103 KΥΠΑΡΙΣΣΑΚΙΑ

Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ

Λουλούδια όμορφα παντού!

Σε κάμπους, όρη και βουνά,
στων βράχων τις σχισμάδες,
μες σε χαράδρες τρομερές,
απόκρημνες, κοφτές, βαθιές.

Σε δροσερές πηγούλες,
μικρά ρυάκια, ποταμάκια,
σ’ όμορφους κήπους και αυλές,
παραθυριών περβάζια,
τοίχους, πανύψηλες σκεπές
και στις γωνιές των δρόμων.

Σε δύση και ανατολή,
κι από βορρά σε νότο,
σ’ άνυδρα μέρη, ξερικά,
στης θάλασσας τα βάθη.

Λουλούδια αμέτρητα,
μεγάλα και μικρά,
πανέμορφα, μαγευτικά,
με μύρια χρώματα,
φανταστικά αρώματα,
σχήματα πάμπολλα,
παράξενα, τρελά.

Είναι της φύσης η ομορφιά,
στο μαγικό της γης τον πίνακα
η τελευταία, ωραία πινελιά.

Μπορεί κανείς να συναγωνιστεί
της φύσης την τρελή μαγεία;

Απ’ τους μεγάλους όχι, φίλοι μου, κανείς.
Μας λείπει η αγάπη, η καλή καρδιά
κι όλα τα βλέπουμε μουντά,
μαύρα και γκρι, καθόλου χαρωπά.

Μόν’ τα παιδιά μπορούν,
γιατί έχουν φαντασία.
Άδολη κι αγνή καρδιά,
ελπίδα, αισιοδοξία.

Των λουλουδιών την ομορφιά,
βάζουνε στη ζωή μας
μ’ ένα χαρτί, μολύβια και μπογιές
της φύσης άξιοι συναγωνιστές
δημιουργούν αριστουργήματα,
χρωματιστά… ποιήματα.

Αυτή είναι των παιδιών
μοναδική ικανότητα,
δύναμη ξεχωριστή.
Μπορούν να ντύσουν τη ζωή,
το κάθε τι πάνω στη γη
μ’ όμορφα, χρωματιστά λουλούδια.

Και μες στην τόση ομορφιά,
χρωμάτων πανδαισία,
θλίψη και πόνος χάνονται,
παντού ανάσταση, δημιουργία.
Και πλημμυρίζει όλη η γη
μ’ αγάπης ευωδία.

Sotirios

Ηλεκτρονικός υπολογιστής (Η/Υ): Ηλεκτρονική συσκευή με την οποία χειρίζεται και επεξεργάζεται κανείς πληροφορίες και δεδομένα με υψηλή ταχύτητα και ακρίβεια. Η συσκευή συνδέεται και με επιμέρους συσκευές όπως π.χ. η οθόνη, ο εκτυπωτής, το πληκτρολόγιο, το «ποντίκι» κ.α.

Σκληρός δίσκος: Είναι ένας κυκλικός δίσκος με ειδικό μαγνητικό υλικό σε ειδικό περίβλημα προστασίας και αποτελεί τον αποθηκευτικό χώρο των δεδομένων του υπολογιστή.

Οθόνη: Επιμέρους συσκευή του υπολογιστή στην οποία εμφανίζονται τα δεδομένα (εικόνες, κείμενα, Video). Μοιάζει στην εμφάνιση με την τηλεόραση.

Πληκτρολογώ: Γράφω γράμματα, αριθμούς, σύμβολα στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή εισάγοντας έτσι δεδομένα για επεξεργασία.

Ηχείο: Συσκευή που είναι συνδεδεμένη με τον υπολογιστή και από την οποία ακούγονται οι διάφοροι ήχοι που βρίσκονται μέσα σ’ αυτόν σαν αρχεία ήχου.

Ποντίκι: Εξάρτημα του υπολογιστή που μοιάζει με «ποντίκι». Μας δίνει τη δυνατότητα να χειριστούμε δεδομένα που παρουσιάζονται στην οθόνη δίνοντας διάφορες εντολές.

Διαδίκτυο: Πρόκειται για το γνωστό και ως internet, τον παγκόσμιο ιστό (www) μέσω του οποίου συνδέονται υπολογιστές και δίκτυα υπολογιστών που βρίσκονται σε πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες, επιχειρήσεις, ιδρύματα, οργανισμούς, ιδιώτες και επικοινωνούν μεταξύ τους, ενώ παράλληλα παρέχονται στο χρήστη διάφορες υπηρεσίες.

Ηλεκτρονική διεύθυνση: Κάθε υπολογιστής που συνδέεται στο internet έχει και μια «ηλεκτρονική διεύθυνση» μοναδική και συγκεκριμένη (κάτι ανάλογο με τη διεύθυνση του σπιτιού μας). Έτσι καθένας επικοινωνεί με τους άλλους χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική τους διεύθυνση.

Ιστοσελίδα: Ηλεκτρονική σελίδα στο διαδίκτυο η οποία συνήθως έχει κείμενα εικόνες, ήχους, Video. Οι ιστοσελίδες εμφανίζονται στον υπολογιστή μας όταν μέσω του internet επισκεπτόμαστε μια ηλεκτρονική διεύθυνση.

Δικτυακή πλοήγηση: Η περιπλάνησή μας (περιήγηση) στο διαδίκτυο όταν επισκεπτόμαστε διάφορες ιστοσελίδες ή ιστολόγια (Blogs) για να βρούμε διάφορες πληροφορίες.

Ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια: Εγκυκλοπαίδεια σε ηλεκτρονική μορφή. Μπορεί να βρίσκεται σε κάποιο CD-ROM ή σε κάποια ιστοσελίδα στο διαδίκτυο και μπορούμε να τη διαβάσουμε μέσω του υπολογιστή μας.

Επιμέλεια πληροφοριών: Ειρήνη, Ελένη, Βαγγέλης, Παρασκευή

– Πήγες, Γιαννάκη, να δεις αν ο χασάπης έχει μοσχαρίσια πόδια;
– Πήγα μαμά, αλλά δεν μπόρεσα να δω, γιατί φορούσε κάλτσες.

Ο μπαμπάς: Περίεργο! Το ξυράφι μου δεν κόβει καθόλου.
Τοτός: Τι λες μπαμπά; Το πρωί που έξυσα το μολύβι μου έκοβε περίφημα!…

– Ξέρεις μικρέ, γιατί οι μέρες προς το τέλος του χρόνου όλο μικραίνουν;
– Μάλιστα. Για να έρθουν πιο γρήγορα τα δώρα!

Χτυπά το τηλέφωνο του διευθυντή του σχολείου:
– Ο κύριος διευθυντής; Ακούστε, ο μαθητής Παπαδόπουλος
δε θα έρθει στο μάθημα σήμερα. Έχει σαράντα πυρετό.
– Ποιος στο τηλέφωνο;
– Ο μπαμπάς μου, κύριε!

