων της ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.


Παρακολουθήσεις Α.Ε.

 

Περισσότερα από 23.000 στελέχη ιδιωτικών επιχειρήσεων εργάζονται μυστικά για το FBI και το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας με αποστολή την παρακολούθηση και τη συλλογή πληροφοριών για τις σχέσεις, γνωριμίες και κοινωνικές επαφές των Αμερικανών. Οπως αποκάλυψε άρθρο του Μάθιου Ρότσιλντ στο περιοδικό «The Progressive», η ομάδα που είναι γνωστή ως InfraGard, ξεκίνησε με στελέχη 350 από τις 500 μεγαλύτερες αμερικανικές εταιρείες σύμφωνα με την κατάταξη του «Fortune» το 1996, όταν ο ιδιωτικός τομέας συνεργάστηκε με το FBI για τη διερεύνηση εγκλημάτων του κυβερνοχώρου. Εκτοτε η συνεργασία επεκτάθηκε σε πολλούς ακόμη τομείς. Η Ενωση Αμερικανικών Πολιτικών Ελευθεριών (ACLU) σε έρευνά της με τίτλο «Το σύμπλεγμα της βιομηχανικής παρακολούθησης» επισημαίνει: «Υπάρχουν ενδείξεις ότι η InfraGard προσομοιάζει με ένα “Επιχειρηματικό Πρόγραμμα Ολικής Παρακολούθησης” που θα μετέτρεπε σε μάτια και αφτιά του FBI όλες τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες διαθέτουν την τεχνική ικανότητα να παρακολουθούν τις δραστηριότητες εκατομμυρίων πελατών τους».


Μια έκρηξη-σοκ

 

Οι εκρήξεις που συγκλόνισαν την περασμένη άνοιξη τα Τίρανα ακούστηκαν σε όλο τον κόσμο. Η αποθήκη πυρομαχικών που εξερράγη δίπλα στην πρωτεύουσα της Αλβανίας, πέρα από τα δεκάδες θύματα, είχε και πολλές παράπλευρες απώλειες. Χάρη στην έρευνα των ΜΜΕ, αποκαλύφθηκε ότι πίσω από την επιχείρηση της δήθεν ελεγχόμενης καταστροφής των παλαιών πυρομαχικών της κομμουνιστικής Αλβανίας, κρυβόταν λαθρεμπόριο όπλων προς το Αφγανιστάν, με μεσάζοντες αμερικανικές εταιρείες στενά δεμένες στο άρμα -και τα συμφέροντα κάθε είδους- του αντιπροέδρου Ντικ Τσένι. Το δυστύχημα προκάλεσε την παραίτηση του υπουργού Αμύνης και μεγάλη πολιτική κρίση. Συμπτωματικά, παρόμοιο κρούσμα σημειώθηκε και στη Βουλγαρία, κατά τη διάρκεια προγράμματος αντικατάστασης των «κόκκινων» όπλων από άλλα, ΝΑΤΟϊκών προδιαγραφών.


Θεομηνία στην Αϊτή

 

Στη μικροσκοπική δημοκρατία της Καραϊβικής, η οποία διέπραξε κάποτε το έγκλημα να γίνει η πρώτη μαύρη δημοκρατία του αποικιακού χάρτη, τουλάχιστον οχτακόσια άτομα έχασαν τη ζωή τους κατά την πρόσφατη περίοδο των μουσώνων. Επιπροσθέτως, καταστράφηκε το 60% της σοδειάς του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου. Βέβαια, αυτό δεν είναι είδηση, αν θυμηθεί κανείς ότι επρόκειτο για μία από τις πρώτες χώρες όπου ξέσπασε κίνημα λαϊκής διαμαρτυρίας για την επισιτιστική κρίση, οδηγώντας στην απομάκρυνση του πρωθυπουργού, Ζακ-Εντουάρ Αλεξίς. Πάντως, σε ένδειξη ελάχιστου ενδιαφέροντος από πλευράς της Δύσης, η Minustah, η δύναμη των εννέα χιλιάδων κυανόκρανων της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών για τη σταθεροποίηση της Αϊτής, συνεχίζει να σταθμεύει εκεί.


Οι Ινδιάνοι επιστρέφουν

 

