“Ο κύκλος της τυφλόμυγας”
Τα παιδιά καλούνται στον κύκλο να παίξουν τυφλόμυγα.
Μετά το τέλος της τυφλόμυγας τα παιδιά χωρίστηκαν σε 3 ομάδες προκειμένου να συζητήσουν σχετικά με τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, καθώς και τους τρόπους που χρησιμοποίησαν για να τις ξεπεράσουν. Τα παιδιά πρότειναν να ζωγραφίσουν τις ιδέες τους, ώστε να βοηθηθούν στην παρουσίασή τους στην ολομέλεια.
Κατά την παρουσίαση οι μαθητές δήλωσαν ότι δυσκολεύτηκαν αρκετά. Συγκεκριμένα, ανέφεραν ότι, ενώ είχαν τα μάτια τους δεμένα, ανησυχούσαν μήπως πέσουν και χτυπήσουν, μήπως υπάρχουν νερά μπροστά τους και γλιστρήσουν, μήπως χτυπήσουν στα έπιπλα της τάξης ή μήπως βάλουν το χέρι τους στο μάτι του συμμαθητή τους προσπαθώντας να τον πιάσουν. Επίσης, κάποιο παιδί ανέφερε ότι δεν ένιωθε καλά που δεν έβλεπε τον ήλιο, ενώ άλλος μαθητής ανέφερε, ότι ενοχλούνταν από τις έντονες φωνές γύρω του. Τα περισσότερα παιδιά επισήμαναν ότι η πιο σημαντική δυσκολία τους ήταν να πιάσουν κάποιον συμμαθητή τους και να αναγνωρίσουν ποιος/α είναι.
Ωστόσο, στην ερώτηση που αφορούσε στους τρόπους που χρησιμοποίησαν για να ξεπεράσουν τις δυσκολίες όταν είχαν τα μάτια δεμένα, τα παιδιά ενδεικτικά ανέφεραν: «είχα τα χέρια ανοιχτά», «περπατούσα σιγά σιγά για να μη πέσω κάτω», «είχα τα πόδια μου κοντά το ένα με το άλλο», «έπιανα το δέρμα τους για να βρω ποιος είναι», «με βοήθησε η όσφρηση και η ακοή».
“Γνωρίζουμε τη Φένια”
Οι μαθητές παρακολουθούν την αφήγηση του παραμυθιού «Φένια, η αγαπημένη των ήχων». Μετά την αφήγηση τα παιδιά καλούνται να απαντήσουν σε σχετικές ερωτήσεις (π.χ. Τι είναι το λευκό μπαστούνι που κρατάει η Φένια στα χέρια της; Γιατί νομίζετε ότι τα μουσικά παιχνίδια και οι ήχοι της φύσης, είναι από τις αγαπημένες απασχολήσεις της Φένιας; κ.ά.). Τέλος, ζωγραφίζουν τη Φένια και τους ήχους που της αρέσουν.
“Μια μέρα στον κόσμο της Φένιας”
Υποθέτουμε ότι στο σχολείο μας θα έρθει να φοιτήσει η Φένια που είναι ένα παιδί με προβλήματα όρασης. Τα παιδιά αναρωτιούνται για τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει το παιδί αυτό σε σχέση με το χώρο. Ζωγραφίζουν τις ιδέες τους και δημιουργούν ένα ομαδικό κολάζ.
Στη συνέχεια, οι μαθητές χωρίζονται σε τρεις ομάδες και αναλαμβάνουν διαφορετικές δραστηριότητες. Κάθε ομάδα υλοποιεί τις δραστηριότητες, έχοντας κλειστά τα μάτια. Ζωγραφίζουν, παίζουν με πλαστελίνη και δημιουργούν κατασκευές με οικοδομικό υλικό.
“Διαβάζουμε με τα χέρια μας”
Αρχικά, παρακολουθούμε βίντεο στο διαδίκτυο σχετικό με τη γραφή Braille. Τα παιδιά προβληματίζονται για το τι μπορεί να σημαίνουν οι κουκίδες και αναζητούν πού αλλού έχουν δει τις ανάγλυφες κουκίδες στην καθημερινότητά τους.
Στη συνέχεια, σε λευκό χαρτόνι σχεδιάζουν με πλαστικά καπάκια το περίγραμμα κύκλων, σύμφωνα με το υπόδειγμα από τη μέθοδο Braille. Κολλάνε μπαλάκια από χαρτόνι κάνσον, σε τόσους κύκλους και σε τέτοιο σχηματισμό, ώστε σύμφωνα με την αλφάβητο Braille, να «γράψουν» τη λέξη «ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ» φτιάχνοντας μια πινακίδα για το σχολείο.
«Βόλτα με το μπαστούνι – Εικονική επίσκεψη στο Μουσείο Αφής»
Παρακολουθούμε βίντεο στο διαδίκτυο σχετικά με το Μουσείο Αφής. Έχοντας τα μπαστούνια της ψυχοκινητικής, τα παιδιά βγαίνουν στο προαύλιο του σχολείου και χωρίζονται σε τρεις ομάδες. Τα παιδιά της πρώτης ομάδας κρατούν το μπαστούνι και με κλειστά μάτια επιχειρούν να περπατήσουν στην αυλή ανάμεσα στα παιχνίδια. Τα παιδιά της δεύτερης ομάδας καταγράφουν μέσω της ζωγραφικής τα εμπόδια. Τα παιδιά της τρίτης ομάδας είναι υπεύθυνα να δώσουν οδηγίες στα παιδιά της ομάδας που περπατάνε με κλειστά μάτια, σε περίπτωση που συναντήσουν κάποιο εμπόδιο.
Τέλος, τα παιδιά επιλέγουν μια εργασία που υλοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, ώστε να αποτελέσει το κεντρικό θέμα σε μια αφίσα που θα δημιουργηθεί με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού στο https://www.canva.com/free/
