Άρθρα κατηγορίας "Φιλοσοφία"

Υπάρχει Θεός;

Διαπολιτισμικό ηλεκτρονικό ανθολόγιο ποίησης

Λαμβάνοντας υπόψη τη σύνθεση του μαθητικού δυναμικού στα ελληνικά σχολεία και την παρουσία αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών, το παρόν project επικεντρώθηκε στη διαπολιτισμική προσέγγιση της λογοτεχνίας, ενσωματώνοντας ποιήματα τόσο από την Ελλάδα, ως χώρα υποδοχής, όσο από τις χώρες προέλευσης των αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών.

Η δράση εφαρμόστηκε πιλοτικά ως σχέδιο project κατά το σχολικό έτος 2010-2011 στο Γενικό Λύκειο Αρχαγγέλου Ρόδου σε συνεργασία με το Διαπολιτισμικό Λύκειο Ευόσμου Θεσσαλονίκης. Eεπιχειρήθηκε η γνωριμία των μαθητών με την ποίηση άλλων λαών και παράλληλα η ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων τους. Χρησιμοποιήθηκαν ποιήματα μεταφρασμένα στα Αγγλικά, από Έλληνες, Αλβανούς και Ρώσους ποιητές, με κοινή θεματολογία. Αναπτύχθηκαν γλωσσικές ασκήσεις στα Αγγλικά που σχετίζονταν με τα νοήματα του κειμένου, όπως για παράδειγμα σωστή σειρά γεγονότων, εικόνες, διαφορετικό τέλος της ιστορίας, οπτικοποίηση θέματος, άρθρο για δημοσίευση. Ως δείγμα γραφής επελέγησαν μεγάλοι εκπρόσωποι της ποίησης αυτών των χωρών, επειδή ήταν πιο οικείοι στα παιδιά, αλλά και επειδή υπήρχε πλούσιο μεταφρασμένο υλικό στα Αγγλικά σε ηλεκτρονική και έντυπη μορφή. Επελέγησαν ποιήματα τόσο από κλασσικούς συγγραφείς όσο και από μοντέρνους, άντρες και γυναίκες. Η επιλογή κινήθηκε στα θέματα αγάπη, μνήμη, ελευθερία, φύση, ποίηση, ώστε να συνδυασθούν θεματικές οι οποίες βρίσκουν απήχηση στους περισσότερους ανθρώπους, αλλά και για να υπάρχει υλικό με αντίστοιχη θεματολογία σε όλες τις γλώσσες. Επιπλέον, επελέγησαν ποιήματα που έχουν ενδιαφέρον πέρα από τη διδακτική τους αξία, που είναι όσο πιο κοντά γίνεται στα ενδιαφέροντα των μαθητών και που παρέχουν υλικό για πολλές εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Τα ποιήματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι μεταφρασμένα στα Αγγλικά και περιέχονται σε ανθολογίες, ενώ για κάποια από τα ποιήματα χρησιμοποιήθηκαν έγκυρες ιστοσελίδες.

Τα ποιήματα που χρησιμοποιήθηκαν ανά θέμα ήταν τα εξής:

  • Αγάπη. ΑΛΒΑΝΙΑ Flutura Acka Oblivion, ΡΩΣΙΑ Marina Tsvetaeva You who loved me with the falseness, ΕΛΛΑΔΑ Nikeforos Vrettakos Without you
  • Μνήμη. ΑΛΒΑΝΙΑ Lindita Arapi Memory, ΡΩΣΙΑ Alexander Pushkin The name, ΕΛΛΑΔΑ Andreas Embiricos Winter Grapes
  • Ελευθερία. ΑΛΒΑΝΙΑ Martin Camaj A Bird Languishes, ΡΩΣΙΑ Regina Derieva I Don’t Feel At Home Where I Am, ΕΛΛΑΔΑ, Constantine Cavafis, The city
  • Φύση. ΑΛΒΑΝΙΑ Migneni Autumn on parade, ΡΩΣΙΑ Anna Αkhmatova The Sentence, ΕΛΛΑΔΑ Odysseus Elytis Laconic
  • Ποίηση. ΑΛΒΑΝΙΑ Ismael Kadare Poetry, Rita Petro To a poet, ΡΩΣΙΑ Regina Derieva A Poem, ΕΛΛΑΔΑ Yannis Ritsos Necessary explanation

