Υποθεματική: Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ- Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη
Θέμα: Ανθρώπινα Δικαιώματα και Συμπερίληψη
Τίτλος: «Το παιδί σκέφτεται για το παιδί»
Η ενσυναίσθηση και η ευαισθησία, η υπευθυνότητα, η πρωτοβουλία, η κριτική σκέψη, η συνεργασία, η προσφορά, ο σεβασμός και η γενναιοδωρία, η ανιδιοτέλεια και η ομαδικότητα θα έχουν κυρίαρχη θέση αυτό το διάστημα στη σχολική μας αίθουσα αλλά και στην μετέπειτα κοινωνική μας ένταξη. Αξίες και έννοιες όπως ο εθελοντισμός, ο αλτρουισμός αλλά και η κοινωνική αποδοχή εστιάζοντας στην αξία της προσφοράς όπου οι μαθητές θα πάρουν τα απαραίτητα εφόδια ώστε να διανθίσουν τα αισθήματα της ενσυναίσθησης και της κοινωνικής τους ευαισθησίας ιδιαίτερα προς τις ευάλωτες ομάδες.
Κατανόηση της έννοιας του εθελοντισμού!!!
με τους ήρωες των παραμυθιών
https://www.youtube.com/watch?v=UXXcK2xy3fY
Αναπαριστούμε και ζωγραφίζουμε πράξεις εθελοντισμού!!!
Προσφέρουμε δώρα και συμπαραστεκόμαστε σε φτωχά παιδάκια που κοιμούνται στους δρόμους.
Βοηθώ στη δεντροφύτευση καμένων δασών (αναπαράσταση και ζωγραφική στην αίθουσα πριν βγούμε στην πλατεία)
Εθελοντής αιμοδότης!!!
Η χαρά της προσφοράς!!!
Μέσα από τις Χριστουγεννιάτικες δραστηριότητές μας και βασιζόμενοι στις παραπάνω έννοιες του εθελοντισμού και της κοινωνικής ενσυναίσθησης δημιουργήσαμε από ανακυκλώσιμα υλικά, στολίδια και δωράκια που αποφασίσαμε να τα δωρίσουμε σε μαθητές με ιδιαιτερότητες ώστε να βιώσουμε από κοντά την χαρά της προσφοράς στον συνάνθρωπό μας . «Κάθε μαθητής επιστρατεύει τη φαντασία του, για να βρει τρόπους να βοηθήσει. Χρειάστηκε να αφιερώσουμε αρκετό χρόνο να σκεφτούμε τι κέρδος θα αποκομίσουμε. Το μεγαλύτερο κέρδος για όλους μας, είναι η ικανοποίηση ότι προσφέρουμε στον συνάνθρωπο και στην κοινότητά µας. Τη φετινή λοιπόν χρονιά η προσφορά μας ήταν στο Σύλλογο Γονέων Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αναπηρία “ΑΓΚΑΛΙΑ”. Η εν λόγο δράση έγινε σε συνεργασία με το Νηπιαγωγείο Αγίου Δημητρίου, με το οποίο συνεργαζόμαστε στο πλαίσιο των Κοινωνικών Δεξιοτήτων!!!
Δικαιώματα των παιδιών
Γνωρίζουμε τα δικαιώματα των παιδιών αναζητούμε πληροφορίες για τις οργανώσεις που τα προστατεύουν και αποκτούμε ενσυναίσθηση ώστε να συμβάλλουμε στη προστασία των δικαιωμάτων όλων των παιδιών του κόσμου.
Εκφράζουμε συναισθήματα και σκέψεις σχετικά με τα δικαιώματα που θα πρέπει να έχουν όλα τα παιδιά..
Αναπτύσσουμε ικανότητες συνεργασίας και ομαδικότητας μέσα από την αλληλεπίδραση με τα άλλα παιδιά.
Ανακαλύπτουμε την έννοια της ενσυναίσθησης μέσα από τη συζήτηση για τα δικαιώματα των παιδιών και αναλαμβάνουμε δράσεις υποστήριξης αυτών των δικαιωμάτων.
Η έννοια της προσφοράς!!!
«Το κόκκινο γιλέκο του μικρού Ρόμπιν» μας δείχνει την αξία της προσφοράς προς τους άλλους. Ο Ρόμπιν, προσφέρει το αγαπημένο του κόκκινο γιλέκο σε όσους το έχουν ανάγκη και μαθαίνει ότι η χαρά δεν βρίσκεται μόνο σε όσα κρατάμε για τον εαυτό μας, αλλά κυρίως σε όσα μοιραζόμαστε. Μέσα από το παραμύθι καταλαβαίνουμε πως η προσφορά γεμίζει την καρδιά με αγάπη, καλοσύνη και αλληλεγγύη, κάνοντας τον κόσμο γύρω μας πιο όμορφο.
