Οι Ηχοϊστορίες βοηθούν τα παιδιά να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους και να αναπτύξουν την έμφυτη δημιουργικότητά τους. Πρόκειται για την ηχητική επένδυση μιας ιστορίας, μιας εικόνας ή ενός ήχου. Οι ήχοι που είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν στις ηχοϊστορίες μπορεί να είναι είτε από μουσικά όργανα (κρουστά όργανα τάξης όπως: ντέφια, μαράκες, καστανιέτες, ξύστρες, πιατίνια, ξυλάκια, ταμπουρίνα, μεταλλόφωνα, ξυλόφωνα, τρίγωνα, κουδουνάκια κ.α.), είτε από ηχογόνα αντικείμενα (μπουκάλια, τενεκεδάκια, ποτήρια κ.α.), είτε ήχοι που προέρχονται από το σώμα (πόδια, χέρια, στόμα) είτε από τη φωνή.

Αφορμή ήταν η παρακολούθηση, την ώρα της χαλάρωσης στην Εκπαιδευτική τηλεόραση: Μαθαίνουμε ασφαλείς: Νηπιαγωγείο – Ο Περπατούλης.

https://edutv.minedu.gov.gr/index.php/mathainoume-asfaleis/mathainoume-asfaleis-nipiagogeio-np-324

Την επόμενη ώρα διαβάσαμε την ιστορία: Μ’ αρέσει να βαριέμαι,  ΣΑΜΠΕΡ ΙΝΓΚΡΙΝΤ, Εκδ. Φουρφούρι.

Στη συνέχεια κατασκευάσαμε μαράκες με όσπρια και ρολά και κουδούνια από παλιά κλειδιά. Ξαναδιαβάσαμε την ιστορία μας επενδύοντας ηχητικά με τα αυτοσχέδια μουσικά όργανα, τη φωνή και το σώμα μας.

Την επόμενη ημέρα κάναμε το ίδιο στο παραμύθι: Ο Ερρίκος και η Μπάμπουσκα. Κατσαντώνη Αρετή, Εκδ. Φουρφούρι.