Την τελευταία δεκαετία οι καταναλωτές κατακλύζονται από ένα χείμαρρο υπερβολών, εντυπώσεων και παραπληροφοριών, που τους κάνουν να φτάνουν στο σημείο να θεωρούν ότι τα πρόσθετα των τροφίμων – ή αλλιώς τα «Ε» – αποτελούν έναν εφιάλτη που απειλεί την υγεία.

Στην πραγματικότητα, τα «Ε» είναι φυσικές ή συνθετικές εγκεκριμένες ουσίες, οι περισσότερες από τις οποίες χρησιμοποιούνται ευρύτατα εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ακριβώς για να εγγυηθούν τη σωστή συντήρηση – άρα και την ασφάλεια – των τροφίμων που καταναλώνουμε.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γνωρίζουν οι καταναλωτές είναι ότι τα πρόσθετα δεν αποτελούν ξένες προς τα τρόφιμα και, συνεπώς, επικίνδυνες ουσίες. Αντίθετα, αν δεν υπήρχαν, δεν θα μπορούσαμε να καταναλώσουμε με ασφάλεια και να απολαύσουμε τα περισσότερα συσκευασμένα τρόφιμα.

Οι κατηγορίες των πρόσθετων

Αν και στο μυαλό του περισσότερου κόσμου, τα πρόσθετα είναι συνώνυμα με τα συντηρητικά, η αλήθεια είναι πως υπάρχουν διάφορες κατηγορίες προσθέτων, τα οποία χρησιμοποιούνται για διαφορετικούς λόγους.

· Συντηρητικά: συμβάλλουν στη διατήρηση της φρεσκάδας και αναστέλλουν τη δράση διαφόρων βακτηρίων, μυκήτων, καθώς και της μούχλας. Ως εκ τούτου, επιβραδύνουν σημαντικά την αλλοίωση των τροφίμων.

· Χρωστικές ουσίες: ενισχύουν το επιθυμητό ή χαρακτηριστικό χρώμα των τροφίμων.

· Ομογενοποιητές: προστίθενται όπου υπάρχει ανάγκη βελτίωσης και διατήρησης της υφής των τροφίμων, Επίσης παρεμποδίζουν την κρυσταλλοποίησή τους.

· Αντιοξειδωτικές ουσίες: αποτρέπουν την οξείδωση των τροφίμων, η οποία οδηγεί στην αλλοίωση της οσμής ή τον αποχρωματισμό τους.

· Σταθεροποιητές: προσδίδουν ομοιόμορφη δομή στα τρόφιμα.

· Γλυκαντικές ουσίες: υποκαθιστούν τη ζάχαρη και προσδίδουν στα τρόφιμα γλυκύτητα, χωρίς να τα επιβαρύνουν με θερμίδες.

Οι ρίζες και η ασφάλεια των «Ε»

Το γράμμα «E» προέρχεται από το αρχικό γράμμα της Ευρώπης και σημαίνει Ευρωπαϊκή Κωδικοποίηση.

Με άλλα λόγια, το «Ε» είναι ένας «κώδικας», που επιβεβαιώνει ότι το συγκεκριμένο πρόσθετο έχει περάσει μία πολύ αυστηρή και μακροχρόνια διαδικασία αξιολόγησης της ασφάλειάς του από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) ώστε, στη συνέχεια, η χρήση του να εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Ε.Ε.).

Η διαδικασία αυτή επιτρέπει, επιπλέον, στην Ε.Ε. να ταξινομεί πιο εύκολα όλες τις πρόσθετες ουσίες.

Ο έλεγχος ενός προσθέτου δεν τελειώνει με την αρχική έγκρισή του. Η EFSA διεξάγει ελέγχους σχετικά με την ασφάλεια του κάθε προσθέτου σε τακτά χρονικά διαστήματα, αλλά και άμεσα και με μεγάλη προσοχή έπειτα από τη δημοσίευση κάθε νέας έρευνας που υποδεικνύει ως «ύποπτη» κάποια από τις ουσίες αυτές. Έτσι, γνωμοδοτεί υπεύθυνα για την ασφάλεια και τη δοσολογίατης χρήσης της στον άνθρωπο ? ας σημειωθεί, ότι οι έρευνες αυτές γίνονται κυρίως σε πειραματόζωα.

Διαδικασία έγκρισης

Η διαδικασία της έγκρισης ενός προσθέτου είναι χρονοβόρα. Το πρώτο βήμα είναι να διεξαχθούν επιστημονικές έρευνες για την ασφάλεια της κάθε ουσίας. Αυτές διαρκούν κατά μέσον όρο 20 χρόνια.

Επόμενο βήμα είναι η αξιολόγηση της ασφάλειας, της ακινδυνότητας και της τεχνολογικής αξίας (διαρκεί κατά μέσον όρο 2-3 χρόνια) και η υποβολή αίτησης για χρήση (η διαδικασία αυτή διαρκεί 5-7 χρόνια).