Η εφαρμογή του εκπαιδευτικού σεναρίου ξεκίνησε με την ενημέρωση στην τάξη για την ενασχόληση με τη συγκεκριμένη θεματική, τους ποιητές που θα επιλεγούν και την πιθανή θεματολογία των ποιημάτων. Οι μαθητές χωρίστηκαν σε μεικτές ομάδες (γηγενείς και μη) και έγινε παρουσίαση του project. Κάθε ομάδα διάλεξε ένα θέμα και μελετούσε τα αντίστοιχα ποιήματα. Οι μαθητές από κάθε σχολείο έκαναν τις δικές τους επιλογές και κατόπιν αντάλλασαν υλικό. Ο εκπαιδευτικός καθοδηγούσε και παρενέβαινε, όταν χρειαζόταν, ενίσχυε και εμψύχωνε τους μαθητές για την ολοκλήρωση των συνεργατικών δραστηριοτήτων. Στη συνέχεια οι ομάδες των μαθητών επέλεξαν διαφορετικό θέμα ποιημάτων.

Σαν τελική δραστηριότητα οι μαθητές έπρεπε να δημιουργήσουν ένα ηλεκτρονικό ανθολόγιο με  ποιήματα που επέλεξαν, ενώ υπήρχε η δυνατότητα να απαγγέλλουν τα κείμενα στη ρωσική, την αλβανική ή την αγγλική. Οι ομάδες μαθητών εργάζονταν στο εργαστήριο Πληροφορικής του σχολείου και έχοντας πλέον εξοικειωθεί με εκπροσώπους της ποίησης άλλων χωρών, επέλεξαν περισσότερους συγγραφείς ή περισσότερα ποιήματα κάποιου ποιητή, για να τα παρουσιάσουν στην τάξη. Περιηγούνταν στην ιστοσελίδα Διάσημοι ποιητές και ποιήματα ή στην ιστοσελίδα Διεθνές Δίκτυο ποίησης, για την ελληνική και ρωσική ποίηση. Για την αλβανική λογοτεχνία οι μαθητές περιηγούνταν στην ιστοσελίδα της αλβανικής λογοτεχνίας, που δημιουργήθηκε από τον Robert Elsie, μεταφραστή της σύγχρονης αλβανικής ποίησης στα Αγγλικά. Εναλλακτικά, χρησιμοποιήθηκαν οι ανθολογίες Αλβανικής και Ρώσικης ποίησης και οι μεταφρασμένοι Έλληνες ποιητές.

Μετά την ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων, οι μαθητές ενεπλάκησαν σε ανταλλαγή απόψεων με κίνητρο τη δημιουργία ηλεκτρονικού ανθολογίου ποίησης και την ανάρτησή του. Το κίνητρο λειτούργησε θετικά και τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά. Η συνεργατική μάθηση άλλωστε, πρέπει να ενισχύεται από ανάλογες δραστηριότητες οι οποίες δημιουργούν κλίμα εμπιστοσύνης.

Τα αποτελέσματα της προσπάθειας μπορείτε να τα δείτε παρακάτω:

Poetry

Nature
Memory
Love

Ετικέτες: , ,

Η γενεαλογία της Ποίησης

Η γενεαλογία της Ποίησης

>Διαδραστικός χάρτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης μέσω του StatPlane

>

Εξερευνήστε αυτό το διαδραστικό χάρτη μέσω StatPlanet: http://www.sacmeq.org/statplanet/.
Μία σύντομη οπτική εξερεύνηση του Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (ΔΑΑ) από την Έκθεση Ανθρώπινης Ανάπτυξης του 2009 χάρη σε διαδραστικούς χάρτες και γραφήματα.Εξετάζει την πάροδο του χρόνου και σε παγκόσμιο επίπεδο. Ξεκινά με την εστίαση σε μερικές χώρες που παρουσιάζουν σημαντικές θετικές αλλαγές στο HDI την πάροδο του χρόνου καθώς και την υψηλή HDI Επιλέγετε χώρα και κατόπιν κατηγορία Ιεκπαίδευση, υγεία, ανθρώπινα δικαιώματα.

Μία πολύ ενδιαφέρουσα εφαρμογή ειδικά για διαθεματικές (και όχι μόνο) προσεγγίσεις.

(τα στοιχεία είναι από το 2007, η πηγή είναι η έκθεση του UNDP ,5 Οκτωβρίου 2009).

Τετράδιο.gr – Η δίκη του Σωκράτη

Τετράδιο.gr – Η δίκη του Σωκράτη.

Ο Οδυσσέας στη σπηλιά της Καλυψως- Αλληγορίες στην Οδύσσεια

 Η Οδύσσεια κατά μία άποψη συμβολίζει έναν αέναο, εσωτερικό πόλεμο του ανθρώπου. Πάντα στο κέντρο είναι η ψυχή (Πηνελόπη) και ο άνθρωπος συνεχώς προσπαθεί να φτάσει σε ένωση μαζί της. Παντρεμένος ο Οδυσσέας με την Πηνελόπη την αποχωριζεται για μεγάλο διάστημα για ενωθεί στο τέλος μαζί της. Σταθμός στις περιπέτειες του Οδυσσέα είναι και το νησί της Καλυψώς όπου πια ο ήρωας φτάνει μόνος του.


Ο ήρωας, εξαγνισμένος από το υγρό στοιχείο, φτάνει στη σπηλιά της Καλυψώς και παρόλο που θα κέρδιζε την αθανασία μένοντας εκεί συνεχίζει το ταξίδι του για να φτάσει στο νησί των Φαιάκων.

Μία πολύ ενδιαφέρουσα απόδοση από το Second life της συνάντησης του Οδυσσέα με την Καλυψώ ακολουθεί παρακάτω
<a href="http://«>

Ετικέτες: , , ,

Ο Κώδικας του Χαμουραμπί

Ο Χαμουραμπί ή Χαμμουραμπί (1792-1750 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Βαβυλώνας. Ήταν μεγάλος μεταρρυθμιστής, νομοθέτης και κατακτητής. Κατά την βασιλεία του, η Βαβυλώνα ήταν το κύριο θρησκευτικό κέντρο της Μεσοποταμίας. Το όνομά του αναφέρεται και ως Χαμουραπί.

 

Ο κώδικας αποτελεί την αρχαιότερη γραπτή νομοθεσία. Περιγράφει νόμους και τιμωρίες, στην περίπτωση παράβασης των κανόνων. Κάποια από τα κυρίως θέματά του είναι: η κλοπή, η γεωργία, η καταστροφή περιουσίας, ο γάμος και τα δικαιώματα μέσα σε αυτόν, τα δικαιώματα των γυναικών, τα δικαιώματα των παιδιών, τα δικαιώματα των δούλων, η δολοφονία, ο τραυματισμός κι ο Θάνατος. Οι τιμωρίες ποικίλουν ανάλογα με την τάξη των θυτών και των θυμάτων.Οι νόμοι δε συγχωρούσαν δικαιολογίες για λάθη ή παρερμηνείες, καθώς ο Κώδικας ήταν εκτεθειμένος δημοσίως, ώστε να μπορούν να τον βλέπουν όλοι και να μην υπάρχει άγνοια. Ωστόσο, το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να διαβάσει. Βασική αρχή του ποινικού δικαίου στον Κώδικα του Χαμουραμπί ήταν η αρχή της ανταπόδοσης των ίσων.

 

Ο κώδικας Χαμουραμπί

 

Ο Χαμουραμπί θέλησε να γράψει τους νόμους αυτούς για να ευχαριστήσει τους θεούς του. Σε αντίθεση με προγενέστερους βασιλείς, αλλά και άρχοντες της εποχής του, δε θεωρούσε ότι καταγόταν από κάποιο θεό, αν και αποκαλείτο «ο εκλεκτός των θεών». Οι νόμοι είναι γραμμένοι στην ακκαδική γλώσσα σε μια στήλη από μαύρο βασάλτη. Ανακαλύφθηκε το 1901 στα Σούσα του Ελάμ, στο σημερινό Ιράν. Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Είναι μία πέτρινη κυλινδρική στήλη στην οποία περιλαμβάνεται όλη η νομοθεσία του Χ. Στην κορυφή έχει μία παράσταση, κατά την οποία ο βασιλιάς παίρνει τους νόμους από το χέρι του Σαμάς, του θεού – Ήλιου. Σύμφωνα μ` αυτή την παράσταση η νομοθεσία έχει θεϊκή προέλευση στη Μεσοποταμία, όπως και ο θεσμός της βασιλείας. Οι νόμοι είναι γραμμένοι σε 285 κείμενα άρθρα και είναι συγκεντρωμένοι κατά κατηγορίες, που περιλαμβάνουν τα ατομικά δικαιώματα, τα εμπράγματα δικαιώματα, εμπόριο, οικογένεια, αδικήματα και εργασία. Όλη η νομοθεσία αρχίζει με μία φιλοφρόνηση προς τους θεούς.

