Γεια. Το όνομά μου είναι tsif.tis. Αυτό είναι το διεθνώς γνωστό όνομά μου, αλλά το βαφτιστικό μου είναι «Τσίφτης». Ετσι με πρωτόγραψε ο πατέρας μου, ένας Ελληνοαμερικανός από τη Νέα Υόρκη. Οταν γεννήθηκα, έμενε σε ένα δυαράκι της Αstoria, πάνω από το κατάστημα ρούχων με την πινακίδα «Μalaka΄s fashion wear» (ναι, υπάρχει… το ανακάλυψα πολύ αργότερα, όταν έψαξα να βρω τις ρίζες μου). Πάντως, η γιαγιά μου είναι πολύ πιο ευυπόληπτη: Τη λένε Google- η γνωστή μηχανή αναζήτησης, ντε. Αυτή είναι η μαμά τόσων bot όπως εγώ, που φτιαχνόμαστε για να ψάχνουμε τους υπολογιστές των ανθρώπων. Ο μπαμπάς μου ανακάλυψε σε ένα βιβλίο τον τρόπο κατασκευής των bot και έφτιαξε εμένα, το προσωπικό του διαδικτυακό ρομποτάκι. 

Περισσότερα: στην πλάτη του τσίφτη

από την επιστημονική ομάδα του medNutrition.gr

Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της Ιατρικής έλεγε ότι η σωστή διατροφή είναι το καλύτερο φάρμακο για την υγεία.

Οι έρευνες, χιλιάδες χρόνια μετά τον επιβεβαιώνουν εκτιμώντας ότι ο λανθασμένος τρόπος διατροφής συμβάλλει στην ανάπτυξη του 1/3 όλων των μορφών καρκίνου, ενώ η κατανάλωση περισσότερων φρούτων και λαχανικών είναι η δεύτερη οδηγία μετά την απαγόρευση του καπνίσματος, για την πρόληψη του καρκίνου. Κι όμως, η πατρίδα του Ιπποκράτη βρίσκεται στις πρώτες θέσεις σε ποσοστά παχυσαρκίας σε όλο τον κόσμο. Σίγουρα πολλά πράγματα που αφορούν τη διατροφή μας έχουν αλλάξει σε σχέση με το παρελθόν. Κάποια ενδεχομένως να είναι και πολύ χειρότερα. Όμως όλα εξαρτώνται από εμάς τους ίδιους. Το να μεμψιμοιρείς για πράγματα που δεν εξαρτώνται από σένα δεν έχει και πολύ νόημα. Το να γνωρίζεις όμως κάποια βασικά πράγματα που αφορούν την υγιεινή διατροφή είναι πολύ σημαντικό. Όπως και σε όλα τα πράγματα για να αλλάξει κάτι γύρω μας θα πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς. Και για να αλλάξουμε θα πρέπει να γνωρίζουμε.

 Σε καμιά περίπτωση ένα αφιέρωμα δε θα μπορέσει να καλύψει όλες τις απορίες σας για ένα τόσο ευρύ θέμα όσο η διατροφή. Θα έχει πετύχει όμως το στόχο του εάν σας αφήσει πέντε-δέκα σημαντικά πράγματα, σας βοηθήσει να αντιληφθείτε το νόημα των λόγων του Ιπποκράτη και να σας κινητοποιήσει να ενδιαφερθείτε να μάθετε περισσότερα.Περισσότερα: η αλφαβήτα της σωστής διατροφής

«Στη διάρκεια των 45 ετών που γράφω για την Ιατρική και την υγεία, έχω ακούσει πάρα πολλούς μύθους, από ανούσιους έως επικίνδυνους. Υπήρξαν στιγμές που ακόμα κι εγώ πίστεψα ότι ορισμένοι από αυτούς είναι αληθινοί- έως ότου διερεύνησα όλα τα επιστημονικά δεδομένα που τους κατέρριψαν», γράφει στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάϊμς» η ιατρική συντάκτρια Τζέιν Μπρόντι.

