Μαρ 09
23
Μη δίνετε… τροφή στις «κρυμμένες» αλλεργίες
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 23 Μαρτίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
Οι τροφικές αλλεργίες προσβάλλουν σήμερα πάνω από το 2% των ενηλίκων και το 8% των παιδιών. Ως τροφική αλλεργία χαρακτηρίζεται η αντίδραση του οργανισμού στην κατανάλωση ορισμένων τροφών, μεταξύ των οποίων συνήθως είναι τα ψάρια, τα θαλασσινά, τα αβγά, οι φράουλες, οι ντομάτες, οι ξηροί καρποί, η σοκολάτα και ορισμένες φορές το γάλα για τα μικρά παιδιά.
Οι πρώτες αναφορές για τις αλλεργικές αντιδράσεις στα τρόφιμα προέρχονται από τη Συλλογή του Ιπποκράτη και αφορούν το τυρί και το κρασί. Επίσης, ο Ρωμαίος ποιητής Τίτος Λουκρήτιος Κάρος δήλωνε μεταξύ άλλων ότι «…εκείνο που αποτελεί φαγητό για κάποιον, μπορεί να είναι το δηλητήριο κάποιου άλλου».
Υπάρχει επίσης και ένα ποσοστό αλλεργικών ατόμων στη γύρη, που είναι ταυτόχρονα αλλεργικά και σε κάποια φρούτα ή λαχανικά (συνήθως φράουλες, ακτινίδια, ροδάκινα κ.ά.).
Ακόμα, έχει παρατηρηθεί ότι μια τροφική αλλεργία (κυρίως η αλλεργία στα φιστίκια) αναπτύσσεται περισσότερο σε παιδιά που έχουν κι άλλες αλλεργίες (όπως άσθμα ή ατοπικό έκζεμα-δερματίτιδα).
Οι πρώτες σχετικές αναφορές για τις αλλεργικές αντιδράσεις στα τρόφιμα προέρχονται από τη Συλλογή του Ιπποκράτη (460-370 π.Χ.) και αφορούν το τυρί και το κρασί.
Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) υποστηρίζει ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να ανεχθούν τα φρούτα, ενώ ο Γαληνός (210-130 π.Χ.) περιγράφει ένα παιδί που ανέπτυξε αλλεργική συμπτωματολογία μετά την κατανάλωση κατσικίσιου γάλακτος.
Κατά το πρώτο ήμισυ του τελευταίου αιώνα π.Χ., ο Ρωμαίος ποιητής και φιλόσοφος Τίτος Λουκρήτιος Κάρος στο μακροσκελές του ποίημα με τίτλο «Περί της φύσεως των πραγμάτων» (De Rerum Natura) επιβεβαιώνει την άποψη ότι οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις στα τρόφιμα ήταν γνωστές στους αρχαίους Ελληνες και Ρωμαίους και δηλώνει μεταξύ των άλλων ότι «…εκείνο που αποτελεί φαγητό για κάποιον, μπορεί να είναι το δηλητήριο κάποιου άλλου» (Quod aliis cibus est aliis fuat acre venerum).
Πώς εκδηλώνεται
Μια τροφική αλλεργία μπορεί να εκδηλωθεί με τη μορφή εξανθήματος (σπυράκια) και έντονη φαγούρα, έκζεμα, αλλά και με προβλήματα πεπτικής φύσεως (κοιλιακοί πόνοι, εμετός, διάρροια). Αρκετά συχνά εκδηλώνεται και με δυσκολία στην αναπνοή ή με πρήξιμο στα βλέφαρα, στα χείλη και στη γλώσσα.
Ακόμα, πρέπει να ξέρετε ότι, αν έχετε κληρονομική προδιάθεση στην τροφική αλλεργία, σπάνια θα κληρονομήσετε και την αλλεργία στη συγκεκριμένη τροφή που έχει κάποιος από τους δύο γονείς σας.
Η μητέρα σας, για παράδειγμα, μπορεί να εμφανίζει οίδημα στα χείλη και στα βλέφαρα όταν τρώει σοκολάτα, ενώ εσείς να μην αντιμετωπίζετε πρόβλημα με τη σοκολάτα, αλλά να παρουσιάζετε γενικευμένο εξάνθημα και κνίδωση όταν τρώτε φράουλες.
Η τροφική δυσανεξία
Αν και πολλοί μπερδεύουν την τροφική αλλεργία με την τροφική δυσανεξία, στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα. Η τροφική δυσανεξία είναι πρόβλημα άλλων συστημάτων και όχι του ανοσοποιητικού συστήματος. Συχνά οφείλεται στην έλλειψη ενζύμων στο κατώτερο πεπτικό σύστημα, με επακόλουθο την αδυναμία του εντέρου να αφομοιώνει ορισμένες τροφές. Για παράδειγμα, αρκετοί ενήλικες, αλλά και παιδιά, παρουσιάζουν δυσανεξία στο γάλα.
Στην περίπτωση αυτή, ένας υδατάνθρακας, η λακτόζη, που περιέχεται στο γάλα δεν απορροφάται καλά από το έντερο, με αποτέλεσμα η χώνεψη να συνοδεύεται από «φουσκώματα», πόνο στην κοιλιά, διάρροια, κ.ά.
Επίσης, οποιαδήποτε τροφή μη ανεκτή στο στομάχι μπορεί να σχετίζεται με γαστρεντερικές διαταραχές, αλλά και με πολλά ακόμα συμπτώματα που μιμούνται την αλλεργία, όπως οι ρινίτιδες, τα οιδήματα κ.ά.
Προληπτικά μέτρα
Εάν είστε αλλεργικοί σε κάποια συγκεκριμένη τροφή, εκτός από το να αποφύγετε την ίδια την τροφή που σας δημιουργεί το πρόβλημα, πρέπει πάντα να διαβάζετε πολύ προσεκτικά τις ετικέτες σε όλα τα συσκευασμένα βιομηχανικά προϊόντα, ώστε να αποκλείσετε όσα περιέχουν ουσίες της συγκεκριμένης τροφής.
Αν π.χ. είστε αλλεργικοί στο καλαμπόκι, να αποφύγετε και τα προϊόντα που αναγράφουν στη συσκευασία τους τις λέξεις: «καζεϊνη», «λακτόζη», γιατί και αυτά είναι παράγωγα του γάλακτος.
Συνδυασμοί που δεν ανέχεστε
Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση να μην είστε αλλεργικοί σε μία συγκεκριμένη τροφή, αλλά να έχετε ευαισθησία στους συνδυασμούς κάποιων τροφών. Δεν είστε αλλεργικοί ούτε στο τυρί ούτε στο ψάρι, αλλά παρουσιάζετε αλλεργία όταν τρώτε τυρί με ψάρι.
Αυτή η ευαισθησία σε ορισμένους συνδυασμούς τροφών μπορεί να προκύψει μόνο όταν υπάρξει και συνδυασμός των αλλεργιογόνων ουσιών τους.
Δηλαδή, όταν και οι δύο τροφές περιέχουν σε υψηλά επίπεδα αλλεργιογόνους παράγοντες μη ανεκτούς από τον οργανισμό σας. Και βέβαια, σε μια τέτοια περίπτωση, η λύση είναι να μην ξαναφάτε μαζί τα συγκεκριμένα τρόφιμα.
Εντοπίστε την ένοχη τροφή
Κρατήστε ένα ημερολόγιο όπου θα αναγράφετε τις τροφές που πιθανόν σας δημιουργούν αλλεργικές αντιδράσεις. Σημειώστε δηλαδή το είδος της αλλεργικής αντίδρασης, καθώς επίσης και τον χρόνο που μεσολαβεί από τη λήψη της τροφής έως την εμφάνιση της αντίδρασης (κοκκινίλες, φαγούρα).
Μια άλλη τακτική, την οποία και ο γιατρός θα σας συμβουλέψει να ακολουθήσετε, είναι η εφαρμογή της «δίαιτας του αποκλεισμού». Τι σημαίνει αυτό; Θα αφαιρέσετε από το διαιτολόγιά σας για μερικές μέρες όλες τις «ύποπτες», κατά τη γνώμη σας, τροφές και μετά θα τις ξαναβάλετε μία μία, έτσι ώστε να εξακριβωθεί τελικά ποια είναι η υπεύθυνη για την τροφική αλλεργία. Σ αυτή την περίπτωση, τα συμπτώματα που δημιουργεί η «ένοχη» τροφή θα επανεμφανιστούν μέσα στο 24ωρο.
