Οι μαθητές/ μαθήτριες του Α1 εμπνέονται από το όνειρο της  Νινέτ  και καταγράφουν ένα δικό τους.                                                      

                                                      Ένας κόκκινος σκούφος

Πέρυσι τα Χριστούγεννα είδα ένα πολύ περίεργο όνειρο.

Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και όλα ήταν στολισμένα. Το δέντρο γεμάτο λαμπιόνια και μικρές χρυσοκόκκινες μπαλίτσες ανάμεσα στα πράσινα κλαδιά. Οι χριστουγεννιάτικες κάλτσες κρεμασμένες στο τζάκι περίμεναν τις καραμελίτσες και τα άλλα γλυκάκια να τους κάνουν συντροφιά.

Μόνο ένα πράγμα έλειπε, το δώρο από τον Άγιο Βασίλη. Ήμουν πολύ στεναχωρημένος που ο Άγιος Βασίλης δεν είχε έρθει ακόμα στο σπίτι μου να μου δώσει το δώρο μου. Περιμένοντας τον να έρθει έγειρα στον καναπέ. Ξαφνικά είδα κάτι να κουνιέται στο μπαλκόνι του σπιτιού. Έτρεξα αμέσως να δω τι ήταν, αλλά δε διέκρινα τίποτα. Το μόνο που βρήκα ήταν μια κόκκινη κλωστή. Έμοιαζε να είναι από έναν κόκκινο, πλεκτό σκούφο. Σκούφο; Εγώ δεν είχα ποτέ κόκκινο σκούφο. Καθώς τον περιεργαζόμουν παρατήρησα μία κόκκινη φιγούρα στον κήπο. Αυτός ήταν ! Ο Άγιος Βασίλης! Σαν καπνός κατέβηκα τις σκάλες και διέσχισα τον κήπο ελπίζοντας να τον προλάβω και τον δω από κοντά. Αντί γι’ αυτόν όμως είδα το δώρο μου. Αισθάνθηκα τόση χαρά που είχα στα χέρια μου το χριστουγεννιάτικο δώρο μου!

Τότε ένιωσα τον αδερφό μου να με ταρακουνάει και να μου λέει : «Ήρθε, ήρθε, ξύπνα!». Κοίταξα κάτω από το δέντρο και τι να δω! Το δώρο μου! Άραγε όλο αυτό ήταν ένα όνειρο ή συνέβη στ’ αλήθεια;

                                                                                                                                                      Μ. Α.