Σήμερα κάναμε ένα όμορφο «ταξίδι» στην ιστορία του τόπου μας.

                                   Πραγματοποιήσαμε μια εκπαιδευτική επίσκεψη

                  στο ιστορικό κτίριο-μνημείο του χωριού μας: στο Κονάκι Ζουρνατζή.

Το κονάκι της Πατουλιάς είναι ένα πέτρινο κτίριο το οποίο βρίσκεται στην Πατουλιά και επί Τουρκοκρατίας ήταν το σπίτι του Αγά της περιοχής. Αυτός κατείχε όλο τον κάμπο και είχε πολλούς στη δούλεψή του. Με την απελευθέρωση το αγόρασε η οικογένεια Ζουρνατζή και το διατηρεί μέχρι σήμερα κατέχοντας βέβαια μόνο το 1/10 της έκτασης που είχε τότε ο Αγάς.

                         Πρόκειται για ένα διώροφο αρχοντικό που κεντρίζει αμέσως την προσοχή.
                                  Κτίστηκε στην Πατουλιά στις αρχές του 19^ου αιώνα.
Όταν σεργιανίσει κανείς στα λιτά σοκάκια της Πατουλιάς, αναμφίβολα πέραν των εικόνων από τις συνηθισμένες αγροτικές εργασίες των κατοίκων της, τα βλέμματα θα πέσουν στο διώροφο πέτρινο αρχοντικό (κονάκι) με τους βοηθητικούς χώρους την αποθήκη (κουτσέκι) που δεσπόζει στην ανατολική πλευρά χωριού.
Θα αποτυπώσει στη μνήμη του την αρχιτεκτονική και θα εντυπωσιαστεί πραγματικά αν ξεναγηθεί στους χώρους του, αλλά και στην μεγάλη αυλή.
Είναι ένα κτίριο με μεγάλη ιστορία και σημασία.

Ανατρέχοντας στην ιστορία του διώροφου αρχοντικού, μέσα από τις παραδόσεις που μεταφέρονται από τους κατοίκους αλλά και μια επιγραφή που βρίσκεται αναρτημένη σε πέτρα στην αποθήκη, το κουτσέκι, όπως το αποκαλούν οι ηλικιωμένοι, το κτίριο κτίστηκαν το 1903.

Στο αρχοντικό έζησαν τρεις γενιές, της οικογένειας Ζουρνατζή. Σήμερα ιδιοκτήτης του είναι ο κ. Αναστάσιος Ζουρνατζής, γόνος του Κωνσταντίνου Ζουρνατζή ενός γαιοκτήμονα που στις αρχές του 19ου αιώνα απασχολούσε στα χωράφια του ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της Πατουλιάς.
Το σπίτι δεν κατοικήθηκε ποτέ μόνιμα. Περιστασιακά σε αυτό ζούσαν οι ιδιοκτήτες τους. Προσφέρθηκε όμως χωρίς δεύτερη σκέψη από εκείνους, σε κατοίκους του χωριού που οι Γερμανοί την περίοδο της κατοχής έκαψαν τα σπίτια τους.

Σ’ αυτό το κτήριο γυρίστηκε το 1965 η γνωστή ελληνική ταινία «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», που αναπαριστούσε με ζωντανό τρόπο τις σχέσεις τσιφλικάδων και κολίγων.

Από τις προηγούμενες μέρες είχαμε συγκεντρώσει όλες τις παραπάνω χρήσιμες πληροφορίες και ενημερώσαμε την Διεύθυνση Π.Ε. για να εγκρίνει την επίσκεψή μας και φυσικά τους γονείς.

Αφού πήραμε μαζί μας ότι θα χρειαζόμασταν (φωτογραφική μηχανή, νερό, καπέλα, αντισηπτικά κτλ.)…

                                                        ξεκινήσαμε!

                   Η διαδρομή ήταν ευχάριστη και η απόσταση από το νηπιαγωγείο μας μικρή.

                                                      Έτσι σε λίγη ώρα φτάσαμε.

Εκεί μας περίμενε ο κος Παναγιώτης ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον χώρο και θα μας ξεναγούσε

   Μπαίνοντας στο εσωτερικό της αυλής αμέσως νιώθεις να ξεδιπλώνεται γύρω σου η ιστορία.

                                    Σαν σκηνικό από άλλη εποχή  δεσπόζουν

           τα δύο πέτρινα, εντυπωσιακά και επιβλητικά κτίρια που βρίσκονται στο χώρο.

   Το πρώτο κτίριο χρησίμευε για αποθήκη όπου συγκεντρώνονταν τα σιτηρά της εποχής,

                                                       καλαμπόκι και σιτάρι. 

                              Με πολλά παράθυρα που όπως μας είπε ο κος Παναγιώτης

                               χρησίμευαν για αερισμό ώστε να στεγνώνει η σοδειά.

                                  Εντυπωσιακές οι δύο τοξωτές εσοχές στην είσοδο

                                               δείγμα της τότε αρχιτεκτονικής

                            Το εσωτερικό της αποθήκης σε κάποια σημεία διατηρεί ακόμη

                                     το γκρι χρώμα που βάφτηκε για τις ανάγκες της ταινίας

                                 Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς το άλλο κτίριο

                 που αποτελούσε την οικία του αγά και της οικογένειας Ζουρνατζή μετέπειτα

                                Το οίκημα διατηρεί ακόμα το ίδιο χρώμα της ώχρας

                  από τα γυρίσματα της ταινίας όπως μας εξήγησε ο κος Παναγιώτης.

           Όσο εντυπωσιακό είναι απ’ έξω άλλο τόσο είναι και από μέσα όπως πληροφορηθήκαμε

                            Διατηρεί την αρχιτεκτονική εκείνης της εποχής με επίπεδα,

                                         πολλά παλιά έπιπλα-κειμήλια και αντικείμενα.

 Δεν το επισκευτήκαμε εσωτερικά σεβόμενοι το γεγονός ότι το Κονάκι είναι ιδιόκτητο.

                         Οι παρακάτω εικόνες εσωτερικών χώρων αντλήθηκαν από το διαδίκτυο

                                    Δίπλα στο οίκημα υπάρχει και άλλο ένα ψηλό κτίριο

                                που χρησίμευε για παρατηρητήριο με εσωτερική σκάλα.

                             Στον αύλειο χώρο υπάρχουν παλιά αγροτικά μηχανήματα

                                                   Και μαρμάρινες στήλες!

 Αφού τελείωσε η όμορφη ξενάγησή μας καθήσαμε στο κιόσκι που υπάρχει στον αύλειο χώρο

                                          να ξεκουραστούμε και να πιούμε λίγο νερό

                                   Βγάλαμε μια αναμνηστική φωτογραφία με τον κ. Παναγιώτη 

           και αφού τον ευχαριστήσαμε για την ξενάγηση και όλες τις χρήσιμες πληροφορίες

                                 ξεκινήσαμε για την επιστροφή στο νηπιαγωγείο μας.

                          Και μια τελευταία ματιά πίσω στην ιστορία…

                        …στην ιστορία του τόπου μας!

Χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες και εικόνες από τον παρακάτω σύνδεσμο:

https://www.energospolitis.gr/trikala-patoulia-konaki-to-xoma-vaftike-kokkino/