Με χαρά και χαμόγελα πραγματοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο μας η καθιερωμένη κοπή της βασιλόπιτας για τη νέα χρονιά. Τα παιδιά, μαζί με τους εκπαιδευτικούς τους, συμμετείχαν σε μια όμορφη και γιορτινή δραστηριότητα, γεμάτη ενθουσιασμό και προσμονή. Μέσα σε κλίμα χαράς, συνεργασίας και αισιοδοξίας, ανταλλάξαμε ευχές για μια χρονιά γεμάτη υγεία, αγάπη, δημιουργικότητα και όμορφες στιγμές μάθησης.

Το φλουρί έφερε χαμόγελα και ξεχωριστή χαρά στον τυχερό/στην τυχερή της ημέρας!

 

                                       

Όλα τα παιδιά αποχωρώντας από το νηπιαγωγείο  πήραν μαζί τους ένα ρόδι – γούρι,  με ευχές για ένα χαρούμενο 2026.

Ευχόμαστε σε όλα τα παιδιά και τις οικογένειές τους μια καλή και δημιουργική χρονιά!

Ευχαριστούμε τον Σύλλογο Γονέων και κηδεμόνων για την  προσφορά της βασιλόπιτας  προς όλους τους μαθητές και εκπαιδευτικούς του νηπιαγωγείου μας  καθώς και για τα όμορφα  δωράκια για τους τυχερούς!

Οι μέρες πριν από τα Χριστούγεννα στο νηπιαγωγείο μας ήταν γεμάτες χαμόγελα, δημιουργία και γιορτινή διάθεση. Μέσα από συζητήσεις, παιχνίδια και δραστηριότητες, τα παιδιά γνώρισαν το νόημα των Χριστουγέννων και έζησαν τη μαγεία των γιορτών.

Μιλήσαμε για το τι είναι τα Χριστούγεννα, τι γιορτάζουμε αυτές τις ημέρες και ποια είναι τα χριστουγεννιάτικα ήθη και έθιμα. Τα παιδιά εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, μοιράστηκαν εμπειρίες από το σπίτι τους και συμμετείχαν με ενθουσιασμό σε όλες τις συζητήσεις.

Στολίσαμε τον χώρο μας με χριστουγεννιάτικα στολίδια και δημιουργήσαμε μια ζεστή, γιορτινή ατμόσφαιρα.

Τα παιδιά έφτιαξαν όμορφες κατασκευές με φαντασία και χαρά, χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά και τεχνικές.

      

Χριστουγεννιάτικες  χειροτεχνίες έφτιαξαν  τα παιδιά και στο ολοήμερο πρόγραμμα με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού της κ. Τασούλας: “Το ρολόι του χρόνου” και χριστουγεννιάτικα καπελάκια που τα παιδιά τα χάρηκαν πολύ!

Παράλληλα, προετοιμαστήκαμε για τη χριστουγεννιάτικη γιορτή μας με τίτλο «Αγγελάκια και Νανάκια».

Τα παιδιά πήραν τις κάρτες με τους ρόλους τους….

….και οι πρόβες ξεκίνησαν!

 

Ετοιμάστηκαν οι προσκλήσεις

και τα σκηνικά για τη γιορτή…

Μέσα σε αυτό το γιορτινό κλίμα, συμμετείχαμε και στη δράση «Το Αστέρι της Ευχής». Τα παιδιά γνώρισαν την αξία της προσφοράς και της αγάπης προς τον συνάνθρωπο και έμαθαν πως με μικρές πράξεις μπορούμε να κάνουμε πραγματικότητα μια ευχή.

Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να καλλιεργήσουν αξίες όπως η αγάπη, η προσφορά και η συνεργασία και να δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις.

Ευχόμαστε υγεία, χαρά  και ειρήνη και  το Πνεύμα των Χριστουγέννων στις καρδιές όλων μας!

Το σχολείο μας συμμετείχε με χαρά στη δράση «Αυτό που μας ενώνει», η οποία διοργανώθηκε από το ΕΕΕΕΚ Ξάνθης με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου.