 

Σύμφωνα με τον κώδικα αυτό, ο Χαμουραμπί χώρισε την κοινωνία σε τρεις τάξεις: α) τους ευγενείς και μεγάλους γαιοκτήμονες, β) τις μεσαίες και φτωχές τάξεις που μπορούν να κατέχουν κτήματα και δούλους και γ) τους σκλάβους, που προέρχονται κυρίως από αιχμάλωτους πολέμου. Ως προς τη διοίκηση χώρισε το κράτος του σε μεγάλες περιφέρειες, στις οποίες εγκατέστησε έμπιστους διοικητές, με τους οποίους διατηρούσε αλληλογραφία. Τον έλεγχο των διοικητών είχαν αναλάβει οι ελεγκτές. Την εφαρμογή της νομοθεσίας φρόντιζαν οι δικαστές τους οποίους επόπτευε το ιδιαίτερο συμβούλιο του Χ. Εκτός από τη νομοθεσία του, η οποία καθόριζε με κάθε λεπτομέρεια τη ζωή της βαβυλωνιακής κοινωνίας, ο Χ. ανέπτυξε αξιόλογη δραστηριότητα στον τομέα των γραμμάτων.

 

Ο Κώδικας του Χαμουραμπί θεωρείται η πρώτη οργανική συλλογή νόμων, αλλά και μια εκ των παλαιότερων, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν κι ο Κώδικας του Ουρ, βασιλιά της Ουρ κι ο Κώδικας Εσνούννα. Ο μεταγενέστερος Μωσαϊκός νόμος περιέχει αρκετές ομοιότητες με τους νόμους του Κώδικα του Χαμουραμπί. Διαβάζοντας παρακάτω κάποιους από τους νόμους εντοπίστε ομοιόυητες και διαφορές  με το μωσαικό νόμο, σε συνδυασμό και με το μάθημα της Ιστορίας της Α΄ γυμνασίου και το φιλόλογό σας. Επίσης αναφέρετε την άποψή σας για το αν και να σήμερα εμπνέονται οι σύγχρονες νομοθεσίες από το αρχαιότερο αυτό κώδικα. 

 

Παραδείγματα νόμων

 

Συνολικά υπήρχαν 282 νόμοι, οι οποίοι έγιναν ιδιαίτερα γνωστοί για την ακρίβεια, αλλά και τη σκληρότητά τους. Μεταξύ άλλων, περιείχε διατάξεις που ρύθμιζαν το κανονισμό λειτουργίας των «οίκων οινοποσίας», την ευθύνη των καραβανιών για οποιαδήποτε ζημιά, ακόμα και σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, ενώ προστάτευε το οικιακό άσυλο και τιμωρούσε με θάνατο την παραβίασή του.

 

Κάποιοι από τους νόμους είναι οι εξής:

  • Αν κάποιος κατηγορήσει κάποιον άλλο, αλλά δεν μπορεί να αποδείξει τις κατηγορίες, τότε θα θανατώνεται.
  • Αν κάποιος κατηγορήσει κάποιον άλλο και μπορεί να το αποδείξει, τότε θα αμειφθεί με χρήματα.
  • Αν ένας δικαστής βγάλει μια απόφαση, η οποία αργότερα κριθεί λανθασμένη, θα πρέπει να πληρώσει δώδεκα φορές την ποινή που επιδίκασε στον κατηγορούμενο και δε θα μπορεί να ξαναδικάσει ποτέ.
  • Αν ένας ληστής συλληφθεί την ώρα της ληστείας, θα θανατώνεται.
  • Αν κάποιος έχει χρέος και δεν μπορεί να το πληρώσει, έχει τη δυνατότητα να πουλήσει τον ίδιο, τη γυναίκα του και τα παιδιά του σαν σκλάβους για εργασία και να αποκτήσουν την ελευθερία τους μετά από τρία χρόνια.
  • Αν κάποιος παντρευτεί μια γυναίκα, αλλά δεν έχει σωματική επαφή μαζί της, τότε ο γάμος ακυρώνεται.
  • Αν μια παντρεμένη γυναίκα έχει σχέση με κάποιον άλλο, κι οι δυο θα πρέπει να δεθούν και να πεταχτούν μες στο νερό, αλλά ο σύζυγος μπορεί να συγχωρήσει τη γυναίκα του και να τη δώσει στο βασιλιά σαν σκλάβα.
  • Αν κάποιος εκβιάσει τη γυναίκα κάποιου άλλου για να κοιμηθεί μαζί του, τότε η γυναίκα δεν έχει κανένα φταίξιμο, αλλά αυτός θανατώνεται.
  • Αν κάποιος χτυπήσει κάποιον ανώτερης τάξης, τότε θα μαστιγώνεται δημοσίως εξήντα φορές με μαστίγιο από τρίχες βοδιού.
  • Αν ένας σκλάβος χτυπήσει κάποιον ελεύθερο άνθρωπο, θα του κόβεται το αυτί.
  • Αν ένας χτίστης κατασκευάσει ένα σπίτι για κάποιον, και δεν το κατασκευάσει σωστά, και το σπίτι που κατασκεύασε καταρρεύσει και σκοτωθεί ο ιδιοκτήτης του, τότε ο κτίστης αυτός θα θανατωθεί (άρθρο 229). Αν σκοτωθεί ο γιος του ιδιοκτήτη σπιτιού, θα θανατωθεί ο γιος του χτίστη (άρθρο 230). Αν σκοτωθεί ένας σκλάβος του ιδιοκτήτη του σπιτιού, τότε θα δώσει στον ιδιοκτήτη του σπιτιού ένα δικό του σκλάβο (άρθρο 231). Αν καταστραφούν αγαθά, θα τον αποζημιώσει για όλα τα αγαθά που καταστράφηκαν, και επειδή δεν κατασκεύασε σωστά το σπίτι που κατέρρευσε, θα το ανακατασκευάσει με δικά του έξοδα (άρθρο 232). Αν ένας χτίστης κατασκευάσει ένα σπίτι για κάποιον και οι τοίχοι καταρρεύσουν, πριν την αποπεράτωσή του, ο κτίστης θα ανεγείρει τους τοίχους με δικά του έξοδα (άρθρο 233)
  • Αν κάποιος επιχειρήσει να ληστέψει ένα σπίτι σπάζοντας τον τοίχο του και τελικά συλληφθεί, σαν τιμωρία θα χτιστεί μες στον τοίχο για να καλύψει την τρύπα που έκανε.

 

Ετικέτες: , , ,

Άνθρωπος και φυσικό περιβάλλον-ο μύθος του Ερισύχθονα

Στη Γ΄Λυκείου υπάρχει ενότητα αφιερωμένη στην οικολογία. Στα πλαίσια αυτής της ενότητας επιλέχθηκε και το παρακάτω υλικό….

1)Η οικολογική κρίση είναι καταρχήν κρίση πνευματική και ηθική και οφείλεται στον ίδιο τον άνθρωπο.

Ο Θεός σημειώνει ο Θεόφιλος Αντιοχείας δημιούργησε εξαρχής τα πάντα καλά λίαν. Όταν ο άνθρωπος που ήταν ο κύριος της κτίσης αμάρτησε, παρασύρθηκαν μαζί του και όσα βρίσκονταν υπό την εξουσία του (Προς Αυτόλυκον 2,170. Ο άνθρωπος με την παρακοή και την αποστασία του από το Θεό οδηγήθηκε στην παράχρηση της κτίσεως και δρομολόγησε την οικολογική κρίση.

Ο άνθρωπος παρενέβη βάναυσα στη φυσική ροή των πραγμάτων και προκάλεσε αφύσικες αλλαγές. Απομακρύνθηκε από το φυσικό περιβάλλον και παρέμεινε ξένος και ανέστιος στον τεχνητό κόσμο που κατασκεύασε ο ίδιος.

Η οικολογική κρίση συνδέεται με το σύνολο της προσωπικής και της κοινωνικής ζωής του ανθρώπου. Η λατρεία της ανέσεως, η ασέβεια προς τα πράγματα, η αλόγιστη σπατάλη, η απουσία του μέτρου, η ανευθυνότητα, η αδικία, η εκμετάλλευση, ο ευδαιμονισμός που εκδηλώνονται σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης ζωής, και δραστηριότητας, είναι παράγοντες που την προκαλούν. Εν κατακλείδι η οικολογική κρίση μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μετάσταση της πνευματικής και ηθικής κρίσης από το μικρόκοσμο στο μακρόκοσμο, από τον άνθρωπο στην κτίση. Εκφράζει την κρίση της παρουσίας και της διαγωγής του ανθρώπου μέσα στον κόσμο.