Η κυρία τηλεφωνεί στο γιατρό.
-Γιατρέ, τρέξτε! Ο γιος μου κατάπιε την πέννα μου!…
-Τώρα δεν μπορώ! Θα έρθω σε μια ώρα!
-Και στο μεταξύ τι να κάνω;
-Να γράψετε με μολύβι!…

Φώτης Κόντογλου: Το βλογημένο μαντρί

Κάθε χρόνο ο Άγιος Βασίλης τις παραμονές της Πρωτοχρονιάς γυρίζει από χώρα σε χώρα κι από χωριό σε χωριό, και χτυπά τις πόρτες για να δει ποιος θα τον δεχτεί με καθαρή καρδιά. Μια χρονιά λοιπόν, πήρε το ραβδί του και τράβηξε. Ήτανε σαν καλόγερος ασκητής, ντυμένος με κάτι μπαλωμένα παλιόρασα, με χοντροπάπουτσα στα ποδάρια του και μ’ ένα ταγάρι περασμένο στον ώμο του. Γι αυτό τον παίρνανε για διακονιάρη και δεν του ανοίγανε την πόρτα. Ο Άγιος Βασίλης έφευγε λυπημένος, γιατί έβλεπε την απονιά των ανθρώπων και συλλογιζότανε τους φτωχούς που διακονεύουνε, επειδής έχουνε ανάγκη, μ’ όλο που αυτός ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από κανέναν, κι ούτε πεινούσε, ούτε κρύωνε.

Αφού βολόδειρε (1) από δω κι από κει, κι αφού πέρασε από χώρες πολλές κι από χιλιάδες χωριά και πολιτείες, έφταξε στα ελληνικά τα μέρη, πού ‘ναι φτωχός κόσμος. Απ’ όλα τα χωριά πρόκρινε τα πιο φτωχά, και τράβηξε κατά κει, ανάμεσα στα ξερά βουνά που βρισκόντανε κάτι καλύβια, πεινασμένη λεμπεσουριά (2). Περπατούσε νύχτα κι ο χιονιάς βογκούσε, η πλάση ήτανε πολύ άγρια. Ψυχή ζωντανή δεν ακουγότανε, εξόν από κανένα τσακάλι που γάβγιζε. Αφού περπάτηξε κάμποσο, βρέθηκε σ’ ένα απάγκιο που έκοβε ο αγέρας από ‘να μικρό βουνό, κι είδε ένα μαντρί κολλημένο στα βράχια. Άνοιξε την αυλόπορτα που ήτανε κανωμένη από άγρια ρουπάκια (3) και μπήκε στη μάντρα. Τα σκυλιά ξυπνήσανε και πιάσανε και γαβγίζανε. Πέσανε απάνω του να τον σκίσουνε, μα, σαν πήγανε κοντά του, σκύψανε τα κεφάλια τους και σερνόντανε στα ποδάρια του, γλείφανε τα χοντροπάπουτσά του, γρούζανε φοβισμένα και κουνούσανε παρακαλεστικά τις ουρές τους. Ο Άγιος σίμωσε στο καλύβι του τσομπάνου και χτύπησε την πόρτα με το ραβδί του και φώναξε: «Ελεήστε με, χριστιανοί, για τις ψυχές των αποθαμένων σας! Κι ο Χριστός μας διακόνεψε σαν ήρθε σε τούτον τον κόσμο!». Η πόρτα άνοιξε και βγήκε ένας τσομπάνης, παλικάρι ως εικοσιπέντε χρονώ, με μαύρα γένια και δίχως να δει καλά καλά ποιος χτυπούσε την πόρτα, είπε στο γέροντα: «Πέρασε μέσα στ’ αρχοντικό μας να ζεσταθείς! Καλή μέρα και καλή χρονιά!». Αυτός ο τσομπάνης ήτανε ο Γιάννης ο Μπάικας, που τον λέγανε Γιάννη Βλογημένον, άνθρωπος αθώος σαν τα πρόβατα που βόσκαγε, αγράμματος ολότελα.

Μέσα στην καλύβα έφεγγε με λιγοστό φως ένα λυχνάρι. Ο Γιάννης, σαν είδε στο φως πως ο μουσαφίρης ήτανε γέροντας καλόγερος, πήρε το χέρι του και τ’ ανασπάστηκε και το ‘βαλε απάνω στο κεφάλι του. Ύστερα φώναξε και τη γυναίκα του, ως είκοσι χρονώ κοπελούδα, που κουνούσε το μωρό τους μέσα στην κούνια. Κι εκείνη πήγε ταπεινά και φίλησε το χέρι του γέροντα, κι είπε: «Κόπιασε, παππού, να ξεκουραστείς». Ο Άγιος Βασίλης στάθηκε στην πόρτα και βλόγησε το καλύβι κι είπε: «Βλογημένοι νά ‘σαστε, τέκνα μου, κι όλο το σπιτικό σας! Τα πρόβατά σας να πληθαίνουν ως του Ιώβ μετά την πληγήν και ως του Αβραάμ και ως του Λάβαν! Η ειρήνη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού να είναι μαζί σας!». Ο Γιάννης έβαλε ξύλα στο τζάκι και ξελόχισε(4) η φωτιά. Ο Άγιος απίθωσε σε μια γωνιά το ταγάρι του, ύστερα έβγαλε το μπαλωμένο το ράσο του κι απόμεινε με το ζωστικό του. Τον βάλανε κι έκατσε κοντά στη φωτιά, κι η γυναίκα του ‘βαλε και μια μαξιλάρα ν’ ακουμπήσει. Ο Άγιος Βασίλης γύρισε κι είδε γύρω του και ξανάπε μέσα στο στόμα του: «Βλογημένο να ‘ναι τούτο το καλύβι!». Ο Γιάννης μπαινό-βγαινε, για να φέρει το ‘να και τ’ άλλο. Η γυναίκα του μαγείρευε. Ο Γιάννης ξανάριξε ξύλα στη φωτιά. Μονομιάς φεγγοβόλησε το καλύβι με μιαν αλλιώτικη λάμψη και εφάνηκε σαν παλάτι. Τα δοκάρια σαν να ‘τανε μαλαμοκαπνισμένα, κι οι πυτιές (5) που ήτανε κρεμασμένες σαν να γινήκανε χρυσά καντήλια, και τα τυροβόλια κι οι καρδάρες και τ’ άλλα τα σύνεργα που τυροκομούσε ο Γιάννης, λες κι ήτανε διαμαντοκολλημένα. Και τα ξύλα που καιγόντανε στη φωτιά ευωδιάζανε σαν μοσκολίβανο και δεν τρίζανε, όπως τρίζανε τα ξύλα της φωτιάς, παρά ψέλνανε σαν τους αγγέλους που ‘ναι στον Παράδεισο.

