Δεκ 08
3
Επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν «εξωσωματική εμπειρία»
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 3 Δεκεμβρίου, 2008 | Γράψτε σχόλιο
Μια ψευδαίσθηση «αλλαγής σώματος», η οποία πείθει τους ανθρώπους ότι βρίσκονται μέσα σ΄ ένα άλλο σώμα, δημιουργήθηκε για πρώτη φορά από Σουηδούς επιστήμονες.
Στο πλαίσιο της έρευνας που παρουσιάσθηκε χθες, νευρολόγοι του περίφημου Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης έδειξαν πώς κατάφεραν να δημιουργήσουν σε εθελοντές την ψευδαίσθηση ότι άλλαξαν σώματα με μια κούκλα βιτρίνας. «Ενδιαφερόμαστε για το κλασικό ερώτημα που φιλόσοφοι και ψυχολόγοι συζητούν εδώ και αιώνες: γιατί αισθανόμαστε ότι ο εαυτός μας βρίσκεται μέσα στο σώμα μας;», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Ένρικ Έρσον. «Για να το μελετήσουμε επιστημονικά, ξεγελάσαμε την αντίληψη με ψευδαισθήσεις».
Ο Καρλ Ρίτερ του Ασοσιέιτεντ Πρες υποβλήθηκε στο πείραμα και το περιγράφει ως εξής: «Τα πρώτα πράγματα που είδα μπαίνοντας στο εργαστήριο ήταν δύο κουζινομάχαιρα, τρεις γυμνές κούκλες βιτρίνας και ένα προσθετικό χέρι να προβάλλει από μια κουρτίνα. Έχετε δικαίωμα να πείτε στοπ όποτε αισθανθείτε άβολα΄΄, είπε η συνάδελφος του Έρσον, η Βαλέρια Πέτκοβα, καθώς έτριβε το αριστερό χέρι μου με ηλεκτρολυτικό ζελέ και εφάρμοζε ηλεκτρόδια στο μεσαίο δάκτυλο και τον δείκτη μου. Ένα νευρικό ρίγος διέτρεξε το σώμα μου καθώς τοποθετούσε στα μάτια μου τη συσκευή με τους φακούς. Στο πρώτο πείραμα, οι φακοί ήταν συνδεδεμένοι με κάμερες κλειστού κυκλώματος προσαρμοσμένες στο κεφάλι μιας ανδρικής κούκλας βιτρίνας που κοιτούσε τα πόδια της. Μέσα από τους φακούς, είδα μια κοκκώδη εικόνα του πλαστικού στέρνου της κούκλας. Γύρισα το κεφάλι μου προς τα κάτω για να δημιουργήσω την εντύπωση ότι κοιτούσα το δικό μου σώμα. Στο σημείο εκείνο δεν έμοιαζε πολύ πραγματικό. Αλλά όταν η Πέτκοβα έτριψε με ένα αντικείμενο την κοιλιά μου και την κοιλιά της κούκλας, η εντύπωση άρχισε να δημιουργείται. Ήταν διασκεδαστικό μέχρι τη στιγμή που μπήκε στο οπτικό πεδίο μου η λεπίδα ενός κουζινομάχαιρου. Η Πέτκοβα το έσυρε πάνω στην κοιλιά της κούκλας, στέλνοντας ανατριχίλες στη σπονδυλική στήλη μου και ένα σφυγμό ανησυχίας στα ηλεκτρόδια. Το αυξημένο στρες μου απεικονίσθηκε από μια κορυφή στο διάγραμμα του ηλεκτρονικού υπολογιστή που μου έδειξαν μετά το πείραμα. Περίπου το 70-80% των ανθρώπων βιώνουν πολύ έντονα αυτή την ψευδαίσθηση΄΄, είπε η Πέτκοβα. Ήμουν ένας εξ αυτών.
Το δεύτερο πείραμα ήταν ηπιότερο. Τούτη τη φορά οι φακοί στα μάτια μου ήταν συνδεδεμένοι με κάμερες προσαρμοσμένες σ΄ ένα στρογγυλό καπέλο που φορούσε η Πέτκοβα. Σταθήκαμε αντίκρυ ο ένας στον άλλο, τείναμε το δεξί χέρι μας και κάναμε χειραψία. Η ψευδαίσθηση δεν ήταν τέλεια, αφού δεν μπορούσα να αναγνωρίσω τη χειραψία της Πέτκοβα ως δική μου. Ίσως όμως το πείραμα να διήρκεσε υπερβολικά λίγο». Σύμφωνα με τον Τσαρλς Σπενς, καθηγητή πειραματικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η μόνη ανησυχία είναι μήπως η εντύπωση διαρκεί. «Τι συμβαίνει αν το κάνεις για πολύ μεγαλύτερο διάστημα, μέρες ή και εβδομάδες; Θα είναι κάτι σαν την Ολική Επαναφορά;» δήλωσε ο Σπενς αναφερόμενος στην ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1990 με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ με θέμα εικονικές διακοπές που μετατρέπονται σε εφιάλτη.
Με μια ματιά
Ανακτήθηκε από: http://www.tanea.gr/
Σχετικό link:http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4490210&ct=2
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.