Φεβ 09
12
Η αγάπη περνά από τον εγκέφαλο
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 12 Φεβρουαρίου, 2009 | Γράψτε σχόλιο
  |
Η Μπιάνκα Ακεβέντο είναι ερευνήτρια από τη Νέα Υόρκη σε ένα σχετικά νέο πεδίο που σχετίζεται με τη βιολογία της ρομαντικής αγάπης, που υποστηρίζει πως η αγάπη γίνεται κατανοητή μέσω των εγκεφαλικών εικόνων και των ορμονών. Αυτή η άποψη αφορά όλους τους ερωτευμένους είτε εκείνους που αγαπούν για πολλά χρόνια ή έχουν αγαπήσει πρόσφατα, είτε τους πληγωμένους από έρωτα.
«Υπάρχει βιολογική βάση και γνωρίζουμε μερικούς σημαντικούς παράγοντες», δήλωσε ο Λάρι Γιάνγκ από το Πανεπιστήμιο του Έμορι της Ατλάντα. Στους ανθρώπους υπάρχουν τέσσερις μικροσκοπικές περιοχές του εγκεφάλου, οι οποίες φτιάχνουν ένα κύκλωμα αγάπης, σύμφωνα με ερευνητές.
Το φλέγον σημείο είναι η περιοχή του μεσεγκεφάλου που μοιάζει με δάκρυ (VTA). Όταν άνθρωποι -που ερωτεύτηκαν προσφάτως- τοποθετήθηκαν σε ένα μηχάνημα λειτουργικής απεικόνισης και πέρασαν από μπροστά τους εικόνες των αγαπημένων τους, το VTA «έλαμψε». Το ίδιο συνέβη και με εκείνους που είναι ερωτευμένοι εδώ και 20 χρόνια.
Επίσης, τα στοιχεία τη έρευνας έδειξαν πως η αγάπη λειτουργεί μηχανικά στον εγκέφαλο, όπως η εξάρτηση από τα ναρκωτικά. Η Έλεν Φίσερ, ερευνήτρια και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Ρούτγκερς ανέφερε ότι «η ρομαντική αγάπη είναι εξάρτηση: μια όμορφη εξάρτηση, όταν η σχέση πάει καλά, μια άσχημη, όταν η σχέση παίρνει την κατιούσα. Οι άνθρωποι σκοτώνουν για αγάπη και πεθαίνουν για αυτή».
Πολλές φορές η αγάπη μπορεί και να μας χωρίσει, γι’ αυτό οι επιστήμονες εξέτασαν και τους εγκεφάλους των πληγωμένων από έρωτα. Παρατήρησαν πως η κινητικότητα στο τμήμα του μεσεγκεφάλου ήταν ισχυρότερη, πράγμα που συνεπάγεται μεγαλύτερη εξάρτηση.
Επιπλέον, οι ειδικοί μελέτησαν ζευγάρια που είναι περίπου 20 χρόνια παντρεμένοι και δηλώνουν ακόμα ερωτευμένοι. Στους άνδρες και τις γυναίκες αυτής της κατηγορίας, «έλαμψαν» δύο ακόμα περιοχές του εγκεφάλου εκτός του VTA, που έχουν σχέση με τις ορμόνες που μειώνουν το άγχος και «σου δίνουν μία αίσθηση ηρεμίας», τόνισε η δρ. Φίσερ.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε για να δουν οι επιστήμονες τη λειτουργία του εγκεφάλου, όταν το άτομο είναι ερωτευμένο, αλλά και για πρακτικούς λόγους. «Η έρευνα θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία φαρμάκων για τις εγκεφαλικές ορμόνες, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν προβληματικές σχέσεις, αν και υπάρχουν ηθικά εμπόδια», υποστήριξε ο δρ. Γιανγκ.
Σε πείραμα που έγινε στους αρουραίους των λιβαδιών (τρωκτικά του είδους prairie voles), οι οποίοι συνήθως ζευγαρώνουν, εξετάστηκε από πού πηγάζει το «δέσιμο» μεταξύ των δύο φύλλων. Στα θηλυκά, η ορμόνη, η οποία ευθύνεται για το συναίσθημα του δεσίματος είναι η οξυτοκίνη, η οποία παράγεται και στον άνθρωπο στη γέννα, σύμφωνα με τον δρ. Γιανγκ. Όταν οι επιστήμονες έφραξαν τους υποδοχείς οξυτοκίνης, οι θηλυκοί αρουραίοι δεν ένιωθαν την ανάγκη της ένωσης.
Έπειτα, ο δρ. Γιανγκ έβαλε την ουσία βασοπρεσσίνη στα αρσενικά ενός συγγενικού είδους των αρουραίων των λιβαδιών. «Αυτοί που δεν θα δεσμεύονταν ποτέ με ένα θηλυκό, δεσμεύτηκαν», σημείωσε ο ίδιος.
Σύμφωνα με τον δρ. Γιανγκ η ρομαντική αγάπη θα μπορούσε θεωρητικά να παράγεται με χημικά, αλλά «αν πραγματικά θέλεις να κερδίσεις πίσω τη σχέση σου, πρέπει να υιοθετήσεις αυτή τη συμπεριφορά που θα απελευθερώσει αυτά τα μόρια και θα τους επιτρέψει να εκτονώσουν τα συναισθήματά τους».
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AP
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.