5 σημαντικά αλλεργιογόνα
- Ζωικής προέλευσης: ψάρια, οστρακοειδή, αβγά, πουλερικά, κρέας (βοδινό, χοιρινό, μοσχαρίσιο, κυνήγι), εντόσθια, γάλα, τυρί.
- Φυτικής προέλευσης: ξηροί καρποί, σπόροι, παπαρούνα.
- Φρούτα: σπερματόφυτα, ξινά φρούτα, βατόμουρα, μπανάνες, φράουλες.
- Οπωροκηπευτικά: σέλινο, καρότα, ντομάτες, πιπεριές, όσπρια, μάραθο.
- Μπαχαρικά και βότανα: γλυκάνισος, χαμομήλι, πράσο, τίλιο, κόλιανδρος, κύμινο, άνηθος, πιπέρι, θυμάρι, φασκόμηλο, βασιλικός.
Αύξηση αλλεργιών στα παιδιά
Σε πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ σε 9.500 παιδιά περίπου, το ποσοστό αυτών που υποφέρουν από τροφική αλλεργία έχει αυξηθεί την τελευταία δεκαετία κατά 18%!
Οπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι σήμερα υποφέρουν περισσότερα παιδιά απ ό,τι στο παρελθόν, αλλά ότι οι γονείς και οι γιατροί είναι πιο εκπαιδευμένοι και εντοπίζουν το συγκεκριμένο πρόβλημα σε μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με παλιά.
Εξετάσεις
Οι πιο διαδεδομένες μέθοδοι για την ανίχνευση τροφικών αλλεργιών είναι:
- Τα δερματικά τεστ: γίνονται στο χέρι (μεταξύ καρπού και αγκώνα) με μια βελόνα που τσιμπά το δέρμα, διοχετεύοντας μερικές σταγόνες των αλλεργιογόνων ουσιών ή και στην πλάτη (όπου τοποθετούνται μικρά αυτοκόλλητα με τις αλλεργιογόνες ουσίες).
- Τα αιματολογικά τεστ: αξιοποιούν την πηγή πληροφοριών που παρέχει το αίμα, ανιχνεύοντας την ανοσοσφαιρίνη, που δημιουργείται όταν κάποια τροφή είναι «βλαβερή» για τον οργανισμό.
Προσοχή στα πρόσθετα των τροφίμων
Τα διάφορα πρόσθετα τροφίμων μπορεί να προκαλέσουν, σε περίπτωση υπερευαισθησίας του ατόμου, μια μορφή τροφικής αλλεργίας. Ετσι ανάμεσα στα 3.000 πρόσθετα συστατικά που χρησιμοποιούνται στα είδη διατροφής, αυτά που προκαλούν συνήθως αντιδράσεις στον οργανισμό είναι:
Τα συντηρητικά που περιέχουν θειώδη άλατα, τα οποία φέρουν τους κωδικούς (Ε220 έως 227). Επίσης, τα συντηρητικά που περιέχουν νιτρώδη άλατα (Ε249 έως 252), καθώς και όσα περιέχουν βενζοϊκό οξύ (Ε210) και σορβικό οξύ (Ε219).
Τα αντιοξειδωτικά που επιβαρύνουν την κατάσταση των αλλεργικών ατόμων είναι πρόσθετα με τον κωδικό (Ε320 βουτυλ-υδροξυανισόλη) και (Ε321 βουτυλ-υδροξυτολουένιο).
Οι χρωστικές ουσίες που θεωρούνται επικίνδυνες για όσους έχουν αλλεργικό ιστορικό είναι οι εξής: Tartazine Ε102, Κίτρινο-ΠορτοκάλιΕ110, Azorubine Ε122, Amarante Ε123, Rouge Cochenille Ε124, Erythrosine Ε127, Noir brillant ΒΝ Ε151.
Τα βελτιωτικά της γεύσης που ενοχοποιούνται για αλλεργικές αντιδράσεις είναι τα αμυλώδη με τον κωδικό (Β550 έως 553).
Ανακτήθηκε από: http://www.ethnos.gr
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.