Το φετινό θέμα της δράσης ήταν «Αυτό που μας ενώνει… πάει πάρκο», αναδεικνύοντας τη σημασία της συμπερίληψης, της συνύπαρξης και της χαράς που μοιραζόμαστε όλοι στους κοινόχρηστους χώρους, όπως το πάρκο — έναν χώρο ανοιχτό σε όλους, χωρίς διακρίσεις.

Για τη συμμετοχή μας, δημιουργήσαμε και αποστείλαμε ένα βίντεο εμπνευσμένο από το θέμα της δράσης. Στο πλαίσιο αυτό, οι μαθητές/τριες μας συμμετείχαν ενεργά σε μια δημιουργική διαδικασία, εκφράζοντας σκέψεις και συναισθήματα γύρω από το τι είναι αυτό που μας ενώνει. Ιδιαίτερη θέση στο έργο μας είχε το τραγούδι που δημιουργήσαμε με τη χρήση της εφαρμογής Suno AI, το οποίο έντυσε μουσικά το μήνυμά μας και αποτέλεσε μια σύγχρονη και καινοτόμα προσέγγιση στη μαθητική δημιουργία.

Δημιουργός τραγουδιού, με την εφαρμογή Suno AI: Μαρία Τζουκμάνη

 

Την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου, ημέρα εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία, πραγματοποιήθηκε διαδικτυακή συνάντηση με τη συμμετοχή πολλών σχολείων. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάστηκαν αποσπάσματα από όλα τα έργα που υποβλήθηκαν, δίνοντάς μας την ευκαιρία να γνωρίσουμε τις ιδέες και τις δημιουργίες άλλων σχολικών κοινοτήτων και να νιώσουμε πως αποτελούμε μέρος μιας μεγάλης, ενωμένης ομάδας.

Η συμμετοχή μας στη δράση αυτή αποτέλεσε μια πολύτιμη εμπειρία συνεργασίας, δημιουργικότητας και ευαισθητοποίησης, υπενθυμίζοντάς μας πως αυτό που μας ενώνει είναι πάντα πιο δυνατό από αυτό που μας χωρίζει.

Το 1ο εργαστήριο δεξιοτήτων που πραγματοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο μας το διάστημα Οκτωβρίου-Νοεμβρίου αφορά στην συμπερίληψη και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Εντάσσεται στον θεματικό κύκλο “Ζω καλύτερα- Ευ ζην” και την υποθεματική “Υγεία- Ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας και ευαλωτότητας”,  ενώ   ο τίτλος του είναι:

« Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός!» .

Όπως αναφέρεται στην εισαγωγή  του εγκεκριμένου από το ΙΕΠ εργαστηρίου Δεξιοτήτων “Η διαφορετικότητα και οι ιδιαιτερότητες του καθενός πλουτίζουν την σχολική ζωή, αλλά συγχρόνως δημιουργούν και δυσκολίες, αφού τα παιδιά αδυνατούν πολλές φορές να κατανοήσουν τις ανάγκες και τα συναισθήματα των άλλων. Τα παιδιά χρειάζεται να αντιληφθούν ότι έχουν αξία και αξίζουν τον σεβασμό των άλλων ώστε και αυτά να αποδώσουν αξία στους άλλους. Το σχολείο, μπορεί να αναπτύξει στάσεις αποδοχής και σεβασμού στο διαφορετικό και να ενισχύσει την ενσυναίσθηση της σχολικής κοινότητας, περιορίζοντας έτσι τη περιθωριοποίηση παιδιών/ατόμων με διαφορετικές ικανότητες και να ενδυναμώσει την κοινωνική συνοχή. Η ευαισθητοποίηση των παιδιών σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντάσσεται στους βασικούς στόχους και στις γενικές αρχές και επιδιώξεις της ελληνικής εκπαίδευσης . Στόχος του συγκεκριμένου προγράμματος είναι να συνειδητοποιήσουν τόσο οι μαθητές/ριες όσο και οι γονείς τους και γενικότερα η τοπική κοινότητα πως η αξία όλων μας δεν σχετίζεται με την κατάσταση της υγείας ή με οποιοδήποτε γενετικό ή άλλο προσωπικό χαρακτηριστικό μας. Το σχολείο προϋποθέτει την ενσωμάτωση όλων, χωρίς αποκλεισμούς, μέσω της αποδοχής της διαφορετικότητας, της κατανόησης των ιδιαιτεροτήτων κάθε μαθητή/ριας, που μπορεί να αφορούν την σωματική, γνωστική, πολιτισμική, κοινωνική και συναισθηματική του/της ανάπτυξη”.

