Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία θεσπίστηκε από τον ΟΗΕ το 1992 και τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου.  Αυτή η μέρα δίνει την ευκαιριά να πραγματοποιηθούν εκπαιδευτικές δράσεις με σκοπό την ευαισθητοποίηση των μαθητών σχετικά με τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, την καταπολέμηση διακρίσεων και αποκλεισμού και την προαγωγή του σεβασμού, της ισότητας και αποδοχής της διαφορετικότητας σε όλες τις πλευρές της ζωής.

Στην τάξη μας αφιερώσαμε δύο μέρες, προκειμένου να μάθουμε για τους ανθρώπους με αναπηρία. Μέσα από διάφορες δραστηριότητες τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να κάνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα με εμάς, να συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, χωρίς να ζουν απομονωμένοι. Έμαθαν πως αυτό που μετράει και έχει σημασία είναι η αγάπη, ο σεβασμός και η αποδοχή μας.

Αρχικά, είδαμε διάφορες εικόνες και βίντεο και ζητήσαμε από τα παιδιά να τα περιγράψουν και να πουν τι σκέφτονται.  Διαβάσαμε την ιστορία “Γιατί είμαστε όλοι ξεχωριστοί;” της Jullian Roberts και συζητήσαμε για τη διαφορετικότητα.  Προβληματιστήκαμε για το πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι η ζωή αυτών των ανθρώπων, αν μπορούν να κάνουν όποιες ακριβώς δραστηριότητες κάνουμε κι εμείς. Η αρχική απάντηση των παιδιών ήταν ότι δεν μπορούν. Είδαμε λοιπόν ποικίλα βίντεο με ανθρώπους να ζωγραφίζουν με το στόμα ή το πόδι, ανθρώπους με αναπηρικό αμαξίδιο να κάνουν μπάνιο στη θάλασσα και να οδηγούν ειδικά διαμορφωμένο αυτοκίνητο. Μπάλα που δημιουργήθηκε για παιδιά με προβλήματα όρασης, φανάρια με ηχητική προειδοποίηση, σκύλους οδηγούς κ.ά.

Με βιωματικό τρόπο προσπαθήσαμε να μπούμε, έστω για λίγο, στη θέση των ανθρώπων με αναπηρία.

Κινηθήκαμε  στο χώρο με έναν “φίλο- οδηγό” και το μπαστούνι

Προσπαθήσαμε να ανοίξουμε μαρκαδόρους χρησιμοποιώντας το ένα μας χέρι και να ζωγραφίσουμε με το στόμα

Παίξαμε βόλεϊ