Ο Γιάννης ήτανε καλός άνθρωπος, όπως τον έφτιαξε ο Θεός. Φτωχός ήτανε, είχε λιγοστά πρόβατα, μα πλούσια καρδιά : «Τη πτωχεία τα πλούσια!». Ήτανε αυτός καλός, μα είχε και καλή γυναίκα. Κι όποιος τύχαινε να χτυπήσει την πόρτα τους, έτρωγε κι έπινε και κοιμότανε. Κι αν ήτανε και πικραμένος, έβρισκε παρηγοριά. Γι αυτό κι ο Άγιος Βασίλης κόνεψε στο καλύβι τους, ξημερώνοντας Πρωτοχρονιά, παραμονή της χάρης του, κι έδωσε την ευλογία του. Κείνη τη νύχτα τον περιμένανε όλες οι πολιτείες και τα χωριά της οικουμένης, αρχόντοι, δεσποτάδες κι επίσημοι ανθρώποι, πλην εκείνος δεν πήγε σε κανέναν τέτοιον άνθρωπο, παρά πήγε στο μαντρί του Γιάννη του Βλογημένου.

Σαν βολέψανε τα πρόβατα, μπήκε μέσα ο Γιάννης και λέγει στο γέροντα: «Γέροντα, μεγάλη χαρά έχω απόψε που ήρθες, ν’ ακούσουμε κι εμείς κανένα γράμμα, γιατί δεν έχουμε εκκλησία κοντά μας, μήτε καν ρημοκλήσι. Εγώ αγαπώ πολύ τα γράμματα της θρησκείας μας, κι ας μην τα καταλαβαίνω, γιατί είμαι ξύλο απελέκητο. Μια φορά μας ήρθε ένας γέροντας Αγιονορίτης και μας άφησε τούτη την αγιωτική φυλλάδα, κι αν λάχει να περάσει κανένας γραμματιζούμενος καμιά φορά, τον βάζω και τη διαβάζει. Εγώ όλα όλα τα γράμματα που ξέρω είναι τρία λόγια που τα ‘λεγε ένας γραμματιζούμενος, που έβγαζε λόγο στο χωριό, δυό ώρες από δω, κι από τις πολλές φορές που τα ‘λεγε, τυπωθήκανε στη θύμησή μου. Αυτός ο γραμματικός έλεγε και ξανάλεγε : «Σκώνιτι ου μήτηρ του κι τουν ανισπάζιτι κι του λέγ’ : Τέκνου μου! Τέκνου μου!». Αυτά τα γράμματα ξέρω!».

Ήτανε μεσάνυχτα. Ο αγέρας βογγούσε. Ο Άγιος Βασίλης σηκώθηκε απάνου και στάθηκε γυρισμένος κατά την ανατολή κι έκανε το σταυρό του τρεις φορές. Ύστερα έσκυψε και πήρε από το ταγάρι του μια φυλλάδα κι είπε: «Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων!». Ο Γιάννης πήγε και στάθηκε από πίσω του και σταύρωσε τα χέρια του. Η γυναίκα του βύζαξε το μωρό και πήγε κι εκείνη και στάθηκε κοντά στον άντρα της. Κι ο γέροντας είπε το «Θεός Κύριος» και τ’ απολυτίκιο της Περιτομής «Μορφήν αναλλοιώτως ανθρωπίνην προσέλαβες», χωρίς να πει και το δικό του τ’ απολυτίκιο, που λέγει : «Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος σου». Έψελνε γλυκά και ταπεινά, κι ο Γιάννης κι η Γιάνναινα τον ακούγανε με κατάνυξη και κάνανε το σταυρό τους. Κι είπε ο Άγιος Βασίλης τον όρθρο και τον κανόνα της εορτής «Δεύτε λαοί, άσωμεν», χωρίς να πει το δικό του κανόνα «Σου την φωνήν έδει παρείναι, Βασίλειε». Κι ύστερα είπε όλη τη λειτουργία κι έκανε απόλυση. Καθίσανε στο τραπέζι και φάγανε, ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας, ο Γιάννης ο Βλογημένος, η γυναίκα του κι ο μπάρμπα – Μάρκος ο Βουβός, που τον είχε συμμαζέψει ο Γιάννης και τον βοηθούσε. Και, σαν αποφάγανε, έφερε η γυναίκα τη βασιλόπιτα και την έβαλε απάνω στο σοφρά. Κι ο Άγιος Βασίλης πήρε το μαχαίρι και σταύρωσε τη βασιλόπιτα κι είπε: «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος!». Κι έκοψε το πρώτο το κομμάτι κι είπε: «του Χριστού», έκοψε το δεύτερο κι είπε: «της Παναγίας», κι ύστερα έκοψε το τρίτο και δεν είπε: «του Αγίου Βασιλείου», αλλά είπε: «του νοικοκύρη του Γιάννη του Βλογημένου!». Πετάγεται ο Γιάννης και του λέγει: «Γέροντα, ξέχασες τον Αι-Βασίλη!». Του λέγει ο Άγιος: «Αλήθεια, τον ξέχασα!». Κι έκοψε ένα κομμάτι κι είπε: «Του δούλου του Θεού Βασιλείου!». Ύστερα έκοψε πολλά κομμάτια, και σε κάθε ένα που έκοβε έλεγε: «της νοικοκυράς», «του μωρού», «του δούλου του Θεού Μάρκου του μογιλάλου (6)», «του σπιτιού», «των ζωντανών», «των φτωχών». Λέγει πάλι ο Γιάννης στον Άγιο: «Γέροντα, γιατί δεν έκοψες για την αγιοσύνη σου;». Του λέγει ο Άγιος: «Έκοψα, ευλογημένε!». Μα ο Γιάννης δεν κατάλαβε τίποτα, ο καλότυχος! Έστρωσε η γυναίκα, για να κοιμηθούνε. Σηκωθήκανε να κάνουνε την προσευχή τους. Ο Άγιος Βασίλης άνοιξε τις απαλάμες του κι είπε την δική του την ευχή, που τη λέγει ο παπάς στη λειτουργία: «Κύριος ο Θεός μου, οίδα ότι ουκ ειμι άξιος, ουδέ ικανός, ίνα υπό την στέγην εισέλθης του οίκου της ψυχής μου!». Σαν τελείωσε την ευχή κι ετοιμαζόντανε να πλαγιάσουνε, του λέγει ο Γιάννης : «Εσύ, γέροντα, που ξέρεις τα γράμματα, πες μας σε ποιά παλάτια άραγες πήγε απόψε ο Αι-Βασίλης; Οι αρχόντοι κι οι βασιλιάδες τι αμαρτίες μπορεί να ‘χουνε; Εμείς οι φτωχοί είμαστεν αμαρτωλοί και κακορίζικοι, επειδής η φτώχεια μας κάνει να κολαζόμαστε!». Ο Άγιος Βασίλης δάκρυσε. Σηκώθηκε πάλι απάνω, άπλωσε τις απαλάμες του και ξαναείπε την ευχή αλλιώτικα: «Κύριε ο Θεός μου, οίδας ότι ο δούλος Ιωάννης ο απλούς εστίν άξιος και ικανός, ίνα υπό την στέγην αυτού εισέλθης, ότι νήπιος υπάρχει, και των τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών!».

