Δεκ 08
7
Ρωσική συνταγή για φίλτρο νεότητας
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 7 Δεκεμβρίου, 2008 | Γράψτε σχόλιο
Το πρώτο βήμα για τη δημιουργία του ελιξιρίου της νεότητας πιστεύει ότι έκανε ένας Ρώσος βιοχημικός, ο οποίος σκέφτηκε έναν περίτεχνο τρόπο για να σταματά τη δράση των ελεύθερων ριζών στον ανθρώπινο οργανισμό.
Όπως ο ίδιος εξηγεί στην επιστημονική επιθεώρηση Νew Scientist, μια διατροφή εμπλουτισμένη με βαρέα ισότοπα, θα ενδυνάμωνε θεωρητικά την άμυνα των πρωτεϊνών μέσα στα μόριά μας και έτσι αυτά θα μπορούσαν να αντιστέκονται στις ελεύθερες ρίζες και να μην εκφυλίζονται οδηγώντας μας στα γηρατειά και τον θάνατο.
Τα αίτια που οδηγούν στον εκφυλισμό του ανθρώπινου σώματος και κατ΄ επέκταση στη γήρανση και τον θάνατο, δεν είναι τελείως γνωστά στην επιστήμη. Η πιο διαδεδομένη άποψη για την εξήγηση του φαινομένου της γήρανσης, σχετίζεται με τη δράση των λεγόμενων οξυγονούχων ελεύθερων ριζών. Πρόκειται για πολύ ισχυρά χημικά συστατικά τα οποία παράγονται ως υποπροϊόντα του μεταβολισμού και προκαλούν μη αναστρέψιμες βλάβες στα βιομόρια του οργανισμού μας.
Σύμφωνα με αυτή τη διαδεδομένη θεωρία, ο λόγος που οι ρίζες αυτές είναι τόσο επικίνδυνες έχει να κάνει με το γεγονός ότι επιδεικνύουν μια μεγάλη… όρεξη να καταβροχθίζουν ηλεκτρόνια από όποια πηγή του οργανισμού μας κι αν τα βρουν διαθέσιμα. Οι μικροζημιές, που προκαλούν με τον τρόπο αυτό, συσσωρεύονται στο πέρασμα του χρόνου με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να καταρρέουν οι βιοχημικές διεργασίες στο σώμα μας και ο οργανισμός να εκφυλίζεται. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα ότι η δράση των ριζών συνδέεται με την εμφάνιση ασθενειών που προσβάλλουν τους ηλικιωμένους ανθρώπους, όπως οι Πάρκινσον, Αλτσχάιμερ, ο καρκίνος, η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και ο διαβήτης.
Χημικός… πόλεμος. Οι οξυγονούχες ρίζες, λοιπόν, επιτίθενται στους δεσμούς άνθρακα και υδρογόνου που περιέχονται στις πρωτεΐνες, ενώ δεν αφήνουν ανέπαφο ούτε το DΝΑ ούτε τα λιπαρά οξέα που βρίσκονται στις κυτταρικές μεμβράνες. Βέβαια ο ανθρώπινος οργανισμός παράγει στρατιές αντιοξειδωτικών ουσιών συμπεριλαμβανομένων των βιταμινών και των ενζύμων, που εξαλείφουν τη δράση των ριζών προτού αρχίσουν το βλαπτικό τους έργο. Όμως στη διάρκεια ζωής του ανθρώπου, ακόμα και αυτός ο μηχανισμός άμυνας υποκύπτει στην επίθεση των ριζών και παρακμάζει. Άλλωστε οι διάφορες θεραπείες αντιγήρανσης, που κατά καιρούς αναπτύσσονται, στοχεύουν στον εμπλουτισμό της φυσικής άμυνας του οργανισμού με περισσότερα αντιοξειδωτικά συστατικά όπως η βιταμίνη C και η βήτα καροτίνη, με παροδική όμως επίδραση. Το πρόβλημα φαίνεται όντως δυσεπίλυτο, αλλά ο Ρώσος βιοχημικός Μιχαήλ Σχεπίνοβ δεν πτοήθηκε και σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει ορισμένες γνώσεις παραδοσιακής χημείας για να βάλει τέρμα στην ακόρεστη όρεξη των ελεύθερων ριζών. Το μυστικό κρυβόταν στο λεγόμενο ισοτοπικό φαινόμενο. Πρόκειται για μια κατάσταση κατά την οποία όταν ένα μόριο έχει μέσα του βαρέα ισότοπα, τότε επιβραδύνονται οι χημικές αντιδράσεις που επιτελεί. Η παρουσία βαρέων ισοτόπων σε ένα μόριο δημιουργεί πιο ισχυρούς δεσμούς από τους ήδη υπάρχοντες έως και 80 φορές. Ο Ρώσος επιστήμονας σκέφθηκε πως αν οι ελεύθερες ρίζες καταστρέφουν τους δεσμούς των πρωτεϊνών, τότε η τεχνητή τους ενδυνάμωση με ορισμένα ισότοπα όπως το δευτέριο ή ο άνθρακας 13, θα είχε ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη αντοχή τους στις επιθέσεις και την επιβράδυνση της γήρανσης των βιοκυττάρων στον οργανισμό μας.
Σωστή η θεωρία. Ο Σχεπίνοβ υποστηρίζει ότι υπάρχουν πολλά επιστημονικά δεδομένα που συνηγορούν υπέρ της ορθότητας της θεωρίας του. Λέει ότι δεκάδες πειράματα έχουν αποδείξει ότι με τη χρήση του ισοτοπικού φαινομένου, οι πρωτεΐνες, τα λιπαρά οξέα και το DΝΑ μπορούν να βοηθηθούν ώστε να αντέχουν στις επιθέσεις των ελεύθερων ριζών.
«Βομβαρδισμός» με ισότοπα χωρίς ανεπιθύμητες παρενέργειες
ΑΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ που έγιναν σε ανθρώπους δεν παρατηρήθηκε καμία ασθένεια ακόμα και όταν τα επίπεδα του εμπλουτισμένου νερού κυμαίνονταν στο 2,5% του νερού του σώματος
Οι μύγες έζησαν 30% περισσότερο
Πριν από λίγο καιρό μια ομάδα ειδικών στο Ινστιτούτο Βιολογίας και Γήρανσης της Μόσχας επιχείρησε να δοκιμάσει στην πράξη τη φιλόδοξη ιδέα του Σχεπίνοβ. Τάισαν φρουτόμυγες με διάφορες ποσότητες εμπλουτισμένου νερού με ισότοπα και διαπίστωσαν πως όταν οι δόσεις ήταν μεγάλες επέφεραν τον θάνατο. Όταν όμως τους χορηγούνταν μικρότερες ποσότητες, τότε η ζωή τους επιμηκυνόταν μέχρι και 30%. Οι Ρώσοι θεώρησαν το αποτέλεσμα αυτό ως μια πολλά υποσχόμενη αρχή, αλλά τόνισαν ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα για να πούμε αν και η ανθρώπινη ζωή μπορεί να παραταθεί με αυτόν τον τρόπο ή το πόση ποσότητα φαγητού εμπλουτισμένη με το ισότοπο δευτέριο πρέπει να τρώνε οι άνθρωποι για να βιώσουν τα ίδια ευεργετικά αποτελέσματα με τις φρουτόμυγες. Ο Σχεπίνοβ αναγνωρίζει και ο ίδιος ότι το αποτέλεσμα του πειράματος με τις μύγες είναι προκαταρκτικό. Μπορεί μάλιστα στις μύγες να μην αρέσει καθόλου η δίαιτα με το βαρύ νερό και το φαινόμενο της μακροζωίας να οφείλεται στον περιορισμό των θερμίδων στη διατροφή τους.
Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.tanea.gr
Σχετικός δεσμός: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4490744&ct=1
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.