Μάης!ο μήνας της άνοιξης και των λουλουδιών. Το έθιμο της ημέρας θέλει να φτιάχνουμε και φοράμε στεφάνι από λουλούδια. Το γνωστό μαγιάτικο στεφάνι.

Λουλούδια ας διαλέξουμε
και ρόδα και κρίνα
κι ελάτε να πλέξουμε
στεφάνια μ εκείνα
στο Μάη, που σήμερα
προβάλλει στη γη!
Οι κήποι που στόλισαν
το κάθε κλωνάρι
ευθύς μοσχοβόλησαν
κι ανθίσαν για χάρη
του Μάη, που σήμερα
προβάλλει στη γη

Ιωάννης Πολέμης

Πρωτομαγιά χωρίς το μαγιάτικο στεφάνι δεν εννοείται!

Το λουλούδινο στεφάνι που φτιάχνεται την πρωτομαγιά, κρεμιέται έξω από τα σπίτια. Το στεφάνι θα παραμείνει στο σπίτι μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού. Στη γιορτή του Αη Γιάννη του Θεριστή (24 Ιουνίου) το ρίχνουν στη φωτιά για να καεί. Είναι ένα έθιμο.

οι Έλληνες από τα αρχαία χρόνια γιόρταζαν τον ερχομό της άνοιξης και την αναγέννηση της φύσης.

Στον αγροτικό χώρο δεν ήταν απαραίτητο το πλέξιμο στεφανιών αλλά η τοποθέτηση πάνω από την πόρτα του σπιτιού δέσμης από χλωρά κλαδιά ελιάς, συκιάς, νεραντζιάς, πορτοκαλιάς κ.ά. μαζί με λουλούδια. Απαραίτητη ήταν η ύπαρξη μεταξύ των λουλουδιών και χλωρών κλαδιών, φυτών που διώχνουν το κακό, όπως τσουκνίδα, σκόρδο, δαιμοναριά, αγκάθια.

Την ημέρα αυτή, ακόμη και σήμερα, μικροί και μεγάλοι ξεχύνονται στην εξοχή, ιδιαίτερα κοντά σε εξωκκλήσια,οι οποίοι αναζητούν τα πιο όμορφα και μυρωδάτα λουλούδια ώστε να φτιάξουν ένα εντυπωσιακό στεφάνι το οποίο κρεμούν στην πόρτα του σπιτιού τους και καλωσορίζουν μ’ αυτόν τον τρόπο την άνοιξη. Στη συνέχεια ακολουθεί ένα εξοχικό φαγοπότι με χορούς και τραγούδια.Τα παιδιά φτιάχνουν στεφάνια για το κεφάλι τους από αγριολούλουδα και κολιέ και βραχιόλια από μαργαρίτες.

> “Το δέντρο του Μάη”, ένα έθιμο που ξεκίνησε από την αρχαία Ελλάδα. Μπορείτε να το βρείτε στο Βιβλίο της Μουσικής Γ΄-Δ΄ ή πατώντας ΕΔΩ