Τη μονομερή καταγγελία και αποχώρηση από όλες τις συμφωνίες που είχαν υπογράψει με την κυβέρνηση των ΗΠΑ το 1851 και το 1868, ανακοίνωσαν οι βορειοαμερικανοί Ινδιάνοι της φυλής Λακότα Σιού, ανακηρύσσοντας τις ιστορικές περιοχές τους που σήμερα βρίσκονται σε πέντε πολιτείες (Β. και Ν. Ντακότα, Νεμπράσκα, Ουαϊόμινγκ, Μοντάνα) ανεξάρτητα εδάφη. Τον Φεβρουάριο επέδωσαν αίτημα αναγνώρισης της ανεξαρτησίας τους στις πρεσβείες 15 χωρών (Ρωσίας, Βολιβίας, Γαλλίας, Βενεζουέλας, Νικαράγουας, Τουρκίας και Ινδίας), αίτημα που δεν απορρίφθηκε αλλά παραμένει εκκρεμές. Η αμερικανική κυβέρνηση παρέλαβε την καταγγελία των συμφωνιών στο αρμόδιο γραφείο Ινδιάνικων Υποθέσεων του υπουργείου Εσωτερικών, ανακοινώνοντας ότι πρόκειται για υπόθεση χωρίς σημασία και ότι «αν υπάρξουν παράνομες πράξεις στις περιοχές που αυτοανακηρύχθηκαν ανεξάρτητα εδάφη, τότε θα ακολουθήσουν οι συνήθεις διαδικασίες σύλληψης και φυλάκισης των παραβατών». Από την πλευρά των Λακότα, ανακοινώθηκε ότι το Κίνημα Βορειοαμερικανών Ινδιάνων θα διεκδικήσει νομικά την επιστροφή της προγονικής γης και θα εκδώσει διαβατήρια για όσους ζουν στις περιοχές τους.


Στρατός των ΗΠΑ στον Καναδά

 

Αποσιωπημένη από τα ΜΜΕ, η είδηση της υπογραφής μιας διμερούς συμφωνίας ΗΠΑ – Καναδά που επιτρέπει την ανάπτυξη αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων εντός καναδικού εδάφους, διέρρευσε αρχές Απριλίου. Πρόκειται για τη Συμφωνία Πολιτικής Συνδρομής (CAP), που υπογράφτηκε μεταξύ των γενικών επιτελείων των δύο χωρών και αποτελεί «μια μοναδική, διμερή στρατιωτική συμφωνία συντονισμού των κοινών μας στρατιωτικών σχεδίων για την ταχεία αντιμετώπιση πολιτικών κρίσεων που απαιτούν στρατιωτική υποστήριξη» κατά δήλωση του πτεράρχου Τζιν Ρένουαρτ, ανώτατου στελέχους της NORTHCOM (της Στρατιωτικής Διοίκησης Β. Αμερικής). Αν και επισήμως η συμφωνία αφορά αντιμετώπιση κρίσεων από φυσικές καταστροφές, υπήρξαν επισημάνσεις ότι θίγονται τα εδαφικά και κυριαρχικά δικαιώματα του Καναδά, ενώ πολλοί σχολιαστές θύμισαν ότι «ο εδαφικός έλεγχος του Καναδά από τις ΗΠΑ αποτελεί μέρος της αμερικανικής γεωπολιτικής και στρατιωτικής ατζέντας όπως αυτή διαμορφώθηκε τον Απρίλιο του 2002 από τον πρώην υπουργό Αμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ».


Ο συνδικαλισμός στο απόσπασμα

 

Η πρώτη ετήσια Εκθεση Παραβιάσεων των Συνδικαλιστικών Δικαιωμάτων της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ITUC) κατέδειξε ανησυχητική αύξηση των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν λόγω συνδικαλιστικής δράσης. Περισσότεροι συνδικαλιστές απήχθησαν ή εξαφανίστηκαν φέτος σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, ενώ χιλιάδες συνελήφθησαν επειδή συμμετείχαν σε απεργίες ή απολύθηκαν γιατί τόλμησαν να οργανωθούν. Η Κολομβία προηγείται διεθνώς σε φόνους συνδικαλιστών, με 78 νεκρούς. Στην Αφρική τα πρωτεία κατέχει η Κένυα, όπου περισσότεροι από 1.000 εργάτες αγροτοβιομηχανίας λουλουδιών απολύθηκαν επειδή απήργησαν. Στη Μέση Ανατολή τα εργασιακά δικαιώματα είναι σχεδόν ανύπαρκτα, ενώ στην Παλαιστίνη, η σύρραξη με το Ισραήλ έχει καταστήσει σχεδόν αδύνατη τη συνδικαλιστική οργάνωση των Αράβων. Στην Ασία, το 2008 σημαδεύτηκε από τον μεγαλύτερο αριθμό απολύσεων και συλλήψεων λόγω κινητοποιήσεων. Στη δε Ευρώπη, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Vigeo σε 17 χώρες αποκάλυψε πως λιγότερο από το 10% των επιχειρήσεων της Γηραιάς Ηπείρου αναγνωρίζει το δικαίωμα στον συνδικαλισμό και προωθούν συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

 

 Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.enet.gr
Σχετικός δεσμός:http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,dt=28.12.2008,id=86133164,94035756,5556204,13577580,27767532,35526764,49373676,57276268,62938348,79209068,85134316



Αφήστε μια απάντηση

  • Ημερολόγιο καταχώρησης άρθρων

    Απρίλιος 2026
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Αρχεία

  • Ετικέτες

  • Αποποίηση ευθυνών

    Οι πληροφορίες που παρατίθενται στο τρέχων blog προέρχονται από ψηφιακό υλικό που βρίσκεται διαθέσιμο στο χώρο του διαδικτύου.