Και πάλι δεν κατάλαβε τίποτα ο Γιάννης ο καλότυχος, ο Γιάννης ο Βλογημένος.

Λεξιλόγιο: 1. Βολοδέρνω = βασανίζομαι γυρνώντας από δω κι από κει,  2. Λεμπεσουριά = φτωχολογιά, 3. Ρουπάκι = αγριοβελανιδιά, 4. Ξελοχίζω = ζωηρεύω τη φωτιά
5. Πυτιά (η) = μαγιά απ’ την οποία γίνεται το τυρί, 6. Μογιλάλος = βουβός

Παιδιά, μπορούμε εύκολα και χωρίς πολύ κόπο, με απλά και φθηνά υλικά να κατασκευάσουμε κούκλες για να παίξουμε κουκλοθέατρο. Είναι ευχάριστη και δημιουργική δραστηριότητα με μεγάλο παιδαγωγικό όφελος. Εμπρός λοιπόν! Προσπαθήστε, δοκιμάστε και θα χαρείτε πολύ με τις ωραίες κούκλες που θα φτιάξετε. Διακοσμήστε τις με μεράκι και φαντασία.

Μπορείτε επίσης να φτιάξετε με τέμπερες ή πλαστικά χρώματα, ωραία σκηνικά για το κουκλοθέατρό σας. Δείτε παρακάτω τα σκηνικά που φτιάξαμε.

Σκηνικό (2m X 1m) για το έργο
“Ο Σάκης το καλό λυκάκι, ο ήρωας του δάσους”.

Σκηνικό (2m X 1m) για το έργο
“Αγαπώ το δάσος σημαίνει καθαρό δάσος”.

Σκηνικό (2m X 1m) για το έργο
“Όχι στο Bullying, Ναι στη φιλία”.

Σκηνικό (2m X 1m) για το έργο
“Φανταστική Φιλία Φαντασμάτων”.

Ο Σάκης, το καλό λυκάκι, πηγαίνει φάρμακα και φαγητό στην άρρωστη γιαγιά του. Η Κοκκινοσκουφίτσα, η κακιά βασίλισσα του δάσους θέλει να σκοτώσει τη γιαγιά λύκαινα για να κάνει το δέρμα της γούνα που θα φοράει το χειμώνα. Όμως ο Σάκης αποτρέπει το κακό και καταφέρνει να κάνει την Κοκκινοσκουφίτσα καλή προστατεύοντας όλα τα ζώα και τα φυτά του μεγάλου δάσους. Έτσι γίνεται ο ήρωάς τους.

Οι αγαπημένοι φίλοι, ο Τζίμης κι ο Κουμπομάτης, βοηθούν δυο καλά φαντάσματα, τον Ράστα και τον Καμενοπρόσωπο να ξαναβρεθούν με τα άλλα φαντάσματα, τους φίλους τους, που η μάγισσα Κακίστρα τους είχε κλειδωμένους 100 χρόνια σ’ ένα μπαούλο. Κι όλα αυτά για χάρη της φιλίας γιατί, όπως λέει και το τραγουδάκι, “Δεν υπάρχει μες στον κόσμο άλλο αίσθημα πιο αγνό από την αληθινή φιλία που δε σβήνει με τον καιρό”.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΕΓΑΡΩΝ
Στις 26 Φεβρουαρίου 2015

Τάξη Ε΄

Υπάλληλος Βιβλιοθήκης: Καλημέρα σας παιδιά. Είμαι η Κα Λένα Παπαποστόλη, υπάλληλος της βιβλιοθήκης και σας καλωσορίζω σ’ αυτόν τον χώρο του πνεύματος και της γνώσης. Η επίσκεψή σας αυτή είναι μια ευκαιρία να γνωρίσετε, να δείτε από κοντά, να μάθετε τη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης μας, ώστε να έρχεσθε, όποτε θέλετε, να δανείζεσθε βιβλία για το σπίτι σας, γιατί όπως ξέρετε, ένα καλό βιβλίο προσφέρει πολλά καλά και ωφέλιμα στα παιδιά και στους μεγάλους.
Δ/λος: Κα Παπαποστόλη, τα παιδιά θα ήθελαν να μάθουν για τη δημοτική βιβλιοθήκη κάνοντας ορισμένες ερωτήσεις σε σας.
Κα Λένα: Ευχαρίστως να απαντήσω και να συζητήσουμε κι ό,τι άλλο θέλουν οι μικροί αναγνώστες μας.
Ερ.: Πότε αποφασίστηκε να γίνει η δημοτική βιβλιοθήκη στην πόλη μας και πότε λειτούργησε;
Απ.: Αποφασίστηκε όταν η Κα Αθηνά Αλεξίου – Καστάνη, με διαθήκη που άφησε, δώρισε το 1967 στο δήμο Μεγαρέων αυτό το οικόπεδο με τον όρο να γίνει βιβλιοθήκη. Μεσολάβησαν αρκετές γραφειοκρατικές διαδικασίες που ήταν απαραίτητο να γίνουν και η βιβλιοθήκη άρχισε να λειτουργεί κανονικά από το 1983.
Ερ.: Ποιος έφτιαξε το κτήριο, διέθεσε τα βιβλία και γενικά όσα χρειάζονται για να γίνει η βιβλιοθήκη;
Απ.: Ο δήμος έκανε τις σχετικές ενέργειες. Με χρήματα του μεγαρικού λαού έφτιαξε αυτό το κτήριο, το εξόπλισε με τα απαραίτητα υλικά, προσωπικό, φρόντισε για τα πρώτα βιβλία. Από τότε, βέβαια, πολλοί Μεγαρίτες δωρητές έχουν δωρίσει και συνεχίζουν να δωρίζουν στη βιβλιοθήκη μας πολλά βιβλία. Τα φέρνουν εδώ κι εμείς γράφουμε το όνομά τους και την ημερομηνία δωρεάς στην πρώτη σελίδα, τα τακτοποιούμε στη θέση που πρέπει στα ράφια και τα δανείζουμε στον κόσμο.
Ερ.: Πόσα χρόνια λειτουργεί και ποιος τη συντηρεί;
Απ.: Όπως σας είπα και πριν, η βιβλιοθήκη λειτουργεί από το 1983, έχει δηλαδή τριάντα δυο χρόνια συνεχούς λειτουργίας και τη συντηρεί ο δήμος Μεγαρέων. Τώρα τα τελευταία χρόνια ανήκει στη ΔΗ.Κ.Ε.ΔΗ.ΜΕ. (Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Μεγαρέων).
Ερ.: Οι Μεγαρίτες ήθελαν να γίνει η βιβλιοθήκη;
Απ.: Ναι, οι Μεγαρίτες ήθελαν πολύ να γίνει η δημοτική βιβλιοθήκη. Πολλά χρόνια πριν το 1983, πολλές ομάδες Μεγαριτών, που αγαπούσαν το βιβλίο, ζητούσαν να γίνει η δημοτική βιβλιοθήκη Μεγάρων αλλά δεν υπήρχε ο χώρος, το κτήριο κλπ. Η ευκαιρία παρουσιάστηκε με τη δωρεά της Κας Αθηνάς Αλεξίου – Καστάνη κι έγινε η βιβλιοθήκη στην πόλη μας. Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι δώρισαν και τα πρώτα βιβλία.
Ερ.: Υπάρχουν όλα τα είδη των βιβλίων εδώ; Μπορείτε να μας πείτε μερικά;
Απ.: Βεβαίως! Υπάρχουν όλα τα είδη των βιβλίων, τα οποία έχουμε χωρίσει σε κατηγορίες. Π.χ. Υπάρχουν ιστορικά, εγκυκλοπαίδειες, λεξικά, λογοτεχνία (ελληνική και ξένη), βιβλία που αφορούν τη Γεωγραφία και τα ταξίδια, ιατρικά, σχολικά βοηθήματα (Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου), κοινωνικών επιστημών, δοκίμια, ποίηση, αρχαίοι κλασικοί συγγραφείς, παιδική και εφηβική βιβλιοθήκη με πολλά αξιόλογα βιβλία για σας, τα παιδιά, βιβλία για τη διακόσμηση, το αυτοκίνητο, τη φωτογραφία και πάρα πολλά άλλα.
Ερ.: Πόσα βιβλία υπάρχουν στη βιβλιοθήκη;
Απ.: Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στη βιβλιοθήκη μας 16.000 τίτλοι βιβλίων.
Ερ.: Έρχεται κόσμος και ιδιαίτερα νέοι και διαβάζουν εδώ;
Απ.: Ναι, έρχεται πολύς κόσμος. Την ημέρα επισκέπτονται τη βιβλιοθήκη γύρω στα 40 άτομα, μικροί και μεγάλοι. Πολλοί κάθονται και διαβάζουν εδώ, ειδικά φοιτητές, γιατί χρησιμοποιούν τα βιβλία και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές με το διαδίκτυο στις εργασίες τους κι επιπλέον εδώ έχει πολλή ησυχία και συγκεντρώνονται καλύτερα στην εργασία τους.
Ερ.: Δανείζονται όλα τα βιβλία που υπάρχουν στη βιβλιοθήκη και πώς μπορεί να δανειστεί κάποιος ένα βιβλίο;
Απ.: Τα περισσότερα μπορούμε να τα δανείσουμε μέχρι και για ένα μήνα. Υπάρχουν όμως και βιβλία που δεν δανείζονται, όπως π.χ. οι εγκυκλοπαίδειες, τα λεξικά, το μεγαρικό αρχείο (βιβλία που αφορούν τα Μέγαρα). Αυτά μπορεί κανείς να τα διαβάσει εδώ, να κρατήσει σημειώσεις ή να βγάλει κάποιες φωτοτυπίες για κάτι που τον ενδιαφέρει. Η διαδικασία για να δανειστεί κάποιος ένα βιβλίο είναι πολύ απλή. Ανοίγουμε μια καρτέλα, την οποία ονομάζουμε «δελτίο δανεισμού βιβλίων» και γράφουμε μέσα σ’ αυτήν τα απαραίτητα στοιχεία του παιδιού: ονοματεπώνυμο, όνομα πατέρα, διεύθυνση, τηλέφωνο, σχολείο, τίτλο βιβλίου, ημερομηνία δανεισμού και επιστροφής κ.α. Σε περίπτωση που το παιδί, για κάποιο λόγο, ξεχάσει να το επιστρέψει, ειδοποιούμε το σπίτι ή το σχολείο του. Αυτό γίνεται για να μη χαθούν τα βιβλία τα οποία, όπως ξέρετε, είναι για να τα διαβάζουν και να ωφελούνται όλοι οι συμπολίτες μας κι όχι να μένουν στα σπίτια κάποιων.
Ερ.: Υπάρχουν παιδικά βιβλία στη βιβλιοθήκη;
Απ.: Βεβαίως! Έχουμε πολλά παιδικά βιβλία. Είναι στην παιδική κι εφηβική βιβλιοθήκη μας. Μπορούν να καλύψουν ηλικίες από νήπιο μέχρι δεκαπέντε, δεκαέξι ετών. Μερικές φορές έρχονται και μαμάδες με τα πολύ μικρά παιδάκια τους, παίρνουν ένα παραμυθάκι και τους το διαβάζουν.
Ερ.: Σας ευχαριστεί να έρχονται παιδιά να διαβάζουν εδώ;
Απ.: Ασφαλώς κι ευχαριστεί όλους μας, όσους δουλεύουμε στη βιβλιοθήκη. Εμείς περιμένουμε τα παιδιά να έλθουν εδώ, γιατί βλέπουμε έτσι ότι ενδιαφέρονται για τα βιβλία που είναι πηγές μόρφωσης και γνώσης. Σ’ αυτό το σημείο θέλω να πω και κάτι άλλο. Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή που οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές έχουν μπει πολύ στη ζωή των μικρών παιδιών και το βιβλίο έχει κάπως παραμεριστεί. Αυτό είναι μεγάλο λάθος. Είναι εντελώς διαφορικό πράγμα το να παίρνεις ένα βιβλίο, να το κρατάς στα χέρια σου, να το ξεφυλλίζεις, να το μελετάς. Το ανοίγεις, το διαβάζεις, το μυρίζεις, βλέπεις τις εικόνες του. Δένεσαι μ’ αυτό, το αγαπάς, αποκτάς μια άλλη συναισθηματική σχέση μαζί του. Εξάπτει τη φαντασία σου, σου ανοίγει τα μάτια και βλέπεις διαφορετικά τον κόσμο. [Γι’ αυτό και λένε ότι «το βιβλίο είναι ένα παράθυρο ανοιχτό στον κόσμο».] Ο υπολογιστής, αν κι έχει πολλές δυνατότητες, δεν παύει να είναι ένα ψυχρό, ξένο κι αδιάφορο πράγμα. Σε απομονώνει, σ’ αποξενώνει, δε σου δημιουργεί συναισθήματα όπως το βιβλίο. Κι ακόμη, όταν ζητήσεις μια πληροφορία στο διαδίκτυο, παρουσιάζονται μπροστά σου χιλιάδες ιστοσελίδες που σε μπερδεύουν και μπορεί να έχουν πληροφορίες που δεν σ’ ενδιαφέρουν. Ίσως, μάλιστα, κάποιες απ’ αυτές να είναι ακατάλληλες κι επικίνδυνες. Πρέπει τότε να ψάξεις γι’ αρκετή ώρα ώσπου να βρεις τη συγκεκριμένη πληροφορία που θέλεις. Στο βιβλίο, όμως, οι πληροφορίες είναι συγκεντρωμένες στο κάθε θέμα που διαπραγματεύεται και βρίσκεις άμεσα αυτό που ζητάς. Τέλος, το βιβλίο μπορείς να το ’χεις στη βιβλιοθήκη σου για πολλά χρόνια και να το συμβουλεύεσαι όποτε το χρειάζεσαι.
Ερ.: Τα βιβλία στα ράφια είναι τοποθετημένα τυχαία ή με κάποιο σύστημα;
Απ.: Όλα τα βιβλία μας είναι τοποθετημένα με το σύστημα της δεκαδικής ταξινόμησης Dewey (Ντιούι). Ο Dewey επινόησε έναν τρόπο ταξινόμησης για να είναι όμορφα τακτοποιημένα τα βιβλία στη βιβλιοθήκη και να είναι εύκολη η χρήση τους. Χώρισε όλα τα βιβλία σε δέκα μεγάλες κατηγορίες:
000 Γενικά θέματα,
100 Φιλοσοφία και Ψυχολογία,
200 Θρησκεία,
300 Κοινωνικές επιστήμες,
400 Γλώσσα,
500 Φυσικές επιστήμες και μαθηματικά,
600 Τεχνολογία (εφαρμοσμένες επιστήμες),
700 Τέχνες Καλές και διακοσμητικές τέχνες,
800 Λογοτεχνία και Ρητορική και τέλος
900 Γεωγραφία και Ιστορία.
Κάθε μια από τις μεγάλες αυτές κατηγορίες χωρίστηκε σε άλλες υποκατηγορίες και αυτές με τη σειρά τους σε μικρότερα τμήματα με αποτέλεσμα να υπάρχουν στην αναλυτική ταξινόμηση 1.000 κατηγορίες συνολικά. Κάθε βιβλίο που μπαίνει στη βιβλιοθήκη παίρνει στη ράχη του ένα αυτοκόλλητο που γράφει τον βιβλιάριθμό του. Είναι ένας τριψήφιος αριθμός που δηλώνει σε ποια ακριβώς κατηγορία κατατάσσεται το συγκεκριμένο βιβλίο π.χ. έχω εδώ ένα λεξικό με βιβλιάριθμο 483. Αν κοιτάξουμε την αναλυτική ταξινόμηση του Dewey, θα δούμε ότι στο 483 είναι η κατηγορία λεξικά. Μ’ αυτόν τον τρόπο, όπως σας είπα, κάθε βιβλίο είναι σε μια συγκεκριμένη θέση στα ράφια, όμορφα τακτοποιημένο και μπορούμε να το βρούμε αμέσως. Αυτό το σύστημα χρησιμοποιούν οι περισσότερες βιβλιοθήκες στην Ελλάδα.
Ερ.: Γιατί επιλέξατε αυτό το επάγγελμα;
Απ.: Γιατί μ’ αρέσουν πολύ τα βιβλία. Ασχολήθηκα με τη Βιβλιοθηκονομία, που είναι η επιστήμη που ασχολείται με τα βιβλία, δηλαδή με την οργάνωση και διαχείριση μιας βιβλιοθήκης, τον τρόπο καταχώρισης των στοιχείων ενός βιβλίου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, ώστε να έχουμε ένα πλήρες αρχείο των βιβλίων που υπάρχουν σε μια βιβλιοθήκη κλπ.
Ερ.: Τι σκοπό έχει μια βιβλιοθήκη;
Απ.: Να διδάξει τη γνώση μέσα από τα βιβλία βοηθώντας έτσι στην πνευματική ανάπτυξη του κάθε αναγνώστη, μικρού ή μεγάλου. Μεγαλώνει το πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων κι αυτό, κατ’ επέκταση, σημαίνει ότι ανεβαίνει το πνευματικό επίπεδο ενός τόπου. Ας μην ξεχνάμε ότι η τυπογραφία είναι μια από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις του ανθρώπου, γιατί βοήθησε να τυπωθούν γρήγορα και φθηνά πολλά βιβλία. Έτσι όλος ο κόσμος απέκτησε πρόσβαση στη γνώση, πράγμα που παλιότερα ήταν προνόμιο μόνο των πλουσίων, επειδή τα βιβλία ήταν χειρόγραφα και πανάκριβα. Η βιβλιοθήκη είναι ένας πνευματικός θησαυρός, μια πηγή πληροφόρησης και γνώσης.
Ερ.: Η δημοτική βιβλιοθήκη είναι γνωστή στον πολύ κόσμο και ιδιαίτερα στα παιδιά;
Απ.: Ναι, είναι γνωστή. Κι αυτό οφείλεται, κατά μεγάλο μέρος, στις επισκέψεις των σχολείων και στην πολύ καλή δουλειά που έχουν κάνει οι δάσκαλοι τα τελευταία δέκα χρόνια. Επίσης πρέπει να σας πω ότι εδώ γίνονται και πάρα πολλές άλλες εκδηλώσεις (ομιλίες, διαλέξεις, παρουσιάσεις βιβλίων, προσκλήσεις σε συγγραφείς, ποιητές και γενικότερα ανθρώπους του πνεύματος κ.α.) στις οποίες έρχεται πολύς κόσμος με αποτέλεσμα να γνωρίζουν, τώρα πια, όλοι οι Μεγαρίτες τη δημοτική βιβλιοθήκη και το ρόλο της στην πόλη μας.
Ερ.: Υπάρχουν εδώ ηλεκτρονικοί υπολογιστές στους οποίους μπορεί ένα παιδί να εργαστεί;
Απ.: Βεβαίως! Τα τελευταία χρόνια έχουμε βάλει στη βιβλιοθήκη και ηλεκτρονικούς υπολογιστές με σύνδεση στο διαδίκτυο. Εμείς επιβλέπουμε τη δουλειά των παιδιών και τις ιστοσελίδες στις οποίες μπαίνουν. Οι έξυπνοι μαθητές συνδυάζουν υπολογιστές και βιβλία για να βρουν αυτό που θέλουν.
Ερ.: Μπορεί κάποιο παιδί να εκτυπώσει τις πληροφορίες που θα βρει στους Η/Υ;
Απ.: Όλοι οι υπολογιστές είναι συνδεδεμένοι με τον εκτυπωτή, που είναι και φωτοτυπικό μηχάνημα συγχρόνως. Ένα παιδί μπορεί να εκτυπώσει δωρεάν μέχρι επτά σελίδες με τις πληροφορίες που θέλει.
Ερ.: Πείτε μας τη διεύθυνση, το τηλέφωνο και τις ώρες λειτουργίας της βιβλιοθήκης;
Απ.: Για όσους δεν ξέρουν καλά την πόλη μας, η Βιβλιοθήκη είναι περίπου 100 μέτρα νότια από το Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής. Διεύθυνση: Κ. Β. Σχινά 2. Τηλέφωνο και Fax: 2296300544. Λειτουργεί: Δευτέρα ως Παρασκευή από 7:30΄π.μ. έως 8:30΄μ.μ. και Σάββατο από 9:00΄π.μ. έως 2:00΄μ.μ. Κυριακή κλειστή.
Ερ.: Ποιες ηλικίες επισκέπτονται τη βιβλιοθήκη;
Απ.: Όλες οι ηλικίες. Από παιδάκια τεσσάρων ετών, που τα φέρνει η μαμά τους για να τους διαβάσει ένα παραμυθάκι, μέχρι παππούδες. Π.χ. Έρχεται ένας παππούς 85 ετών και διαβάζει αρχαίους Έλληνες συγγραφείς.
Ερ.: Τα παιδιά σήμερα προτιμούν περισσότερο τους υπολογιστές από τα βιβλία;
Απ.: Τα περισσότερα παιδιά συνδυάζουν Η/Υ και βιβλία.
Ερ.: Πιστεύετε ότι ο ηλεκτρονικός τρόπος πληροφόρησης (internet) μπορεί σήμερα ή στο μέλλον ν’ αντικαταστήσει τα βιβλία;
Απ.: Δε νομίζω ότι μπορεί να γίνει αυτό. Όπως είπα, υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στον Η/Υ και το βιβλίο. Το βιβλίο σου δίνει συναισθήματα ενώ ο Η/Υ, όχι. Το λάθος που γίνεται στις μέρες μας είναι ότι οι γονείς βάζουν το παιδί τους από πολύ μικρό κατ’ ευθείαν στους Η/Υ. Θεωρώ ότι το παιδί πρέπει να μάθει ν’ αναζητεί τη γνώση μέσα από τα βιβλία. Να παίρνει ένα βιβλίο και να ξέρει πώς να ψάξει να βρει αυτό που θέλει. Όπως γνωρίζω, όλοι όσοι ασχολούνται με τον κόσμο του βιβλίου, αυτό πιστεύουν κι αυτό προτείνουν στα παιδιά. Εμείς προτείνουμε στις μαμάδες να φέρνουν τα παιδιά τους εδώ από το νηπιαγωγείο. Να βλέπουν τα βιβλία, να τα παίρνουν στα χέρια τους. Είναι άλλη αίσθηση αυτή, εντελώς διαφορετική από τον Η/Υ.
Ερ.: Πώς νιώθετε όταν βοηθάτε τα παιδιά που έρχονται εδώ;
Απ.: Πολύ όμορφα. Είναι πολύ ωραίο αυτό, διότι τους δείχνουμε πώς ν’ αναζητούν μια πληροφορία, πώς να διαβάζουν ένα βιβλίο κλπ. Υπάρχουν παιδιά, ακόμη και 1ης Γυμνασίου μπορώ να σας πω, που δεν έχουν ξανάρθει στη βιβλιοθήκη. Όταν, λοιπόν, έρχονται για πρώτη φορά, νιώθουν σαν χαμένα και δεν ξέρουν να βρουν αυτό που θέλουν. Εμείς τότε με προθυμία κι αγάπη τα βοηθάμε. Τους ανοίγουμε τις εγκυκλοπαίδειες, τα λεξικά κλπ. Προσωπικά, είναι το πιο όμορφο συναίσθημα που έχω νιώσει βοηθώντας αυτούς τους μικρούς κι άπειρους αναγνώστες.
Ερ.: Ποιος διοικεί τώρα τη βιβλιοθήκη;
Απ.: Η δημοτική βιβλιοθήκη ανήκει στη ΔΗ.Κ.Ε.ΔΗ.ΜΕ. (Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Μεγαρέων) η οποία ανήκει στο δήμο Μεγαρέων.
Ερ.: Σας έχει περάσει ποτέ απ’ το μυαλό να φύγετε απ’ τη δουλειά σας;
Απ.: Όχι, γιατί αγαπώ πολύ τη δουλειά μου. Αγαπώ πολύ τα βιβλία και χαίρομαι να βοηθώ μικρούς και μεγάλους ν’ ανακαλύπτουν τη γνώση μέσα από τα βιβλία της βιβλιοθήκης μας.
Ερ.: Πόσα παιδιά επισκέπτονται κάθε χρόνο τη βιβλιοθήκη;
Απ.: Έρχονται περίπου 30 παιδιά την ημέρα. Για όλο το χρόνο θα έλεγα ότι έρχονται περίπου 10.000 παιδιά.
Ερ.: Έχετε μήπως βαρεθεί τα παιδιά που σας ρωτάνε;
Απ.: Όχι, δεν τα βαριόμαστε τα παιδιά που μας ρωτάνε. Εμείς χαιρόμαστε, γιατί θέλουμε να δίνουμε στα παιδιά ό,τι ξέρουμε για να μαθαίνουν κι αυτά.
Ερ.: Ποιος είχε την ιδέα να βάλετε Η/Υ στη βιβλιοθήκη;
Απ.: Πριν από μερικά χρόνια, ο τότε πρόεδρος της δημοτικής βιβλιοθήκης, κ. Παναγιώτης Μαργέτης, είδε ότι στις βιβλιοθήκες άλλων πόλεων είχαν Η/Υ και πρότεινε να μπουν και στη δική μας για να βοηθούνται καλύτερα τα παιδιά.
Ερ.: Μπορεί κανείς ν’ αγοράσει από τη βιβλιοθήκη ένα βιβλίο;
Απ.: Όχι, η δημοτική βιβλιοθήκη δεν πουλάει βιβλία. Δεν είναι βιβλιοπωλείο. Είναι το μέρος που θα έρθεις να διαβάσεις ή να δανειστείς ένα βιβλίο.
Ερ.: Έχετε δει ποτέ παιδί να παίρνει βιβλίο και να μην το επιστρέφει;
Απ.: Ναι, δυστυχώς έχει συμβεί κι αυτό. Κι είναι πολύ άσχημο το συναίσθημα που νιώθουμε όλοι εμείς που δουλεύουμε εδώ, γιατί αγαπάμε το χώρο και τα βιβλία της βιβλιοθήκης τα οποία έχουμε σαν παιδιά μας. Τα προσέχουμε, τα ξεσκονίζουμε, τα βάζουμε στις θέσεις τους κλπ. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, παίρνουμε το παιδάκι τηλέφωνο μια και δυο φορές μέχρι να φέρει πίσω το βιβλίο. Βέβαια, αν το έχει καταστρέψει ή το έχει χάσει, είναι υποχρεωμένο να το αγοράσει και να το αντικαταστήσει. Αυτό είναι νόμος για τη δημοτική βιβλιοθήκη.
Ερ.: Τα βιβλία είναι τοποθετημένα με αλφαβητική σειρά;
Απ.: Ναι, όλα τα βιβλία είναι τοποθετημένα με αλφαβητική σειρά με βάση το συγγραφέα. Σε κάθε κατηγορία και κάθε ράφι.
Ερ.: Έχετε και σπάνια βιβλία, πολύ παλιά;
Απ.: Ναι, έχουμε αλλά τα έχουμε προστατευμένα σε ειδικό μέρος και δεν είναι προσβάσιμα σε κάθε επισκέπτη.
Ερ.: Πόσα βιβλία μαζί μπορεί να δανεισθεί κάποιος και για πόσο χρόνο;
Απ.: Τα παιδιά μπορούν να δανεισθούν μέχρι τρία βιβλία για ένα μήνα ενώ οι μεγάλοι μέχρι δυο για το ίδιο χρονικό διάστημα. Αν, βέβαια, κάποιος ζητήσει μια μικρή παράταση, επειδή δεν πρόλαβε να τα διαβάσει, μπορούμε να του δώσουμε άλλες δέκα μέρες.
Δ/λος: Κα Παπαποστόλη, σας ευχαριστούμε πολύ για την τόσο ωραία κι ενδιαφέρουσα ενημέρωση που μας κάνατε για τη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης μας. Τη λίγη αυτή ώρα που είμαστε εδώ νιώσαμε αυτό το χώρο οικείο, ζεστό και φιλόξενο. Είμαι σίγουρος ότι όλα τα παιδιά της τάξης μας θα τον επισκέπτονται στο υπόλοιπο χρονικό διάστημα της σχολικής χρονιάς αλλά και τα επόμενα χρόνια που θα πάνε στο Γυμνάσιο για να αντλήσουν πληροφορίες, να κάνουν τις εργασίες τους και γενικά να βελτιώσουν το πνευματικό τους επίπεδο.