 

Ο άνθρωπος συνδέεται οργανικά με τη φύση. Η φύση πάλι συνδέεται κατά ιδιάζοντα τρόπο με τη γυναίκα, με την οποία μάλιστα συμβολίζεται. Η φύση είναι η τροφός μητέρα. Και ο ανδροκρατικός πολιτισμός, που υποτίμησε και εκμεταλλεύτηκε τη γυναίκα, δε στάθηκε στοργικότερος απέναντι στη φύση. Η γυναίκα όπως και η φύση, χρησιμοποιήθηκε για την πραγμάτωση των ανδροκρατικών επιδιώξεων και σκοπών. Νομίζετε ότι μπορεί να συσχετιστούν οι οικολογικές κινήσεις που παρουσιάστηκαν τη δεκαετία του ΄70 με τα φεμινιστικά κινήματα που εκδηλώθηκαν λίγο πιο πριν και διεκδικούσαν δικαιοσύνη για τις γυναίκες;

 

Στοιχεία αντλήθηκαν από: Μαντζαρίδη, Γ, 1995. Χριστιανική Ηθική, εκδ. Πουρνάρα, Θεσσαλονλικη

 2) Μυθολογία

Ο άνθρωπος οφείλει να δείχνει σεβασμό στο περιβάλλον. Σε αυτό το σημείο θα γίνει και μία αναφορά στο μύθο του Ερισύχθονα όπου  μας επιβεβαιώνει περίτρανα τα παραπάνω και γι’ αυτό το λόγο επιλέχθηκε.

Ο Ερισύχθονας ήταν βασιλιάς στη Θεσσαλία και είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη για τη σκληρότητά του και την πλεονεξία του. Όταν θέλησε να χτίσει ένα μεγάλο παλάτι αποφάσισε να κόψει ξύλα από το δάσος που ήταν κοντά του. Ο Ερισύχθονας άρχισε να κόβει αλόγιστα τα δέντρα του δάσους. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι σε κάθε δέντρο ζούσε και μία νύμφη του δάσους , η Αμαδρυάς, που ζούσε όσο καιρό ζούσε και το δέντρο.  Όταν κάποιος έκοβε ένα δέντρο πέθαινε και η νύμφη που ζούσε μαζί του. Τις Αμαδρυάδες προστάτευε η θεά Δήμητρα, η θεά της γεωργίας και για το λόγο αυτό οι άνθρωποι έκοβαν δέντρα μόνο όταν ήταν απαραίτητο. Οι υπήκοοι του Ερισύχθονα προσπάθησαν να τον μεταπείσουν  αλλά εις μάτην. Ο βασιλιάς όχι μόνο δεν τους άκουσε αλλά και διέπραξε ύβρη μιλώντας άσχημα για τις νύμφες, τα δέντρα και τη θεά Δήμητρα.

Ο Ερισύχθονας δε δίστασε να κόψει και το γηραιότερο δέντρο του δάσους. Τότε η νύμφη που κατοικούσε εκεί τον προειδοποίησε ότι η Δήμητρα θα εξοργιστεί και θα τον τιμωρήσει, πράγμα που έγινε πολύ σύντομα.

Η θεά Δήμητρα πρόσταξε τη θεά Πείνα να εμφανιστεί και να κάνει το βασιλιά να πεινάει συνεχώς. Ο Ερισύχθονας δεν μπορούσε να χορτάσει με κανένα τρόπο και συνεχώς πεινούσε όσο κι αν έτρωγε. Πολύ σύντομα έχασε όλη του την περιουσία για να έχει χρήματα και ν’ αγοράζει φαγητό. Στο τέλος πούλησε το παλάτι του, τους δούλους του και την ίδια τη μοναχοκόρη του.

Το τέλος του είναι τραγικό. Λιμοκτονώντας, τρώει τις ίδιες του τις σάρκες και πεθαίνει.

