Λογοτεχνικό Εργαστήρι

Διαβάζουμε, εμπνεόμαστε και δημιουργούμε!

Τα παραμύθια των μαθητών του Α΄2

Φεβ 20265

Floral mandalas with vibrant details 1

“Μια προειδοποιημένη πειρατεία”, το παραμύθι του Π. Λ.

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας πολύ πλούσιος έμπορος. Όλα πήγαιναν τέλεια – θα μπορούσαμε να πούμε υπερβολικά τέλεια: είχε τη γυναίκα του, τα παιδιά του και οι δουλειές πήγαιναν καλά.

Ώσπου μια μέρα, ξεκίνησε για ένα μεγάλο ταξίδι, που οι άλλοι έμποροι τον είχαν συμβουλέψει να μην κάνει, γιατί ήταν πολύ επικίνδυνο. Αυτός όμως, τους αγνόησε, γιατί είχε ακούσει πως θα έβγαζε πολλά λεφτά. Έτσι, ξεκίνησε, παρόλο που γνώριζε πως μπορεί να του επιτεθούν πειρατές να χάσει τα λεφτά του και, ακόμα χειρότερα, και τη ζωή του.

Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά και δεν υπήρχαν απρόοπτα. Πέρασε μια, δύο, τρεις εβδομάδες και καμιά αναποδιά δεν του έτυχε. Την τέταρτη όμως εβδομάδα μια μεγάλη καταιγίδα ξεκίνησε. Έβρεχε όλη μέρα κι όλη νύχτα. Ο έμπορος σκέφτηκε να τα παρατήσει και να γυρίσει πίσω, αλλά σκεπτόμενος τα λεφτά, συνέχισε. Διαβάστε όλο το άρθρο »

“Οι πιτσιρίκοι” του Δ. Ψαθά

Ιαν 202619

Οι μαθητές του Α3 γίνονται οι “πιτσιρίκοι” που ξεγελούν τον Γερμανό μια νύχτα του χειμώνα…

Από τη μαθήτρια Χ.Τ

Saltadoroi 1Ζάππειο, Γενάρης 1942

 Γενάρης του ’42… πριν από δύο εβδομάδες με είδαν κάποιοι πιτσιρίκοι, ατρόμητοι σαλταδόροι και με πήραν στην ομάδα τους. Εκείνο το βράδυ, είχαμε στοχεύσει ένα γερμανικό φορτηγό με αρκετά τρόφιμα μέσα, αλλά και κιβώτια με πολύτιμα μέταλλα. 

Ο Γερμανός φρουρός έκοβε βόλτες γύρω από το φορτηγό, σίγουρα μάς φοβόταν, όπως έλεγαν γελώντας οι πιτσιρίκοι της παρέας! Θέλαμε λοιπόν να τον τρομάξουμε περισσότερο τον Κύκλωπα! Είχαμε για αρχηγό μας έναν δεκάχρονο πιτσιρίκο, έναν Οδυσσέα, πονηρό και πολυμήχανο. Τον εμπιστευόμασταν. Εκείνη τη νύχτα ο πιτσιρίκος είχε καρφώσει το βλέμμα του στο φορτηγό. Φοβόμουν μήπως μας πιάσουν, αλλά βλέποντας τους άλλους πιτσιρίκους κατάφερα να σταθώ με θάρρος στα πόδια μου. Μάς εξήγησε το σχέδιό του: θ’ απασχολούσε τον Γερμανό, όσο εμείς θα “ξαφρίζαμε” το φορτηγό. Απόρησα πού το έβρισκε τόσο θάρρος!

Ο Οδυσσέας πήγε προς το φορτηγό μ’ ένα τσιγάρο στο χέρι.. Σε λίγο μας έκανε νόημα και τρέξαμε στο πίσω μέρος του φορτηγού.  Ήταν ένα θησαυροφυλάκιο γεμάτο φαγητό! Είχα να δω τόσο φαγητό πολύ καιρό! Κάναμε γρήγορα, πήραμε αρκετό για όλους μας, για να το μοιράσουμε. Κι ακόμα, προλάβαμε και προκαλέσαμε φθορές στο φορτηγό! Ο πιτσιρίκος μάς έκανε νόημα, αρχίσαμε να τρέχουμε. Ο Γερμανός μάς είδε, έξαλλος άρχισε να πυροβολεί, αλλά πια ήταν αργά…

Τα καταφέραμε! Δεν το πίστευα ότι θα τρώγαμε μετά από τόσο καιρό φτώχειας και πείνας και θα είχαμε την ευκαιρία να δώσουμε και σε άλλους ανθρώπους που το είχαν ανάγκη!

από κάτω από: Α3 | με ετικέτα ,  |  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο “Οι πιτσιρίκοι” του Δ. Ψαθά    

“Οι πιτσιρίκοι”, Δ. Ψαθάς. Οι μαθητές του Α΄2 γίνονται οι πιτσιρίκοι στην καρότσα του φορτηγού και γράφουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους.

Δεκ 20251

Η ιστορία της Χρ. Μπ.: 

Saltadoroi 3Βραδάκι στο Ζάππειο.

Ένα τεράστιο γερμανικό φορτηγό είναι σταματημένο και έχει τα φώτα του αναμμένα. Ο γερμανός σκοπός έχει οργανώσει την άμυνά του για την περίπτωση που κάνουμε επιδρομή. Έχει τα μάτια δεκατέσσερα. Γιατί εμείς χυμούμε σαν αετοί ακριβώς τη στιγμή που δε μας περιμένεις και οι ρεζέρβες κάνουν φτερά.

Ο 18 -έτσι είναι το κωδικό του όνομα- πλησιάζει αργά αργά τον Γερμανό με ένα τσιγάρο στο στόμα. Εμείς οι υπόλοιποι πατώντας στις μύτες των ποδιών μας πλησιάζουμε από πίσω στο φορτηγό.

Περιμένουμε το σύνθημα.

-Τι κάνει;, ακούγεται η φωνή του Γερμανού.

– Καμαράτ, ανάψει τσιγαρέτ!, λέει πολύ δυνατά ο 18.

Το σύνθημα δόθηκε. Ήσυχα ήσυχα βγάζουμε τις πρόκες και τα εργαλεία και η δουλειά αρχίζει. Διαβάστε όλο το άρθρο »

από κάτω από: A΄2, Οι μαθητές δημιουργούν, Σχολικό έτος 2025-26 | με ετικέτα ,  |  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο “Οι πιτσιρίκοι”, Δ. Ψαθάς. Οι μαθητές του Α΄2 γίνονται οι πιτσιρίκοι στην καρότσα του φορτηγού και γράφουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους.    

Τα “Θαλασσινά τραγούδια” του Γ. Δροσίνη εμπνέουν στους μαθητές του Α΄2 τις δικές τους θαλασσογραφίες

Νοέ 202512

Ποιήματα και εικόνες έπλασε η φαντασία των μαθητών του Α΄2 μετά την ανάγνωση του ποιήματος “Θαλασσινά τραγούδια” του Γ. Δροσίνη.

H AΘ. ΜΠ. φαντάζεται το δικό της θαλασσινό τοπίο και γράφει γι΄αυτό:

ATH.MP 

Ο Ε. Α. γράφει ένα ποίημα:

Ο χορός των ανθρώπων

Αργά μέσα στη νύχτα

καράβια τριγυρνούν

κι απάνω στα κατάρτια

άνθρωποι τραγουδούν. Διαβάστε όλο το άρθρο »

από κάτω από: A΄2, Οι μαθητές δημιουργούν, Σχολικό έτος 2025-26 | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τα “Θαλασσινά τραγούδια” του Γ. Δροσίνη εμπνέουν στους μαθητές του Α΄2 τις δικές τους θαλασσογραφίες    

Οι μαθητές του Α3 δημιουργούν τα δικά τους χαϊκού

Νοέ 20252

Από τον μαθητή Ι.Ρ 

Ένα πεσμένο λουλούδι

πάει στο κλαδί του πάλι

-ω, πεταλούδα.

 

Αν βρέχει

έλα μισοφέγγαρο

να μου πάρεις τη νύχτα.

 

Το αίμα μου τρέχει

και η σπάθα μου γυρίζει.

 

Είχα είχα

μα δεν έχω ταλέντο

μα δεν έχω.

 

Ψιλή, βραχέα

κι ο ψύλλος μου με τρώει.

 

από κάτω από: Α΄1, Οι μαθητές δημιουργούν, Σχολικό έτος 2025-26 | με ετικέτα  |  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι μαθητές του Α3 δημιουργούν τα δικά τους χαϊκού    

Οι μαθητές του Β2 διαβάζουν και παρουσιάζουν ένα λογοτεχνικό βιβλίο

Μάι 202521

ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Χ.Θ

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Φ.ΜPARAMYTHI CHORIS ONOMA APO TON T.MPARAMYTHI CHORIS ONOMA APO THN CH.MH FILH MOY H ANNA FRANK APO THN A.M

 

 

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ Α.Λ

KARABAL APO THN M.KTO BIBLIOPOLEIO TON MIKRON THAYMATON APO THN D.MYPOGEIA POLITEIA APO THN K.M

από κάτω από: Β΄2, ΔΡΑΣΕΙΣ ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ | με ετικέτα  |  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι μαθητές του Β2 διαβάζουν και παρουσιάζουν ένα λογοτεχνικό βιβλίο    

Οι μαθητές του Β1 διαβάζουν και παρουσιάζουν ένα λογοτεχνικό βιβλίο

Μάι 202521

ERGASIA ALIPAROYSIASH DHMOPOYLOYΟ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ Γ.Κ

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΚΙΝΕΖΟΥ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Γ.Α

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ Α.Α

ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ Ε.Α

από κάτω από: Β΄1, ΔΡΑΣΕΙΣ ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ | με ετικέτα  |  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι μαθητές του Β1 διαβάζουν και παρουσιάζουν ένα λογοτεχνικό βιβλίο    

“Οι Αναμνήσεις της Κωνσταντίνας από τη Γερμανία” της Άλκης Ζέη εμπνέουν τους μαθητές του Β΄3

Μάι 202519

Ο Μ.Γ. συνδυάζει εικόνα και λόγο: σχεδιάζει ένα μικρό κόμικ τεσσάρων καρέ για την πρώτη μέρα της Κωνσταντίνας στη Γερμανία.


Exofyllo
Kare 1Kare 2

Ο

Kare 3Kare 4Opisthofyllo 

Ο εσωτερικός μονόλογος της Κωνσταντίνας τη στιγμή που νιώθει πως ένας νέος/-α φίλος/-η αρχίζει να της δείχνει συμπάθεια από την Δ.Α.

Η αλήθεια είναι πως, από τη στιγμή που ο διευθυντής με πήγε στην τάξη μου, το περισσότερο άγχος μου είχε φύγει. Δεν έπαψα όμως, να νιώθω άβολα και απροσάρμοστα σε μια νέα τάξη με είκοσι άγνωστα πρόσωπα να με κοιτούν. Το αίσθημα αυτό έφυγε τη στιγμή που η Άννα, μια κοπέλα που ζούσε δέκα χρόνια στη Γερμανία, αλλά είχε γεννηθεί στην Ελλάδα, μου μίλησε και μου πρότεινε να με ξεναγήσει στον νέο χώρο. Ένιωσα πως ένα βάρος έφυγε από πάνω μου, καθώς γνώρισα μια κοπέλα που είχα συμπαθήσει και ήταν πρόθυμη να με στηρίξει.

Και ο Κ.Π. γράφει τη δική του εκδοχή του εσωτερικού μονολόγου της Κωνσταντίνας:

Αυτό το παιδί με κοιτάζει επίμονα και χαμογελάει. Μήπως με συμπαθεί ή μήπως με κοροϊδεύει; Ωχ, έρχεται να μου μιλήσει, τι θα πω; Δεν ξέρω σχεδόν καθόλου γερμανικά. Έρχεται με καλό σκοπό άραγε; 

Ουφ! Τζάμπα η ανησυχία! Τελικά ήρθε με καλό σκοπό. Θέλει να γίνει φίλη με μένα. Συμφωνήσαμε να συναντηθούμε το απόγευμα για να παίξουμε.

Αντί για κείμενο … ποίημα από την Π.Χ.

Μικρό κορίτσι σε σχολείο μακρινό

με λέξεις ξένες, με βλέμμα δειλό,

ένα χαμόγελο, μια αρχή

κι η μοναξιά ξεχνιέται με μια νέα αρχή.

Ένα ακόμα ποίημα από τον μαθητή Μ.Δ.

Screenshot 214

 

 

από κάτω από: Β΄3, Οι μαθητές δημιουργούν, Σχολικό έτος 2024-25 | με ετικέτα ,  |  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο “Οι Αναμνήσεις της Κωνσταντίνας από τη Γερμανία” της Άλκης Ζέη εμπνέουν τους μαθητές του Β΄3    

Η αγάπη για τη λογοτεχνία… βραβεύεται!

Μάι 202515

kbantomhchanikhΜπορεί η λογοτεχνία να εμπνεύσει τους μαθητές; Μπορεί να γίνει η αφορμή να γράψουν, να εκφραστούν, να τολμήσουν, ν’ ανακαλύψουν και ν’ αποκαλύψουν το ταλέντο τους; Η απάντηση έρχεται από τους μαθητές του σχολείου μας.

Όταν μάλιστα η αγάπη για τη φυσική συνδυάζεται με την αγάπη για την ποίηση… το αποτέλεσμα είναι μαγικό! Και αξίζει το πρώτο βραβείο!

Πολλά συγχαρητήρια, λοιπόν, δίνουμε στον μαθητή του σχολείου μας, Ευστάθιο Αθανασόπουλο, ο οποίος κέρδισε το 1ο βραβείο, στην κατηγορία της εφηβικής ποίησης, στον 13ο  Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Εφηβικού Διηγήματος και Ποίησης «Γρηγόρης Πεντζίκης», με το ποίημά του «Ο απίθανος κόσμος της Κβαντομηχανικής».

Την Παρασκευή, 9 Μαΐου, έγινε η απονομή των βραβείων στους μαθητές και στις μαθήτριες που διακρίθηκαν, κατά την έναρξη του Διεθνούς Συνεδρίου για την Εκπαίδευση που διοργανώθηκε από το ΔΤΜΣ «Διδακτική των Επιστημών και  Σύγχρονες Τεχνολογίες» στην Δράμα. Ήταν δύσκολο για τον Ευστάθιο να παρευρεθεί στην απονομή, έτσι έγινε ανάγνωση του ποιήματός του από μαθητή σχολείου της περιοχής.

Ακολουθεί ο σύνδεσμος μετάδοσης της απονομής:

https://www.youtube.com/@DuthDst  (βλ. από 4:21)

Να δώσουμε επίσης συγχαρητήρια και σ’ εκείνα τα παιδιά του σχολείου μας που συμμετείχαν στον διαγωνισμό, με κείμενα εμπνευσμένα! Πιο συγκεκριμένα, στον Γιώργο Αναστασιάδη, ο οποίος έγραψε το διήγημα «Η γυναίκα της χρονιάς» και στην Αριάδνη Ράμμου για τα «Μικρά χαϊκού μιας μεγάλης αγάπης».

Με την ευχή να μετατρέπουμε πάντα σε δημιουργία ό,τι μας εμπνέει!.

από κάτω από: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ | με ετικέτα , ,  |  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η αγάπη για τη λογοτεχνία… βραβεύεται!    

Δυο ποιήματα για τους νεκρούς της Χιροσίμα από μαθητές του Β΄3

Απρ 20259

Screenshot 189

Ο μαθητής Λ. Δ. έγραψε το παρακάτω ποίημα:

Στάχτη ο ουρανός

και οι σκιές χαράχτηκαν στο πεζοδρόμιο.

Φωνές που έγιναν ψίθυρος

και χάθηκαν στον άνεμο.

______

Μικρά χέρια έμειναν άδεια,

μάτια που δεν πρόλαβαν να ονειρευτούν,

ζωές που σβήστηκαν

με μια λάμψη που τύφλωσε τον κόσμο.

______

Μα η γη θυμάται.

Κάθε άνοιξη τα άνθη της κερασιάς

ανθίζουν γι’ αυτούς που έφυγαν νωρίς,

σαν υπόσχεση πως η μνήμη θα στέκει όρθια.

______

Κι εμείς,

στις σκιές τους περπατάμε σιωπηλά,

με δέος και ενοχή,

ελπίζοντας πως κάποτε η ανθρωπιά θα νικήσει τη φωτιά.

 

Ένα ακόμη ποίημα από τον μαθητή Λ. Μ. 

Στην άκρη της αυγής,

καίει ακόμα ο πόνος,

μια σκιά στον τοίχο,

μια κραυγή που δεν ειπώθηκε ποτέ.

______

Άνθρωποι γίναν άνεμος,

σκόνη πάνω σε πέτρες σπασμένες,

ονείρατα λιωμένα από φως

που δεν έμοιαζε με ήλιο.

______

Παιδιά που δεν μεγάλωσαν,

χέρια που δεν αγκάλιασαν ξανά,

τα μάτια τους τ’ αφήσανε στον ουρανό

να κοιτούν τη γη με απορία.

______

Μα η σιωπή φωνάζει ακόμα

μεσ στους λωτούς του ποταμού

πως κάθε ζωή είναι φλόγα

κι η ειρήνη χρέος αιώνιο.

από κάτω από: Β΄3, Οι μαθητές δημιουργούν, Σχολικό έτος 2024-25 | με ετικέτα  |  Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δυο ποιήματα για τους νεκρούς της Χιροσίμα από μαθητές του Β΄3    
« Παλιότερα άρθρα


Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων