Νοέ 09
3
Το 24ωρο ενός ευσυνείδητου οικολόγου
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 3 Νοεμβρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Μόλις έχω πατήσει τα 26. Μένω στο κέντρο μαζί με έναν καλό συνάδελφο. Μέχρι σήμερα θεωρούσα πως ήμουν οικολογικά συνειδητοποιημένος. Μάζευα τα σκουπίδια από την παραλία, μερικές από τις μετακινήσεις μου τις έκανα με ποδήλατο, ήμουν υπέρμαχος της ανακύκλωσης (αν και το μόνο που έκανα ήταν να τοποθετώ τα πλαστικά μπουκάλια νερό στην ανάλογη θήκη του μηχανήματος), έκλεινα τα φώτα του σπιτιού όταν έφευγα (για οικονομία), στενοχωριόμουν για τα καμένα δέντρα και επιχειρηματολογούσα για το πόσο ηλίθια είναι η νεοφιλελεύθερη άποψη πως «είναι λογικό οι πάγοι να λιώσουν».
Θα μπορούσες να με πεις έναν αρκετά συνειδητοποιημένο πολίτη. Θα έκανες μεγάλο λάθος όμως.
Το CO2 που εκπέμπουν οι καθημερινές μου δραστηριότητες είναι τόσο πολύ, που πρέπει να δικαστώ. Προς αποφυγή μιας περιβαλλοντικής φυλακής, προσπάθησα να αλλάξω τα χούγια μου και να κάνω το 24ωρο όσο μπορώ φιλικότερο προς το περιβάλλον…
Η δυσκολία να είσαι φιλικός προς ένα περιβάλλον που αδιαφορεί για τις καλές σου προθέσεις
Για βιολογική τροφή ταμπλ ντ’ οτ…
Είπα ν’ ανεβάσω το ποσοστό των βιολογικών τροφών του βραδινού και του μεσημεριανού τραπεζιού. Ρολό κιμά το μεσημέρι, κοτόπουλο το βράδυ. Να καρδαμώσουμε και να μη χάσουμε και τις συνήθειές μας για χάρη της οικολογίας. Βιολογικό κοτόπουλο το κιλό 9 (3-4 το κανονικό). O κιμάς στα 10 (2-3 ο μη βιολογικός). Το μοσχαράκι που τσέκαρα έπιανε τα 12 τα 250 γραμμάρια. Μη μιλήσω για τα συνοδευτικά και μη φτάσω στην μπίρα. Τρία ευρώ και 30 λεπτά το κουτάκι. Ό,τι τρως με 30 από το σούπερ μάρκετ φτάνει γύρω στα 60 στα βιολογικά. Oικολογία και οικονομία είναι σαν τον Μωάμεθ με το βουνό. Συναντιούνται μόνο αν τρως ρίζες.
Το καταστροφικό ενεργειακό μου αποτύπωμα…
Κάτσε να δούμε ποιος είμαι, τι κάνω, τι καταναλώνω και πού οδηγεί τον πλανήτη η προσωπική μου συμπεριφορά. Επισκέφθηκα το site της WWF. Στο www.wwf. gr/footprint/flash.php παίζεις ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι με σκοπό να δεις πόσο CO2 καταναλώνεις στον πλανήτη.
Στις οδηγίες χρήσεως σου τονίζει να μην το πάρεις προσωπικά το θέμα, αφού το αποτέλεσμα ανήκει στο νοικοκυριό και όχι σε σένα μόνο. Oι αναφορές σε πανεπιστημιακά ιδρύματα, φορείς και οργανισμούς ενισχύουν την εγκυρότητα του τεστ και κάνουν τις καθημερινές σου συνήθειες έναν προσωπικό εφιάλτη. Φαίνεται διασκεδαστικό, αλλά στο τέλος δεν είναι και τόσο, αφού καταλαβαίνεις πως οι προδομένες ευαισθησίες είναι ολίγον τι χειρότερες από τις προδομένες πατρίδες.
Ξεκινάει από την κουζίνα, όπου τσεκάρει αν το ψυγείο είναι της κλάσης Α, αν η κουζίνα λειτουργεί με φυσικό αέριο ή με ηλεκτρισμό και αν υπάρχει πλυντήριο πιάτων. Στο ψυγείο ήμουν μέσα στα πλαίσια, κουζίνα ηλεκτρική που χρησιμοποιείται δύο φορές την εβδομάδα και πλυντήριο πιάτων δεν υπάρχει.
