Γλυκό δώρο του φθινοπώρου, μέσα σε όλα τα άλλα και η κολοκύθα. Τα παιδιά την άγγιξαν, την μύρισαν και με τους σπόρους της έφτιαξαν πασατέμπο. Έπαιξαν παιχνίδια μνήμης με κολοκύθες μικρές, μεγάλες, παράξενες, διαφορετικές… Ονοματίσαν τα μέρη της και περιέγραψαν τόσο το εξωτερικό της όσο και το εσωτερικό της.
Παρατήρησαν σε βίντεο τα στάδια ανάπτυξης της κολοκύθας, μετατράπηκαν τα ίδια σε σπόρους κολοκύθας και αναπαράστησαν με το σώμα τους το μεγάλωμα του σπόρου, στη συνέχεια το αποτύπωσαν σε ομαδική εργασία.
Γνώρισαν την Γιαπωνέζα καλλιτέχνη, Γαγιόι Κουσάμα που λατρεύει το πουά και τις κολοκύθες, έμαθαν για τη ζωή της, παρατήρησαν τα έργα της και έφτιαξαν τα δικά τους.
Λίγο πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, τα παιδιά έμαθαν για τα γεγονότα τις 17 Νοέμβρη του 1973, είδαν φωτογραφικό υλικό, ήρθαν σε επαφή με τις έννοιες δικτατορία και δημοκρατία, διάβασαν σχετικά βιβλία και μίλησαν για τα συναισθήματα που βιώνουν οι άνθρωποι στις δύο καταστάσεις. Στις 17 Νοεμβρίου, τα παιδιά σε εορταστικό κλίμα παρακολούθησαν το κουκλοθέατρο” Ντενεκεδούπολη”, έπειτα πήραν το ρόλο του κουκλοπαίκτη και έπαιξαν με τους ήρωες της Ντενεκεδούπολης, τραγούδησαν και κατασκεύασαν τις δικές τους κούκλες.
Ο σεισμός αποτελεί ένα συχνό φυσικό φαινόμενο στην Ελλάδα. Στις 7 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο μας άσκηση σεισμού. Κύριος στόχος ήταν η μείωση του άγχους των παιδιών και η ασφαλής αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου.
Τα παιδιά, με μεγάλο ενθουσιασμό μοιράστηκαν με την ομάδα όσα ήδη γνώριζαν για τον σεισμό. Άκουσαν τον αντίστοιχο μύθο για τον γίγαντα Εγκέλαδο και ζωγράφισαν τη μορφή του. Έμαθαν την επιστημονική εξήγηση της δημιουργίας του σεισμού ενώ χρησιμοποιώντας τουβλάκια (σπίτια) και βιβλία (λιθοσφαιρικές πλάκες) πειραματίστηκαν με την κίνηση των πλακών και είδαν το αποτέλεσμα αυτής της κίνησης. Διάβασαν και κάλεσαν τα τηλέφωνα έκτακτη ανάγκης, έφτιαξαν “σεισμοσπιτάκια” και παρακολούθησαν εκπαιδευτικό βίντεο με χρήσιμες οδηγίες προστασίας. Οι δράσεις ολοκληρώθηκαν με την άσκηση σεισμού και την έξοδο των παιδιών με ασφάλεια από το κτίριο.
Ο μήνας Οκτώβριος, έφτασε στο τέλος του, με τη συμμετοχή των παιδιών στη σχολική γιορτή. Οι μικροί μαθητές απήγγειλαν ποιήματα, τραγούδησαν επετειακά τραγούδια και έκαναν παρέλαση στην αυλή του σχολείου. Ανήμερα της επετείου του Όχι, πραγματοποιήθηκε κατάθεση των στεφάνων, με τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών και των μαθητών του νηπιαγωγείου μας.
Η τελευταία εβδομάδα του Οκτώβρη έκλεισε με δραστηριότητες σχετικές με την εθνική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου. Μέσα από φωτογραφικό υλικό, εικόνες, εκπαιδευτικά βίντεο και τραγούδια, τα παιδιά έμαθαν για τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου (1940). Έφτιαξαν ελληνικές σημαίες με διάφορες τεχνικές και ασχολήθηκαν με ομαδικές εργασίες σχετικές με την ειρήνη και τον πόλεμο. Ήρθαν σε επαφή με το έργο μεγάλων καλλιτεχνών όπως ο Ζακυνθινός, Διονύσιος Σολωμός απαγγέλλοντας τον Εθνικό Ύμνο και με τον Ισπανό, Πάμπλο Πικάσο, καθώς συζήτησαν σχετικά με τις απεικονίσεις του πίνακα “Γκουέρνιακα” δημιούργησαν την “Γκουέρνικα της Ειρήνης και την “Γκουέρνικα του Πολέμου” αντίστοιχα.