Τα τελευταία χρόνια, οι μύθοι έχουν βρεθεί στο στόχαστρο πολλών συγγραφέων ιατρικών βιβλίων, οι οποίοι προσπαθούν να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα και να αλλάξουν βαθιά ριζωμένες λανθασμένες αντιλήψεις.

«Μεταξύ αυτών είναι ο συνάδελφός μου Αnahad Ο΄Connor, που έχει στήλη στην ίδια εφημερίδα με εμένα και η δρ Νάνσι Λ. Σνάιντερμαν, χειρουργός-ογκολόγος στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας και ιατρική συντάκτρια του ΝΒC Νews, η οποία προσφάτως εξέδωσε το βιβλίο «Μedical Μyths Τhat Can Κill Υou- Αnd the 101 Τruths Τhat Will Save, Εxtend and Ιmprove Υour Life» («Ιατρικοί μύθοι που μπορεί να σας σκοτώσουν- και οι 101 αλήθειες που θα σώσουν, θα παρατείνουν και θα βελτιώσουν την υγεία σας», Εκδ. Crown)», προσθέτει.

Τα στοιχεία για τους μύθους που ακολουθούν αποδίδονται στους δύο προαναφερθέντες συντάκτες, καθώς και σε αναδίφηση που έκανε η κυρία Μπρόντι στην ιατρική βιβλιογραφία.Περισσότερα: επτά μύθοι για την υγεία

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ της πρόκλησης στο μυαλό μας θα προσπαθήσει να ξεκλειδώσει μέσα στο επόμενο διάστημα ο καθηγητής Ψυχολογίας Γουόλτερ Μίστσελ στις ΗΠΑ. Είναι ο ίδιος ο οποίος πριν από χρόνια βρήκε ότι μπορεί να προβλέπει τις δυνατότητες των παιδιών να γίνουν νέοι με αυτοπεποίθηση με τη βοήθεια ενός πειράματος. Το πείραμα αυτό έμεινε γνωστό στην Ψυχολογία ως «πείραμα του ζαχαρωτού» (marshmallow experiment). Το πείραμα αυτό θεωρείται ως ένα από τα πιο απλά και επιτυχημένα όσον αφορά τη συμπεριφορά και τη σημασία του αυτοελέγχου στη ζωή μας: Στη δεκαετία του ΄60 ο Μίστσελ τοποθέτησε μπροστά από μικρά παιδιά ένα ζαχαρωτό και τους είπε ότι μπορούν να το φάνε αμέσως. Αν όμως μπορούσαν να περιμένουν μερικά λεπτά, θα τους έδινε δύο ζαχαρωτά. Ο καθηγητής έφυγε από το δωμάτιο και επέστρεψε ύστερα από 10-15 λεπτά. Είδε τότε ότι περίπου το ένα τρίτο των παιδιών είχαν ήδη φάει το ζαχαρωτό τους, άλλα τόσα τον περίμεναν και τα υπόλοιπα είχαν προσπαθήσει να περιμένουν αλλά εγκατέλειψαν την προσπάθειά τους.

Ύστερα από χρόνια

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, όταν τα μικρότερα από τα παιδιά, τα οποία είχαν πάρει μέρος στο πείραμα, προχωρούσαν στο πανεπιστήμιο ή έβρισκαν δουλειά, ο Μίστσελ παρατήρησε ότι εκείνα που είχαν αρπάξει αμέσως το ζαχαρωτό έγιναν έφηβοι χωρίς αυτοπεποίθηση, με δυσκολίες στις σχέσεις με το περιβάλλον τους. Αντίθετα, αυτοί που περίμεναν, είχαν γίνει περισσότερο κοινωνικοί, με αυτοπεποίθηση και επιτυχίες στο σχολείο. Σαράντα από αυτά τα παιδιά, άνω των 40 ετών σήμερα, ετοιμάζονται να υποβληθούν τώρα σε εξετάσεις με την ελπίδα ότι, με τη βοήθειά τους, θα δοθεί απάντηση ένα περίπλοκο ερώτημα: Γιατί μερικοί από εμάς μπορούν να αντισταθούν καλύτερα στην πρόκληση; «Οι εγκεφαλικές απεικονίσεις είναι ένα πολύ σημαντικό νέο εργαλείο», λέει ο καθηγητής κι ελπίζει ότι η νευροεπιστήμη θα καταφέρει να εντοπίσει το σημείο του εγκεφάλου που ενεργοποιείται κατά τη διαδικασία της πρόκλησης. Οι διαφορές στην εγκεφαλική δραστηριότητα ανάμεσα στους ανυπόμονους και σε όσους περιμένουν μπορεί να βοηθήσουν τους επιστήμονες να υιοθετήσουν στρατηγικές για τη βελτίωση του αυτοελέγχου.  http://ta-nea.dolnet.gr

