Νοέ 08
2
Τελευταίοι στην Ευρώπη στις δαπάνες για την εκπαίδευση
ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ | 2 Νοεμβρίου, 2008 | Γράψτε σχόλιο
Πληρώνουμε για την Παιδεία λιγότερα από τη Χιλή, την Τουρκία και τη Σλοβακία. Τα μισά από τη Σλοβενία, τη Νορβηγία και τη Δανία. Επί του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος το ποσοστό των δαπανών που διαθέτει η Ελλάδα για την εκπαίδευση είναι χαμηλότερο από το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Αν η εξέλιξη των κονδυλίων του Κρατικού Προϋπολογισμού καθρεφτίζει τις εθνικές προτεραιότητες, τότε για την ελληνική κυβέρνηση προηγείται η δημόσια τάξη, ακολουθεί η Αμυνα και έπεται η Παιδεία.
Η Ελλάδα δαπανά για κάθε φοιτητή περίπου τα μισά από τον αντίστοιχο μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ. Εάν συνυπολογίσουμε τις δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη, η χώρα μας δαπανά τα λιγότερα για κάθε φοιτητή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, 6.000 δολάρια έναντι 11.900 δολαρίων που αντιστοιχούν στο μέσο όρο των υπόλοιπων χωρών του Οργανισμού. Η διαφορά μειώνεται στο Δημοτικό. Η Ελλάδα δαπανά 5.000 δολάρια για κάθε μαθητή Δημοτικού έναντι 6.100 δολαρίων που αντιστοιχούν στο μέσο όρο του ΟΟΣΑ.
Για την Ελλάδα ο πιο ακριβός εκπαιδευόμενος είναι ο λυκειόπαις. Για κάθε μαθητή Λυκείου το κράτος πληρώνει 8.100 δολάρια έναντι 8.000 δολαρίων που αντιστοιχούν στο μέσο όρο του ΟΟΣΑ.
Μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ συγκρίνοντας την ελληνική οικονομία με όμοιες οικονομίες εντός της Ε.Ε. κάνει λόγο για «άνιση προς την Παιδεία διάρθρωση των δημόσιων δαπανών, η οποία σε μεγάλο βαθμό εκφράζει το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας».
Οπως επισημαίνει, το χαμηλό επίπεδο των κονδυλίων που διατίθενται για εκπαίδευση στην Ελλάδα οφείλεται εν μέρει στην ανελαστικότητα συγκεκριμένων κατηγοριών δημόσιων δαπανών, όπως είναι οι δαπάνες για άμυνα και δημόσια ασφάλεια, οι δαπάνες για μισθοδοσία δημόσιων υπαλλήλων και τέλος οι δαπάνες για επιχορήγηση ασφαλιστικών ταμείων. Το γεγονός ότι στις χώρες του ΟΟΣΑ το 82,4% των δαπανών για την πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και μετα-δευτεροβάθμια εκπαίδευση προέρχεται από το Δημόσιο, φανερώνει τη διεθνώς κυρίαρχη αντίληψη ότι η εκπαίδευση αποτελεί δημόσιο αγαθό. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για την τριτοβάθμια.
Σε χώρες όπως η Αυστραλία, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Κορέα και η Χιλή, το ποσοστό των ιδιωτικών δαπανών, κυρίως για δίδακτρα, ξεπερνά το 40%. Στην Ευρώπη η τάση αυτή ακολουθείται από τη Μ. Βρετανία και την Ιταλία. «Είναι χαρακτηριστικό», αναφέρει ο καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Ιστορίας και Επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Ανδρέας Κόλλιας, «ότι ανάμεσα στη δεύτερη αυτή ομάδα κρατών βρίσκονται οι παγκόσμιοι πάροχοι ?εκπαιδευτικών υπηρεσιών?.
Αυτοί επωφελούνται τα μέγιστα από τη διεύρυνση των ιδιωτικών δαπανών για να αυξήσουν τα κέρδη τους όχι μόνο από τη φοιτητική μετανάστευση αλλά και μέσω της επέκτασής τους σε χώρες-πελάτες. Παραρτήματα σε τρίτες χώρες όπως η Ελλάδα έχουν μικρότερο κόστος σε υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό και σαφώς μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους».
Ανακτήθηκε από τον ιστότοπο: http://www.e-tipos.com
Σχετικός δεσμός:http://www.e-tipos.com/newsitem?id=51276ct=6&articleID=3186&la=1
Ημερομηνία ανάκτησης: 2/11/2008
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.