Αγαπητοί μαθητές,
από την επίσκεψή μας στη δημοτική Βιβλιοθήκη αποκομίσαμε πολλά οφέλη:
1. Γνωρίσαμε τη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης μας και κατανοήσαμε ότι είναι ένας πολύτιμος πνευματικός θησαυρός που βρίσκεται, όποια στιγμή το θελήσουμε, στη διάθεσή μας. Μπορούμε να πάρουμε από εκεί πληροφορίες για τις εργασίες του σχολείου μας, να ψυχαγωγηθούμε ή να ηρεμήσουμε διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο και γενικά να αναπτύξουμε το πνευματικό μας επίπεδο και κατ’ επέκταση την προσωπικότητά μας.
2. Είδαμε πόσο σημαντικό είναι το να έχουμε κι εμείς στο σπίτι μας μια βιβλιοθήκη η οποία θα περιλαμβάνει όλα τα βιβλία μας (παλιά και νεότερα) τακτοποιημένα με κάποιο σύστημα για να μπορούμε να τα βρίσκουμε αμέσως και να αντλήσουμε από αυτά τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε κάθε φορά.
3. Επιβεβαιώσαμε τα γνωστά ρητά που λένε ότι «το βιβλίο είναι ένα παράθυρο ανοικτό στον κόσμο» και ότι «το βιβλίο είναι ο καλύτερος φίλος μας». Μας μορφώνει, μας ψυχαγωγεί, μας ηρεμεί, μας ανοίγει δρόμους και διευρύνει τους πνευματικούς μας ορίζοντες. Το έχουμε στη βιβλιοθήκη μας και περιμένει να το ανοίξουμε, να το διαβάσουμε και να μάθουμε καινούρια πράγματα, να ταξιδέψουμε μαζί του στον κόσμο της γνώσης, της φαντασίας, της περιπέτειας, του παραμυθιού, της χαράς, της λύπης, της ανακάλυψης κλπ.
4. Στη σελίδα «Σχολείο» του blog είναι αναρτημένο το δεκαδικό σύστημα ταξινόμησης του Dewey Μπορείτε χρησιμοποιώντας το σαν οδηγό να τακτοποιήσετε τα βιβλία στη δική σας βιβλιοθήκη μετατρέποντάς την έτσι σε ένα χρήσιμο και αποτελεσματικό εργαλείο στις σχολικές και πνευματικές ανάγκες τις δικές σας και όλης της οικογένειάς σας.

