«Για μένα, ενώπιον του Θεού, το πιο υπεύθυνο επάγγελμα, που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι νηπιαγωγός. Αλλά και το πιο δύσκολο, γιατί πλάθει ψυχές. Και πλάθοντας ψυχές, πλάθεις ανθρώπους, οι οποίοι είναι κατ’ εικόνα του Θεού πλασμένοι. Και έτσι γίνεσαι συνεργός του Θεού, όπως γίνονται και οι γονείς, όταν τεκνοποιούν». Και συνέχισε: «Αν δεν έχεις τα κότσια να γίνεις νηπιαγωγός, να γίνεις δάσκαλος. Είναι το ίδιο υπεύθυνο. Κι αν δεν μπορείς ούτε δάσκαλος, τότε να γίνεις καθηγητής»! Πηγή: ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ – Μαρτυρία Προσκυνητών
Ο Χριστός μετά την είσοδό του στα Ιεροσόλυμα κι ενώ ετοιμαζόταν για να γιορτάσουν με τους μαθητές Του το Εβραϊκό Πάσχα, εκείνος ετοιμαζόταν για το δικό Του Πάθος.
Ο Μυστικός Δείπνος, Η προσευχή στο όρος των Ελαιών, η Σύλληψη, η Δίκη Του και τέλος η Σταύρωση.
Το Πάσχα και συγκεκριμένα τη Μεγάλη Πέμπτη βάφουμε κόκκινα αβγά.
Εκτός απο την κλασική τεχνική με το χρώμα για αβγά, ας δείξουμε κια κάποιες άλλες τεχνικές:
Με χρώμα ζαχαροπλαστικής:
Σε μία κούπα τσαγιού βάζουμε λίγο νερό, μια κουταλιά ξύδι και δύο κουταλιές χρώμα ζαχαροπλαστικής. Τοποθετούμε μέσα το αβγό για 2- 3 λεπτά. το αποτέλεσμα είναι αυτό:
Βάφουμε αβγά με βαμμένο ρύζι:
Αρχικά βάφουμε το ρύζι. Χρειαζόμαστε ένα μικρό μπολ που το γεμίζοθμε με ρύζι γλασε ή καρολίνα. Ρίχνουμε μέσα 1 κουταλιά χρώμα ζαχαροπλαστικής – τόσο ώστε να βαφτεί το ρύζι καλά. Τοποθετούμε μέσα το αβγό και το γυρίζουμε αρκετά ώστε να βαφεί καλά απ’ ολες τις πλευρές. Το αποτέλεσμα είναι αυτό:
Παίρνουμ ένα αβγό καλά βρασμένο κι ένα αβγό ωμό. Για να καταλάβουμε ποιο είναι το βρασμένο αβγό τα στριφογυρίζουμε και τα δύο. Όποιο αβγό στριφογυρίζει γρήγορα ελιναι το βρασμένο!
Πείραμα 2:
Παίρνουμε ένα βρασμένο αβγόκαι ξεφλουδισμένο, ένα μπουκάλι με λίγο φαρδύ στόμιο και νερό βρασμένο.
Ρίχνουμε μέσα στο μπουκάλι το βραστό νερό, και τοποθετούμε το βρασμένο αβγό πάνω στο στόμιο του μπουκαλιού. Μόλις το νερό αρχίσει να κρυώνει θα δούμε το αβγό να πέφτει μέσα στο μπουκάλι. Εναλλακτικά για πιο γρήγορα, μπορούμε να ρίξουμε το βραστό νερό μέσα στο μπουκάλι, να το αφήσουμε λίγη ώρα ώστε το μπουκάλι να ζεσταθεί αρτκετά, και μετά να το βγάλουμε. Τότε τοποθετούμε το αβγό πάνω στο μπουκάλι και μετά εριμένουμε λίγο μ’εχρι το αβγό να πέσει μέσα στο μπουκάλι.
Ο Λάζαρος, αγαπημένος μαθητής και φίλος του Χριστού, είναι βαριά αρρωστος. Ειδοποιούν το Χριστό να πάει στη Βηθανία να τον γιατρέψει, αλλά ο Ιησούς δε βιάζεται. Έτσι ο Λάζαρος πεθαίνει και τον θάβουν. Είχαν περάσει 4 μέρες όταν έφτασε ο Ιησούς στη Βηθανία. Οι αδερφές του Λάζαρου με κλάματα υποδεχόνται το Χριστό και τους μαθητές Του και Του λένε πως αν είχε φτάσει νωρίτερα ο αδερφός τους θα ήταν ζωντανός. Ο Ιησούς ζητάει να Τον πάνε εκεί που είναι θαμμένος ο Λάζαρος. Μόλις κυλούν το βράχο μπροστά από τον τάφο ο Ιησούς λέει ” Λάζαρε δευρο έξω κι ο Λάζαρος περπάτησε και βγήκε. Αναστήθηκε!
Η Ανάσταση του Λαζάρου προμήνυε την Ανάσταση του Χριστού!
Το Σάββατο του Λαζάρου (το Σάββατο πριν από την Κυριακή των Βαΐων) τα παιδιά γυρίζουν τα σπίτια και τραγουδούν τα ειδικά κάλαντα (Λαζαρικά) σε διάφορες παραλλαγές, που εξιστορούν την «εκ νεκρών έγερση» του Λαζάρου.
Τελειώνοντας το τραγούδι τους τα Λαζαράκια, όπως αποκαλούνται οι καλαντιστές της ημέρας, συνεχίζουν με ευχετικούς και επαινετικούς στίχους για το σπίτι και δέχονται ως φιλοδώρημα αυγά που τα τοποθετούν σ’ ένα στολισμένο καλαθάκι (σε κάποιες περιοχές φρούτα ή χρήματα).
Τον Λάζαρο τραγουδούν κυρίως κορίτσια σχολικής ηλικίας, τα οποία αποκαλούνται λαζαρίνες, λαζαρίτσες, λαζαρούδισσες κ.α.
Σήμερα έρχετ’ ο Χριστός
Ο επουράνιος θεός
Εις την πόλη Βηθανία
Μάρθα κλαίει και Μαρία.
Λάζαρον τον αδελφόν τους
Και πολύ αγαπητόν τους
Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν
Και τον εμοιρολογούσαν.
Την ημέρα την Τετάρτη
Κίνησ’ ο Χριστός για να ρθει
Και βγήκε η Μαρία
Έξω από τη Βηθανία.
Και μπρος Του γονυκλινεί
Και τους πόδας του φιλεί.
«Αν εδώ ήσουν Χριστέ μου,
δεν θα πέθαιν’ αδελφός μου.
Μα και τώρα γω πιστεύω
Και καλότατα ηξεύρω,
Ότι δύνασ’ αν θελήσεις
Και νεκρούς να αναστήσεις».
Λέγει : «Πίστευε Μαρία.
Άγωμεν εις τα μνημεία».
Τότε ο Χρηστός δακρύζει
Και τον Άδη φοβερίζει.
«Άδη, Τάρταρο και Χάρο,
Λάζαρον θε να σου πάρω.
Δεύρο έξω, Λάζαρέ μου,
Φίλε και αγαπητέ μου».
Λάζαρος απελυτρώθη
Ανεστήθη και σηκώθη,
Ζωντανός σαβανωμένος
Και με το κερί ζωμένος.
Πες μας, Λάζαρε τι είδες
Εις τον Άδη όπου πήγες;
-Είδα φόβους, είδα τρόμους
είδα βάσανα και πόνους.
Δώστε μου λίγο νεράκι
Να ξεπλύνω το φαρμάκι
Της καρδιάς, των χειλέων
Και να μη ρωτάτε πλέον.
Οι νοικοκυρές το Σάββατο το πρωί φτιάχνουν κουλουράκια σε σχήμα ανθρώπου με τα χέρια σταυρωμένα όπως το Λαζάρου.
Λαζαράκια κουλουράκια
Συνταγή :
1 κιλό αλεύρι σταρένιο
1 φλιτζάνι του τσαγιού σταφίδες
4 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
½ φλιτζάνι του τσαγιού καλαμποκέλαιο
1 κουταλάκι του γλυκού γλυκάνισο ή μαστίχα Χίου
Μαγιά μπύρας
Λίγα μοσχοκάρφια και λίγο σουσάμι
Εκτέλεση:
Διαλύουμε τη μαγιά με ένα φλιτζάνι χλιαρό νερό μέσα στη λεκάνη του ζυμώματος και προσθέτουμε το καλαμποκέλαιο, τη ζάχαρη, τις σταφίδες, το γλυκάνισο ή τη μαστίχα και ένα ακόμη φλιτζάνι χλιαρό νερό. Ρίχνουμε το αλεύρι και ζυμώνουμε σε μέτρια ζύμη. Αδειάζουμε το ζυμάρι στον αλευρωμένο πάγκο της κουζίνας και ξαναζυμώνουμε με δύναμη. Χωρίζουμε το ζυμάρι σε κομμάτια, τα οποία τα πλάθουμε σε ανθρωπάκια τοποθετώντας τα μοσχοκάρφια για μάτια, μύτη κτλ. Με λίγο λάδι αλείφουμε τα ταψιά, τοποθετούμε μέσα τα λαζαράκια, τα πασπαλίζουμε με σουσάμι και τα σκεπάζουμε με βαμβακερή πετσέτα. Τα αφήνουμε σε ζεστό μέρος να φουσκώσουν. Τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45-50 λεπτά.
Παρακολουθήσαμε ένα πολύ ωραίο βιντεάκι “Το μικρό εγώ είμαι εγώ”. όπου το πλασματάκι του παραμυθιού έψαχνε να βρει το είδος στο οποίο ανήκει. Τελικά αποδέχτηκε τον εαυτό του κατάλαβε ότι είναι μοναδικό και και ότι είναι ο εαυτός του.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.