panadamo's blog

Η κυβέρνηση της Σκοτίας έδωσε το πράσινο φως για την κατασκευή του μεγαλύτερου «κυματικού πάρκου» στον κόσμο, στο Λιούις, ανοιχτά των βορειοδυτικών ακτών της Βρετανίας, σε μια από τις θεωρούμενες ως καλύτερες τοποθεσίες στην Ευρώπη για την παραγωγή κυματικής ενέργειας.

Η εγκατάσταση 40 έως 50 συστημάτων Oyster 800, τα οποία τροφοδοτούνται από τα κύματα κοντά στις ακτές και τα μετατρέπουν σε καθαρή ενέργεια, θα αρχίσει μέσα στα επόμενα χρόνια. Μόλις ολοκληρωθεί, η μονάδα ισχύος 40 MW του ομίλου Aquamarine θα καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες σχεδόν 30.000 νοικοκυριών.

«Η εγκατάσταση θα αποφέρει σημαντικό οικονομικό όφελος στην τοπική κοινότητα», δήλωσε ο Μάρτιν Μακάνταμ, διευθύνων σύμβουλος της Aquamarine, η οποία αυτή τη στιγμή πραγματοποιεί δοκιμές του Oyster 800 σε μονάδα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Θαλάσσιας Ενέργειας, διοχετεύοντας ήδη ενέργεια στο δίκτυο ηλεκτροδότησης.

«Στο Όρκνεϊ, για παράδειγμα, έχουμε επενδύσει πάνω από 5 εκ. στερλίνες στην τοπική οικονομία κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης των δύο πρώτων συστημάτων Oyster κι έχουμε συνεργαστεί με περισσότερες από 40 εταιρείες της περιοχής, στο πλαίσιο της δέσμευσής μας για αξιοποίηση των εγχώριων υπηρεσιών και της τεχνογνωσίας», συμπλήρωσε ο Μακάνταμ.

Την ικανοποίησή του για την έγκριση του σχεδίου από την κυβέρνηση εξέφρασε ο διευθυντής του σκοτσέζικου παραρτήματος του WWF Λανγκ Μπανκς, κάνοντας λόγο για μια «τεράστια ώθηση για τον κλάδο της θαλάσσιας ανανεώσιμης ενέργειας της Σκοτίας, η οποία θα βάλει το Λιούις στον παγκόσμιο χάρτη της κυματικής ενέργειας.»

Η υλοποίηση του σχεδίου πάντως εξαρτάται από την εγκατάσταση ενός καλωδίου διασύνδεσης που θα μεταφέρει την ενέργεια στη στεριά. Την περασμένη εβδομάδα, η εταιρεία που επρόκειτο να αναλάβει το έργο ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί να προχωρήσει στην τοποθέτηση καλωδίου πριν από το 2017. Οι κυβερνήσεις Σκοτίας και Αγγλίας βρίσκονται σε συνομιλίες με στόχο τη διευθέτηση του προβλήματος.

Πηγή:  naftemporiki.gr

http://www.naftemporiki.gr/story/658109

Η θεωρία κατηγοριών, ίσως το πιο αφηρημένο πεδίο σε όλα τα μαθηματικά, χρησιμοποιείται τώρα για να περιγράψει πεδία σε όλο το φάσμα των επιστημών και όχι μόνο. Αν τα μαθηματικά είναι μια αφηρημένη έννοια του πραγματικού κόσμου, τότε η θεωρία κατηγοριών αποτελεί μια αφηρημένη έννοια των ίδιων των μαθηματικών.

Η θεωρία περιγράφει την αρχιτεκτονική δομή του κάθε μαθηματικού τομέα, ανεξάρτητα από το μαθηματικό αντικείμενο που εξετάζεται. Τώρα, αυτή η αγνή μαθηματική θεωρία χρησιμοποιείται για την περιγραφή πεδίων στην επιστήμη των υπολογιστών, την κβαντική φυσική, τη βιολογία, τη μουσική, τη γλωσσολογία και τη φιλοσοφία.

Η θεωρία κατηγοριών αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1940 από τους Σάμιουελ Άιλενμπεργκ του Πανεπιστημίου Κολούμπια και Σώντερς ΜακΛέην του Πανεπιστημίου του Σικάγο, με σκοπό τη γεφύρωση της αφηρημένης άλγεβρας με την τοπολογία (την ποιοτική μελέτη των σχημάτων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων με πολύ μεγάλες διαστάσεις). Το σκεπτικό πίσω από αυτή την προσπάθεια ήταν ότι αφού τα δύο πεδία εμφάνιζαν παρόμοιες ιδιότητες σε διαφορετικά περιβάλλοντα, τότε ίσως τα ένωνε κάποια βαθύτερη δομή.

Το ερευνητικό δίδυμο δημιούργησε ένα οργανωτικό πλαίσιο στο οποίο θα μπορούσε να τοποθετηθεί οποιοδήποτε πεδίο των μαθηματικών. Μία «κατηγορία» είναι μια συλλογή μαθηματικών αντικειμένων, μαζί με βέλη που τα συνδέουν. Για παράδειγμα, οι φυσικοί αριθμοί είναι τα αντικείμενα μίας κατηγορίας, και ένα συγκεκριμένο βέλος σε αυτή την κατηγορία θα μπορούσε να συνδέει κάθε αριθμό στο διπλάσιό του. Οι Άιλενμπεργκ και ΜακΛέιν στη συνέχεια ανέλυσαν χάρτες ολόκληρων κατηγοριών, και χάρτες αυτών των χαρτών. Αυτό επέτρεψε να διατυπωθούν με ακρίβεια οι συνδέσεις μεταξύ διαφορετικών πεδίων των μαθηματικών.

Η θεωρία κατηγοριών ξεκίνησε ως μία «γλώσσα των μαθηματικών», αλλά αρκετοί συνάδελφοι των Άιλενμπεργκ και ΜακΛέην έσπευσαν να τη χαρακτηρίσουν ως «αφηρημένη ανοησία», ισχυριζόμενοι ότι το μεγάλο επίπεδο αφαίρεσης απογύμωνε το περιεχόμενο από τη θεωρία, με αποτέλεσμα να μην αντιπροσωπεύει σχεδόν τίποτα. Ωστόσο οι  Άιλενμπεργκ και ΜακΛέιν  αποκάλυψαν ένα νέο κόσμο θεωρημάτων που μπορούσαν να εφαρμοστούν σε ολόκληρο το μαθηματικό φάσμα.

Η πορεία της εφαρμογής της θεωρίας κατηγοριών ξεκίνησε πρώτα από το πεδίο της Λογικής και κατέληξε στην επιστήμη των υπολογιστών και τον προγραμματισμό. Χρησιμοποιήθηκε επίσης για την περιγραφή πολύπλοκων βιολογικών συστημάτων, ενώ διαπιστώθηκε ότι πολλά αποτελέσματα πειραμάτων κβαντικής φυσικής ακολουθούν την ίδια θεωρία.

Τώρα, ο Ντέηβιντ Σπίβακ του MIT έχει ίσως το πιο τολμηρό όραμα για τη δυναμική της θεωρίας κατηγοριών. Σε πρόσφατη δημοσίευσή του, υποστηρίζει ότι όλη η επιστημονική σκέψη μπορεί να εκφραστεί με ένα δομημένο τρόπο, χρησιμοποιώντας τη θεωρία κατηγοριών. Τόσο οι ιδέες όσο και τα δεδομένα κάθε επιστημονικού πεδίου μπορούν να κωδικοποιηθούν στην παγκόσμια γλώσσα της θεωρίας κατηγοριών, επιτρέποντας στους επιστήμονες να παρουσιάσουν το πλήρες έργο τους σε μία βάση δεδομένων.

Στη δημοσίευσή του, ο Σπίβακ κάνει ήδη τα πρώτα βήματα και παρουσιάζει παραδείγματα μοντελοποίησης και αποτελέσματα επικοινωνίας μεταξύ διαφορετικών πεδίων. Ο Σπίβακ ονειρεύεται ακόμα και μία μορφή κοινωνικής δικτύωσης, σε ένα περιβάλλον εργασίας που θα συνδέει τους ανθρώπους των οποίων οι βάσεις δεδομένων επικαλύπτονται.