Μερικές χρήσιμες οδηγίες:
1. Είναι καλό να έχετε ένα αρχείο (σε τετράδιο ή σε ηλεκτρονική μορφή, αν έχετε Computer) και να έχετε καταγράψει σε αυτό οποιοδήποτε βιβλίο υπάρχει στη βιβλιοθήκη σας ή πρόκειται να μπει, σημειώνοντας μερικά βασικά στοιχεία (π.χ. τίτλο, συγγραφέα, εκδοτικό οίκο, κατηγορία και αριθμό ).
2. Κρατάτε και ένα άλλο αρχείο στο οποίο θα σημειώνετε βιβλία που έχετε δανείσει σε φίλους και γνωστούς σημειώνοντας ημερομηνία δανεισμού και επιστροφής (πολλές φορές δανείζουμε βιβλία και δεν επιστρέφουν ποτέ στη θέση τους…).
3. Σημειώνετε με στυλό μέσα στο βιβλίο (στην αρχή ή στο τέλος) μερικά στοιχεία (π.χ. το ονοματεπώνυμό σας, κατηγορία του βιβλίου και αριθμό που του έχετε δώσει (βιβλιάριθμο)) για να μπορεί πάντα να εξακριβωθεί ότι το βιβλίο αυτό σας ανήκει.
4. Χωρίστε τη βιβλιοθήκη σύμφωνα με το σύστημα ταξινόμησης του Dewey αλλά μεριμνήστε και για τον ανάλογο χώρο σε κατηγορίες βιβλίων που υπερέχουν ποσοτικά (π.χ. αν έχετε 5 βιβλία για Φιλοσοφία και Ψυχολογία και 30 βιβλία για Γλώσσα, θα εξασφαλίσετε περισσότερο χώρο για την κατηγορία «Γλώσσα» απ’ ό,τι για την προηγούμενη κλπ.)
5. Βάλτε στη ράχη των βιβλίων σας «βιβλιάριθμο» ώστε να βρίσκετε αμέσως το βιβλίο που θέλετε.
6. Προσέχετε πάντα την κατάσταση των βιβλίων σας για να τα έχετε πολλά χρόνια.
7. Τέλος, μην ξεχνάτε ότι μια καλή βιβλιοθήκη με τακτοποιημένα τα βιβλία της είναι στολίδι για κάθε σπίτι και δείγμα του πνευματικού επιπέδου και πολιτισμού των ιδιοκτητών της.

Ο Μέγας Βασίλειος έλεγε: «Όπως οι μέλισσες διαλέγουν το νέκταρ από τα λουλούδια, έτσι κι εσείς να διαλέγετε αυτά που διαβάζετε. Να κρατάτε τα καλά και ωφέλιμα». Τα καλά και ωφέλιμα υπάρχουν μέσα στα καλά βιβλία. Φροντίστε λοιπόν να τα αποκτήσετε και να τα έχετε για πάντα στη βιβλιοθήκη σας.

Ο δάσκαλος της τάξης