Το Παραμύθι << Το δέντρο που έδινε , του Σελ Σιλβερσταιν >>γίνεται αφορμή να μιλήσουν τα παιδιά για την Αγάπη…
Δραματοποιούν την ιστορία και το διασκεδάζουν ιδιαίτερα, ενώ στη συνέχεια καλούνται να δημιουργήσουν τη μηλιά , χρησιμοποιώντας τις έννοιες προσανατολισμού στο χώρο << ψηλά-χαμηλά>> και ν αποτυπώσουν στα μήλα αξίες και συναισθήματα που φανερώνονται…
Τα νήπια με τη βοήθεια της Γραμματούλας επισκέπτονται τη Γραμματοχώρα .Παίζουν και διασκεδάζουν με κινητικά και φωνολογικά παιχνίδια με το γράμμα Φ,φ… ενώ ο Φίφης το φίδι τα οδηγεί να εκφράσουν τους φόβους τους και αφού τους κλείσουν σ ένα μαγικό μπαλόνι να τους απελευθερώσουν στον απέραντο ουρανό….
Το υπέροχο παραμύθι του Α.Τολστόι μας ταξίδεψε στο αγρόκτημα του Ιβάν και της Ναταλίας…
και μας έδωσε την ευκαιρία να ταξινομήσουμε τα ζώα της φάρμας, να τα σειροθετήσουμε με τη σειρά που βοήθησαν τον Ιβάν και τη Ναταλία , να παίξουμε παιχνίδια συνεργασίας και ενσυναίσθησης και να μιλήσουμε για τα μεγέθη << μικρό- μεσαίο- μεγάλο>>