Προχωράμε στο σαλόνι: υπάρχει μια τηλεόραση στο σπίτι που μένει για δύο ώρες ανοιχτή και την κλείνουμε από το κεντρικό κουμπί. Ίδιες ώρες ακούμε μουσική από το στερεοφωνικό και το κλείνουμε από το τηλεχειριστήριο (μόνο από εκεί κλείνει). DVD υπάρχει, είναι ανοιχτό οχτώ ώρες την εβδομάδα και κλείνει αυστηρά από το χειριστήριο (άσε που μένει για εβδομάδες ανοιχτό). Δεκαπέντε οι λαμπτήρες στο σπίτι. Κανένας από αυτούς δεν εξοικονομεί ενέργεια.
Στο γραφείο τώρα! To ένα desktop που υπάρχει στο σπίτι λειτουργεί περίπου 8 ώρες την ημέρα (μερικές φορές λειτουργεί και 24). Ποτέ δεν βγαίνει από την πρίζα και για κανένα λόγο. Κάποιες φορές απενεργοποιείται και η οθόνη. O εκτυπωτής μένει πάντα ανοιχτός, όχι όμως και το scanner. Θα συνιστούσα στη WWF να προσθέσει σε όλο το πακέτο του γραφείου δύο εξωτερικούς δίσκους που δεν κλείνουν ποτέ, ηχεία και ένα κάρο ξαμολημένα usb.
Να μην ξεχνάμε και ένα φορητό υπολογιστή που, επειδή είναι ραμολί, δεν εγκαταλείπει ποτέ την πρίζα. Η θέρμανση είναι συνδεδεμένη με το φυσικό αέριο (δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα) και μέσα στο σπίτι λειτουργούν επί εικοσιτετραώρου βάσεως δύο ανεμιστήρες δαπέδου και ένας οροφής (από ζέστη άλλο τίποτα). Στο μπάνιο, το πλυντήριο είναι κλάσης Β και μπαίνουν τρία την εβδομάδα στους σαράντα βαθμούς. O θερμοσίφωνας ηλεκτρικός. Αμάξι δεν υπάρχει και οι μετακινήσεις γίνονται με τρένο και με ποδήλατο στους ανύπαρκτους ποδηλατοδρόμους. Τέλος, θα ήθελα να συμπληρώσω τα αμέτρητα κινητά που φορτίζουν, ένα Xbox, ένα παραπάνω DVD, MP3 players, σκόρπια ηχεία και άλλα λοιπά γκατζετάκια. Το άθροισμά μου;
Πώς θα πέσει το CO2, Θεέ μου;
Το σπίτι και οι συνήθειές του καταναλώνουν 4.758,61 KWh το χρόνο. Αυτό μας κάνει 3.873,51 κιλά CO2/χρόνο (4 τόνους βγάζω ο μπαγάσας), 153,51 κιλά πάνω από το οικονομικό. Η WWF μου δήλωσε απερίφραστα ότι οι συνολικές μου εκπομπές αγγίζουν τους 6,273 τόνους και μου υπέδειξε μερικές συμβουλές ώστε ν’ αντιστρέψω την κατάσταση: 1) Να βγάζω το στερεοφωνικό από την πρίζα. 2) Τα DVDs επίσης. 3) Να αντικαταστήσω 5 από τις λάμπες που χρησιμοποιώ συχνά με αυτές της εξοικονόμησης ενέργειας. 4) Να βγάζω τον υπολογιστή από την πρίζα και ν’ απενεργοποιώ τον εκτυπωτή. 5) Να πάρω πλυντήριο κλάσης Α. 6) Να βάλω ηλιακό θερμοσίφωνα.
Με αυτά θα γλιτώσω 1.871, 38 KWh/χρόνο, θα μειώσω τις εκπομπές μου κατά 1,5 τόνο και θα βάζω και στην τσέπη μου 190,52 το χρόνο. Βέβαια, θα έχω «σκάσει» 5 φορές 20 για τις λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας, συν 309 το πλυντήριο, συν 1.000 ο ηλιακός και η εγκατάστασή του, φτάσαμε τα 1.409 κόστος. Αν απαρνηθούμε τις εικασίες περί καρκινογόνων λαμπτήρων και του «όταν έχει συννεφιά, δεν έχει ζεστό νερό, άρα πάλι ρεύμα», τότε για όλη μας την επένδυση θα έχουμε κάνει απόσβεση σε 7,5 χρόνια. Άλλωστε, τότε θα έχει ξεπεραστεί και η κρίση.
Το νερό νεράκι…
«O επόμενος πόλεμος δεν θα γίνει για το πετρέλαιο αλλά για το νερό», λένε οι ειδικοί. «Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά», λέει ο λαός όμως. Σαν άρχοντας και σαν πασιφιστής, σκέφτηκα τα εξής χίπικα κόλπα. Όταν θα γεμίζω το ποτήρι μου νερό, θα βάζω και τις γλάστρες του σπιτιού μέσα στην μπανιέρα, ώστε να γλιτώνω το νερό που χάνεται όταν δεν χρησιμοποιώ το πράσινο σαπούνι που μόλις αγόρασα. Όταν γεμίζω νερό ένα μπουκάλι ή ένα ποτήρι, βάζω από κάτω την παγοθήκη για να πέφτουν οι χαμένες σταγόνες.
Σφήνωσα στο καζανάκι ένα παχύ κομμάτι διογκωμένη πολυστερίνη (το γνωστό φελιζόλ) ή περισσότερα κομμάτια, όσο χρειάζεται ώστε το νερό που απομένει να είναι αρκετό για τη χρήση. Ύστερα ένας φίλος μου είπε πως με 9,50 μπορώ να αποκτήσω ένα «τηλέφωνο» που εξοικονομεί νερό εκτοξεύοντας το μισό απ’ ό,τι συνήθως, έβαλα μεγάλο σπιράλ και άλλαξα τη βρύση της κουζίνας τοποθετώντας τον ίδιο μηχανισμό που έβαλα και στα ντους (6,70). Χρειάζομαι διπλό χρόνο για οτιδήποτε, αλλά πλέον η μπανιέρα δεν γεμίζει χώματα.
Ανακύκλωση ναι, αλλά πού;
Το βράδυ, υπό το ρομαντικό φως των κεριών, μαζεύω τα σκουπίδια από το σπίτι. Η ζέστη έχει περιοριστεί γιατί έχω φροντίσει να βάλω κουρτίνες και να περιορίσω την αντηλιά. Καθάρισα τα πάντα απ’ οτιδήποτε οργανικό, δεν έβαλα ηλεκτρονικά εξαρτήματα (δεν ανακυκλώνονται), τα έβαλα σε ειδικά βιοδιασπώμενες σακούλες (1 πάνω από τις κανονικές) και βγήκα στο Σύνταγμα να αναζητήσω έναν μπλε κάδο. Δεν έβρισκα στην Ξενοφώντος, δεν έβρισκα στη Βουλής, ούτε και στη Λέκκα.
Γύρισα με τα σκουπίδια στο σπίτι και διάβασα στο Internet εκατοντάδες καταγγελίες οσιομαρτύρων της ανακύκλωσης για το χάλι με τους μπλε κάδους. «Δεν τους βρίσκεις εκεί που ήταν», «Δεν ανακυκλώνονται εκεί που πρέπει» και άλλα τέτοια. Δεν πειράζει. Θα κοιμηθώ. Θα δω στον ύπνο μου πως κέρδισα το ΛOΤΤO και πως γέμισα την ταράτσα με φωτοβολταϊκά. Μετά θα πάω στη WWF και θα τους πω δυο λογάκια για το αποτύπωμά μου. Αύριο τώρα για πρωινό δεν έχει χυμό πορτοκάλι. Λευκό κρασί Μεσογείων που είναι και δίπλα. Να κλάψουμε την οικολογία και την οικονομία και να μη χαλάσουμε και πολύ CO2. Τι είναι 11 kg;
Τώρα με τη γρίπη να περιφέρεται…
Τα χαρτομάντιλα είναι πάντα απαραίτητα. Ας μην περηφανεύεται όμως αυτός που σκουπίζει τις μύξες του με χαρτομάντιλο (από χαρτί) ότι προστατεύει το περιβάλλον, καθώς δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα. Όχι μόνο παρασκευάζεται από ίνες παρθένων ξύλων (συνώνυμα της φρεσκάδας και της τρυφερότητας), αλλά καθίσταται αδύνατη και η ανακύκλωσή του εξαιτίας των ενζύμων αντίστασης στα μικρόβια που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του. Το μοναδικό τους ατού είναι τελικά ότι τα πετάς αμέσως μαζί με τα μικρόβια που έχουν αποκτήσει. Αντιθέτως, το μαντιλάκι από ύφασμα, τύπου γιαγιάς, είναι πιο οικολογικό. Θα πρέπει βέβαια να πλένεται συχνά για να αποφύγετε να γίνετε εστία μικροβίων.
Και όταν λέμε πλύσιμο, εννοούμε πλυντήριο, νερό, ρεύμα, απορρυπαντικό (όπου διαλέγουμε το λιγότερο χημικά δυνατό) και πάμε πάλι από την αρχή. Με τέτοιο ενεργειακό αποτύπωμα, εξάλλου, κάθε φορά που λέω «πλυντήριο» θα πρέπει να μου βάζουν πιπέρι στο στόμα.