Επίσης το «Δέντρο που έδινε»που μας μιλά για μια ιδιαίτερη φιλία ανάμεσα σε ένα αγόρι και ένα δέντρο τη μηλιά. Επιστρέφει πάντα και γεύεται τους καρπούς της και ό,τι άλλο μπορεί να δώσει ένα δέντρο. Διαχρονικό παραμύθι π προσεγγίσει την έννοια της ανιδιοτελούς, χωρίς όρια αγάπης, που μπορεί να ιδωθεί από δύο διαφορετικές σκοπιές. Εκτός από τη δοτικότητα, την αγάπη, τη φιλία, τη γενναιοδωρία, μπορεί να δει κάποιος την πλεονεξία και την αχαριστία από την πλευρά του αγοριού. Αλλά όπως και αν το προσεγγίσει κανείς, είναι σίγουρο ότι θα τον συγκινήσει και θα τον αγγίξει η ανιδιοτελής αγάπη της μηλιάς και η χαρά που νοιώθει όταν δίνει και κάνει το παιδί ευτυχισμένο.
Ζωγραφίζουμε τα δικαιώματα των παιδιών του κόσμου!!!
Οι μαθητές/τριες αναφέρουν μια βασική τους ανάγκη και μια επιθυμία τους.
Παρακολουθούμε ένα λιγόλεπτο βίντεο με τίτλο «χρωματοϊστορίες – Ακριθάκης»
όπου εστιάζουμε στα έργα του καλλιτέχνη ζωγράφου Ακριθάκη που απεικονίζουν βαλίτσες.
Στη συνέχεια οι μαθητές απαντούν τι σκέφτονται όταν ακούνε ή βλέπουν μία βαλίτσα και απαντούν «ταξίδι και διακοπές».
Μιλά ο καθένας για τις δικές του εμπειρίες από ταξίδια και διακοπές και αποφασίζουμε να κάνουμε όλοι μαζί ένα ταξίδι. Ως μέσο μεταφοράς επιλέχθηκε το πλοίο με προορισμό ένα νησί και φυσικά ετοιμάζουμε σχεδιάζοντας τις βαλίτσες μας.
Αφού σχεδιάζουμε τις βαλίτσες ζητάμε από τους μαθητές να πάρουν μαζί τους ό,τι χρειάζονται και είναι απαραίτητα στο ταξίδι.
Οι μαθητές ζωγραφίζουν σε χαρτάκια ότι χρειάζονται και στην συνέχεια τα κολλούν πάνω στην βαλίτσα τους. Τα αντικείμενα όμως ήταν τόσα πολλά που δεν χωρούσαν στις βαλίτσες. Ενδεικτικά αναφέρουμε: σαμπουάν, αφρόλουτρο, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, παιχνίδια, βιβλία, παζλ, κινητό και φορτιστής, φάρμακα, ρούχα παπούτσια, μαγιό, γυαλιά, κ.λπ.
Μόλις ετοιμάσαμε τις βαλίτσες, το ταξίδι ξεκίνησε. Στην διάρκεια του ταξιδιού παρουσιάστηκε μία βλάβη και οι επιβάτες θα έπρεπε να αποχωριστούν αρχικά τρία αντικείμενα τα οποία και θα πέταγαν στη θάλασσα. Στην αρχή με δυσκολία έβγαλαν από τις βαλίτσες τους αφρόλουτρο, πάζλ, οδοντόκρεμα και βιβλία.
Και το ταξίδι συνεχίζεται. Στην πορεία όμως, υπήρξαν ξανά τεχνικά προβλήματα και για να καταστεί εφικτό να προσεγγίσει το πλοίο στο λιμάνι, οι επιβάτες έπρεπε να αποχωριστούν σταδιακά τα αντικείμενα που θα τους ήταν λιγότερο χρήσιμα. Πλησιάζοντας στον προορισμό θα έπρεπε να κρατήσουν μόνο τρία αντικείμενα που θα έκριναν εκείνοι πιο απαραίτητα. Τα αντικείμενα που τελικά κρίθηκαν ως απολύτως απαραίτητα και κρατήθηκαν από τους συμμετέχοντες/επιβάτες ήταν το κινητό, λίγα ρούχα, παπούτσια και γυαλιά οράσεως.
Τελειώνοντας «το ταξίδι» ακολούθησε συζήτηση μέσω της οποίας φτάσαμε στο συμπέρασμα ότι συσσωρεύουμε υλικά αγαθά χωρίς να είναι όλα απαραίτητα και ότι αναδύονται συνεχώς καινούριες ανάγκες που μας οδηγούν στον υπερκαταναλωτισμό.
