Οι αρκτικοί πάγοι μειώνονται με ρυθμό 10% ανά δεκαετία ή, αλλιώς, κατά 72.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα κάθε χρόνο.

Πάνω από 2 τρισ. τόνοι έχουν λιώσει τα τελευταία πέντε χρόνια, με τις μεγαλύτερες απώλειες να παρατηρούνται στη Γροιλανδία. Παρότι η φετινή μείωση ήταν μικρότερη από αυτή του 2007 και οι φόβοι πως οι πάγοι θα λιώσουν εντελώς αυτό το καλοκαίρι δεν επαληθεύθηκαν, ο ρυθμός με τον οποίο οι πάγοι της Αρκτικής εξαφανίζονται βρίσκεται εκτός ελέγχου.

Η κατάσταση των πάγων της Ανταρκτικής, από την άλλη, δεν συζητείται τόσο συχνά ούτε έχει μελετηθεί στο βαθμό που έχει ο βόρειος πόλος. Οι υπάρχουσες μελέτες ωστόσο συγκλίνουν σε ένα απρόσμενο συμπέρασμα, ότι ο όγκος των πάγων δείχνει να αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση της θερμοκρασίας της περιοχής.

Η πρώτη μείωση

Οι πάγοι της Ανταρκτικής άρχισαν να παρακολουθούνται μέσω δορυφόρου από το 1972 και τα πρώτα έξι χρόνια παρατηρήθηκε ανησυχητική μείωσή τους. Η τάση, όμως, άρχισε να αναστρέφεται από το 1978, με τον όγκο τους να αυξάνεται, κυρίως στο εκτενές ανατολικό τμήμα της.

Τι προκαλεί αυτό το φαινόμενο; Η Αρκτική και η Ανταρκτική είναι γεωγραφικά ανόμοιες, οπότε και η κατάσταση των θαλάσσιων πάγων τους είναι πολύ διαφορετική: Η Αρκτική αποτελείται κυρίως από παγωμένο ωκεανό που περιστοιχίζεται από εκτάσεις γης όπως ο Καναδάς, η Αλάσκα και η Ρωσία. Στην Ανταρκτική, από την άλλη, μία έκταση γης περικυκλωμένη από ωκεανό, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Λόγω των χερσαίων εκτάσεων που την περιβάλλουν, η Αρκτική είναι λιγότερο εκτεθειμένη σε ωκεάνια ρεύματα και ανέμους. Ετσι, δεν έχει τόσο μεγάλες εποχικές μετατροπές στις εκτάσεις πάγου της όσο ο νότιος πόλος, του οποίου ο πάγος σχηματίζεται και εξαφανίζεται πολύ γρήγορα, αφού το καλοκαίρι λιώνει σχεδόν εντελώς. Επίσης, οι βόρειοι πάγοι λιώνουν πιο εύκολα επειδή θερμαίνονται και από πάνω (δηλαδή από την ατμόσφαιρα) και από κάτω (από τον ωκεανό), σε αντίθεση με τους νότιους πάγους που το μεγαλύτερο τμήμα τους βρίσκεται πάνω σε έδαφος.

Θέμα υγρασίας

Οι επιστήμονες εδώ και πολύ καιρό υποπτεύονταν πως η αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών γύρω από μία πολύ παγωμένη χερσαία έκταση, όπως η Ανταρκτική, λογικά θα αύξανε δραματικά τη χιονόπτωση. Ομως, όσο πιο ζεστά είναι τα νερά, τόσο περισσότερη υγρασία παράγουν. Η οποία, με τη σειρά της, απορροφάται από την ατμόσφαιρα, που αντίστοιχα όσο πιο ζεστή είναι, τόσο περισσότερη υγρασία συγκρατεί. Αυτό έχει προκαλέσει σημαντική αύξηση στις χιονοπτώσεις, οι οποίες ενισχύουν τον όγκο των πάγων.

Η πρόσθετη χιονόπτωση στην ανατολική Ανταρκτική προσθέτει ετησίως 45 δισεκατομμύρια τόνους νερού στο στρώμα πάγου της, περίπου το ίδιο βάρος που χάνουν οι πάγοι της Γροιλανδίας κάθε χρόνο λόγω τήξης.

Πηγές: Διακρατική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ (IPSS) NASA, Εθνικό Κέντρο Χιονού και Πάγου ΗΠΑ (NSIDC), Nature SciencExpress

 

 Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.enet.gr



Αφήστε μια απάντηση

  • Ημερολόγιο καταχώρησης άρθρων

    Απρίλιος 2026
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Αρχεία

  • Ετικέτες

  • Αποποίηση ευθυνών

    Οι πληροφορίες που παρατίθενται στο τρέχων blog προέρχονται από ψηφιακό υλικό που βρίσκεται διαθέσιμο στο χώρο του διαδικτύου.