Το λιγότερο επιβλαβές θα ήταν να περικλείουμε τις βλέννες μας σε ανακυκλωμένα χαρτομάντιλα(!). Υπάρχει κάτι τέτοιο; Ναι. Όχι στο τοπικό σούπερ μάρκετ φυσικά, αλλά στις περίφημες μπουτίκ βιολογικών προϊόντων, που όλο αυξάνονται και πληθύνονται τα τελευταία χρόνια. Κοντά στο σπίτι υπάρχει ένα τέτοιο κατάστημα (από εκεί που πήρα και τον κιμά) και με 1 παίρνω 90 τεμάχια βιολογικού χαρτομάντιλου. Άντε να το ανακυκλώσω τώρα…
Τα πορτοκάλια Λακωνίας είναι φιλικά προς το περιβάλλον…
Λίγο πιο απαιτητικό το τεστ στο γαλλικό οργανισμό μέτρησης CO2 (Ademe). Τι τρώω, πώς κινούμαι, τι χρωστάω, τι φοράω και πόσα πιάνω. Μετά από 45 ερωτήσεις απέτυχα. Έναν τόνο πάνω από τον μέσο Ευρωπαίο (2.800 κιλά CO2) και, αν ήμουν αυτοκίνητο, θα είχα κάνει σ’ ένα χρόνο 70.000 χιλιόμετρα. Μια πληγή για τον πλανήτη και ευτυχώς που έχω και ένα ποδήλατο να σώσει κάπως την κατάσταση. Αλλά θα τ’ αλλάξω τα πράγματα ξεκινώντας από το χυμό που πίνω κάθε πρωί.
Τέρμα το πλαστικό μπουκάλι, ζήτω τα φρέσκα πορτοκάλια. Για να πιούμε 2 ποτήρια (250 ml) φρέσκο χυμό τα δύο άτομα που κατοικούμε στο σπίτι, χρειάζονται περίπου 2 kg πορτοκάλια. Ότι είναι πιο ακριβά από το μπουκάλι δεν συζητιέται (2 διαφορά). Το θέμα είναι πoια πρέπει να διαλέξω για να ωφελήσω πιο πολύ το περιβάλλον. Τα ελληνικά Λακωνίας ή του Ισραήλ; Σύμφωνα με το ActionCarbon.Org, αν έρχονται με αεροπλάνο από το Τελ Αβίβ, τότε εκπέμπουν 415 kg CO2. Λίγο λιγότερο με πλοίο, αλλά θα μεταφερόταν μεγαλύτερη ποσότητα, οπότε κάτι θα γλιτώναμε.
Αν έρθουν από τη Σπάρτη με ένα βαρύ φορτηγό, τότε η αντίστοιχη εκπομπή ανέρχεται στα 63 kg CO2. Πορτοκάλι από τον τόπο μας και ας είναι και ακριβότερο. Αφού τα καταφέραμε με τα πορτοκάλια, μπορούμε να συνεχίσουμε βιολογικά τα ψώνια μας… n
Oικο-φετίχ
Τρία γκάτζετ για να μετράς την αποτελεσματικότητα της «οικολογικής συμπεριφοράς» σου
To wattομετρο: Μετράει την κατανάλωση της ηλεκτρικής ενέργειας του πλυντηρίου στα λευκά, στα χρωματιστά, στους 50, στους 60 κ.λπ., του ψυγείου, της τηλεόρασης αναμμένης και κλειστής κ.λπ. Από 14-45 το βρίσκετε στα ψαγμένα ηλεκτρονικάδικα στην Πραξιτέλους στο κέντρο.
Το γάντι microfibre: Ανθεκτικό υλικό από φυσικές ίνες που δεν καίγεται και δεν είναι χημικό και το χρησιμοποιείς για να καθαρίζεις, να πιάνεις τα ταψιά και να μην καίγεσαι κ.λπ. Χρειάζεται να το πλένεις συχνά. Από 5.
Ποδομετρητής: Υιοθετείς το περπάτημα αντί του αυτοκινήτου, βλέποντας πόσα βήματα έχεις κάνει κρατώντας το μηχανισμό στην τσέπη σου. Στην αρχή χειροκίνητο, τώρα λανσάρεται από τη Nintendo μαζί με το λογισμικό «περπάτα μαζί μου». Διασκεδαστικό στην αρχή. Όπως και το περπάτημα. Από 50.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4530349&ct=84
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.