Νοέ 09
5
Δαμάζοντας τα σύννεφα
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 5 Νοεμβρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Έντεκα ώρες έπεφτε χιόνι την Κυριακή στο Πεκίνο· απεναντίας, ούτε ένα σύννεφο δεν «σκίασε» τον περασμένο μήνα την παρέλαση για τα 60ά γενέθλια της Λαϊκής Δημοκρατίας. Και τα δύο, λένε οι Κινέζοι, ήταν έργο δικό τους.
Άραγε ο έλεγχος των καιρικών συνθηκών είναι κάτι επίφοβο ή ελπιδοφόρο;
«Δεν θα χάσουμε καμία ευκαιρία τεχνητής βροχόπτωσης ή χιονόπτωσης διότι το Πεκίνο υποφέρει από μεγάλη ξηρασία», δήλωσε ο επικεφαλής της κινεζικής Υπηρεσίας Μεταβολής του Καιρού, ο Ζανγκ Κιάνγκ, μετά την 11ωρη χιονόπτωση. Το βράδυ του Σαββάτου, οι Κινέζοι είχαν βομβαρδίσει τα σύννεφα με 186 ρουκέτες «οπλισμένες» με ιωδιούχο άργυρο. Με το ίδιο χημικό, αλλά με 432 ρουκέτες, τα είχαν βομβαρδίσει και πριν από τη λαμπρή παρέλαση του περασμένου μήνα, ώστε να «αδειάσει» ο ουρανός από βροχή. «Ελάχιστες χώρες θα μπορούσαν να οργανώσουν μια τέτοια, σχεδόν μαγική, μεταβολή του καιρού», είχε δηλώσει τότε ένας Κινέζος μετεωρολόγος, ο Κούι Λιανκίνγκ. Μαγική ή όχι, σχολιάζει η «Guardian», ο έλεγχος της φύσης, και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, συγκεντρώνει ολοένα και μεγαλύτερο επιστημονικό ενδιαφέρον: την ερχόμενη άνοιξη, ειδικοί στην κλιματική αλλαγή από ολόκληρο τον κόσμο θα συναντηθούν στην Καλιφόρνια προκειμένου να συζητήσουν τρόπους αξιοποίησης της γεωμηχανικής- όπως είναι γνωστές οι τεχνικές παρεμβάσεις με στόχο την αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Όσο αυξάνεται όμως το ενδιαφέρον τόσο αυξάνονται και οι ανησυχίες, ιδιαίτερα όσον αφορά το ενδεχόμενο μονομερούς ανάπτυξης και χρήσης τεχνικών γεωμηχανικής από ένα έθνος, ή ακόμα κάποιον εύπορο ιδιώτη. «Ο κίνδυνος αυτός είναι υπαρκτός», λέει ο Ντέιβιντ Βίκτορ από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. «Διότι, αντίθετα με τον έλεγχο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, που προϋποθέτει συλλογική δράση, τα περισσότερα τεχνολογικά προηγμένα έθνη θα μπορούσαν να αναπτύξουν μόνα τους συστήματα γεωμηχανικής».
Οι παρενέργειες και η συνέχεια
Η μονομερής γεωμηχανική ανησυχεί για δύο λόγους. Κατ΄ αρχάς, οι πιθανές παρενέργειες. Κι έπειτα, «ένας να αρχίσει μια προσπάθεια γεωμηχανικής», επισημαίνει ο Μάικ Μακράκεν από το Κλιματικό Ινστιτούτο της Ουάσιγκτον, «όλοι οι υπόλοιποι θα έπρεπε να τη συνεχίσουν καθώς η διακοπή της θα μπορούσε να επιφέρει ακόμα πιο απότομη κλιματική αλλαγή». Μήπως λοιπόν έχουν δίκιο όσοι καταδικάζουν τη γεωμηχανική, επιχειρηματολογώντας πως «αν συνεχίσουμε να εκπέμπουμε ρύπους έχοντάς την ως εναλλακτική λύση, είναι σαν να λέμε σε έναν αλκοολικό ότι δεν χρειάζεται να κόψει το ποτό, γιατί σε λίγα χρόνια θα μπορέσει να υποβληθεί σε μεταμόσχευση ήπατος;». Για ειδικούς όπως ο Βίκτορ, η δημιουργία ενός ταμπού είναι το πιο επικίνδυνο σενάριο: «Θα σταματούσαν πολλές έρευνες, αλλά δεν θα σταματούσαν κάποιοι “απείθαρχοι” αποφασισμένοι να πειραματιστούν. Πρέπει να συνεχίσουμε τις έρευνες, να συζητήσουμε τις συνέπειες, να ενημερωθεί ο κόσμος».
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4544602&ct=2
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.