Οι ενότητες  που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια του εργαστηρίου είναι οι παρακάτω:

1.Εργαστήριο : «Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός!»

• Μέσα από την συζήτηση με την ολομέλεια της τάξης ανιχνεύτηκαν οι απόψεις και οι πρότερες εμπειρίες των μαθητών/ριών για την διαφορετικότητα. Στη συνέχεια, διαβάσαμε το παραμύθι  “Μοιάζουμε διαφορετικοί , αλλά είμαστε ίδιοι”.Τα παιδιά παροτρύνθηκαν  να μιλήσουν  το καθένα χωριστά  για τον εαυτό τους και να τον περιγράψουν. Παρατηρώντας τον εαυτό τους και τους άλλους  διαπίστωσαν  ότι κανένας και καμμιά δεν είμαστε ίδιος/α με τον/την άλλον/η. Αναφέρθηκαν στα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά  και παρατήρησαν τον εαυτό τους σε έναν καθρέφτη. Περιέγραψαν τον εαυτό τους, το χρώμα των μαλλιών τους και  των ματιών τους .  Ακολούθησε δραστηριότητα  με πλαστικοποιημένο χειραπτικό υλικό, όπου  θα έπρεπε να τοποθετήσουν  μαλλιά και μάτια σε ένα πρόσωπο , σύμφωνα με τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.   Παρατήρησαν   τον εαυτό τους στον καθρέφτη και συμπλήρωσαν το  πρόσωπο . Με αυτή τη δραστηριότητα τα παιδιά εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους με λέξεις όπως  ξανθός, καστανός, μελαχρινός, ανοιχτόχρωμος, σκουρόχρωμος κλπ., αλλά κυρίως ανακάλυψαν την μοναδικότητά τους μέσα από τη διαφορετικότητα!

• Σύγκριναν τον εαυτό τους ως προς το ύψος και εξοικειώθηκαν  με τα αντίθετα ζευγάρια λέξεων,  όπως ψηλός – χαμηλός, βαρύς – ελαφρύς, μεγάλος – μικρός. Μέσω της δραστηριότητας διαπίστωσαν πόσο διαφορετικός και μοναδικός είναι ο καθένας!

• Στο τέλος ζωγράφισαν τα πορτρέτα τους.

• Ανέτρεξαν  στους κανόνες της τάξης και αναρωτήθηκαν αν είναι όλοι οι κανόνες για όλη την ομάδα. Είδαν  εικόνες με παιδιά με ειδικές ικανότητες και παρακινήθηκαν  να εκφραστούν:
  -Τι βλέπετε-Τι σκέφτεστε;-Τι σας κάνει να αναρωτιέστε;-Φαίνονται χαρούμενα;-Γιατί το θεωρείτε αυτό;-Φαίνονται λυπημένα;-Γιατί το θεωρείτε αυτό; -Τι μπορεί να σας κάνει χαρούμενους/ες; -Τι μπορεί να σας κάνει λυπημένους/ες;

2.  Εργαστήριο: «Το αποτύπωμά μου»

• Δραστηριότητα ” Η αστυνομική μας ταυτότητα”. Τα παιδιά παρατήρησαν πως είναι οι αστυνομικές ταυτότητες. Είδαν πως πάνω σε αυτήν αναγράφονται για τον καθένα μας στοιχεία που μας κάνουν μοναδικούς και προσδιορίζουν τη διαφορετικότητά μας, όπως το ύψος μας, το χρώμα των ματιών μας κλπ. Τα παιδιά με τη βοήθεια των γονέων και στα πλαίσια της συνεργασίας σχολείου οικογένειας συμπλήρωσαν τα στοιχεία τους  σε ατομικές ταυτότητες ενώ στο νηπιαγωγείο τοποθετήθηκε η φωτογραφία του κάθε παιδιού.