 

(οι νύμφες είχαν μαγικές δυνατότητες και πραγματοποιούσαν ευχές. Από τότε για να μην εισακουστεί μία ευχή λέμε «χτύπα ξύλο» ώστε να μην την ακούσουν οι νύμφες και την πραγματοποιήσουν.)<a href="http://«>

Ετικέτες: , ,

Διακρίσεις-»Η καλύβα του μπαρμπα-Θωμά»

Ως επέκταση του µαθήµατος προτείνεται και το έργο το η «καλύβα του μπαρμπα-Θωμά».Η «καλύβα του μπαρμπα-Θωμά», (Uncle Tom’s Cabin or, Life Among the Lowly) είναι βιβλίο της αμερικανίδας συγγραφέως Χάριετ Μπίτσερ Στόου το 1852. Το 1850, ο νόμος ο οποίος υποχρέωνε τους πολίτες να καταδίδουν τους σκλάβους που δραπέτευαν την ενέπνευσε για να γράψει την «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά». Αυτό το έργο δημιούργησε θύελλα αντιδράσεων και είχε άμεση επίπτωση στον Εμφύλιο Πόλεμο. Μεταφράστηκε σε τριάντα πέντε γλώσσες.Θέμα του βιβλίου, είναι η ιστορία ενός σκλάβου, που ζει σ’ ένα μεγάλο αγρόκτημα, ευτυχισμένος με την οικογένειά του. Όταν ο κύριός του αναγκάζεται να τον πουλήσει ο μπαρμπα-Θωμάς πέφτει στα χέρια ενός σκληρού και ρατσιστή αφέντη, όπου και πεθαίνει καρτερικά.

Αυτό που αντιτίθεται στη δουλεία και εμφανίζεται συνέχεια μέσα στο κείμενο είναι η πίστη και ο χριστιανισμός. Η συγγραφέας προβάλλει το χριστιανισμό ως το στήριγμα και την παρηγοριά αυτών των ανθρώπων. Οτιδήποτε και να τους συμβεί και όσες τραγικές καταστάσεις κι αν έχουν να αντιμετωπίσουν στηρίζονται στην πίστη τους και αντλούν από κει ελπίδες, δύναμη και κουράγιο.

Όταν ο Μπαρμπά-Θωμάς βασανίζεται, μέχρι και την τελευταία του στιγμή, για να τον σκοτώσουν, λέει: «Αυτές οι κουβέντες [οι βρισιές του αφεντικού] όμως δεν έφταναν στα αυτιά του Θωμά. Μια άλλη, πολύ υψηλότερη φωνή του μιλούσε και του έλεγε:‘Μη φοβάσαι αυτούς που σκοτώνουν το σώμα. Μετά απ’ αυτό δεν έχουν τίποτ’ άλλο. ‘Μη φοβάσαι αυτούς που σκοτώνουν το σώμα. Μετά απ’αυτό δεν έχουν τίποτ’ άλλο να κάνουν’……. Ένιωθε σαν να ‘χε δύναμη χίλιων ψυχών….… αφέντη, αν ήσουν άρρωστος ή κινδύνευες κι εγώ μπορούσα να σε σώσω, θα σου έδινα το αίμα της καρδιάς μου. Κι αν είναι, πίνοντας μου το αίμα, να σωθεί η δική σου η ψυχή, σ’ το χαρίζω μετά χαράς, όπως κι ο Κύριος έχυσε το δικό του αίμα για μένα. …..Σε συγχωρώ μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής μου!» (Μπίτσερ Στόου, 1996: 430-432).

Η συγγραφέας αντιδιαστέλλει το χριστιανισμό από τη δουλεία μέσα από την απέραντη αγάπη και τη συγχώρεση. Δουλεία και χριστιανισμός δεν μπορούν να  συνυπάρξουν. Υπάρχουν σήμερα περιπτώσεις ανθρώπων που διατείνονται ότι είναι Χριστιανοί αλλά συμπεριφέρονται σαν δυνάστες; Μπορείτε να αναγνωρίσετε σύγχρονους μπαρμπα-Θωμάδες;<a href="http://«>

Ετικέτες: , , ,

Τα θαύματα του Χριστού και η αλληγορία της σπηλιάς του Πλάτωνα

Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάνταΑπ. 21, 5

Τα θαύματα χαρκτηρίστηκαν «σημεία» του καινούργιου κόσμου, σημάδια που μας δείχνουν πως θα είναι ο καινούργιος κόσμος της Βασιλείας του Θεού. Πολύ ενδιαφέρον έχει όμως και ο χαρακτηρισμός τους ως «παράθυρα » από όπου μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν εικόνες , στιγμές από αυτό τον καινούριο κόσμο.

Τα παράθυρα άλλωστε έχουν αυτό το ίδιον, ότι μας δίνουν τη δυνατότητα να ξεφεύγουμε από τη δική μας κατάσταση και να βλέπουμε τον έξω κόσμο. Γι΄αυτό το λόγο άλλωστε στα σωφρονιστικά ιδρύματα τα παράθυρα βρίσκονται πολύ ψηλά και είναι μικρά. Θα ήταν αβάσταχτο οι φυλακισμένοι να μπορούν να βλέπουν τον έξω κόσμο, τη φύση, καθετι ζωντανό, και αυτοί να είναι εγκλωβισμένοι μέσα δίχως τη δυνατότητα να βγούν (όπως οι πρότυπες φυλακές που ετοιμάζονται να λειτουργήσουν στη Νορβηγία).

Στον άνθρωπο όμως δόθηκε η ευκαιρία να ξεφύγει από τα δεσμά του και τη φυλακή της ψυχής του με τον ερχομό του Χριστού. Τα θαύματα που έκανε ο Χριστός είναι τα παράθυρα και η διέξοδος που μας προσέφερε. Ο Χριστός όμως κατακρίθηκε και για αυτά τα θαύματά του και καταδικάστηκε όπως άλλοτε για άλλους λόγους βέβαια είχαν καταδικάσει το Σωκράτη. Οι άνθρωποι είτε από άγνοια είτε από φόβο σε κάθετι καινούργιο και που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα αρνήθηκαν το Χριστό. Εγκλωβισμένοι πολλές φορές σε μία εικονική πραγματικότητα, μία virtual πραγματικότητα,  νεκρώνουμε τις αισθήσεις μας, αποκοιμίζουμε τη συνείδησή μας και καταδικάζουμε τους εαυτούς μας στο σκοτάδι. Δεν δεν πρέπει  όμως να φοβόμαστε ν΄ανοίξουμε τα παράθυρα της ψυχής μας σε κάτι διαφορετικό όπως τη διδασκαλία του Χριστού. Κάποιοι βρήκαν τη δύναμη να αποδεχθούν το έργο του Χριστού και να απελευθερώσουν τις ψυχές του από τις γήινες φυλακές. Όπως επίσης αυτοί οι λίγοι άνθρωποι προσπαθούν να μεταδώσουν τη γνώση και στους άλλους. Ποιοι από εμάς θα το δεχθούν εξαρτάται από τους ίδιους.

Παρακάτω παρατίθεται απόσπασμα από το μύθο της σπηλιάς από το 7ο κεφάλαιο της Πολιτείας του Πλάτωνα.

««Φαντάσου ένα μακρύ διάδρομο που καταλήγει σε μια μεγάλη, κατασκότεινη σπηλιά (υπόγειο κατοικητήριο). Εκεί μέσα βρίσκονται από την παιδική τους ηλικία αλυσοδεμένοι άνθρωποι πολλοί, σε αλλεπάλληλες σειρές, που κοιτούν μόνο μπροστά, τον τοίχο της σπηλιάς. Σημείωσε, ότι αυτοί οι δεσμώτες δεν μπορούν να κοιτάξουν αριστερά, δεξιά και πίσω. Ούτε τους εαυτούς τους δεν μπορούν να δουν. Σ’ αυτή την κατάσταση βρίσκονται σ’ όλη τους τη ζωή… Φαντάσου τώρα, ότι πίσω από τις σειρές των δεσμωτών υπάρχει αναμμένη μια μεγάλη φωτιά. Μπροστά από τη φωτιά και πίσω από τις πλάτες τους, περνοδιαβαίνουν με ταχύτητα άνθρωποι «θαυματοποιοί» (εξουσιαστές) που μεταφέρουν, κρατώντας πάνω στα κεφάλια τους, διάφορα αντικείμενα, των οποίων μόνο τις σκιές βλέπουν οι δεσμώτες να προβάλλονται στον τοίχο της σπηλιάς, εξαιτίας της λάμψης που παρέχει η φωτιά κι ακούν την ηχώ από τις φωνές τους. Ξαφνικά (εξαίφνης) ένας φυλακισμένος σπάει τα δεσμά του και με βήματα δειλά στην αρχή αλλά σταθερά, βγαίνει από τη σπηλιά, ανεβαίνει στην επιφάνεια της γης και, κάτω από το φως του ήλιου, αντιλαμβάνεται την πλάνη στην οποία ζούσε, όσο καιρό αυτός και οι συνάνθρωποί του ήταν αλυσοδεμένοι στη σπηλιά …;»
<a href="http://«>

Ετικέτες: , , ,

Top
...
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων