Mια διαφορετική προσέγγιση του εμφυλίου πολέμου, μια έννοια δύσκολη για τη νηπιακή ηλικία.
“Μια καταπληκτική αντιπολεμική ιστορία, γραμμένη και εικονογραφημένη από τη βραβευμένη συγγραφέα και ζωγράφο Ανίτα Λόμπελ (στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Άγκυρα με πρώτη έκδοση το 2005). Το παραμύθι μας έρχεται από το… μακρινό 1967
Πρόκειται για τη συγκινητική ιστορία μιας μάνας που είχε ένα χωράφι με πατάτες και δυο γιους αγαπημένους. Τα δυο αδέρφια μεγάλωσαν και μια μέρα τράβηξαν ο ένας για το στρατό της ανατολής, ο άλλος για εκείνον της δύσης. Και από το πουθενά, βρέθηκαν να πολεμούν σε αντίπαλα στρατόπεδα, το μπλε και το κόκκινο.
Το τρίτο “στρατόπεδο” ήταν εκείνο της μητέρας τους κι είχε άλλα όπλα. Εκείνη με μερικές πατάτες, την απέραντη αγάπη, τη σύνεση και την καλοσύνη της κατορθώνει να δώσει τέλος στον πόλεμο…
Το κείμενο της Λόμπελ συγκινεί και γοητεύει με την απλότητά του. Το αντιμιλιταριστικό του περιεχόμενο περνάει μέσα από την άδολη, μητρική αγάπη.
Φοβερό το κοντράστ των δύο στρατών που φιλοξενούν τα δύο αδέρφια.”
(ιδέα και κείμενο απο elniplex.com)
τα παιδιά μας ενθουσιάστηκαν με το παραμύθι και ζωγράφισαν ότι έμεινε στο μυαλουδάκι τους!!!