• Δραστηριότητα ‘Ζωγραφίζω το χέρι μου”. Σχεδιάσαμε  και κόψαμε το αποτύπωμα της παλάμης του κάθε παιδιού σε χαρτόνι και το καθένα έγραψε πάνω στο αποτύπωμά  το όνομά του. Στη συνέχεια τοποθετήσαμε  τις κομμένες παλάμες μέσα σε ένα κουτί και  το κάθε παιδί έπρεπε με κλειστά μάτια να διαλέξει  τυχαία μια  παλάμη,  να αναγνωρίσει το όνομα  του παιδιού που είναι γραμμένο στην παλάμη   και  να αναφέρει   3 θετικά  στοιχεία του χαρακτήρα αυτού του παιδιού, τα οποία κατέγραψε η εκπαιδευτικός πάνω στην παλάμη.  Εάν κάποιο παιδί τυχαία  επέλεγε το αποτύπωμα της δικής του παλάμης, τότε θα έπρεπε να αναφέρει  3 θετικά χαρακτηριστικά για τον εαυτό του . Στο τέλος της δραστηριότητας  όλα τα αποτυπώματα των παιδιών με τα θετικά χαρακτηριστικά και τις φωτογραφίες  των παιδιών τοποθετήθηκαν σε  χάρτινη γλάστρα  και  έτσι  δημιουργήθηκε  μια  γωνιά με τα “λουλούδια” της τάξης μας. Πόσο όμορφη έγινε η τάξη  με τα χρωματιστά  της λουλούδια!

3. Εργαστήριο: «Βλέπω Διαφορετικά – Διαβάζω διαφορετικά»!

• Η συζήτηση για αυτό το  εργαστήριο   ξεκίνησε με  ένα ερώτημα προς στα παιδιά: -“Σε τι εξυπηρετεί η γραφή;” Στη συνέχεια τέθηκε ο  παρακάτω προβληματισμός:-“Τι γίνεται με ανθρώπους που έχουν προβλήματα όρασης; Που φοράνε γυαλιά; Ή που δεν βλέπουν καθόλου; Πώς μπορούν να διαβάζουν αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι θέλουν να συμμετέχουν σε όσες δράσεις κάνει η κοινωνία;” Τα παιδιά κατανοούν πως για να διαβάσουν άνθρωποι που έχουν προβλήματα όρασης χρειάζονται ένα άλλο αλφάβητο. Που να μπορούν αντί να το διαβάζουν βλέποντας, να το διαβάζουν αγγίζοντας. Κι έτσι έγινε η εισαγωγή  για την γνωριμία και την κατανόηση  του κώδικα  γραφής Μπράιγ. Ακολούθησε ένα εκπαιδευτικό βίντεο για τον Μπράιγ, τον άνθρωπο  που επινόησε  τον  ομώνυμο κώδικα γραφής.

• Μετά το βίντεο τα παιδιά παρατήρησαν τον κώδικα γραφής και ανάγνωσης  Μπράιγ  σε πλαστικοποιημένες κάρτες. Ακολούθησε δραστηριότητα στην οποία τα παιδιά  έπρεπε να  αναγνωρίσουν το αρχικό γράμμα του ονόματός  τους στο ελληνικό αλφάβητο και στη συνέχεια να το  αναζητήσουν  στις κάρτες με τη γραφή Μπράιγ. Με κλειστά μάτια άγγιξαν , ψηλάφισαν  και περιέγραψαν πως αποδίδεται   το αρχικό τους γράμμα.
• “΄Εγραψαν” επίσης  το αρχικό τους γράμμα σύμφωνα με τον κώδικα γραφής Μπράιγ,  τοποθετώντας  πλαστικά καπάκια  στις κατάλληλες θέσεις,  πάνω σε πλαστικοποιημένες  κάρτες. Προσπάθησαν να αναγνωρίσουν ψηλαφώντας  τα αρχικά των δικών τους  ονομάτων  αλλά και των συμμαθητών τους. Με αυτήν  την δραστηριότητα το νηπιαγωγείο μας συμμετείχε στην εβδομάδα προγραμματισμού Eucode 2025.  Η  συμμετοχή μας  περιγράφεται  αναλυτικά σε προγενέστερη ανάρτηση στο ιστολόγιο του νηπιαγωγείου μας στον παρακάτω σύνδεσμο:https://blogs.sch.gr/nipiampel/s=Eucode+2025&submit=%CE%91%
• CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7
• Δραστηριότητα “Φτιάχνουμε το δικό μας αλφάβητο “Αποφασίσαμε με  τα παιδιά να  δημιουργήσουμε ένα  δικό μας κώδικα  γραφής  κατάλληλο για άτομα με προβλήματα όρασης χρησιμοποιώντας  υλικά  της φύσης, όπως κουκουνάρια, πέτρες, κλαδάκια,  φύλλα.  Αρχικά τα παιδιά  ψηλάφισαν  τα υλικά  με κλειστά μάτια και προσπάθησαν  να τα αναγνωρίσουν με την αφή.

• Αφού εξοικειώθηκαν με την αναγνώριση  των υλικών μέσω της αφής , τα παιδιά αποφάσισαν τι θα συμβολίζει το κάθε υλικό. Το κλαδί  θα συμβολίζει  ένα φράχτη, το φύλλο ένα  δέντρο και οι πέτρες  ένα βουνό. Ακολούθησε η παρακάτω δραστηριότητα μέσα στην τάξη.

• “Μία βόλτα στη φύση με τη βοήθεια ενός φίλου οδηγού”: Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγάρια.   Σε κάθε ζευγάρι ορίστηκε ένα  παιδί -οδηγός  για να καθοδηγεί  το δεύτερο παιδί, που δε βλέπει και έχει κλειστά τα μάτια του.   Το παιδί οδηγός  κατεύθυνε  το παιδί που δε βλέπει,  σε καρέκλες στις οποίες είχαν τοποθετηθεί  τα υλικά που είχαν μαζέψει από τη φύση στην προηγούμενη δραστηριότητα  (πέτρα, φύλλο ή  κλαδί).  Το παιδί με το πρόβλημα όρασης κατευθύνονταν  με την βοήθεια του οδηγού σε μία από τις καρέκλες,   αναγνώριζε   το υλικό  μέσω της αφής και   προσπαθούσε να θυμηθεί τι συμβολίζει το συγκεκριμένο υλικό ( βουνό, δέντρο ή  φράχτης ).  Στη συνέχεια,  έπρεπε να πάει εκεί που συμβόλιζε το υλικό που ψηλάφισε.  Το παιδί αρχικά δοκίμαζε να πάει μόνο του  και στη συνέχεια  με τη βοήθεια του οδηγού.   Για  δέντρο είχαμε  τοποθετήσει στην τάξη  μία ράβδο  σφηνωμένη σε ένα γιγαντότουβλο, για  φράχτη  δύο παράλληλες ράβδους στο πάτωμα, ενώ για  βουνό ένα στεφάνι. Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά  αντιλήφθηκαν  τις δυσκολίες της μετακίνησης χωρίς τη βοήθεια του οδηγού αλλά και εξοικειώθηκαν με τη χρήση  ενός  διαφορετικού κώδικα γραφής και ανάγνωσης, χρήσιμου για άτομα με προβλήματα όρασης.

Το εργαστήριο τελείωσε με συζήτηση για το πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν το σύμβολο που η κάθε ομάδα χρησιμοποίησε για να περιγράψει αυτό που ήθελε να πει στους/στις άλλους/ες.
-Τι διευκόλυνε την ανάγνωση με την αφή, και τι δυσκόλεψε αυτή τη διαδικασία;

4. Εργαστήριο «Εγώ και εσύ μαζί μπορούμε καλύτερα!» 

• Διαβάσαμε το παραμύθι «ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ»  της WENINGER BRIGITTE. Ο Μαξ το ποντικάκι έχει γεννηθεί με το ένα πόδι του μεγαλύτερο από το άλλο. Θέλοντας να γνωρίσει τον κόσμο έχει συνεχώς στο μυαλό του τη συμβουλή της μαμάς του: «Να ακολουθείς πάντα τα όνειρα σου, Μαξ, και να μην ξεχνάς ποτέ πως είσαι ξεχωριστός». Επεξεργαστήκαμε την ιστορία του παραμυθιού.
  Είναι εύκολο να ακολουθήσουμε τα όνειρά μας; Χρειαζόμαστε φίλους στη ζωή μας; Πώς θα νιώθει ο Μαξ όταν είναι μόνος;
  Πώς είναι να έχεις κάποιον να σε βοηθάει; Όλοι χρειαζόμαστε την βοήθεια των άλλων.

• Αναρωτηθήκαμε πως νιώθουν όσοι αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα;
  -Τα παιδιά χωρίστηκαν  σε ομάδες των δύο και παροτρύνθηκαν να βρουν τρόπους να φτάσουν σε συγκεκριμένο σημείο στην αυλή χρησιμοποιώντας το ένα τους πόδι, βαδίζοντας  με «κουτσό». Τα παδιά συνειδητοποίησαν τη δυσκολία στην κίνηση, όταν λείπει ένα μέλος αλλά και πόσο χρήσιμη και πολύτιμη είναι η υποστήριξη από έναν φίλο/ συγγενή κλπ.

• Στην συνέχεια πραγματοποιήσαμε  τσουβαλοδρομίες για να συνειδητοποιήσουμε τη δυσκολία στην κίνηση.

Επιστρέψαμε στην τάξη και συζητήσαμε  πώς ένιωσαν τα παιδιά  κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων.
-Τι  τα δυσκόλεψε πιο πολύ;
“Αυτά που  είναι δεδομένα για εμάς , για άλλους χρειάζονται πολύ κόπο να γίνουν”. Τα παιδιά κλήθηκαν  να σκεφτούν και να αξιολογήσουν  αν το νηπιαγωγείο τους ,  και η τάξη  τους δίνει την δυνατότητα να φοιτήσουν και μαθητές/ριες με ειδικές ικανότητες. Τα παιδιά σκέφτηκαν:
-Ποια είναι αυτά που θα έπρεπε άμεσα να αλλάξουμε ή να φτιάξουμε;

Ακολούθησαν οι παρακάτω  δραστηριότητες:

• “Με ποιους τρόπους μπορούμε να ζωγραφίσουμε με πινέλα και με δαχτυλομπογιές πάνω σε χαρτόνι, χρησιμοποιώντας όμως το ένα μας χέρι και όχι αυτό που γράφουμε το όνομά μας; Πώς είναι να γράψουμε το όνομά μας χωρίς να χρησιμοποιήσουμε το χέρι (δεξί ή αριστερό) με το οποίο γράφουμε;”
• Δοκιμάσαμε να ζωγραφίσουμε κρατώντας το πινέλο στο στόμα μας. Αφού ολοκληρώσαμε τις ζωγραφιές μας τις εκθέσαμε, τις περιγράψαμε  και δώσαμε ένα τίτλο.
• Τα παιδιά με αυτές τις δραστηριότητες συνειδητοποίησαν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν άτομα που τους λείπουν μέλη του σώματός τους έτσι ώστε να πραγματοποιήσουν απλές καθημερινές δραστηριότητες, όπως είναι να γράψεις κάτι ή να ζωγραφίσεις. Είδαν έργα ζωγράφων με αναπηρία, οι οποίοι  χρησιμοποίησαν άλλα μέλη του σώματός τους για να ζωγραφίσουν όπως είναι το πόδι τους ή το στόμα τους. Εκτίμησαν την αξία της  υπομονής, της επιμονής, της αγάπης προς το αντικείμενο, της επινοητικότητας και την χρήση εναλλακτικών τρόπων.Πηγές:1) https://maxmag.gr/eidiki-agogi/zografiki-me-to-stoma-kai-to-podi/        2)https://zosp.gr/%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%84%
• CE%B1%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%83-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%B7%CF%83-2/

5. Εργαστήριο «Μπορώ να σε καταλάβω!» 

• Προβάλαμε στην τηλεόραση της τάξης  εικόνες από παραολυμπιακούς αγώνες. Τα παιδιά με την υποστήριξη και την καθοδήγηση της νηπιαγωγού περιέγραψαν  τις εικόνες και τα στοιχεία που προέκυψαν και εξέφρασαν τα συναισθήματα τους.
  -Τι είδους δυσκολίες συναντούν αυτοί οι αθλητές/ριες;
  -Με ποιους τρόπους δείχνουν να τις αντιμετωπίζουν;
  -Κάθε αθλητής έχει και τη δική του ιστορία. Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται με ιδιαίτερες ικανότητες κάποιοι είχαν ένα ατύχημα στην ζωή τους και βρέθηκαν σε αυτή την θέση.

• Στη συνέχεια τα παιδιά παρακολούθησαν  το  παρακάτω βίντεο που αφορά στην εκπαίδευση και στις περιπέτειες  του Πιπ, ενός σκύλου που ήθελε να γίνει οδηγός σε άτομα με προβλήματα όρασης.

• Τα παιδιά χωρίστηκαν  σε ζευγάρια. Το ένα παιδί στο κάθε ζευγάρι  ήταν το σκυλάκι -οδηγός. Δέσαμε  με μαντήλι τα μάτια του άλλου παιδιού που δεν έβλεπε. Ζητήσαμε   αρχικά  από το παιδί με πρόβλημα όρασης να βαδίσει στον γνώριμο χώρο της αυλής μόνο του, χωρίς την βοήθεια του σκύλου- «οδηγού». Στη συνέχεια  να επαναλάβει  το ίδιο με την βοήθεια του σκύλου «οδηγού».

Στο τέλος του παιχνιδιού ζητήσαμε από τα παιδιά να μας εκφράσουν πως ένιωσαν.
-Αυτοί που ήταν οδηγοί τι συναίσθημα ένιωσαν;
-Αυτοί που δεν έβλεπαν πώς ένιωσαν;
-Είναι εύκολο να περπατάμε μόνοι αν δεν μπορούμε να δούμε;
-Τι δυσκολίες μπορεί να συναντήσουμε;

• Σε ένα κουτί, τοποθετήσαμε διάφορα αντικείμενα και παιχνίδια από την τάξη μας. Κλείσαμε  τα μάτια στα παιδιά  και προσπάθησαν  να μαντέψουν  τα πράγματα που έπιαναν  μέσα στο κουτί χρησιμοποιώντας τις υπόλοιπες αισθήσεις  τους.
  -Μπορούμε να αντιληφθούμε τι έχει μέσα το κουτί μόνο με την αφή; Με την όσφρηση;
  -Ποια συναισθήματα μάς γεννιούνται;
  -Πως νιώθουν άραγε όσοι δεν έχουν την όρασή τους;

• “Μπορούμε να ζωγραφίσουμε χρησιμοποιώντας τους μαρκαδόρους και τις κηρομπογιές με τα μάτια κλειστά; Ας το προσπαθήσουμε”. Τα παιδιά πήραν ένα  χαρτί Α4 και ζωγράφισαν με κλειστά τα μάτια τους. Όταν τελειώσαν όλοι, παρατηρήσαμε  τις δημιουργίες τους και τα παιδιά εξέφρασαν τα συναισθήματα που ένιωσαν  κατά την διάρκεια της ζωγραφικής.  Καταγράψαμε  τα συναισθήματα των παιδιών και στη συνέχεια  εκθέσαμε τις δημιουργίες τους  στον κοινόχρηστο  χώρο του νηπιαγωγείου.  Δώσαμε  τον τίτλο στα έργα τους  «Με τα μάτια κλειστά».

6.«Βάζω στόχους και προχωρώ»

• Φέραμε στο σχολείο ένα καροτσάκι για  άτομα με ειδικές ικανότητες. Τα παιδιά το περιεργάστηκαν και δοκίμασαν  σε ζευγάρια να καθίσουν. Το ένα παιδί  καθόταν στο καροτσάκι  και το άλλο παιδί προσπαθούσε να μετακινήσει το καρότσι.
  -Συναντάμε δυσκολίες στην κίνηση;
  -Είναι εύκολο ή δύσκολο;
  – Πως μπορούμε να ανέβουμε το σκαλοπάτι της τάξης μας;
  Τα παιδιά εξέφρασαν  τον προβληματισμό τους.

Κάναμε μία διδακτική  επίσκεψη στη γειτονιά του νηπιαγωγείου αλλά και στην παιδική χαρά του χωριού έχοντας μαζί μας το καροτσάκι.
-Είναι εύκολη η πρόσβαση με αυτό;
– Τι γίνεται όταν θέλουμε να κατεβούμε το πεζοδρόμιο; Έγινε παρατήρηση του χώρου και με τη βοήθεια της φωτογραφικής μηχανής τραβήξαμε  φωτογραφίες και καταγράψαμε τους  προβληματισμούς  μας για τις παραλείψεις που διαπιστώσαμε. Κρατήσαμε σημειώσεις. “Δεν διαθέτουν όλα τα πεζοδρόμια διευκόλυνση για να ανέβει και να κατέβει το καροτσάκι”.

• Σκεφτήκαμε:-Τι μπορούμε να κάνουμε για να βελτιώσουμε τις συνθήκες για ανθρώπους που έχουν κινητικά προβλήματα και κάνουν χρήση καροτσιού; Η περιοχή μας έχει λάβει μέτρα για να κάνει την μετακίνηση των ατόμων ΑΜΕΑ πιο εύκολη; Αποφασίσαμε να γράψουμε μία επιστολή την οποία  να την  παραδώσουμε στον πρόεδρο της κοινότητας του χωριού με τις παρατηρήσεις που καταγράφηκαν  από την επίσκεψη στην περιοχή  μας.  Συντάξαμε την επιστολή με την οποία καταρχάς  δηλώσαμε πόσο χαρήκαμε με τη διαπίστωση πως έχουν τοποθετηθεί ράμπες τόσο στο δημοτικό, όσο και στην κοινότητα αλλά και σε κάποια μαγαζιά του χωριού, έτσι ώστε να διευκολύνεται η μετακίνηση ατόμων με κινητικά προβλήματα. Κοινοποιήσαμε  όμως και  κάποιες  ελλείψεις που διαπιστώσαμε, όσον αφορά την απουσία  ραμπών σε καίρια σημεία του χωριού, όπως είναι η παιδική χαρά.  Καταγράψαμε τις προτάσεις που αφορούν στην τοποθέτηση ραμπών καθώς και παιχνιδιών στην παιδική χαρά  που να είναι κατάλληλα για παιδιά σε αναπηρικό αμαξίδιο. Παραδώσαμε την επιστολή μας με τις παρατηρήσεις μας και τις προτάσεις μας  στον πρόεδρο της κοινότητας . Ταυτόχρονα παραδώσαμε   μία αφίσα στην οποία τα παιδιά είχαν ζωγραφίσει  την παιδική χαρά  που ονειρεύονται για το χωριό τους, η οποία να περιλαμβάνει κούνιες και  παιχνίδια κατάλληλα για όλους ακόμη και για  παιδιά με κινητικά προβλήματα. Στην αφίσα  ενσωματώθηκε ένα QR code το οποίο παρέπεμπε σε ένα βίντεο και σε ένα τραγούδι  που δημιουργήσαμε  με την βοήθεια της τεχνητής  νοημοσύνης και έχει τον τίτλο ‘Το πάρκο που αγαπώ”. Οι στίχοι γράφτηκαν από τα παιδιά με την καθοδήγηση  και τη βοήθεια των εκπαιδευτικών  και μέσα από το τραγούδι τα παιδιά έστειλαν  μηνύματα αγάπης και σεβασμού  προς τον συνάνθρωπο, μηνύματα  συμπερίληψης και αποδοχής της διαφορετικότητας.  Ο πρόεδρος της κοινότητας διαβεβαίωσε τα παιδιά  πως θα αναρτήσει την επιστολή και την αφίσα στον πίνακα ανακοινώσεων της κοινότητας προς ενημέρωση και ευαισθητοποίηση  της τοπικής κοινωνίας .

Ευχαριστούμε θερμά τον πρόεδρο της κοινότητας   για την υποδοχή αλλά και το ενδιαφέρον, την ευαισθησία  και την προσοχή  που έδειξε   στις προτάσεις των μικρών μαθητών του νηπιαγωγείου μας.  Ευχαριστούμε επίσης  και για τα κεράσματα που δόθηκαν στο κάθε παιδί ατομικά.