«Εάν οι άνθρωποι υιοθετήσουν το επίπεδο αυστηρότητας της θεωρίας κατηγορίας», δηλώνει ο Σπίβακ, «αυτή θα τους δώσει μία ακριβή γλώσσα για την επιστήμη στο σύνολό της, και αυτό με τη σειρά του θα βοηθήσει τους επιστήμονες να αποκρυσταλλώσουν τον τρόπο σκέψης τους».

Πηγή:  naftemporiki.gr

http://www.naftemporiki.gr/story/658153

Ενα μοναδικό στον κόσμο πλάσμα ανακαλύφθηκε πρόσφατα στην Αυστραλία: ένας τεράστιος γυμνοσάλιαγκας με πολύ έντονο ροζ χρώμα, το μήκος του οποίου φθάνει τα 20 εκατοστά. Στην ίδια δύσβατη περιοχή βρέθηκε επίσης ένα σαρκοφάγο σαλιγκάρι που τρέφεται με… τους φυτοφάγους συγγενείς του.

Οι κάτοικοι του όρους Κάπουταρ, στη Νέα Νότια Ουαλία, ανέφεραν εδώ και χρόνια ότι το παράξενο ζώο έκανε την εμφάνισή του ιδιαίτερα μετά από ισχυρές βροχοπτώσεις. Μόλις πρόσφατα όμως, βιολόγοι επιβεβαίωσαν ότι το γαστερόποδο μαλάκιο ανήκει στο ίδιο είδος με τον κόκκινο τριγωνικό γυμνοσάλιαγκα, με την επίσημη ονομασία Triboniophorus graeffi.

Εκτός από τους κατοίκους ελάχιστοι είναι αυτοί που έχουν δει από κοντά το φθορίζον ροζ ζώο. Ένας από αυτούς είναι ο Μάικλ Μέρφι, δασοφύλακας της αυστραλιανής υπηρεσίας πάρκων και άγριας ζωής, σύμφωνα με τον οποίο οι γυμνοσάλιαγκες σκαρφαλώνουν μαζικά κάθε βράδυ στα δέντρα και τρέφονται μόνο με μούχλα και βρύα.

«Οι γιγαντιαίοι γυμνοσάλιαγκες έχουν μήκος περίπου 20 εκατοστών και απαντώνται μόνο στην κορφή του όρους Κάπουταρ», είπε ο Μέρφι μιλώντας στο κρατικό ραδιόφωνο της Αυστραλίας. «Ορισμένες μέρες, μπορεί κανείς περπατώντας να δει εκατοντάδες, όμως μόνο σε αυτήν την περιοχή.»

Ο ροζ γυμνοσάλιαγκας μοιράζεται την κορφή του όρους με ακόμη ένα πλάσμα που συναρπάζει την επιστημονική κοινότητα. Κατά το Μέρφι, στα ίδια δάση κατοικούν σαλιγκάρια-κανίβαλοι – «τρία μικρόσωμα είδη με τεράστια όρεξη», όπως λέει. «Κινούνται στο έδαφος ακολουθώντας τα ίχνη άλλων σαλιγκαριών, τα οποία καταδιώκουν και καταβροχθίζουν.»

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η μεγάλη βιολογική ποικιλότητα με τα μοναδικά είδη ζωής του όρους Κάπουταρ αποτελούν ζωντανά κατάλοιπα μιας άλλης εποχής, όταν η Αυστραλία ήταν καλυμμένη με πλούσια δάση της βροχής και αποτελούσε τμήμα μιας τεράστιας χερσαίας μάζας, της υπερηπείρου Γκοντουάνα.