15άρηδες με πάθος, σ’ ένα σχολείο λάθος

Ο μέσος δεκαπεντάρης στην Ελλάδα επιμένει να ονειρεύεται ότι θα γίνει επιστήμονας ή στέλεχος σε κάποια επιχείρηση, αν και γνωρίζει πως μάλλον θα καταλήξει στη δεξαμένη των ανέργων ή στην «κάστα» των απασχολουμένων με αμοιβή 700 ευρώ.

1 Σύμφωνα με ειδική έρευνα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), ο έφηβος στην Ελλάδα διαβάζει πιο πολλές ώρες από κάθε άλλο ευρωπαίο μαθητή, παρακολουθεί τα πιο πολλά φροντιστήρια και η οικογένειά του επωμίζεται τη μεγαλύτερη δαπάνη για «εξτρά» μαθήματα.Περισσότερα: τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις 2

Xρίστος Παπαδημητρίου

? Θεωρείτε σημαντικό να μεταδίδεται η γνώση με προσιτό τρόπο;

 ? Αυτό θα έπρεπε να είναι ο στόχος κάθε δάσκαλου. Να κάνει τη γνώση κάτι απλό και οικείο στην αρχή, ελκυστικό και μυστηριώδες στη συνέχεια, μετά μια πρόκληση και πρόσκληση, μέχρι, στο μεταπτυχιακό επίπεδο, να επέλθει η εξάρτηση. Και το να λες ιστορίες κάνει τη μετάδοση τόσο πιο εύκολη κι ευχάριστη ? και για τα δύο στρατόπεδα. Αυτό είναι κάτι που τώρα τελευταία το κάνω πολύ συνειδητά, και το προπαγανδίζω στους συναδέλφους μου ? το λέω «mythematics». Αλλά βέβαια, το Logicomix έχει ελάχιστη σχέση με όλα αυτά. Είναι μια συναρπαστική ιστορία, μόνο που οι εμμονές των ηρώων της τυχαίνει να είναι μαθηματικές ? ακριβώς όπως στο «Ο ήλιος ανατέλλει ξανά» του Χεμινγουέι οι ήρωες είναι τρελοί και παλαβοί για τις ταυρομαχίες. Και βέβαια χρειάστηκε να εξηγήσουμε μερικές μαθηματικές και φιλοσοφικές έννοιες για να νιώσει ο αναγνώστης το πιο άμεσο πάθος των ηρώων μας. Ακριβώς όπως ο Χεμινγουέι έγραψε και μερικές σελίδες στο δικό του μυθιστόρημα εξηγώντας τις ταυρομαχίες ? σελίδες όμως που είναι αθάνατη λογοτεχνία, κάθε άλλο από εγχειρίδιο. Και είμαι βέβαιος ότι του ίδιου του Χεμινγουέι καρφάκι δεν του καιγόταν για το πόσο βοήθησε το βιβλίο του στην ενημέρωση του κοινού.

