Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία είναι στις 3 Δεκεμβρίου και στο νηπιαγωγείο μας τιμήσαμε την ημέρα αυτή με δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των παιδιών. Προσεγγίσαμε το θέμα μέσα από ιστορίες, ομαδικές δραστηριότητες αλλά και video με αναφορά στην αναπηρία και μοιραστήκαμε σκέψεις και συναισθήματα.

Το έναυσμα για τη συζήτηση μας έδωσε η παρακάτω αφίσα, η οποία μας δείχνει τα είδη αναπηρίας που υπάρχουν.

Το σύνθημα της σημερινής ημέρας ήταν “Όλοι διαφορετικοί μα όλοι ίσοι”

Γνωρίσαμε την αλφαβήτα στη νοηματική..

Ενθουσιαστήκαμε και θέλαμε κι εμείς οι ίδιοι να χρησιμοποιήσουμε τα χέρια μας για να σχηματίσουμε γράμματα της αλφαβήτας!

Κάναμε χειλανάγνωση..

Κλεισαμε τα μάτια και περάσαμε εμπόδια χρησιμοποιώντας το μπαστούνι όπως οι άνθρωποι που δε βλέπουν..

Μέσα από το παρακάτω βίντεο, μάθαμε κι εμείς λέξεις στη νοηματική..

http://www.xanthi.ilsp.gr/noema/alfasearch/alfa01.htm

Ακούσαμε και τραγουδήσαμε το τραγούδι “Όπου υπάρχει αγάπη”!

Παρακολουθήσαμε την ιστορία της Αργυρώς, ενός κοριτσιού που έχει φίλους, που της αρέσει να τραγουδά , να γελά, να παίζει, να πηγαίνει σχολείο και να κάνει όλες τις δραστηριότητες που κάνουν τα παιδιά της ηλικίας της, ίσως με λίγο διαφορετικό τρόπο! Προβληματιστήκαμε και συζητήσαμε για ότι μας έκανε εντύπωση.

Στο τέλος καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι με αναπηρία μπορούν να κάνουν πράγματα που κάνουμε και εμείς, όμως με έναν διαφορετικό τρόπο που κάνει αυτούς τους ανθρώπους ισότιμα μέλη στην κοινωνία μας.

Και η ομαδική μας κατασκευή για να μας θυμίζει τη σημασία της 3ης Δεκεμβρίου!

Στο ολοήμερο συνεχίσαμε μιλώντας για τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία αλλά και τις ανάγκες τους, παρατηρώντας το παρακάτω εποπτικό υλικό.

Στη συνέχεια αναφερθήκαμε στη ΖΩΣΠ, την ομάδα που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα από ανάπηρους ζωγράφους, μέλη της “Διεθνούς Ένωσης Καλλιτεχνών που ζωγραφίζουν με το Στόμα και το Πόδι”, οι οποίοι κάθε χρόνο – εδώ και πάρα πολλά χρόνια- φτιάχνουν ένα ημερολόγιο με 12 έργα των καλλιτεχνών, ένα για κάθε μήνα. Μιλήσαμε για το πόσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό και το συνειδητοποιήσαμε κι εμείς οι ίδιοι..

Έπειτα είδαμε μια συγκινητική ιστορία για παιδιά με αναπηρία, το “Cuerdas” (Σχοινιά ή Χορδές) του Pedro Solís García που δείχνει με τον πιο γλυκό και απλό τρόπο το δικαίωμά τους στο σχολείο, το παιχνίδι και τη φιλία.

Στο τέλος παίξαμε με τη βοήθεια του Wordwall ένα παιχνίδι μνήμης.

Η μέρα όλων μας έκλεισε με πολλές πληροφορίες, πολλή τροφή για σκέψη και σίγουρα με περισσότερη ενσυναίσθηση!