Καθώς η ηφαιστειακή δραστηριότητα και άλλες γεωλογικές μεταβολές που έλαβαν χώρα σε διάστημα δεκάδων εκατομμυρίων ετών άλλαξαν ριζικά το τοπίο, η περιοχή έμεινε σχεδόν αλώβητη, με αποτέλεσμα είδη που θα μπορούσαν να είχαν αφανιστεί, να επιβιώνουν σχεδόν απομονωμένα, χωρίς να διατρέχουν κίνδυνο από τη διακριτική ανθρώπινη παρουσία.

Πηγή:  naftemporiki.gr

http://www.naftemporiki.gr/story/658757

Βλάστηση που βρισκόταν θαμμένη κάτω από τους πάγους νησιού της Αρκτικής εδώ και 400 χρόνια… επέστρεψε στη ζωή, υποστηρίζουν καναδοί ερευνητές σε έκθεσή τους, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences.

Από τα μέσα του 16ου αιώνα και για τρεις δεκαετίες, η νήσος Έλσμιρ στο βορειότερο άκρο του Καναδά «έπεσε θύμα» της Μικρής Εποχής των Πάγων. Καθώς οι θερμοκρασίες σημείωσαν ακραία πτώση, παγετώνες «κατάπιαν» το νησί και πάσης φύσεως βλάστηση καλύφθηκε από δεκάδες μέτρα πάγου.

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η κατάσταση αντιστρέφεται λόγω της ανόδου των θερμοκρασιών και το νησί δεν έχει μείνει ανεπηρέαστο. Ο παρακείμενος παγετώνας Τίαρντροπ έχει ήδη υποχωρήσει κατά περίπου 200 μέτρα αποκαλύπτοντας μαυρισμένη και φαινομενικά νεκρή εδώ και αιώνες βλάστηση, π.χ. βρύα και λειχήνες.

Ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα, η οποία μελέτησε εκτενώς την περιοχή παρατηρώντας όσα αποκαλύφθηκαν με τη συρρίκνωση του παγετώνα, διαπίστωσε ότι πράσινοι μίσχοι ή ακόμη και μικρά κλαδιά είχαν κάνει την εμφάνισή τους σε ορισμένα φυτά – μία ένδειξη πρόσφατης ανάπτυξής τους.

Τα φυτά αυτά βρίσκονταν στις παρυφές του συρρικνούμενου παγετώνα και ανήκαν σε διαφορετικά είδη σε σχέση με αυτά που αναπτύσσονταν σε παρακείμενες – «γυμνές» από πάγο – περιοχές, κάτι που καταδεικνύει ότι μέχρι πρότινος ήταν θαμμένα κάτω από τον Τίαρντροπ. Η χρονολόγησή τους με ραδιενεργό άνθρακα επιβεβαίωσε αυτήν την υπόθεση, δείχνοντας ότι η βλάστηση ήταν ηλικίας 400-615 ετών.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μελέτη ρίχνει φως στην «αξιοσημείωτη βιολογική αντοχή» των βρυόφυτων, μιας ομάδας φυτών ηλικίας 470 εκατομμυρίων ετών, τα οποία «συχνά αγνοούνται στις έρευνες γύρω από τα οικοσυστήματα». Όπως σημειώνουν οι ίδιοι, τα κύτταρα των βρυόφυτων «παύουν να λειτουργούν όταν περιέρχονται σε κατάσταση αποξήρανσης» και επανέρχονται στη ζωή όταν οι συνθήκες είναι και πάλι ευνοϊκές. «Η ικανότητα του ξεθαμμένου ιστού βρυόφυτων να αναγεννιέται υπογραμμίζει την επιτυχή προσαρμογή τους σε ακραία πολικά περιβάλλοντα», γράφουν οι ίδιοι.

Η επίκαιρη ανακάλυψή τους παρέχει εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατανόηση του πώς ανταποκρίνονται τα οικοσυστήματα μετά από την υποχώρηση των παγετώνων, υποβαθμίζοντας μεταξύ άλλων τη θεωρία ότι η βλάστηση που προκύπτει με το λιώσιμο των πάγων αποτελείται μόνο από νέα, ανθεκτικά είδη.

Πηγή:  naftemporiki.gr

http://www.naftemporiki.gr/story/657889