Συνήθεις Ύποπτοι – The Usual Suspects
Από τις ταινίες που ποτέ δεν βαριέμαι να βλέπω, και λόγω σεναρίου (ποιός το όντιζε….) αλλά και λόγω ερμηνειών από το πολύ καταπληκτικό cast.

To Πέμπτο Στοιχείο – The Fifth Element
Και μόνο για τα κουστούμια του Gaultier και τον παρανοϊκό Chris Tucker, αξίζει η ταινία. Το soundtrack πάρα πολύ καλό, και ναι, είναι το μοναδικό soundtrack που αγόρασα σε cd!!!!! Συνδυάζει και δύο πράγματα που μου αρέσουν πάρα πολύ, αρχαίους πολιτισμούς και επιστημονική φαντασία! (Ναι, και το Star Gate μου αρέσει, ‘ντάξει???)

Ήταν από τα πρώτα θρίλερ που είδα, και μου έκανε τρομερή εντύπωση η σκηνοθεσία και ο ψυχολογικός παράγοντας (γιατί εμείς μεγαλώσαμε με τα γνωστά, Jason 13 και τα σχετικά) και πόσο πιο τρομακτικό μπορεί να είναι κάτι που δεν περιλαμβάνει σκηνές slasher! Έχω χρόνια να την δω σε κινηματογραφική αίθουσα, αλλά που θα πάει, θα το κάνουμε αυτό το αφιέρωμα στον Χίτσκοκ με την Κινηματογραφική Λέσχη!

Ακόμα ατάκες από την ταινία μας συνοδεύουν και μετά τα σχολικά μας χρόνια, ακόμα με τον κουμπάρο μου λέμε Νι, νι, νι, (μουαχαχαχαχα!!) ο ένας στον άλλον και η ταχύτητα του Αφρικανικού χελιδονιού είναι σταθερά!! Όταν βγήκε σε dvd ήταν αυτονόητο πως θα κοσμήσει την DVDοθήκη μου και μπορώ να το συγκρίνω μόνο με το The Meaning of Life!

Η ταινία για την οποία παραλίγο να σκοτώσω τον κουμπάρο μου! Στα φοιτητικά μας χρόνια, την είχαμε δει σε όλες τις εκδόσεις της, μέχρι και στα ισπανικά από το TVE, για την οποία προβολή ο κουμπάρος μου εξέδραμε all the way από την Ιπποδρομίου στην Καλαμαριά (και πολύ μακρινό ταξίδι για τα δεδομένα του). Το αποκορύφωμα ήταν όμως, όταν μας τραβολόγησε σε μεταμεσονύκτια στον Έσπερο για να γελάσουμε κι εκεί. Παρέλειψε όμως να μας ενημερώσει πως ήταν δεύτερη ταινία, και πρώτη ήταν “Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι”!!! Μετά από αυτό το χουνέρι, είναι αυτονόητο πως ΠΟΤΕ δεν θα του την αγοράσω για δώρο στην γιορτή του! Yesssss, master….

Δυο καπνισμένες κάννες – Lock Stock and Two Smoking Barrels
Απίστευτο γέλιο. Απίθανες καταστάσεις, γρήγορη σκηνοθεσία, πολύ καλές ερμηνείες, καταπληκτικές ατάκες, μουσική που ταιριάζει άψογα! Και αυτήν και την Αρπαχτή (Snatch) είναι από τις κωμωδίες που δύσκολα βαριέμαι! Μου αρέσει πολύ ο βρετανικός κινηματογράφος, και στις κωμωδίες πρέπει να πω πως έχει μια πολύ καλή παράδοση!!!

Τα μυρμήγκια – A bug’s life
Και επειδή το επίπεδο δεν κρύβεται (ναι, ναι, έχουμε κανένα πρόβλημα? Είμαι addicted to Disney’s cartoons, and not only) είναι μια από τις ταινίες που επίσης έχω δει άπειρες φορές, και με παιδιά αλλά και ενήλικες!! Πάντα μου φτιάχνει το κέφι, παλιά την έβλεπα πάντα όταν είχα πυρετό ή ήμουν άρρωστη για να γίνω πιο γρήγορα καλά! Απίστευτη εφευρετικότητα στις κατασκευές, όσο για το Flik, ΧΑΧΑ, το κουκλάκι ακόμα το έχουμε και παίζει ο ανιψιός μου!

Και για να δώσουμε και μια πάσα, λοιπόν: koyan, Στέλλα, μεθυσμένα χρώματα, vita mi barouak, an-lu, darthiir the abban, yo!reeka’s
;-D

Και τι καλύτερο από ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο κάστρα? And the journey begins!

Όταν το ΠΣΚ σου ξεκινάει με μια κόκκινη κλωστή δεμένη που ξετυλίγει παραμύθια (ψιτ, λέτε να εκδόσουμε “Το Mυστικό της Πειναλόπης”??) στο ΚΠΕ Καλαμάτας (σεμινάριο δημιουργικής γραφής με όλα τα παρελκόμενα, χιχιχιχι), οφείλει να τελειώσει εξίσου συναρπαστικά. Για σήμερα λοιπον, το μενού είχε δενδροφύτευση με τα παιδιά του σχολείου, ομάδα εθελοντών από την Αθήνα και τον Φυσιολατρικό μας Σύλλογο ως διοργανωτή της δράσης, που τέλειωσε με μια καταπληκτική φασολάδα! Α, και για να μην ξεχνιόμαστε, Fabia rulez!!!! Yeah!!!
;-D

There’s nothing more in tune with life, as the hands of a small kid planting a tree…

1. Δεν μου αρέσει να μιλάω στο κινητό παρά μόνο για πράγματα συνταρακτικής σημασίας τύπου “βρήκα ένα καταπληκτικό μπλουζάκι στα attrattivo, με 50% έκπτωση, να σου πάρω κι εσένα?” ή για απλές συννενοήσεις του λεπτού. Αν αποφασίσετε να μοιραστείτε κάτι συναρπαστικό από την ζωή σας μαζί μου, επιλέξτε το σταθερό (αν και το φόρτε μου είναι το live mode όταν το επιτρέπουν οι αποστάσεις) και βεβαιωθείτε ότι δεν σας λέω συνέχεια “ναι, ναι, ναι, αχά, ναι” (βέβαιο σημάδι πως εκείνη την ώρα παρακολουθώ κάτι στην τηλεόραση, κάνω δουλειά στον υπολογιστή ή γεμίζω ντομάτες). Ό,τι μοιραστείτε μαζί μου μέσω του δικτύου της κινητής τηλεφωνίας είναι βέβαιο πως το έχω ξεχάσει σε 3 λεπτά και επίσης έχω παραλείψει να αναφέρω σημαντικές παραμέτρους στη συζήτηση (σαν να μιλάτε με τον Forest Gump ένα πράγμα, αλλά στο πιο χαριτωμένο). Πιθανότατα να σας ξαναπάρω άλλες πέντε φορές για να ξεκαθαρίσω το θέμα υπό συζήτηση και τελικά να κατορθώσω, πάλι, να τα κάνω σαλάτα.

2. Είμαι πολύ ευσυνείδητη οδηγός. Στις εθνικές οδούς οδηγώ πάντα με τα φώτα αναμμένα, φοράω πάντα μα πάντα ζώνη με το που μπαίνω σε αμάξι (είτε ως οδηγός είτε ως επιβάτης), ποτέ δεν κατεβάζω αυτοκίνητο σε κέντρο πόλης, και όνειρό μου είναι να βρω κάποιον να δείρει gratis αυτούς που οδηγούνε κρατώντας το μωρό τους αγκαλιά.

3. Είμαι πολύ αφηρημένη και ξεχνάω πάρα πολύ εύκολα πράγμα που σημαίνει πως τα μυστικά σας είναι πολύ ασφαλή (My name is Dory and I am blue)!!! Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μου το ίδιο μυστικό ξανά και ξανά και η έκπληξή μου θα είναι όλες τις φορές αυθεντική. Εξαιρούνται μυστικά που κρύβουν πάθος και δράση ή μυστικά εξαιρετικά σημαντικά στον αφηγητή, αυτά τα θυμάμαι κυρίως, αλλά μόνο αν αφορούν φίλους και γνωστούς, το κουτσομπολιό για αγνώστους με αφήνει παγερά αδιάφορη (εξ’ ού και η κακή μου μνήμη στην ιστορία, τι είμαι εγώ, καμιά κουτσομπόλα να θυμάμαι πότε πέθανε ο ένας, πότε έζησε ο άλλος, ποιούς κατακρεούργησε και όλα τα συναφή? Οι δε βυζαντινές δυναστείες περάσαν χωρίς να αφήσουν τα ίχνη τους πουθενά στο συνειδητό και το ασυνείδητό μου!)

4. Εξαιτίας του καλού μου φίλου Dave, και του “Mook”(1999: Frank Sumatra Records) apparently υπάρχουν άνθρωποι στην Ταϋλάνδη (νομίζω…) που ακούνε την φωνή μου και έχουνε πληρώσει για αυτό!

5. Είμαι εξαιρετική στο multitasking, μπορώ να κάνω ένα σωρό πράγματα ταυτόχρονα, δεν υπάρχουν όρια στις βλακείες που μπορώ να κάνω όταν παίζω με μικρά παιδιά, είμαι σχεδόν πάντα χαρούμενη (σε εκνευριστικό βαθμό από ότι μου λένε) και με κέφι (εξαιρούνται οι κηδείες και τα σοβαρά προβλήματα των φίλων) επιρρεπής στις βόλτες και την διασκέδαση, το ποτήρι για μένα είναι σχεδόν πάντα γεμάτο ή έτοιμο να γεμίσει, και ένα ξερό κλαδί είναι απλά μια παρέλαση από μπουμπούκια που περιμένουν να ανθίσουν!

Το μπαλάκι (από αυτά που έχω στο αμάξι) το ρίχνω στους: dermes, koyan, Στέλλα, alas και στο πολυαγαπημένο μου Daveaki!! Guys, you’ve been blog-tagged!
;-D

Συστατικά:

• πολλά χρωματιστά ριζόχαρτα (Μάστορα, είναι 130, να τα αφήσω??)
• κόλλα
• καλάμια (ό,τι έχει περισσέψει από το καβάλημα)
• σύρμα
• χαρτοταινία
• μισό βαρέλι
• μια αξίνα
• μια τσάπα
• μια αλάνα
• χαρταετός
• ένα σφουγγάρι ανά πτήση
• μια μπλούζα γιαγιάς ανά πτήση (ή στουπί, ή το παλιό σας ξεσκονόπανο, τούλι, άλλο τι κουρελοειδές…)
• πετρέλαιο (Νέρωνα, άσε κάτω το μπιντόνι!!!)
• μηχανάκια, ποδήλατα και αυτοκίνητο με τουλάχιστον 2 επιβάτες το καθένα.
• σπίρτα
• ξερά χόρτα, καλάμια και ξυλαράκια
• δύο μαλλιαρούς σκύλους και μια Κίκα
• τέσσερα μπαλάκια του τέννις
• πολλούς θεατές
• πολλά παιδάκια

Διαλέγετε την αλάνα της αρεσκείας σας. Έχετε ήδη ενώσει τις κόλλες ριζόχαρτου μεταξύ τους σταθερά με κόλλα ώστε να σχηματίσετε έναν σωλήνα. Σκάβετε εναλλάξ με αξίνα και τσάπα μια τρύπα στο χώμα. Βάζετε μέσα το μισό βαρέλι. Παίζετε λίγο με τους σκύλους. Οι σκύλοι αποφασίζουν να παίξουν με το αερόστατο αντί να σας κάνουν τατουάζ με λασπωμένες πατουσίτσες σε απρόσιτα σημεία των πεντακάθαρων ρούχων σας. Αναθεωρείτε και διώχνετε τους σκύλους. Το σκέφτεστε καλύτερα και στέλνετε και τα παιδάκια να παίξουν μαζί τους. Σε απόσταση. Τους δίνετε έναν χαρταετό που δεν μπορούνε να πετάξουνε.

Κάνετε το καλάμι στεφάνι ίσα με την διάμετρο του σωλεινοειδούς και το κολλάτε με χαρτοταινία στο κάτω μέρος του αερόστατου. Δίνετε στα παιδάκια τα μπαλάκια του τέννις. Αφού δεν πετάει ο χαρταετός (άπνοια ντε!) τους λέτε να πετάνε τα μπαλάκια.

Βάζετε χιαστί το σύρμα στην διάμετρο του στεφανιού στρίβοντάς το στη μέση ώστε να σχηματίσει ένα θυληκάκι. Αφού τοποθετήσετε τα καλαμοξυλαράκια μέσα στο βαρέλι, τα ανάβετε με τα σπίρτα. (Photo by Stella)

Τοποθετείτε το αερόστατο πάνω από την φωτιά ώστε να φουσκώσει από τον καπνό. Το ελέγχετε για τρύπες. Τυλίγετε το σφουγγάρι με το στουπί (παλιά μπλούζα, φανέλα κ.ο.κ) της αρεσκείας σας και το ποτίζετε πολύ καλά με πετρέλαιο. Σκουπίζετε τα χέρια σας που ευωδιάζουν στα ρούχα σας. Τυλίγεται το όλο συστηματάκι με καλά με ένα σύρμα και το στρίβετε ώστε να κάνει μια κρεμαστρούλα στο πάνω μέρος του.

Κρεμάτε το στουπί στο σύρμα του αερόστατου καψαλίζοντας τα χέρια σας. Χαμηλώνετε το αερόστατο ώστε να αρπάξει καλά το στουπί. (Photo by Stella)

Παρατηρείτε το αερόστατο φλαμπέ και ακολουθείτε την πορεία του με τα ποδήλατα/μηχανάκια/και αυτοκίνητα. Αποθαρρύνετε άλλες παρέες που επιβουλεύονται το αερόστατό σας και αν παραστεί ανάγκη, το υπερασπίζεστε πετώντας τους βελανίδια. Μαλώνετε με τους οδηγούς που διαμαρτύρονται γιατί οδηγείτε με το κεφάλι του συνοδηγού έξω από το αμάξι.

Όταν (και αν) ανακαλύψετε που πέσει το αερόστατο και αφού παλέψετε με τα στοιχεία της φύσης (και τα σκυλιά του σπιτιού που έπεσε στην αυλή του ή τους φαντάρους του στρατοπέδου) επιστρέφετε με το τρόπαιο, κλείνετε τις τρύπες και επαναλαμβάνετε την διαδικασία για όσες φορές χρειαστεί.

Το αερόστατο φλαμπέ σερβίρεται σε εξωτερικό χώρο και συνοδεύεται από νηστίσιμα σπιτικά εδέσματα και λαγάνα (είπαμε, όλα σπιτικά, δεν το είπαμε?). Αφήνετε τις σαρδέλες χωρίς εποπτεία και εναλλάσσετε τα παιδάκια και την Κίκα στην κατανάλωσή της. Το όλο γεύμα σβύνεται με ούζο και σπιτικό κρασί.

Enjoy!!
;-D

Ανακατεύετε τα δύο πρώτα υλικά, στην αρχή το καθένα μόνο του (2 ενήλικες σε φανταχτερά πετρολπράσινο αυτοκίνητο, και ένας ενήλικας σε Fabia έντονα χωματί) ώσπου να φτάσουν στο ίδιο γεωγραφικό σημείο (έξω από τον φούρνο). Ενώνετε και συνεχίζετε την διαδικασία στο ένα αυτοκίνητο, ενώ αφήνετε το άλλο να ξεκουραστεί με θέα μπάνια και πλακάκια (εκεί έχει πάρκινγκ, αφού…).