Τι φρούτα μπορούμε να μαζέψουμε ή να ψωνίσουμε και να φάμε αυτή την εποχή; Τα παιδιά συζήτησαν μεταξύ τους για τα φρούτα που τρώνε στο σπίτι τους και έφεραν στην τάξη τα αγαπημένα τους. Τα περιεργάστηκαν, τα μύρισαν, τα συγκρίναν, τα κατηγοριοποίησαν, έπαιξαν πολλά “φρουτοπαιχνίδια”. Επιπλέον, έφτιαξαν και απόλαυσαν μια φθινοπωρινή φρουτοσαλάτα αλλά και μηλόπιτα. Τέλος, γνώρισαν τον Ιταλό ζωγράφο, Giuseppe Arcimboldo και τον πίνακα “Φθινόπωρο” μέσα στον οποίο ανακάλυψαν κρυμμένα φθινοπωρινά φρούτα.
Οι μαθητές του Νηπιαγωγείου Λιθακιάς, τον μήνα Οκτώβριο ασχολήθηκαν με το Φθινόπωρο. Μέσα από δραστηριότητες και παιχνίδια, εξερεύνησαν την αυλή του σχολείου εντοπίζοντας τις αλλαγές που έφερε το Φθινόπωρο στη φύση και έμαθαν τους λόγους για τους οποίους η φύση μεταμορφώνεται την περίοδο του φθινοπώρου. Έπαιξαν με τα φύλλα και τα χρησιμοποίησαν για κατασκευές. Διάβασαν φθινοπωρινά βιβλία (“Πώς να κρύψεις ένα λιοντάρι στο σχολείο”, “Ο κλέφτης των φύλλων” ) και τραγούδησαν τραγούδια για το Φθινόπωρο (“Τα παιδιά του Φθινοπώρου”, “Ήρθε το Φθινόπωρο”) .
Με τη μεγάλη συμμετοχή των παιδιών και των δύο τμημάτων του σχολείου μας πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022 η Πανευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού.
Βασική επιδίωξη της Πανελλήνιας και Πανευρωπαϊκής Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού, είναι οι μαθητές και οι μαθήτριες που συμμετέχουν να αποκομίζουν τα ιδιαίτερα στοιχεία της ευρύτερης παιδείας, που ο αθλητισμός μπορεί να προσφέρει μέσω της συμμετοχής, της προσπάθειας, του συναγωνισμού και της προσωπικής υπέρβασης, προκειμένου να αναδειχθεί η θεμελιώδης σημασία της σωματικής άσκησης και του αθλητισμού για την υγεία.
Μέσα από το παιχνίδι και τις αθλητικές δραστηριότητες, μέσα από την συστηματική ενασχόληση με τον αθλητισμό, μέσα από τις προσωπικές επιλογές, τα ταλέντα και την προτίμηση των παιδιών στον τρόπο που θα εντάξουν την άθληση στην καθημερινότητά τους, καθώς και μέσα από το σχολικό περιβάλλον, τα παιδιά μας ωφελούνται από την ευεργετική επίδραση του αθλητισμού στη ζωή τους.
Προετοιμάζουμε με το παράδειγμά μας τη νέα γενιά αθλητών και φιλάθλων, καλλιεργούμε στα παιδιά μας υγιεινές συνήθειες και υγιείς συμπεριφορές. Τους προσφέρουμε παραδείγματα αθλητών και αθλητριών στα οποία μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη και να στηριχθούν για να ονειρευτούν και εκείνα με τη σειρά τους ένα βάθρο και ένα μετάλλιο. Προετοιμάζουμε λοιπόν τους επόμενους πρεσβευτές του ελληνικού αθλητισμού και του ολυμπιακού πνεύματος.
Γιορτάζουμε κάθε χρόνο την Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού και λέμε κάθε μέρα “Ναι” στην αγάπη για την άθληση, την υγεία και τη ζωή!
Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και συγκεκριμένα της θεματικής «Ζω καλύτερα – Ευ Ζην», υλοποιήθηκε κατά τους μήνες Οκτώβρη-Νοέμβρη 2021 πρόγραμμα με τίτλο: «Ενδυνάμωση. Συνεργασία. Αποδοχή. Προλαβαίνουμε τη Βία πριν εμφανιστεί».
Η επιλογή της συγκεκριμένης θεματικής κατά τους πρώτους μήνες της σχολικής χρονιάς δεν ήταν τυχαία. Το πρόγραμμα που αναπτύχθηκε θέτει ως σκοπό την πρωτογενή πρόληψη εκδήλωσης περιστατικών βίας, δηλαδή την θωράκιση των μαθητών απέναντι στους τρόπους αντιμετώπισης των περιστατικών βίας γενικότερα και του σχολικού εκφοβισμού ειδικότερα.
Η πρωτογενής πρόληψη αφορά σε παρεμβάσεις οι οποίες γίνονται προτού εκδηλωθεί ένα δυσάρεστο ή βλαπτικό φαινόμενο. Το να προλάβεις άλλωστε ένα δυσάρεστο γεγονός είναι καλύτερο από το να το θεραπεύεις ενώ έχει ήδη εκδηλωθεί, όπως έλεγε και ο Ιπποκράτης. Στην περίπτωση μας το δυσάρεστο και βλαπτικό συμβάν είναι η Βία.
Πώς όμως μπορούμε να θωρακίσουμε τους μαθητές μας;
Ξεκινάμε δουλεύοντας διαδοχικά τρία στάδια. Το πρώτο στάδιο είναι η Ενδυνάμωση. Να δυναμώσουμε το μέσα μας, να πιστέψουμε στον εαυτό μας ώστε να μπορούμε να αντιδράσουμε σε περίπτωση που κάποιος προσπαθήσει να μας εκφοβίσει. Βασική προϋπόθεση για την ενδυνάμωση είναι η γνώση του εαυτού μας. Ξεκινάμε λοιπόν να γνωρίσουμε το μέσα μας. Σε αυτό το στάδιο πραγματοποιήθηκαν ποικίλες δραστηριότητες κυρίως ψυχοκινητικές καθώς και η δημιουργία φακέλου σχετικά με τον εαυτό μας. («Ποιος είμαι; Ποιο είναι το αγαπημένο μου χρώμα; Το αγαπημένο μου ζώο ή παιχνιδι; Κτλ.). Έπειτα το κάθε παιδί παρουσίασε τις εργασίες αυτές στην ολομέλεια* με σκοπό να επιτύχουμε, εκτός από την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, την συνειδητοποίηση του εαυτού τους και σε σχέση με τους άλλους. Στο σημείο αυτό ακριβώς γίνεται η μετάβαση στο επόμενο στάδιο το οποίο αφορά στη συνεργασία.
Η Συνεργασία απαιτεί συλλογικότητα και ομαδικό πνεύμα. Αυτοί είναι και οι επόμενοι στόχοι μας. Να καταφέρουμε τα παιδιά εκτός από την γνώση του εαυτού τους να γνωρίσουν και την αξία της ομάδας. Να αναπτύξουν την αίσθηση ότι ανήκουν σε μια ομάδα. Για να μπορέσουμε όμως να συγκροτήσουμε ομάδες πρέπει να γνωρίσουμε τους «άλλους» και να συνδεθούμε μαζί τους. Συνδεόμαστε ανακαλύπτοντας ομοιότητες και διαφορές. Μέσα από το θεατρικό παιχνίδι, την ψυχοκίνηση, τα μουσικοκινητικά δρώμενα και τα παιχνίδια επικοινωνίας, οι μαθητές γνωρίστηκαν καλύτερα μεταξύ τους. Επίσης μέσα από βίντεο, Παραμύθια και τις Κοινωνικές Ιστορίες που διαβάσαμε γνώρισαν πολλούς ήρωες οι οποίοι πρωταγωνιστούσαν σε περιπτώσεις σχολικού εκφοβισμού. Οι μαθητές προσπάθησαν να μπουν στην θέση των ηρώων αυτών και να αναζητήσουν υγιείςτρόπουςγια την επίλυση του προβλήματοςβίας που παρουσιαζόταν. Έτσι λοιπόν σε αυτό το στάδιο καλλιεργήθηκαν οι δεξιότητες της επίλυσης προβλημάτων, η έννοια του «μαζί», το ομαδικό πνεύμα και η ενσυναίσθηση δηλ. η δεξιότητα του να μπορώ να μπαίνω στη θέση του άλλου, να τον συν-αισθανθώ.
Στο τρίτο και τελευταίο στάδιο δουλέψαμε την έννοια της Αποδοχής. Για να μπορέσω να αποδεχτώ τον «άλλο» θα πρέπει να τον έχω γνωρίσει και να έχω συνδεθεί μαζί του μέσω των κοινών και διαφορετικών στοιχείων . Επομένως η αποδοχή θα επέλθει εφόσον έχουμε δουλέψει πολύ καλά τα παραπάνω στάδια και συνεχίσουμε να τα δουλεύουμε διαρκώς. Η αποδοχή λειτουργεί θεραπευτικά.Είναι ο τρόπος να προλάβουμε την εμφάνιση της βίας, ή το αντίδοτο για την αντιμετώπιση της όταν αυτή εκδηλωθεί.
Η υπεύθυνη εκπαιδευτικός
Σπυριδάκη Κατερίνα
*Ολομέλεια: η συγκέντρωση όλων των μελών μιας ομάδας
Ενδεικτικές φωτογραφίες από τις δράσεις:
ΨΗΦΙΑΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ: «ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΔΕ ΧΤΥΠΑΝΕ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΓΑΠΑΝΕ» ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ – ΟΜΑΔΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
ΟΜΑΔΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: «ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ, ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ (π.χ.) ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ;»ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ – ΣΥΖΗΤΑΜΕ- ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΞΗΓΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΒΙΑ- ΟΜΑΔΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗΛΕΜΕ «ΟΧΙ» ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΣΕ ΖΕΥΓΑΡΙΑ – ΟΜΑΔΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