Μυαλό ανοιχτό, ευέλικτο

? Κάποιοι ?σκληροπυρηνικοί των μαθηματικών? ισχυρίζονται ότι τα μαθηματικά δεν μπορούν να γίνουν κόμικ. Τι θα τους απαντούσατε;

 ? Οτι το καλό μαθηματικό μυαλό είναι ανοιχτό και ευέλικτο, όλο δημοκρατία, κατανόηση και προσήνεια, και δεν ξαφνιάζεται από ό,τι θα φέρει ο αιώνας, ούτε αντιδρά σπασμωδικά, δογματικά και αντανακλαστικά σε αυτό. Κοιτάξτε, πολλοί μαθηματικοί αντιδρούν και στον τρόπο με τον οποίο οι υπολογιστές έχουν αλλάξει τα μαθηματικά. Οποιος σκέπτεται με αυτό τον τρόπο, καμιά επίδραση δεν μπορεί να έχει στην εξέλιξη των μαθηματικών.

 ? Πώς βλέπετε την ανάπτυξη της πληροφορικής, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει μεγάλος αριθμός ψηφιακά αναλφάβητων;

? Ο ψηφιακός αναλφαβητισμός δεν ήταν μεγάλο πρόβλημα μέχρι το 2000, γιατί μέχρι τότε είχαμε υπολογιστές απλώς. Τώρα όμως έχουμε το Διαδίκτυο, και ο ψηφιακός αναλφαβητισμός είναι αυτοεξορία από τη ζωή. Οπως λέει ο Μανουέλ Καστέλς ?μεγάλος Καταλανός κοινωνιολόγος και φίλος από τα φοιτητικά χρόνια του δικού μας Πουλαντζά? όποιος δεν ασχολείται με το Διαδίκτυο σήμερα απλώς χάνει μια ευκαιρία, αλλά σε λίγο όχι μόνο δουλειά δεν θα μπορεί να βρει, ούτε επίδομα ανεργίας δεν θα μπορεί να εισπράττει. Και βέβαια δεν υπάρχει πιο τραγικά γελοίος λόγος για να μένουμε απέξω και να διαπράττουμε το έγκλημα να κρατάμε τα παιδιά μας απέξω, από το κόλλημα στη λεπτομέρεια της πορνογραφίας που έχουν δυστυχώς μερικοί. Το μέλλον μιας χώρας προεικάζεται σε κάποιο βαθμό, άλλοι λένε μεγάλο άλλοι λένε μέτριο, από το πόση πρόσβαση στο Διαδίκτυο υπάρχει. Η Φινλανδία, η Ιρλανδία, ακόμα και η Λευκορωσία και η Ινδία, σκίζουν. Εμείς είμαστε ουραγοί της Ευρώπης, μπροστά από την Αλβανία και τη Βοσνία.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

…..Το απόσπασμα είναι από τον Αρεοπαγιτικό λόγο του και έχει στο πρωτότυπο ως εξής:

Ο? γ?ρ κατ’ ?κε?νον τ?ν χρόνον τ?ν πόλιν διοικο?ντες κατεστήσαντο πολιτείαν ο?κ ?νόματι μ?ν τ? κοινοτάτ? κα? πραοτάτ? προσαγορευομένην, ?π? δ? τ?ν πράξεων ο? τοιαύτην το?ς ?ντυγχάνουσι φαινομένην, ο?δ’ ? το?τον τ?ν τρόπον ?παίδευε το?ς πολίτας ?σθ’ ?γε?σθαι τ?ν μ?ν ?κολασίαν δημοκρατίαν, τ?ν δ? παρανομίαν ?λευθερίαν, τ?ν δ? παρρησίαν ?σονομίαν, τ?ν δ’ ?ξουσίαν το? τα?τα ποιε?ν ε?δαιμονίαν, ?λλ? μισο?σα κα? κολάζουσα το?ς τοιούτους βελτίους κα? σωφρονεστέρους ?παντας το?ς πολίτας ?ποίησεν.

….μεταφράζω πρόχειρα το απόσπασμα:

Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη), δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ? όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν· ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους.

