Απρ 09
13
Με το στανιό σακούλες!
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 13 Απριλίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Πόσες φορές σάς χρέωσαν πλαστικές σακούλες με το ζόρι σε σουπερμάρκετ;
Διαβάστε τη μικρή περιπέτεια της http://tistrellis.pblogs.gr . Σας θυμίζει κάτι;
«Λοιπόν, εγώ, που λέτε, έχω μια ωραιότατη πάνινη τσάντα για τα ψώνια. (…) Τσάντα από βιβλιοπωλείο ήτανε. Αλλά μόνο που κάποιος μπήκε στον κόπο να ψάξει να μου τη βρει, απέκτησε αξία. (…)
Πάω, που λέτε, στο σουπερμάρκετ, παίρνω τι παίρνω, φτάνω στο ταμείο. Πριν καν αρχίσει η κοπελίτσα τον λογαριασμό, έχω βγάλει την τσαντούλα μου. Και περιμένω. Τσουπ, το απορρυπαντικό, τσουπ η χλωρίνη, τσουπ η κόκα κόλα. Η κοπελίτσα με κοιτάζει λίγο λοξά, δεν δίνω και πολλή σημασία. Τσουπ και το γιαουρτάκι μου το light κι οι σοκολάτες της μαμάς. Μου λέει η κοπελίτσα: μα θα βάλετε τα απορρυπαντικά μαζί με τα τρόφιμα; Ναι, αγάπη μου, γιατί, εμένα μου αρέσει να μυρίζει το γιαούρτι μου θαλασσινή φρεσκάδα, μαζί θα το φάμε; Τσουπ και το ρύζι γιατί τα καμάρια μου μετά τη σακουλοφαγία έχουνε εντερικά και πρέπει να τους κάνω πιλάφι. Νοικοκυρά κανονική σας λέω.
Τελειώνει ο λογαριασμός, πληρώνω, μου λέει η κοπελίτσα: σακούλες δεν θα πάρετε; Τι να τις κάνω, ρε μωρό μου, τις σακούλες; Ολα τα κατάπιε η πρωτοπορία (από κει είναι η τσάντα μου) και χωράει κι άλλα τόσα… Κουνάει το κεφάλι. Σηκώνω την πρωτοποριακή τσάντα μου και κάνω να φύγω. Και κοιτάω τον λογαριασμό. Πάντα ρίχνω μια ματιά στον λογαριασμό και πάντα τον παίρνω μαζί (…) Και βλέπω πάνω πάνω χρεωμένες σακούλες πλαστικές, τεμάχια τέσσερα. Οκτώ πράγματα πήρα, τέσσερις σακούλες. (…)
Να σου πω, αγάπη μου, γιατί μου χρέωσες σακούλες; Να τις πάρετε, μου λέει η κοπελίτσα. Να τις πάρω να τις κάνω τι; Δεν τις θέλω. Οπως βλέπεις, δεν μου χρειάζονται. (…) Πάρτε κάτι να κάνουμε τη διαφορά, μου λέει η κοπελίτσα… Και κει η σκύλα μέσα μου, που τόση ώρα κούναγε την ουρά της, έβγαλε και δόντια. Δεν θέλω να πάρω κάτι. Ο,τι ήθελα το πήρα. Ούτε τις σακούλες σας θέλω. Ούτε τα οκτώ λεπτά σας. Αλλά είμαι σκύλα ράτσας και δεν μπορώ να φωνάζω σαν παλαβή στην κοπελίτσα. Γι’ αυτό παίρνω ευγενικά τέσσερις σακούλες από τον πάγκο, τις διπλώνω και τις δίνω στην επόμενη κυρία που φτάνει στο ταμείο. Η οποία με κοιτάει καλά καλά. Μετά χαμογελάει. Λέω στην κοπελίτσα ότι η κυρία έχει σακούλες. Δεν χρειάζεται να τις χρεώσει, ναι; Και φεύγω. (…)».
Ανακτήθηκε από: http://www.enet.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.