Η διαδικασία της έγκρισης διαρκεί κατά μέσον όρο 2 χρόνια, αλλά έως ότου καθοριστούν τα νόμιμα όρια μιας ουσίας μπορεί να περάσουν άλλα 3 χρόνια.

Όπως, εξάλλου, προαναφέρθηκε, σε τακτά χρονικά διαστήματα γίνεται επαναξιολόγηση της ασφάλειας του προσθέτου ? συνήθως κάθε 5-10 χρόνια ? εκτός κι αν υπάρξει αρνητικό εύρημα έρευνας, οπότε γίνεται νωρίτερα.

Η ασπαρτάμη (Ε-951)

Παρά τα όσα λέγονται, η ασπαρτάμη είναι ασφαλής για τον άνθρωπο, με εξαίρεση όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα φαινυλκετονουρίας.

Η ασφάλειά της ασπαρτάμης έχει πιστοποιηθεί από τουλάχιστον 200 διαφορετικές έρευνες, ενώ τόσο η EFSA, όσο και μία ανεξάρτητη επιτροπή οκτώ κορυφαίων τοξικολόγων απ? όλο τον κόσμο που εξέτασαν κάποιες μελέτες οι οποίες υποστήριξαν ότι η ασπαρτάμη προκαλεί καρκίνο, έκριναν τα αποτελέσματα ως αναξιόπιστα και συμφώνησαν ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να αλλάξουν οι οδηγίες που αφορούν στη χρήση της.

Άλλωστε, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε οι διαβητικοί, που εύλογα καταναλώνουν καθημερινά πολύ μεγαλύτερη ποσότητα ασπαρτάμης από όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους, θα έπρεπε να είναι και πιο ευάλωτοι στη δημιουργία καρκίνου ? κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ισχύει.

Ας σημειωθεί ότι η ασπαρτάμη περιέχεται σε τουλάχιστον 6.000 διαφορετικά τρόφιμα και καταναλώνεται παγκοσμίως επί περισσότερες από δύο δεκαετίες, οπότε αν υπήρχε κάποιος κίνδυνος από την κατανάλωσή της, αυτός θα είχε φανεί.

Τα «Ε» της φύσης

Ξέρετε ότι ένα μήλο περιέχει εκ φύσεως 11 διαφορετικά πρόσθετα «Ε»; Να λοιπόν τι θα ανέγραφε η ετικέτα του, αν αποτελούσε συσκευασμένο προϊόν:

Οξικό Οξύ (Ε260), Καροτένιο (Ε160α), Ανθοκυανίνη (Ε163), Ασκορβικό Οξύ ή βιταμίνη C (Ε300), Ταρταρικό Οξύ (Ε334), Νιασίνη (Ε375), Κιτρικό Οξύ (Ε330), Ηλεκτρικό Οξύ (Ε363), L-Κυστεϊνη (Ε920), Ριβοφλαβίνη (Ε101),Μηλικό οξύ (E296), Νιασίνη ή βιταμίνη Β3 (Ε375).

Τα αναψυκτικά

Μία κατηγορία τροφίμων που πιστεύεται ότι περιέχουν πάρα πολλά «Ε» είναι τα αναψυκτικά. Ωστόσο, στην πραγματικότητα η βάση τους είναι τοανθρακούχο νερό, ενώ περιέχουν επίσης ζάχαρη ή γλυκαντική ουσία αν είναι λάιτ, λίγη καφεΐνη για γεύση, καραμελόχρωμα για χρώμα και φωσφορικό οξύ για την «γαργαλιστική» γεύση τους.

Οι αλλεργίες

Είναι μύθος ότι τα πρόσθετα προκαλούν αλλεργίες ή αλλεργικά συμπτώματα. Αν και το 1% του πληθυσμού εμφανίζει αλλεργία σε συγκεκριμένα είδη τροφίμων (όπως αυγά, θαλασσινά, ξηρούς καρπούς κλπ), μέχρι σήμερα δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά η επίδραση των πρόσθετων στα τρόφιμα, όσον αφορά στις αλλεργικές αντιδράσεις. Οι ειδικοί συμφωνούν ότι οι υγιείς άνθρωποι μπορούν με ασφάλεια να καταναλώσουν πρόσθετα, χωρίς να ανησυχούν για τυχόν παρενέργειες, αλλεργίες ή άλλα προβλήματα υγείας.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Σχετικός ιστότοπος: http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=6&articleID=4797&la=1

Ημερομηνία ανάκτησης: 31/10/2008



Θα πρέπει να είστε συνδεδεμένος για να υποβάλλετε σχόλιο.

Αφήστε μια απάντηση