Προσθέτετε το πανηγύρι στο μείγμα, ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα (“έλα καλέ κερία, πάρε, μόνο 3 ευρώ!! Ό,τι πάρεις 3 ευρώ”) ώσπου να στέκεται (σε κάθε πάγκο) και να χωράει σε φόρμα Medium (πορτοκαλί με μαύρο, 15 έουρος). Προσοχή να μην πέσουν στη ζύμη λεοπαρδαλέ ενδόρουχα και εξώρουχα με πούλιες, παγέτες και πίπουλα, λόγω έξαρσης της γρίπης των πουλιών.

Αφού αφήσετε το μείγμα να φουσκώσει αρκετά διαλέγοντας κουρτίνες (too many choices) υπό τους ήχους μεταλαϊκών ασμάτων και 7χρονων ντελάληδων με το γνωστό ρεφρέν “Ό,τι πάρετε 10 ευρώωωωωωωωωωω, πάρτε ρούχα από δωωωωω” (how much for the little boy????) διαλύστε μέσα 7 πίτες σουβλάκια, μια μπύρα και μια κόκα κόλα.

Μοιράστε το μείγμα σε 2 αυτοκίνητα που επικοινωνούν με walkie talkie. Ταξιδέψτε το για 47 λεπτά, με μια στάση για αγορά παστών. Τοποθετείστε το σε ένα σπίτι με adsl και πιάτα για τις πάστες. Καταναλώστε τις μισές. Αλείψτε το στους καναπέδες και μαρινάρετέ το με την ταινία της αρεσκείας σας με πρόσθετο υλικό επεισόδια κωμικής σειράς. Σε άτακτο χρονικό διάστημα, όταν το μείγμα το ζητήσει, προσθέστε τους ντάκους, το ψητό τυρί με τα λουκάνικα και πολύ νερό.

Αφήστε το μείγμα να μην ξεκουραστεί όλη την νύχτα, και το πρωί συμπληρώστε την μαρινάρα με ελληνικό καφέ, ουζοκούλουρα και τις υπόλοιπες πάστες. Μοιράστε το σε 2 προς ένα μέρη, τα 2 μέρη στείλτε τα με βροχή στην Καλαμάτα, και το άλλο να συναντήσει 50 Κινέζους.

Επαναλάβετε την διαδικασία σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Α, και για όσους επιθυμούν το μενού να περιλαμβάνει και κάτι άλλο εκτός από ντάκους, (είχαμε και σπανακόρυζο, ‘ντάξει??? Και σπιτικό παγωτό, και σπιτικά γλυκά του κουταλιού και ένα σωρό άλλα φαγητά εν δυνάμει, αλλά οι σωστές μαγείρισσες ξέρουν πότε να μαγειρέψουν και πότε να απολαύσουν τους καναπέδες με minimal κόπο) να κάνετε πολλές βόλτες και στάσεις στις Συνταγές της Παρέας (μιαμ μιαμ μιαμ μιαμ μιαμ) γιατί είναι αμφίβολο ότι θα μπορούμε πάντα να σας ταΐζουμε τόσο αρχοντικά και με τόσο πλούσιο μενού όπως το παραπάνω από αυτό το πολυάσχολο blog!!!
;-D

Υ.Γ. Θα σας βάζαμε και μια φωτό από τον Πύργο του Άιφελ (ναι, ντε… αυτόν τον γνωστό, που τον ζηλέψαν και εις Παρισίους και τον αντιγράψαν) αλλά πρέπει να τον εξαφάνισε ο David Copperfield στην πρόσφατή επίσκεψή του.

Γιατί θα πρέπει ένας άνθρωπος ξαπλωμένος ανάσκελα στην άκρη του δρόμου δίπλα στα φανάρια και τους περαστικούς, να είναι πάντα, Κάποιου Άλλου Πρόβλημα?