ΚΡΟΚΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

Ο κρόκος, το χρυσάφι της ελληνικής γης όπως αποκαλείται, συγκαταλέγεται στα πιο προσφιλή και πολύτιμα μπαχαρικά των αρχαίων πολιτισμών, για το άρωμα, το χρώμα, τις φαρμακευτικές και αφροδισιακές του ιδιότητες.

Η Κλεοπάτρα το χρησιμοποιούσε στα καλλυντικά της, οι αρχαίοι Φοίνικες στις προσφορές τους στη θεά Αστάρτη, ο Όμηρος το αναφέρει στα κείμενά του ενώ το συναντάμε ακόμη και στην Παλαιά Διαθήκη.

Ο Μύθος του Κρόκου
Καθώς ο Ερμής εξασκούνταν στη δισκοβολία, πλήγωσε θανάσιμα το θνητό φίλο του Κρόκο. Τι ντροπή! Πως αυτός, ένας θεός, σκότωσε έναν άνθρωπο! Ο Ερμής στεναχωρέθηκε αφάνταστα. Έτσι, αποφάσισε να χαρίσει την αθανασία στον Κρόκο μεταμορφώνοντας το άψυχο κορμί σ’ ένα πανέμορφο μοβ λουλούδι και το αίμα του κρόκου σε τρία κόκκινα στίγματα στην καρδιά του λουλουδιού. Από τότε, κάθε φθινόπωρο, τα λουλούδια του Κρόκου σκεπάζουν τη γη της Κοζάνης, στη Δυτική Μακεδονία, μ’ ένα μοβ χαλί και γεμίζουν τον αέρα με το λεπτό άρωμά τους.

Τα νηπιαγωγάκια Ακρινής ζωγραφίζουν το μύθο του Κρόκου!

ΦΥΤΕΥΟΥΜΕ ΚΡΟΚΟ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ !
Να τα αποτελέσματα!

ΔΟΚΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΡΟΚΟ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΚΡΟΚΟ-ΤΣΑΪ ΕΜΠΟΡΙΟΥ!