Μ? άλλα λόγια, ο Ισοκράτης δεν μίλησε για «δημοκρατία που αυτοκαταστρέφεται». Αυτό είναι προϊόν ερμηνείας, για να μην πω προϊόν φαντασίας. Όπως προϊόν φαντασίας, που καμιά σχέση δεν έχει με το πραγματικό ρητό του Ισοκράτη, είναι και η ατάκα ότι η δημοκρατία «κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας». Για άλλη μια φορά, οι ελληναράδες χρησιμοποιούν τους αρχαίους όπως ο μεθυσμένος τον φανοστάτη: όχι για να φωτίσουν το δρόμο τους, αλλά για δεκανίκι που θα στηρίξει τα σαθρά τους επιχειρήματα.

Νίκος Σαραντάκος

• Λιγότερο οινόπνευμα, περισσότερο τσάι
• Λιγότερο κρέας, περισσότερα λαχανικά
• Λιγότερο αλάτι, περισσότερο ξύδι
• Λιγότερη ζάχαρη, περισσότερα φρούτα
• Λιγότερο φαγητό, περισσότερη μάσηση
• Λιγότερα λόγια, περισσότερα έργα
• Λιγότερη λαιμαργία, περισσότερη απλοχεριά
• Λιγότερο άγχος, περισσότερος ύπνος
• Λιγότερη οδήγηση, περισσότερο περπάτημα
• Λιγότερος θυμός, περισσότερο γέλιο

τα 6 βήματα που θα δυναμώσουν τη μνήμη σας

1. Γυμνάστε το μυαλό σας 

Λύστε ένα σταυρόλεξο, συναρμολογήστε ένα παζλ, απομνημονεύστε πέντε αριθμούς τηλεφώνου ή τις πινακίδες των τριών τελευταίων αυτοκινήτων που σας προσπέρασαν, είναι μερικές από τις «νοητικές ασκήσεις» που συνιστά ο δρ Γκάρι Σμολ, Διευθυντής του Κέντρου Γήρατος στο Πανεπιστήμιο του Λος Αντζελες και συγγραφέας του βιβλίου «Η βίβλος της μνήμης». Σύμφωνα με τον καταξιωμένο επιστήμονα, κάθε διανοητικό ερέθισμα βοηθά στον σχηματισμό νέων συνδέσεων ανάμεσα στους νευρώνες του εγκεφάλου, και κατά συνέπεια βελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία και τη μνήμη. Οι νοητικές ασκήσεις κρατούν σε δράση τον εγκέφαλο, υποστηρίζει ο δρ Σμολ, ο οποίος είναι και ιδρυτής μιας αλυσίδας πρωτότυπων κέντρων «γυμναστικής του μυαλού». Οσο για τους αποδέκτες των ασκήσεων, είναι από 50άρηδες, που φοβούνται μην πέσουν θύματα της νόσου του Αλστχάιμερ αλλά και φοιτητές ή νεαρά στελέχη επιχειρήσεων που επιθυμούν να τονώσουν τη μνήμη τους και να διατηρήσουν το μυαλό τους σε φόρμα.

Περισσότερα: για μνήμη ελέφαντα

Δεν υπάρχει σήμερα γονέας, μητέρα ή πατέρας, που να μην έχει προβληματιστεί σχετικά με τις επιπτώσεις των σύγχρονων μέσων στην ανάπτυξη του παιδιού του. Από την τηλεόραση και το Διαδίκτυο, ως τα DVD και τα κινητά τηλέφωνα, τα παιδιά εκτίθενται στις μέρες μας σε πληθώρα ερεθισμάτων που δύσκολα ελέγχονται και τις περισσότερες φορές αποτελούν terra incognita για τους γονείς. Ένα βιβλίο που καθοδηγεί για το ασφαλές πέρασμα των παιδιών μας από τις συμπληγάδες της σύγχρονης τεχνολογίας θα ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτο. Ένα τέτοιο βιβλίο, με εύκολα κατανοητή γλώσσα στον μη ειδήμονα, λιτό και περιεκτικό είναι αυτό της κυρίας Βασιλικής Παππά, ψυχολόγου με ειδίκευση στη διαπαιδαγώγηση των γονέων (είναι πρόεδρος και επιστημονικά υπεύθυνη του Πανελληνίου Συνδέσμου Σχολών Γονέων). Έτσι δεν αποτελεί έκπληξη η σαφήνεια με την οποία η συγγραφέας επικοινωνεί τα σοβαρά ζητήματα σχετικά με τις επιπτώσεις των σύγχρονων μέσων: ναι, η δύναμη της διαφήμισης είναι τεράστια στη μικρή παιδική ψυχή και η καταναλωτική συμπεριφορά εμφανίζεται πολύ νωρίς. Ναι, η πολύωρη παρακολούθηση τηλεόρασης μειώνει τη γλωσσική και γνωστική ανάπτυξη των παιδιών, αυξάνει τηνa επιθετικότητα και την αντικοινωνική συμπεριφορά και τα καθιστά παθητικούς θεατές της ζωής. Ναι, η δημιουργική σκέψη αναστέλλεται και η κριτική ικανότητα πάει περίπατο όταν τα παιδιά κάθονται στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση αντί να πάνε εκείνα περίπατο. Ναι, δημιουργούνται σχέσης εξάρτησης από ηλεκτρονικά παιχνίδια και η βίαιη συμπεριφορά αρχίζει να θεωρείται φυσιολογική. 

 

Η πραγματική όμως δύναμη του βιβλίου της κυρίας Παππά δεν έγκειται στη σαφήνεια με την οποία περιγράφονται οι επιπτώσεις των σύγχρονων μέσων στην ανάπτυξη των παιδιών. Το βιβλίο παρέχει συμβουλές και επίσης σαφείς οδηγίες για το πώς μπορούμε να χειριστούμε τα ακανθώδη θέματα. Γιατί μπορεί να θεωρείται αυτονόητο και γνωστό ότι η απαγόρευση (παραδείγματος χάριν της τηλεθέασης) μάλλον φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, αλλά δεν είναι πάντα προφανές πως θα επιτύχουμε αυτό που πρέπει χωρίς να απαγορεύσουμε. Μέσα από παραδείγματα διαλόγων η κυρία Παππά μάς δείχνει τον δρόμο, αλλά μας βάζει και ενώπιον των ευθυνών μας: γιατί χωρίς γονέα συνεπή και συνειδητά παρόντα (παρ΄ όλες τις αναμφίβολα πολλές άλλες υποχρεώσεις), τίποτε από όσα λέει δεν είναι εφικτά.

 

Ιωάννα Σουφλέρη | Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2008  Το ΒΗΜΑ 

 

 

Συνεχίζω το βιβλιομπλογκοπαίχνιδο και παίρνω την πάσα του nkaklam. 

Οι όροι του παιχνιδιού είναι οι εξής:

1. Πιάνουμε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή.
2. Το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό, παίρνουμε το επόμενο κοντύτερα σε μας, που να έχει τουλάχιστον 123 σελίδες).
3. Βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση.
4. Αντιγράφουμε τις επόμενες τρεις, δηλαδή την έκτη, έβδομη και όγδοη πρόταση και
5. Βρίσκουμε άλλους πέντε να τους ?βάλουμε? στο παιχνίδι.

“Από τον Αριστοτέλη ως τον Μπουλ, στη λογική είχαμε συλλογισμούς όπως “ο Σωκράτης είναι άνθρωπος”. Για τη θεμελίωση των μαθηματικών όμως θέλουμε περισσότερα! Χμ… Σαν τι δηλαδή; Θέλουμε μεταβλητές! Θέλουμε να μπορούμε να φτιάχνουμε προτάσεις όπως “ο χ είναι άνθρωπος”…”

Απόστολος Δοξιάδης, Χρίστος Χ. Παπαδημητίου, Αλέκος Παπαδάτος, Annie Di Donna LOGICOMIX εκδ. ΙΚΑΡΟΣ 2008

και η πάσα φτάνει στους:

sgiakmog

kalodimos

eylignou

billbas

quark