Δεκ 09
17
Γιατί οι άνδρες ζουν λιγότερο από τις γυναίκες;
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 17 Δεκεμβρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Ιάπωνες ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα θηλυκά ποντίκια που προήλθαν από γενετικό υλικό δύο θηλυκών ποντικών, έζησαν πολύ περισσότερο από αυτά που προήλθαν με την κλασική ένωση θηλυκού και αρσενικού γενετικού υλικού. Τα ευρήματα παρέχουν τις πρώτες ενδείξεις ότι τα γονίδια που βρίσκονται στο σπέρμα μπορεί να έχουν αρνητικές συνέπειες για τη διάρκεια ζωής των απογόνων.
Η έρευνα αυτή, που έγινε υπό τον Δρ Tomohiro Kono, δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό Ευρωπαϊκό περιοδικό Human Reproduction και παρατηρεί, ότι τα πειραματόζωα που προήλθαν μόνο από θηλυκά γενετικά κύτταρα, έζησαν 33% περισσότερο χρονικό διάστημα απ΄ ότι εκείνα που αναπαράχθηκαν και με τα δύο γενετικά υλικά.
Σύμφωνα λοιπόν με τους επιστήμονες, ο λόγος για τη διαφορά της διάρκειας της ζωής των δύο αυτών ομάδων, θα μπορούσε να συνδεθεί με ένα γονίδιο στο χρωμόσωμα 9, που συνδέεται με τη ανάπτυξη μετά τη γένεση.
Ο Δρ Kono δήλωσε: «Γνωρίζουμε εδώ και αρκετά χρόνια ότι οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άνδρες, σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου. Η μακροβιότητα αυτή βέβαια, είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα και πολλών άλλων θηλυκών θηλαστικών, γεγονός που μεγαλώνει τα ερωτηματικά επάνω στο θέμα . Μέχρι σήμερα ο λόγος αυτής της διαφοράς ανάμεσα στα δύο φύλλα ήταν ασαφής, ενώ δεν γνωρίζαμε εάν η μακροζωία ήταν αποτέλεσμα κάποιας γονιδιακής σύνθεσης ή οφειλόταν μόνο στον ένα γονέα.»
«Πιστεύουμε, ότι η πιο πιθανή αιτία για τις διαφορές στη μακροζωία μεταξύ των δύο φύλλων, σχετίζεται με την καταστολή ενός γονιδίου, που ονομάζεται Rasgrf1. Το γονίδιο αυτό κανονικά εκφράζεται μέσω των πατρικών χρωμοσωμάτων και αποτελεί αποτύπωμα για το γονίδιο 9, που όπως προαναφέρθηκε, αφορά την ανάπτυξη του ατόμου μετά τη γέννηση.»
« Μέχρι στιγμής δεν είναι σαφές κατά πόσο το Rasgrf1 συνδέεται οριστικά με την μακροζωία, αλλά είναι ένα «ισχυρό χαρτί» στον γονιδιακό χάρτη. Επιπλέον δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει ότι και άλλα, άγνωστα γονίδια, που δίδονται από τον πατέρα προς το τέκνο, λειτουργούν έτσι ώστε να είναι συνυπεύθυνα για την παράταση ζωής των γυναικών.»
«Η μελέτη αυτή», καταλήγει ο καθηγητής, «μπορεί να δώσει μια απάντηση σε θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη συμμετοχή των γονιδίων στη διάρκεια ζωής των δύο φύλλων, αλλά και για το ποσοστό συμμετοχής της μητέρας και του πατέρα στη διαδικασία αυτή.»
http://www.capitalhealth.gr/Article.aspx?id=874373
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.